Καὶ ὅτι οὕτως ἔχεται τῆς διανοίας ὁ λόγος καὶ οὐκ ἀπὸ συλλογισμῶν ταῦτα φθεγγόμεθα, ἐπιφέρει καί φησιν ὁ αὐτός· «Τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν.» Ὄντως οὖν μέγα καὶ ὑπὲρ τὸ μέγα ἐστὶ καὶ ἔσεται τὸ μυστήριον τοῦτο, ὅτι οἵαν κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν, οἰκειότητά τε καὶ συγγένειαν ἔχει ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ ὁ ἀνὴρ πρὸς τὴν γυναῖκα, τοιαύτην θεοπρεπῶς καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἔννοιαν καὶ λόγον ἔχει καὶ ὁ δεσπότης καὶ ποιητὴς τοῦ παντὸς μετὰ τῆς Ἐκκλησίας ἁπάσης, ὡς πρὸς μίαν γυναῖκα, ἀμωμήτως ταύτῃ καὶ ὑπεραρρήτως ἑνούμενος καὶ ἀδιασπάστως καὶ ἀχωρίστως ὢν καὶ συνὼν αὐτῇ, ὡς ἠγαπημένῃ καὶ πεφιλημένῃ αὐτῷ.
Μετάφραση
Και ότι έτσι έχει το νόημα του λόγου και δεν τα λέμε αυτά από δικούς μας συλλογισμούς, προσθέτει και λέει ο ίδιος: «Το μυστήριο αυτό είναι μεγάλο, εγώ δε το λέω ως προς τον Χριστό και ως προς την Εκκλησία.» Όντως, λοιπόν, μεγάλο και υπέρ το μεγάλο είναι και θα είναι το μυστήριο αυτό, διότι τέτοια κοινωνία και ένωση, οικειότητα και συγγένεια που έχει η γυναίκα με τον άνδρα και ο άνδρας με τη γυναίκα, τέτοια, με τρόπο θεοπρεπή και υπεράνω κάθε έννοιας και λόγου, έχει και ο δεσπότης και δημιουργός των πάντων με ολόκληρη την Εκκλησία, σαν προς μία γυναίκα, ενωνόμενος μαζί της με τρόπο άμωμο και ανέκφραστο, και υπάρχοντας και συνυπάρχοντας μαζί της αδιάσπαστα και αχώριστα, ως αγαπημένη και πολυαγαπημένη του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες