ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ ΙΒʹ ΟΤΙ ΧΡΗ ΜΕΤ’ ΑΙΔΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΘΕΟΥ ΔΙΑΜΕΙΒΕΙΝ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΕΥΔΟΚΙΜΟΥ Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, αὕτη ἡ ἡμέρα τῆς κυριακῆς, ἣν ἑορτάζομεν σήμερον, ἱκανὴ ἡμῖν ἐστι κατήχησις, εἰ προσέχομεν· ἐν ταύτῃ γὰρ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς συνήγειρεν ἡμᾶς ἐρριμμένους τῇ ἁμαρτίᾳ· ἐν ταύτῃ συνεζωοποίησεν ἡμᾶς νενεκρωμένους τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ἡμῶν· ἐν ταύτῃ ἀνέῳξεν ἡμῖν πάλιν τὸν παράδεισον, ἀπολαύειν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅπερ ἐστὶ τὸ ζωοποιὸν αὐτοῦ σῶμα καὶ αἷμα· ἐν ταύτῃ κατεξανιστάμενοι τοῦ θανάτου, προφητικῶς ἔχομεν λέγειν· «Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος;» Νενίκησαι ὑπὸ τοῦ φήσαντος· «Θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον·» καὶ ἔτι ἀποστολικῶς εἰπεῖν· ἐν ταύτῃ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ «Συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἡμᾶς ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς ἐπερχομένοις τὸν ὑπερβάλλοντα πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ, ἐν χρηστότητι ἐφ’ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.» Καὶ, ὢ τῆς ἀνεκδιηγήτου δωρεᾶς! ἐκ τίνος εἰς τί ἡμᾶς προήγαγεν; Ἐκ θανάτου εἰς ζωήν, ἀπὸ σκότους εἰς φῶς, ἀπὸ δουλείας εἰς ἐλευθερίαν, ἀπὸ ἔχθρας εἰς γνησιεύουσαν φιλίαν· καὶ τοσοῦτον, ὡς «Συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ» ἀπεργάσασθαι ἡμᾶς. Τίς ἡ ἀνεκλάλητος αὕτη χάρις;
Μετάφραση
ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΒ΄: ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΕΥΔΟΚΙΜΟΥ Αδελφοί και πατέρες, αυτή η ημέρα της Κυριακής, την οποία εορτάζουμε σήμερα, είναι αρκετή για εμάς ως κατήχηση, αν προσέξουμε· διότι σε αυτήν ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μάς συνήγειρε, ενώ ήμασταν ριγμένοι στην αμαρτία· σε αυτήν μάς ζωοποίησε μαζί Του, ενώ ήμασταν νεκρωμένοι από τα παραπτώματα και την ακροβυστία της σάρκας μας· σε αυτήν άνοιξε πάλι για εμάς τον παράδεισο, ώστε να απολαμβάνουμε το ξύλο της ζωής, το οποίο είναι το ζωοποιό Του Σώμα και Αίμα· σε αυτήν, καθώς ανυψωνόμαστε πάνω από τον θάνατο, μπορούμε να λέμε προφητικά: «Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; Πού είναι, άδη, η νίκη σου;» Έχεις νικηθεί από Εκείνον που είπε: «Έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο»· και, για να μιλήσουμε αποστολικά: σε αυτήν ο Θεός και Πατέρας «μάς συνήγειρε και μάς συνεκάθισε στα επουράνια εν Χριστώ Ιησού, για να δείξει στους αιώνες που έρχονται τον υπερβάλλοντα πλούτο της χάριτός Του, με την αγαθότητά Του προς εμάς εν Χριστώ Ιησού». Και, ω της ανεκδιήγητης δωρεάς! Από ποια κατάσταση σε ποια μάς προήγαγε; Από τον θάνατο στη ζωή, από το σκοτάδι στο φως, από τη δουλεία στην ελευθερία, από την έχθρα στη γνήσια φιλία· και σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μάς καταστήσει «συμμόρφους της εικόνας του Υιού του». Ποια είναι αυτή η ανεκλάλητη χάρη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες