Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ 3:13

111 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–40 από 111

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Διάλογος κατὰ Ἰουδαίων
Ἐρώτησις. Ἐὰν εἴπῃ σοι Ἑβραῖος, Πῶς πιστεύεις εἰς τὸν ἐσταυρωμένον; ἄκουσον τῆς Γραφῆς λεγούσης· «Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.» —Εἰπέ· Πῶς πιστεύεις, ὦ Ἰουδαῖε, τῷ ὄφει τῷ χαλκῷ, ἐπεὶ κατηραμένου αὐτοῦ ὄντος ἀπὸ παντὸς θηρίου, οὗτινος ἡ εἰκὼν, ζωὴν παρεῖχε τοῖς σοῖς προγόνοις; εἰ γὰρ ὁ ὄφις ὁ μὴ δάκνων, ὑπὲρ τῶν δηκόντων ὄφεων ζωὴν ἔφερεν, οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἀναμάρτητος ὢν, ὑπὲρ ἁμαρτωλῶν κρεμασθεὶς, ζωὴν τῷ κόσμῳ ἐχαρίσατο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερώτηση. Αν σου πει κάποιος Εβραίος: «Πώς πιστεύεις στον Εσταυρωμένο;» άκουσε τη Γραφή που λέει: «Καταραμένος είναι κάθε ένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο». Να του πεις: «Και εσύ, Ιουδαίε, πώς πιστεύεις στον χάλκινο όφι, αφού ο όφις είναι καταραμένος περισσότερο από κάθε άλλο θηρίο, και όμως η εικόνα του έδινε ζωή στους προγόνους σου; Διότι, αν ο όφις που δεν δάγκωνε έφερνε ζωή εξαιτίας των όφεων που δάγκωναν, έτσι και ο Χριστός, όντας αναμάρτητος, όταν κρεμάστηκε για χάρη των αμαρτωλών, χάρισε ζωή στον κόσμο.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἀναστάσιος Σιναΐτης Κεφάλαια ἓξ κατὰ Μονοθελητῶν
Εἰ δὲ καὶ ἀγνοήσαντα Χριστὸν καὶ ἀγωνιάσαντα κατὰ τὸ ἀνθρώπινόν τινες τῶν πατέρων εἰρήκασι, μὴ καταδράμῃς ξηραῖς ταῖς λέξεσιν, ἀλλὰ τὸν νοῦν ἐξέταζε τῶν λεγομένων τὸ πότε καὶ πρὸς τίνας καὶ ποίου σκοποῦ χάριν. Πάντα γὰρ τὰ κατὰ Χριστὸν βαθεῖα καὶ ἀνεξιχνίαστα. Οὐ γὰρ ἅπαξ καὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ δὶς καὶ τρὶς καὶ τετράκις παρῃτήσατο τὸ ἀποθανεῖν, πρῶτον μὲν ἀπὸ Ἡρῴδου ἐν Αἰγύπτῳ φεύγων, δεύτερον ἀπὸ Ἀρχελάου εἰς τὴν Ναζαρέτ, τρίτον ἐκ τῶν θελόντων αὐτὸν λιθοβολῆσαι, τέταρτον ἐκ τῶν ἑλκόντων αὐτὸν κατακρημνίσαι, οὐ δειλιῶν τὸν θάνατον ὁ πάσης πνοῆς ζωοποιὸς καὶ πάντας ἀνθρώπους ῥήματι ἐκ τῶν τάφων ἀνιστῶν, ἀλλὰ τὰ ἡμέτερα τὰ ἐκ παρακοῆς ἡμῖν ὑπεισελθόντα ἑκουσίως οἰκειούμενος καὶ ἰώμενος. Ὁ γὰρ τὴν κατάραν ἡμῶν ἀναδεξάμενος καὶ κατάρα γενόμενος, μὴ θαυμάσῃς εἰ καὶ τὴν ἀγωνίαν τοῦ θανάτου οἰκονομικῶς πρὸς τὸ βραχὺ συνεχώρησε τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ καταδέξασθαι· τῆς γὰρ ἀγωνίας ἐφυβριστικώτερον καὶ ἀτιμότερόν ἐστι τὸ εἰπεῖν Χριστὸν ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέραις περιαγόμενον ἐν ἐρήμῳ καὶ πειραζόμενον ὑπὸ τοῦ διαβόλου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν όμως κάποιοι από τους Πατέρες έχουν πει ότι ο Χριστός αγνοούσε και αγωνιούσε κατά το ανθρώπινο, μην προσπέσεις επιπόλαια στις γυμνές λέξεις, αλλά εξέταζε το νόημα των λεγομένων: πότε λέγονται, προς ποιους λέγονται και για ποιον σκοπό. Διότι όλα όσα αφορούν τον Χριστό είναι βαθιά και ανεξιχνίαστα. Δεν απέφυγε τον θάνατο μία φορά μόνο, αλλά και δύο και τρεις και τέσσερις: πρώτον, φεύγοντας στην Αίγυπτο από τον Ηρώδη· δεύτερον, από τον Αρχέλαο προς τη Ναζαρέτ· τρίτον, από εκείνους που ήθελαν να τον λιθοβολήσουν· τέταρτον, από εκείνους που τον τραβούσαν για να τον κατακρημνίσουν. Και όμως, δεν δειλίαζε μπροστά στον θάνατο Εκείνος που ζωοποιεί κάθε πνοή και που με λόγο ανασταίνει όλους τους ανθρώπους από τους τάφους, αλλά οικειωνόταν εκουσίως και θεράπευε τα δικά μας παθήματα, όσα εισήλθαν σε εμάς από την παρακοή. Διότι Αυτός που ανέλαβε την κατάρα μας και έγινε κατάρα για χάρη μας, μη θαυμάσεις αν συγκατέβηκε και στο να δεχθεί, κατά θεία οικονομία και για λίγο, ακόμη και την αγωνία του θανάτου στην ίδια του τη σάρκα· γιατί πολύ πιο υβριστικό και ατιμωτικό από την αγωνία είναι να πει κανείς ότι ο Χριστός επί σαράντα ημέρες περιφερόταν στην έρημο και πειραζόταν από τον διάβολο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κεφάλαιο
{Κεφάλαιον [ϛʹ] ἐν ᾧ αἱ ἀντιθέσεις τῶν ἐναντίων εὐσεβῶς σαφηνίζονται ὑφ’ ἡμῶν.}
Ἀναστάσιος Σιναΐτης Ὁδηγός
Καὶ πῶς οὐκ αἰδοῦνται Χριστιανῶν κήρυκες λέγοντες θεὸν τὸν Ἰησοῦν; Εἴρηται γάρ, ὅτι «Ὁ θεὸς πῦρ καταναλίσκον ἐστίν». Εἰπέ μοι, θεὸς πύρινος πεινᾷ; Θεὸς πύρινος διψᾷ; Θεὸς πύρινος πτύει; Θεὸς φλογερὸς δακρύει; Θεὸς πύρινος περιτέμνεται καὶ αἱμοῤῥοεῖ καὶ ἀποῤῥίπτει εἰς γῆν τὴν περιτόμιον σάρκα καὶ αἷμα καὶ κόπρον γαστρός; Ἅπερ ἅπαντα ἐκριφέντα ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ εἰς γῆν ὑπὸ κυνῶν ἔσθ’ ὅτε ἢ θηρῶν καὶ ὀρνίθων κατεβρώθη καὶ κατεπόθη, καὶ ὑπὸ κτηνῶν κατεπατήθη πάντα τὰ ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἐκκοπέντα καὶ ἐκριφέντα καὶ ἐκκριθέντα καὶ ἀποβληθέντα, εἴτε πτύελοι, εἴτε ὄνυχες, εἴτε τρίχες, εἴτε αἷμα, εἴτε ἱδρώς, εἴτε δάκρυον, ἅπερ ἅπαντα μοῖραί τινες καὶ μέρη εἰσὶ συνουσιωμένα τῇ οὐσίᾳ τοῦ σώματος, καὶ κατὰ πρόσβασιν καὶ αὔξησιν ἐκκοπτόμενα ἀποῤῥίπτονται. Λέγετε γάρ, ὅτι ὡμοιώθη ὁ Ἰησοῦς κατὰ πάντα τρόπον τοῖς ἀνθρώποις ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ χωρὶς ἁμαρτίας· διὸ καὶ θανόντα αὐτὸν τριήμερον κηρύττετε θεὸν ὄντα. Καὶ ποῖος θεός—«πῦρ καταναλίσκον»—δύναται ἀποθνῄσκειν, ὅπου γε οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἄγγελοι ἀποθνῄσκειν οὐ δύνανται, οὔτε μὴν τὰ πονηρὰ τῶν δαιμόνων πνεύματα, οὔτε πάλιν αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαί; Ποῖος δέ, πάλιν λέγω, θεὸς ὁ ἐξουσίαν ζωῆς καὶ θανάτου ἔχων φεύγει, ὡς ἔφυγεν Ἰησοῦς ἀπὸ Ἡρῴδου, ἵνα μὴ νήπιος φονευθῇ; Ποῖος θεὸς πειράζεται ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα; Ποῖος θεὸς γίνεται «κατάρα», καθὰ Παῦλος περὶ Ἰησοῦ φησι; Ποῖος δὲ θεὸς ἀναμάρτητος ποιεῖ ἁμαρτίαν; Δι’ ὑμᾶς γάρ, ὡς λέγετε, «ἁμαρτία» ὁ Ἰησοῦς γέγονεν. Εἰ δὲ θεός ἐστι, πῶς προσηύξατο, ἵνα παρέλθῃ αὐτὸν τὸ ποτήριον τοῦ θανάτου καὶ οὐκ εἰσηκούσθη; Εἰ θεός ἐστι, πῶς ὑπὸ θεοῦ ἐγκαταλειφθεὶς ἔλεγεν· «Ὁ θεός, ὁ θεός μου, ἵνα τί με ἐγκατέλιπες;» Θεὸς ὑπὸ θεοῦ ἐγκαταλιμπάνεται; Θεὸς θεοῦ δέεται λέγων· «Μὴ ἐγκαταλίπῃς τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην;» Θεὸς δεσμεῖται καὶ κολαφίζεται καὶ ἐμπτύεται καὶ σφάζεται; Εἰ δὲ ἄρα θεὸς ἦν, ἐχρῆν αὐτὸν πατάξαι τοὺς συλλαβεῖν αὐτὸν θέλοντας, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Λὼτ ὁ ἄγγελος τοὺς Σοδομίτας ἐπάταξεν, ἀλλὰ τὸ ἀδύνατον τοῦ Ἰησοῦ ὀνομάζετε ὑμεῖς μακρόθυμον.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πώς δεν ντρέπονται οι κήρυκες των Χριστιανών να λέγουν ότι ο Ιησούς είναι Θεός; Διότι έχει ειπωθεί ότι «ο Θεός είναι φωτιά που καταναλίσκει». Πες μου, λοιπόν: ο πύρινος Θεός πεινά; Ο πύρινος Θεός διψά; Ο πύρινος Θεός φτύνει; Ο φλογερός Θεός δακρύζει; Ο πύρινος Θεός περιτέμνεται και αιμορραγεί και ρίχνει στη γη τη σαρκική ακροβυστία, αίμα και τα περιττώματα της κοιλίας; Όλα αυτά, όταν αποβλήθηκαν από τον Ιησού στη γη, άλλοτε καταβροχθίστηκαν και καταπόθηκαν από σκυλιά ή θηρία και πουλιά, και όλα όσα κόπηκαν, πετάχτηκαν, εκκρίθηκαν και αποβλήθηκαν από τη σάρκα του πατήθηκαν από τα κτήνη, είτε σάλια ήταν, είτε νύχια, είτε τρίχες, είτε αίμα, είτε ιδρώτας, είτε δάκρυ· όλα αυτά είναι κάποια μερίδια και μέρη συμφυή με την ουσία του σώματος, που, με την προσθήκη και την αύξηση, κόβονται και απορρίπτονται. Διότι λέτε ότι ο Ιησούς ομοιώθηκε κατά πάντα με τους ανθρώπους στη σάρκα του, χωρίς αμαρτία· γι’ αυτό και, αφού πέθανε επί τρεις ημέρες, τον κηρύττετε ότι είναι Θεός. Και ποιος Θεός —«φωτιά που καταναλίσκει»— μπορεί να πεθαίνει, αφού ούτε οι δούλοι του, οι άγγελοι, μπορούν να πεθάνουν, ούτε βέβαια τα πονηρά πνεύματα των δαιμόνων, ούτε πάλι οι ψυχές των ανθρώπων; Ποιος Θεός, λέγω πάλι, που έχει εξουσία ζωής και θανάτου, φεύγει, όπως έφυγε ο Ιησούς από τον Ηρώδη, για να μη θανατωθεί ως νήπιο; Ποιος Θεός πειράζεται από τον διάβολο επί σαράντα ημέρες; Ποιος Θεός γίνεται «κατάρα», όπως λέγει ο Παύλος για τον Ιησού; Και ποιος αναμάρτητος Θεός γίνεται αμαρτία; Διότι για χάρη σας, όπως λέτε, «αμαρτία» έγινε ο Ιησούς. Και αν είναι Θεός, πώς προσευχήθηκε να παρέλθει απ’ αυτόν το ποτήριο του θανάτου, και δεν εισακούστηκε; Αν είναι Θεός, πώς, αφού εγκαταλείφθηκε από Θεό, έλεγε: «Ο Θεός, ο Θεός μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Θεός εγκαταλείπεται από Θεό; Θεός ικετεύει Θεό, λέγοντας: «Μη εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη»; Θεός δένεται και ραπίζεται και εμπτύεται και σφάζεται; Και αν πράγματι ήταν Θεός, έπρεπε να πατάξει εκείνους που ήθελαν να τον συλλάβουν, όπως στην περίπτωση του Λωτ ο άγγελος πάταξε τους Σοδομίτες· εσείς όμως ονομάζετε την αδυναμία του Ιησού μακροθυμία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κεφάλαιο
ιγʹ Συζήτησις περὶ τῶν χρήσεων τῶν πατέρων, ὧν προφέρουσιν ἡμῖν οἱ σευήρου κατὰ τῆς συνόδου Χαλκηδόνος, καὶ ἐπίλυσις αὐτῶν εὐσεβής
Ἀναστάσιος Σιναΐτης Ὁδηγός
Λοιπὸν δεῦτε δὴ κατὰ τοῦτον ὑμῶν τῆς τραγῳδίας τὸν μῦθον δύο ὥσπερ θυμελικὰς ἑταιρίδων ὀρχήστρας συστησάμενοι, ἀντιφθόγγως ἀλλήλαις θυμελικῶς ὀρχήσασθε· τὰς περὶ Χριστοῦ φωνὰς οἱ μὲν λέγοντες, οἱ δὲ τῇ τριάδι αὐτὰς ἀνταποκρινόμενοι προσάψατε. Εἰ δὲ δεῖ κἀμὲ συμπαῖξαι καὶ ἐμπαῖξαι ὑμῖν, ἤδη τῆς τραγῳδίας ἀπάρξομαι. Λέγω· «Ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο.» Ἀποκρίνονται Σευῆροι· «Ἡ τριὰς σὰρξ ἐγένετο. Πάντα γὰρ τὰ Χριστοῦ τῇ τριάδι ἁρμόζουσιν.» Ἐγὼ λέγω· «Μαρία μήτηρ τοῦ Χριστοῦ.» Ἡ ὀρχήστρα Σευήρου λέγει· «Μαρία μήτηρ τριάδος.» Ἡμεῖς λέγομεν Ἰησοῦ γέννησιν ἐν Βηθλεὲμ ἐν τῇ φάτνῃ. Ἡ θυμέλη λέγει, ὅτι «Ἡ τριὰς νήπιος ἀνέκειτο ἐν τῇ φάτνῃ.» Αὐλῶ ὑμῖν πάλιν, καὶ ὀρχήσασθε· καὶ θρηνῶ ὑμᾶς, καὶ ὑμεῖς κόψασθε. Λέγω ἐγώ· «Χριστὸς ἐπειράσθη σαρκί.» Ὑμεῖς ὀρχούμενοι λέγετε· «Ἡ τριὰς ἐπειράσθη ἐν τῇ σαρκί.» Ἐγὼ φάσκω Χριστοῦ σαρκικὴν περιτομήν· Σευῆροι αὐλοῦσιν τριάδος περιτομήν. Ἐγὼ λέγω· «Χριστὸς ῥαπίζεται.» Ἡ ὀρχήστρα βοᾷ, ὅτι «Ἡ τριὰς ῥαπίζεται.» Ἐγὼ φάσκω· «Χριστὸς κατάρα γέγονεν.» Ἀποκρίνονται Σευῆροι· «Ἡ τριὰς κατάρα γέγονεν.» Ἡ ἐκκλησία λέγει· «Χριστὸς προδίδοται.» Σευῆροι λέγουσιν· «Ἡ τριὰς προεδόθη.» Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι «Ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς σαρκὶ καὶ ἐκοπίασε.» Σευῆροι λέγουσιν· «Ἡ τριὰς ἐδάκρυσε καὶ ἐκοπίασεν.» Ἐγὼ λέγω· «Χριστὸς σαρκὶ ἔπαθε.» Σευῆροι φάσκουσιν· «Ἡ τριὰς πέπονθεν.» Ἡ ἐκκλησία λέγει· «Χριστὸς τέθνηκε.» Σευῆροι φάσκουσιν· «Ἡ τριὰς τέθνηκεν, ὅτι πάντα τὰ ἐπὶ Χριστοῦ λεγόμενα εἰς αὐτὴν ἀνατρέχει.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λοιπόν, ελάτε τώρα· και, σύμφωνα με αυτόν τον μύθο της τραγωδίας σας, αφού στήσετε σαν δύο θυμελικούς χορούς εταίρων, χορέψτε θεατρικά η μία αντικριστά στην άλλη, αποκρινόμενες αντιφωνικά· οι μεν να λέτε τα σχετικά με τον Χριστό λόγια, οι δε, αποκρινόμενες, να τα αποδίδετε στην Τριάδα. Κι αν πρέπει να συμπαίξω κι εγώ και συγχρόνως να σας εμπαίξω, αμέσως αρχίζω την τραγωδία. Λέγω: «Ο Λόγος έγινε σάρκα». Αποκρίνονται οι Σεβηριανοί: «Η Τριάδα έγινε σάρκα· γιατί όλα όσα ανήκουν στον Χριστό αρμόζουν στην Τριάδα». Εγώ λέγω: «Η Μαρία είναι μητέρα του Χριστού». Ο χορός των Σεβηριανών λέγει: «Η Μαρία είναι μητέρα της Τριάδας». Εμείς λέμε για τη γέννηση του Ιησού στη Βηθλεέμ, μέσα στη φάτνη. Ο άλλος χορός λέγει ότι «η Τριάδα, ως νήπιο, ήταν τοποθετημένη μέσα στη φάτνη». Σας παίζω πάλι αυλό, κι εσείς χορέψτε· και σας θρηνώ, κι εσείς χτυπηθείτε. Λέγω εγώ: «Ο Χριστός πειράσθηκε κατά σάρκα». Εσείς, χορεύοντας, λέτε: «Η Τριάδα πειράσθηκε κατά σάρκα». Εγώ μιλώ για την κατά σάρκα περιτομή του Χριστού· οι Σεβηριανοί αυλούν για την περιτομή της Τριάδας. Εγώ λέγω: «Ο Χριστός ραπίζεται». Ο χορός φωνάζει ότι «η Τριάδα ραπίζεται». Εγώ λέγω: «Ο Χριστός έγινε κατάρα». Αποκρίνονται οι Σεβηριανοί: «Η Τριάδα έγινε κατάρα». Η Εκκλησία λέγει: «Ο Χριστός προδίδεται». Οι Σεβηριανοί λέγουν: «Η Τριάδα προδόθηκε». Εμείς λέμε ότι «ο Ιησούς δάκρυσε κατά σάρκα και κουράστηκε». Οι Σεβηριανοί λέγουν: «Η Τριάδα δάκρυσε και κουράστηκε». Εγώ λέγω: «Ο Χριστός έπαθε κατά σάρκα». Οι Σεβηριανοί λέγουν: «Η Τριάδα έχει πάθει». Η Εκκλησία λέγει: «Ο Χριστός πέθανε». Οι Σεβηριανοί λέγουν: «Η Τριάδα πέθανε, επειδή όλα όσα λέγονται για τον Χριστό ανάγονται σ’ αυτήν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κεφάλαιο
ιεʹ Ἕτερον κεφάλαιον κατὰ τῆς νέας αὐτῶν ἑορταστικῆς
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὴν ὑπαπαντὴν τοῦ κυρίου
Καὶ τίνος χάριν ὁ Παῦλός φησιν, ὅτι «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου;» Ἢ οὐχ ὑπὲρ τοῦ βρέφους ταῦτα; Οὒ, φήσειεν ἂν, καὶ μάλα γενναίως ὁ εὐαγγελιστὴς, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τῆς τὸ βρέφος τεκούσης Μητρός. Καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τῶν ἄνωθεν εἰρημένων· «Ὅτε γὰρ, φησὶν, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῆς, ἀνήγαγον τὸ παιδίον εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου·» τοῦτο περὶ τοῦ βρέφους· «καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, ζεῦγος τρυγόνων, ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν·» τοῦτο περὶ τῆς Παρθένου καὶ τοῦ ταύτης μνηστῆρος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για ποιον λόγο λέει ο Παύλος ότι «ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου;» Μήπως αυτά δεν αναφέρονται στο βρέφος; Όχι, θα μπορούσε να απαντήσει ο ευαγγελιστής, και μάλιστα με πολλή παρρησία, αλλά για τη Μητέρα που γέννησε το βρέφος. Και αυτό είναι φανερό από τα προαναφερθέντα: «Διότι, όταν», λέει, «συμπληρώθηκαν οι ημέρες του καθαρισμού της, ανέβασαν το παιδί στα Ιεροσόλυμα για να το παρουσιάσουν στον Κύριο, όπως είναι γραμμένο στον νόμο του Κυρίου»· αυτό αφορά το βρέφος· «και για να προσφέρουν θυσία σύμφωνα με το αναφερόμενο στον νόμο του Κυρίου, ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο νεοσσούς περιστεριών»· αυτό αφορά την Παρθένο και τον μνήστορά της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ Ἐπορευομένου αὐτοῦ
πρόβατον» γάρ, φησί, «πλανώμενον ἐγενήθη ὁ λαός μου.» καὶ πάλιν· «ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ.» καὶ· «ὁ υἱός μου οὗτος», «ὁ νεώτερος,» «ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη, νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησεν.» Ταῦτα οὖν πάντα εἰς ἑαυτὸν ἀναδεξάμενος ὁ κύριος· τὸν ἄνθρωπον ἐνεδύσατο καὶ «ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη» καὶ ἐπὶ ὀναρίου ἐπεκαθέσθη καὶ «ἀπέθανε» καὶ «ἐτάφη κατὰ τὰς γραφάς.» καὶ τὸ μὲν σῶμα αὐτοῦ ἔκειτο ἐν τῷ μνημείῳ, ἡ δὲ θεότης ἐσκύλευσε τὸν ᾅδην. καὶ ἔλυσε τοὺς πεπεδημένους καὶ ἐλυτροῦτο τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἐζῳοποίει τοὺς τεθανατωμένους. διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἀνέρχεται θριαμβεύων τὸν ἐχθρὸν καὶ γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα καὶ στεφανούμενος ὑπὲρ ἡμῶν ἐξ ἀκανθῶν, ἵνα τῆς γενόμενος καθ᾽ ἡμῶν ἀποφάσεως ἐλευθερώσῃ. λέλεκται δὲ τῷ Ἀδὰμ ὅτι «ἀκάνθας ἀνατελεῖ σοι» ἡ γῆ. διὸ τὸν ἐξ ἀκανθῶν στέφανον ἀναδέχεται καὶ κάλαμον τῇ δεξιᾷ χειρὶ κατέχειν παρεσκεύασαν, ἵνα διὰ τούτου τοῦ ὄφεως ῥᾳδίως τὴν ἀναίρεσιν ποιήσηται. οὕτω γὰρ πάλιν ἀντὶ τοῦ ἰοῦ τοῦ ὄφεως, οὗ μετέλαβεν Ἀδὰμ ἐν τῷ παραδείσῳ, αὐτὸς ὑπὲρ ἡμῶν «χολὴν μετ᾽ ὄξους» ποτίζεται· καὶ ἀντὶ τῆς πλευρᾶς, ἐξ ἧς ἐξῆλθεν Εὔα, αὐτὸς τὴν ἑαυτοῦ πλευρὰν παρέσχεν εἰς σφαγήν. γυνὴ Εὔα, γυνὴ Μαρία, ἐξ ἧς ἐγεννήθη ὁ Χριστός. ἄνθρωπος ὁ Ἀδάμ, ἄνθρωπος, ὃν ἐφόρεσεν ὁ Χριστός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, λέει, «πρόβατο πλανώμενο έγινε ο λαός μου». Και πάλι: «γνώρισε ο βους τον κτήτορά του και ο όνος τη φάτνη του κυρίου του». Και: «ο υιός μου αυτός», «ο νεότερος», «ήταν χαμένος και βρέθηκε, ήταν νεκρός και ανέζησε». Όλα αυτά λοιπόν αφού τα ανέλαβε ο ίδιος ο Κύριος, ενδύθηκε τον άνθρωπο και «σαν πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή», και κάθισε πάνω σε ονάριο, και «πέθανε», και «ετάφη σύμφωνα με τις Γραφές». Και το μεν σώμα Του κειτόταν στο μνημείο, η δε θεότητα εσκύλευσε τον άδη. Και έλυσε τους δεσμώτες και λύτρωνε τους αιχμαλώτους και ζωοποιούσε τους θανατωμένους. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε ανεβαίνει και στον σταυρό, θριαμβεύοντας επί του εχθρού, και αφού έγινε για εμάς κατάρα και στεφανώθηκε για εμάς με αγκάθια, προκειμένου να μας ελευθερώσει από την καταδικαστική απόφαση που είχε στραφεί εναντίον μας. Είχε ειπωθεί δε στον Αδάμ ότι η γη «θα σου αναβλαστήσει αγκάθια». Γι' αυτό δέχεται το ακάνθινο στεφάνι, και Τον έκαναν να κρατά κάλαμο στο δεξί Του χέρι, ώστε μέσω αυτού να πραγματοποιήσει εύκολα την εξόντωση του όφεως. Διότι έτσι πάλι, αντί για το δηλητήριο του όφεως, το οποίο γεύτηκε ο Αδάμ στον παράδεισο, ο Ίδιος ποτίζεται για χάρη μας με «χολή με όξος». Και αντί της πλευράς από την οποία προήλθε η Εύα, ο Ίδιος παρέδωσε τη δική Του πλευρά στη σφαγή. Γυναίκα η Εύα, γυναίκα και η Μαρία, από την οποία γεννήθηκε ο Χριστός. Άνθρωπος ο Αδάμ, άνθρωπος και αυτός τον οποίο ενδύθηκε ο Χριστός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐπ᾽ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου. Θυμὸν τοῦ Θεοῦ φησι τὴν ἐπενεχθεῖσαν τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει τοῦ θανάτου κατάραν. Ἐπειδὴ τοίνυν γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα, τούτου χάριν τὸν θυμὸν τοῦ Θεοῦ ἐπ᾽ αὐτὸν ἐπεστηρίχθαι φησί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάνω μου στηρίχθηκε η οργή σου. Ως οργή του Θεού εννοεί την κατάρα του θανάτου που επιβλήθηκε στο ανθρώπινο γένος. Επειδή λοιπόν έγινε για χάρη μας κατάρα, για τον λόγο αυτό λέγει ότι η οργή του Θεού στηρίχθηκε επάνω του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Ἐπιστολὴ πρὸς Ἐπίκτητον
οὐ γὰρ εἶπεν, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε σάρκα καὶ ὀστέα ὄντα, ἀλλ᾽ ἔχοντα, ἵνα μὴ αὐτὸς ὁ λόγος εἰς ταῦτα τραπεὶς νομισθῇ, ἀλλ᾽ αὐτὸς ἔχων αὐτὰ καὶ πρὸ τοῦ θανάτου καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν εἶναι πιστευθῇ. τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων τὴν ἀπόδειξιν περιττὸν ἔτι τῶν ἄλλων ἅπτεσθαι καὶ γυμνάζειν τι περὶ αὐτῶν. τοῦ γὰρ σώματος, ἐν ᾧ ἦν ὁ λόγος, μὴ ὄντος ὁμοουσίου τῇ θεότητι, ἀλλ᾽ ἐκ Μαρίας ἀληθῶς τεχθέντος, καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ λόγου μὴ τραπέντος εἰς ὀστέα καὶ σάρκα, ἀλλ᾽ ἐν σαρκὶ γενομένου. τὸ γὰρ παρὰ τῷ Ἰωάννῃ λεγόμενον, ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο, ταύτην ἔχει τὴν διάνοιαν, καθὼς καὶ ἐκ τοῦ ὁμοίου τοῦτο δυνατὸν εὑρεῖν· γέγραπται γὰρ παρὰ τῷ Παύλῳ, Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν γέγονε κατάρα· καὶ ὥσπερ οὐκ αὐτὸς κατάρα γέγονεν, ἀλλ᾽ ὅτι τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ἀνεδέξατο κατάραν, εἴρηται κατάρα γεγονέναι· οὕτω καὶ σὰρξ ἐγένετο, οὐ τραπεὶς εἰς σάρκα, ἀλλ᾽ ὅτι σάρκα ὑπὲρ ἡμῶν ἀνέλαβε καὶ γέγονεν ἄνθρωπος. καὶ γὰρ τὸ εἰπεῖν, ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο, ἶσόν ἐστι πάλιν εἰπεῖν, ὁ λόγος ἄνθρωπος γέγονε κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ Ἰωήλ, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα· οὐ γὰρ ἕως τῶν ἀλόγων ἦν ἡ ἐπαγγελία, ἀλλ᾽ εἰς ἀνθρώπους ἐστίν, ὧν ἕνεκα καὶ ἄνθρωπος γέγονεν ὁ κύριος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν είπε, «καθώς βλέπετε ότι εγώ είμαι σάρκα και οστά», αλλά «ότι έχω», για να μη νομιστεί ότι ο ίδιος ο Λόγος μετατράπηκε σε αυτά, αλλά να γίνει πιστευτό ότι ο ίδιος τα είχε και πριν από τον θάνατο και μετά την ανάσταση. Εφόσον λοιπόν αυτά αποδεικνύονται έτσι, είναι πλέον περιττό να καταπιανόμαστε με τα υπόλοιπα και να τα αναλύουμε περαιτέρω. Διότι το σώμα, στο οποίο βρισκόταν ο Λόγος, δεν ήταν ομοούσιο με τη Θεότητα, αλλά γεννήθηκε αληθινά από τη Μαρία, και ο ίδιος ο Λόγος δεν μετατράπηκε σε οστά και σάρκα, αλλά υπήρξε εν σαρκί. Διότι αυτό που αναφέρεται από τον Ιωάννη, «ο Λόγος σάρξ εγένετο», έχει αυτήν ακριβώς την έννοια, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε και από ένα παρόμοιο χωρίο· διότι έχει γραφτεί από τον Παύλο: «Ο Χριστός έγινε για εμάς κατάρα»· και όπως ο ίδιος δεν έγινε κατάρα, αλλά λέγεται ότι έγινε κατάρα επειδή ανέλαβε για εμάς την κατάρα, έτσι και έγινε σάρκα, όχι επειδή μετατράπηκε σε σάρκα, αλλά επειδή ανέλαβε σάρκα για εμάς και έγινε άνθρωπος. Διότι το να πει κανείς «ο Λόγος έγινε σάρκα», είναι ισοδύναμο πάλι με το να πει «ο Λόγος έγινε άνθρωπος», σύμφωνα με τα λόγια του Ιωήλ: «Θα εκχέω από το Πνεύμα μου επί πάσαν σάρκα»· διότι η υπόσχεση δεν επεκτεινόταν μέχρι τα άλογα ζώα, αλλά αναφέρεται στους ανθρώπους, για χάρη των οποίων και ο Κύριος έγινε άνθρωπος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγοι γʹ
Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ ῥητὸν δείκνυσιν ὑμῶν μόνον εὕρημα εἶναι τὸ λέγειν κτίσμα τὸν Κύριον. Τὴν γὰρ οὐσίαν ἑαυτοῦ γινώσκων ὁ Κύριος μονογενῆ σοφίαν καὶ γέννημα τοῦ Πατρὸς, καὶ ἄλλην οὖσαν παρὰ τὰ γενητὰ καὶ τὰ φύσει κτίσματα, φιλανθρώπως νῦν λέγει· Κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ· ἴσον τῷ εἰπεῖν· Ὁ Πατὴρ σῶμά μοι κατηρτίσατο. καὶ εἰς ἀνθρώπους με ἔκτισεν, ὑπὲρ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας. Καὶ γὰρ ὥσπερ Ἰωάννου ἀκούοντες, Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, οὐκ αὐτὸν ὅλον σάρκα νοοῦμεν τὸν Λόγον, ἀλλὰ σάρκα ἐνδυσάμενον, καὶ γενόμενον ἄνθρωπον· ἀκούοντές τε, Χριστὸς γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα, καὶ, Τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν, οὐκ αὐτὸ τοῦτο ὅλον κατάραν καὶ ἁμαρτίαν αὐτὸν νοοῦμεν γεγενῆσθαι, ἀλλ᾽ ὅτι τὴν μὲν καθ᾽ ἡμῶν κατάραν ἀνεδέξατο, ὡς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος, Ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας· τὰς δὲ ἁμαρτίας ἡμῶν, ὡς μὲν ὁ Ἡσαΐας εἶπεν, ἐβάστασεν, ὡς δὲ ὁ Πέτρος ἔγραψεν, ἀνήνεγκεν αὐτὰς τῷ σώματι ἐπὶ τὸ ξύλον. Οὕτως ἐὰν ἀκούωμεν ἐν ταῖς Παροιμίαις τὸ, ἔκτισεν, οὐ δεῖ κτίσμα τῇ φύσει ὅλον νοεῖν τὸν Λόγον, ἀλλ᾽ ὅτι τὸ κτιστὸν ἐνεδύσατο σῶμα, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἔκτισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς, εἰς ἡμᾶς τὸ κτιστὸν αὐτῷ καταρτίσας, ὡς γέγραπται, σῶμα, ἵν᾽ ἐν αὐτῷ ἀνακαινισθῆναι καὶ θεοποιηθῆναι δυνηθῶμεν. Τί τοίνυν ὑμᾶς ἠπάτησεν, ὦ ἀνόητοι, εἰπεῖν τὸν κτίστην κτίσμα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και το ίδιο το ρητό αποδεικνύει ότι είναι αποκλειστικά δική σας εφεύρεση το να αποκαλείτε τον Κύριο κτίσμα. Επειδή δηλαδή ο Κύριος γνωρίζει ότι η δική του ουσία είναι η μονογενής σοφία και γέννημα του Πατρός, και ότι είναι διαφορετική από τα γενητά και τα εκ φύσεως κτίσματα, από φιλανθρωπία λέει τώρα: «Ο Κύριος με έκτισε ως αρχή των οδών του»· το οποίο ισοδυναμεί με το να έλεγε: Ο Πατέρας μού ετοίμασε σώμα, και με έκτισε για τους ανθρώπους, υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων. Διότι, όπως ακριβώς όταν ακούμε τον Ιωάννη να λέει: «Ο Λόγος έγινε σάρκα», δεν εννοούμε ότι ο ίδιος ο Λόγος μεταβλήθηκε ολόκληρος σε σάρκα, αλλά ότι ντύθηκε σάρκα και έγινε άνθρωπος· και όταν ακούμε ότι «Ο Χριστός έγινε για εμάς κατάρα», και «Αυτόν που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία», δεν εννοούμε ότι ο ίδιος έγινε εξολοκλήρου κατάρα και αμαρτία, αλλά ότι αφενός την εναντίον μας κατάρα την ανέλαβε, όπως είπε ο Απόστολος: «Μας εξαγόρασε από την κατάρα»· και αφετέρου, τις αμαρτίες μας, όπως μεν είπε ο Ησαΐας, τις βάσταξε, και όπως έγραψε ο Πέτρος, τις σήκωσε με το σώμα του πάνω στο ξύλο. Έτσι λοιπόν, εάν ακούμε στις Παροιμίες το «έκτισε», δεν πρέπει να εννοούμε τον Λόγο εξολοκλήρου ως κτίσμα κατά τη φύση του, αλλά ότι ντύθηκε το κτιστό σώμα, και ότι ο Θεός τον έκτισε για χάρη μας, ετοιμάζοντας σε αυτόν το κτιστό σώμα για εμάς, όπως έχει γραφτεί, ώστε δι' αυτού να μπορέσουμε να ανακαινισθούμε και να θεοποιηθούμε. Τι λοιπόν σας εξαπάτησε, ω ανόητοι, ώστε να αποκαλείτε τον Κτίστη κτίσμα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγος γ
ὅθεν καὶ γεννωμένης τῆς σαρκὸς ἐκ τῆς θεοτόκου Μαρίας αὐτὸς λέγεται γεγεννῆσθαι ὁ τοῖς ἄλλοις γένεσιν εἰς τὸ εἶναι παρέχων, ἵνα τὴν ἡμῶν εἰς ἑαυτὸν μεταθῇ γένεσιν καὶ μηκέτι ὡς γῆ μόνη ὄντες «εἰς γῆν» ἀπέλθωμεν, ἀλλ’ ὡς τῷ ἐξ οὐρανοῦ λόγῳ συναφθέντες εἰς οὐρανοὺς ἀναχθῶμεν παρ’ αὐτοῦ. οὐκοῦν οὕτως καὶ τὰ ἄλλα πάθη τοῦ σώματος οὐκ ἀπεικότως εἰς ἑαυτὸν μετέθηκεν, ἵνα μηκέτι ὡς ἄνθρωποι, ἀλλ’ ὡς ἴδιοι τοῦ λόγου τῆς αἰωνίου ζωῆς μετάσχωμεν. οὐκέτι γὰρ κατὰ τὴν προτέραν γένεσιν «ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀποθνήσκομεν», ἀλλὰ λοιπὸν τῆς γενέσεως ἡμῶν καὶ πάσης τῆς σαρκικῆς ἀσθενείας μετατεθέντων εἰς τὸν λόγον ἐγειρόμεθα ἀπὸ γῆς λυθείσης τῆς δι’ ἁμαρτίαν κατάρας διὰ τὸν ἐν ἡμῖν «ὑπὲρ ἡμῶν γενόμενον κατάραν». καὶ εἰκότως γε· ὥσπερ γὰρ ἐκ γῆς ὄντες «πάντες ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀποθνήσκομεν», οὕτως «ἄνωθεν» «ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος» ἀναγεννηθέντες ἐν τῷ Χριστῷ «πάντες ζωοποιούμεθα», οὐκέτι ὡς γηίνης, ἀλλὰ λοιπὸν λογωθείσης τῆς σαρκὸς διὰ τὸν τοῦ θεοῦ λόγον, ὃς «δι’ ἡμᾶς» ἐγένετο σάρξ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι’ αυτό, και όταν η σάρκα γεννήθηκε από τη Θεοτόκο Μαρία, λέγεται ότι γεννήθηκε ο Ίδιος, Εκείνος που παρέχει τη γένεση και το είναι στους άλλους, για να μεταθέσει τη δική μας γένεση στον Εαυτό Του και να μην απελθούμε πλέον «στη γη» επειδή είμαστε μόνο γη, αλλά, αφού ενωθήκαμε με τον εξ ουρανού Λόγο, να αναχθούμε από Αυτόν στους ουρανούς. Επομένως, με τον ίδιο τρόπο διόλου παράλογα μετέθεσε στον Εαυτό Του και τα υπόλοιπα πάθη του σώματος, για να γίνουμε μέτοχοι της αιώνιας ζωής όχι πλέον ως απλοί άνθρωποι, αλλά ως οικείοι του Λόγου. Διότι δεν «πεθαίνουμε πλέον εν τω Αδάμ» σύμφωνα με την προηγούμενη γένεσή μας, αλλά από εδώ και στο εξής, αφού η γένεσή μας και κάθε σαρκική ασθένεια μετατέθηκαν στον Λόγο, εγειρόμαστε από τη γη, καθώς λύθηκε η κατάρα της αμαρτίας διαμέσου Εκείνου που κατοικεί μέσα μας και «έγινε για χάρη μας κατάρα». Και απολύτως εύλογα· διότι, όπως ακριβώς επειδή προερχόμαστε από τη γη «όλοι πεθαίνουμε εν τω Αδάμ», έτσι, αφού αναγεννηθήκαμε «άνωθεν», «εξ ύδατος και Πνεύματος», «όλοι ζωοποιούμαστε» εν τω Χριστώ, καθώς η σάρκα μας δεν είναι πια γήινη, αλλά πλέον έχει ενωθεί με τον Λόγο εξαιτίας του Λόγου του Θεού, ο οποίος «για εμάς» έγινε σάρκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγος βʹ
Λόγος μὲν γὰρ ὢν αὐτὸς ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς κύριός ἐστι τοῦ παντός· ἡμεῖς δὲ τὸ πρὶν ἦμεν ὑπεύθυνοι ἐξ ἀρχῆς μὲν «τῇ δουλείᾳ τῆς φθορᾶς» καὶ «τῇ κατάρᾳ τοῦ νόμου», ἔπειτα δὲ καὶ κατ’ ὀλίγον ἑαυτοῖς ἀναπλάσαντες τὰ μὴ ὄντα «ἐδουλεύομεν», ὡς εἶπεν ὁ μακάριος ἀπόστολος, «τοῖς φύσει μὴ οὖσι θεοῖς» καὶ τὸν μὲν ἀληθινὸν θεὸν ἠγνοοῦμεν, τὰ δὲ μὴ ὄντα προετιμῶμεν τῆς ἀληθείας. ἀλλ’ ὕστερον, ὥσπερ ὁ πάλαι λαὸς ἐν Αἰγύπτῳ βαρούμενος «ἐστέναξεν», οὕτως καὶ ἡμῶν ἐχόντων τὸν ἔμφυτον νόμον καὶ κατὰ τοὺς «ἀλαλήτους στεναγμοὺς τοῦ πνεύματος» ἐντυγχανόντων καὶ λεγόντων· «κύριε, ὁ θεὸς ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶς» γέγονεν ὥσπερ εἰς οἶκον καταφυγῆς καὶ εἰς θεὸν ὑπερασπιστήν, οὕτως καὶ κύριος ἡμῶν γέγονε. καὶ οὐκ ἀρχὴν τοῦ εἶναι αὐτὸς ἔσχε τότε, ἀλλ’ ἡμεῖς ἀρχὴν ἔσχομεν τοῦ εἶναι αὐτὸν κύριον ἡμῶν. λοιπὸν γὰρ ἀγαθὸς ὢν ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ὢν τοῦ κυρίου ἐλεήσας καὶ θέλων πᾶσι γνωσθῆναι ποιεῖ τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν ἐνδύσασθαι σῶμα ἀνθρώπινον καὶ γενέσθαι ἄνθρωπον κληθῆναί τε αὐτὸν Ἰησοῦν, ἵν’ ἐν τούτῳ ἑαυτὸν προσενέγκας ὑπὲρ πάντων τοὺς πάντας ἐλευθερώσῃ ἀπό τε τῆς θεοπλανησίας καὶ τῆς φθορᾶς καὶ πάντων γένηται κύριος καὶ βασιλεὺς αὐτός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, επειδή είναι ο Λόγος, ο ίδιος ο Υιός του Θεού είναι Κύριος των πάντων· εμείς όμως προηγουμένως ήμασταν υποχείριοι, αφενός από την αρχή «στη δουλεία της φθοράς» και «στην κατάρα του νόμου», αφετέρου δε, πλάθοντας λίγο λίγο για τους εαυτούς μας τα ανύπαρκτα, «δουλεύαμε», όπως είπε ο μακάριος απόστολος, «σε εκείνους που εκ φύσεως δεν είναι θεοί», και ενώ αγνοούσαμε τον αληθινό Θεό, προτιμούσαμε τα ανύπαρκτα αντί της αλήθειας. Όμως αργότερα, όπως ακριβώς ο παλαιός λαός που καταπιεζόταν στην Αίγυπτο «στέναξε», έτσι και εμείς, έχοντας τον έμφυτο νόμο και παρακαλώντας σύμφωνα με τους «αλάλητους στεναγμούς του Πνεύματος» και λέγοντας: «Κύριε, ο Θεός ημών, κάνε μας κτήμα σου», έγινε για εμάς σαν οίκος καταφυγής και σαν Θεός υπερασπιστής, και έτσι έγινε και Κύριός μας. Και δεν απέκτησε Εκείνος τότε την αρχή της υπάρξεώς Του, αλλά εμείς κάναμε την αρχή στο να είναι Εκείνος Κύριός μας. Επομένως, επειδή ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου είναι αγαθός, αφού μας σπλαχνίστηκε και θέλησε να γίνει γνωστός σε όλους, ενήργησε ώστε ο δικός Του Υιός να ενδυθεί ανθρώπινο σώμα, να γίνει άνθρωπος και να ονομαστεί Ιησούς, έτσι ώστε, προσφέροντας μέσω αυτού τον εαυτό Του υπέρ πάντων, να ελευθερώσει τους πάντες τόσο από τη θεοπλανησία όσο και από τη φθορά, και να γίνει ο Ίδιος Κύριος και Βασιλιάς των πάντων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγος βʹ
Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ ῥητὸν δείκνυσιν ὑμῶν μόνων εὕρεμα εἶναι τὸ λέγειν κτίσμα τὸν κύριον. τὴν γὰρ οὐσίαν ἑαυτοῦ γινώσκων ὁ κύριος μονογενῆ σοφίαν καὶ γέννημα τοῦ πατρὸς καὶ ἄλλην οὖσαν παρὰ τὰ γενητὰ καὶ τὰ φύσει κτίσματα φιλανθρώπως νῦν λέγει «κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ», ἴσον τῷ εἰπεῖν ὁ πατὴρ «σῶμά μοι κατηρτίσατο» καὶ εἰς ἀνθρώπους με ἔκτισεν ὑπὲρ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας. καὶ γὰρ ὥσπερ Ἰωάννου ἀκούοντες «ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο» οὐκ αὐτὸν ὅλον σάρκα νοοῦμεν τὸν λόγον, ἀλλὰ σάρκα ἐνδυσάμενον καὶ γενόμενον ἄνθρωπον, ἀκούοντές τε ὅτι «Χριστὸς γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα» καὶ «τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν» οὐκ αὐτὸ τοῦτο ὅλον κατάραν καὶ ἁμαρτίαν αὐτὸν νοοῦμεν γεγενῆσθαι, ἀλλ’ ὅτι τὴν μὲν καθ’ ἡμῶν κατάραν ἀνεδέξατο, ὡς εἶπεν ὁ ἀπόστολος, «ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας», τὰς δὲ ἁμαρτίας ἡμῶν, ὡς μὲν ὁ Ἡσαίας εἶπεν, «ἐβάσταξεν», ὡς δὲ ὁ Πέτρος ἔγραψεν, «ἀνήνεγκεν αὐτὰς τῷ σώματι ἐπὶ τὸ ξύλον», οὕτως ἐὰν ἀκούωμεν ἐν ταῖς Παροιμίαις τὸ «ἔκτισεν», οὐ δεῖ κτίσμα τῇ φύσει ὅλον νοεῖν τὸν λόγον, ἀλλ’ ὅτι τὸ κτιστὸν ἐνεδύσατο σῶμα καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἔκτισεν αὐτὸν ὁ θεὸς εἰς ἡμᾶς τὸ κτιστὸν αὐτῷ «καταρτίσας», ὡς γέγραπται, «σῶμα», ἵν’ ἐν αὐτῷ ἀνακαινισθῆναι καὶ θεοποιηθῆναι δυνηθῶμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και το ίδιο το ρητό αποδεικνύει ότι είναι αποκλειστικά δική σας επινόηση το να αποκαλείτε τον Κύριο κτίσμα. Επειδή ο Κύριος, γνωρίζοντας τη δική Του ουσία ως μονογενή Σοφία και γέννημα του Πατρός, και ότι είναι διαφορετική από τα γενητά και τα εκ φύσεως κτίσματα, από φιλανθρωπία λέει τώρα: «Ο Κύριος με έκτισε ως αρχή των οδών Του», το οποίο ισοδυναμεί με το να πει ότι ο Πατέρας «μου κατήρτισε σώμα» και με έκτισε για τους ανθρώπους, υπέρ της σωτηρίας των ανθρώπων. Διότι, όπως ακριβώς ακούγοντας τον Ιωάννη να λέει «ο Λόγος έγινε σάρκα», δεν εννοούμε ότι ολόκληρος ο Λόγος είναι σάρκα, αλλά ότι ενδύθηκε τη σάρκα και έγινε άνθρωπος, και όπως όταν ακούμε ότι «ο Χριστός έγινε για εμάς κατάρα» και ότι «εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία», δεν εννοούμε ότι ο Ίδιος έγινε εξ ολοκλήρου κατάρα και αμαρτία, αλλά ότι ανέλαβε την κατάρα που βάραινε εμάς, όπως είπε ο Απόστολος: «μας εξαγόρασε από την κατάρα», ενώ τις αμαρτίες μας, όπως μεν είπε ο Ησαΐας, «τις βάσταξε», και όπως έγραψε ο Πέτρος, «τις σήκωσε με το σώμα Του επάνω στο ξύλο», έτσι, εάν ακούμε στις Παροιμίες το ρήμα «έκτισε», δεν πρέπει να εννοούμε ολόκληρο τον Λόγο ως εκ φύσεως κτίσμα, αλλά ότι ενδύθηκε το κτιστό σώμα, και ο Θεός Τον έκτισε για χάρη μας αναμεσά μας, έχοντας «καταρτίσει», όπως είναι γραμμένο, κτιστό «σώμα» σε Αυτόν, προκειμένου εντός αυτού να μπορέσουμε να ανακαινιστούμε και να θεωθούμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Κατὰ Ἀρειανῶν λόγος βʹ
οὐ δι’ ἑαυτὸν ἄρα, ἀλλὰ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν καὶ διὰ τὸ καταργηθῆναι τὸν θάνατον καὶ διὰ τὸ κατακριθῆναι τὴν ἁμαρτίαν καὶ διὰ τὸ ἀναβλέψαι τοὺς τυφλοὺς καὶ ἀναστῆναι πάντας ἐκ νεκρῶν ἐλήλυθεν. εἰ δὲ μὴ δι’ ἑαυτὸν ἐλήλυθεν, ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς, οὐ δι’ ἑαυτὸν ἄρα, ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς «κτίζεται». εἰ δὲ οὐ δι’ ἑαυτὸν κτίζεται, ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς, οὐκ ἔστιν ἄρα αὐτὸς κτίσμα, ἀλλὰ τὴν ἡμῶν ἐνδυσάμενος σάρκα ταῦτα λέγει. καὶ ὅτι ταύτην τὴν διάνοιαν ἔχουσιν αἱ γραφαί, ἐξὸν παρὰ τοῦ ἀποστόλου μαθεῖν· φησὶ γὰρ ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους· «τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ, τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον». εἰ δὲ ἐν αὐτῷ κτίζονται οἱ δύο καὶ οὗτοί εἰσιν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ, εἰκότως ἄρα φορῶν τοὺς δύο ἐν αὐτῷ ὡς αὐτός ἐστι κτισθείς· τοὺς γὰρ κτισθέντας ἐν ἑαυτῷ ἥνωσε καὶ ἦν αὐτὸς ἐν αὐτοῖς ὡς ἐκεῖνοι. οὕτω δὲ τῶν δύο κτισθέντων ἐν αὐτῷ ἁρμοζόντως ἂν λέγοι τὸ «κύριος ἔκτισέ με». ὥσπερ γὰρ τὰς ἡμῶν ἀσθενείας δεχόμενος λέγεται αὐτὸς ἀσθενεῖν καίτοι μὴ ἀσθενῶν αὐτός, δύναμις γάρ ἐστι τοῦ θεοῦ, ἁμαρτία τε ὑπὲρ ἡμῶν γέγονε καὶ κατάρα καίτοι μὴ ἁμαρτήσας αὐτός, ἀλλ’ ὅτι τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τὴν κατάραν ἐβάσταξεν αὐτός, οὕτως ἡμᾶς ἐν ἑαυτῷ κτίζων λεγέτω ὅτι καὶ «ἔκτισέ με εἰς τὰ ἔργα» καίτοι κτίσμα μὴ ὢν αὐτός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, δεν ήλθε για τον εαυτό Του, αλλά για τη δική μας σωτηρία, και για να καταργηθεί ο θάνατος, και για να κατακριθεί η αμαρτία, και για να αναβλέψουν οι τυφλοί και να αναστηθούν όλοι από τους νεκρούς. Εάν, λοιπόν, δεν ήλθε για τον εαυτό Του, αλλά για εμάς, άρα δεν «κτίζεται» για τον εαυτό Του, αλλά για εμάς. Και εάν δεν κτίζεται για τον εαυτό Του, αλλά για εμάς, επομένως ο Ίδιος δεν είναι κτίσμα, αλλά λέει αυτά επειδή ενδύθηκε τη δική μας σάρκα. Και το ότι οι Γραφές έχουν αυτό το νόημα, μπορεί κανείς να το διδαχθεί από τον απόστολο· διότι λέει στην προς Εφεσίους επιστολή: «αφού κατέλυσε το μεσότοιχο του φραγμού, δηλαδή την έχθρα, με τη σάρκα του, καταργώντας τον νόμο των εντολών που συνίστατο σε διατάξεις, ώστε να κτίσει τους δύο μέσα Του σε έναν νέο άνθρωπο». Εάν, λοιπόν, μέσα σε Αυτόν κτίζονται οι δύο και αυτοί βρίσκονται στο σώμα Του, ευλόγως, φέροντας τους δύο μέσα Του, μιλά ως να έχει κτιστεί ο Ίδιος· διότι ένωσε μέσα Του αυτούς που κτίστηκαν, και ήταν ο Ίδιος μέσα σε αυτούς, όπως και εκείνοι. Έτσι, λοιπόν, εφόσον οι δύο κτίστηκαν μέσα σε Αυτόν, καταλλήλως θα μπορούσε να πει το «ο Κύριος με έκτισε». Διότι, όπως ακριβώς λέγεται ότι ο Ίδιος ασθενεί, επειδή ανέλαβε τις δικές μας ασθένειες, καίτοι ο Ίδιος δεν ασθενεί, εφόσον είναι η δύναμη του Θεού, και έγινε για χάρη μας αμαρτία και κατάρα, καίτοι ο Ίδιος δεν αμάρτησε, αλλά επειδή ο Ίδιος βάσταξε τις αμαρτίες και την κατάρα μας, έτσι και τώρα, ανακτίζοντάς μας μέσα στον εαυτό Του, ας λέει ότι «με έκτισε για τα έργα», καίτοι ο Ίδιος δεν είναι κτίσμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Ὁμιλία εἰς τὸ πάθος καὶ τὸν σταυρὸν τοῦ κυρίου
Ἀγαθοῦ γὰρ Πατρὸς ἀγαθὸς ὁ Λόγος ὑπάρχει· διὸ οὐ παρεῖδεν ἀπολέσθαι τὸ γενόμενον, οὐδ᾽ ὑπέμεινε τῶν αὐτοῦ ποιημάτων ἄλλον γενέσθαι Κύριον· ἀλλ᾽ ὁρῶν τὸ μὲν τῆς κακίας ἀφόρητον, καὶ τὸ θνητὸν γένος οὐχ ἱκανὸν ἀντιστῆναι πρὸς τὸν θάνατον, οὐδὲ τὴν τιμωρίαν τῶν κακῶν δυνατὸν ἀποδοῦναι· ὑπερῆρε γὰρ πᾶσαν τιμωρίαν ἡ τῆς κακίας ὑπερβολή· ὁρῶν δὲ καὶ τὴν τοῦ Πατρὸς ἀγαθότητα, ὁρῶν καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἱκανότητα καὶ δύναμιν· «Χριστὸς γὰρ Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία·» κεκίνηται τῇ φιλανθρωπίᾳ, καὶ οἰκτείρας τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν, ἐνεδύσατο ταύτην. Αὐτὸς γὰρ, ὡς ὁ προφήτης φησὶ, τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἦρε, καὶ τὰς νόσους ἐβάστασε. Καὶ ἐλεήσας τὸ θνητὸν ἡμῶν, περιεβάλετο τοῦτο. Λέγει γὰρ ὁ Παῦλος· «Ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.» Ἰδὼν δὲ καὶ τὸ πρὸς τὴν ἀπόδοσιν ἡμῶν τῆς τιμωρίας ἀδύνατον, ἀνεδέξατο ταύτην αὐτός· «Χριστὸς γὰρ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα.» Καὶ οὕτω δὴ τὰ ἀνθρώπινα περιβαλόμενος καὶ ἀμφιεσάμενος, δι᾽ ἑαυτοῦ τὰ ἡμῶν προσήγαγε τῷ Πατρὶ, ἵνα, ὡς αὐτὸς πάσχων, ἀβλαβῆ τὸν ἄνθρωπον πάσχοντα κατασκευάσῃ, καὶ μικρὰ μεγάλοις ἀντικαταλλάξηται. Καταβέβηκε γὰρ, ἵνα ἡμῶν τὴν ἄνοδον κατασκευάσῃ· καὶ πεπείραται γενέσεως, ἵνα ἡμεῖς δι᾽ αὐτοῦ τῷ ἀγεννήτῳ φιλιάσωμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο Λόγος του αγαθού Πατρός είναι αγαθός· γι' αυτό δεν παρέβλεψε το να χαθεί το δημιούργημά του, ούτε υπέμεινε να γίνει άλλος κύριος των δικών του ποιημάτων. Αλλά βλέποντας αφενός το αφόρητο της κακίας, και ότι το θνητό γένος δεν ήταν ικανό να αντισταθεί στον θάνατο, ούτε ήταν δυνατόν να εκτίσει την τιμωρία για τα κακά· διότι η υπερβολή της κακίας υπερέβη κάθε τιμωρία· βλέποντας αφετέρου και την αγαθότητα του Πατρός, καθώς και τη δική του ικανότητα και δύναμη· «διότι ο Χριστός είναι δύναμη Θεού και σοφία Θεού»· κινήθηκε από φιλανθρωπία και, σπλαχνιζόμενος την ασθένειά μας, την ενδύθηκε. Διότι αυτός, όπως λέει ο προφήτης, σήκωσε τις ασθένειές μας και βάσταξε τις νόσους μας. Και αφού ελέησε το θνητό της φύσης μας, το περιβλήθηκε. Διότι λέει ο Παύλος: «Εταπείνωσε τον εαυτό του μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρού». Βλέποντας δε και το αδύνατο της εκ μέρους μας απότισης της τιμωρίας, την ανέλαβε ο ίδιος· «διότι ο Χριστός έγινε για εμάς κατάρα». Και έτσι λοιπόν, αφού περιβλήθηκε και ενδύθηκε τα ανθρώπινα, μέσω του εαυτού του προσήγαγε τα δικά μας στον Πατέρα, ώστε, πάσχοντας ο ίδιος, να καταστήσει αβλαβή τον άνθρωπο που έπασχε, και να ανταλλάξει τα μικρά με τα μεγάλα. Διότι κατέβηκε, για να προετοιμάσει τη δική μας άνοδο· και δοκίμασε τη γένεση, ώστε εμείς, μέσω αυτού, να συμφιλιωθούμε με τον Αγέννητο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ λόγου
Εἰ γὰρ τὴν καθ᾽ ἡμῶν γενομένην κατάραν ἦλθεν αὐτὸς βαστάσαι, πῶς ἂν ἄλλως ἐγένετο κατάρα εἰ μὴ τὸν ἐπὶ κατάρᾳ γενόμενον θάνατον ἐδέξατο; ἔστι δὲ οὗτος, ὁ σταυρός. Οὕτω γὰρ καὶ γέγραπται· «Ἐπικατάρατος, ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.» Ἔπειτα, εἰ ὁ θάνατος τοῦ Κυρίου λύτρον ἐστὶ πάντων, καὶ τῷ θανάτῳ τούτου τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύεται, καὶ γίνεται τῶν ἐθνῶν ἡ κλῆσις, πῶς ἂν ἡμᾶς προσεκαλέσατο, εἰ μὴ ἐσταύρωτο; ἐν μόνῳ γὰρ τῷ σταυρῷ ἐκτεταμέναις χερσί τις ἀποθνῄσκει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν ο Ίδιος ήλθε για να σηκώσει την κατάρα που βάραινε επάνω μας, πώς αλλιώς θα γινόταν κατάρα, εάν δεν δεχόταν τον θάνατο που επισύρει κατάρα; Και αυτός είναι ο σταυρός. Διότι έτσι είναι γεγραμμένο: «Επικατάρατος είναι εκείνος που κρεμάται επί ξύλου». Έπειτα, εάν ο θάνατος του Κυρίου αποτελεί λύτρο για όλους, και με τον θάνατό Του καταλύεται το μεσότοιχο του φραγμού, και πραγματοποιείται η κλήση των εθνών, πώς θα μας προσκαλούσε, εάν δεν είχε σταυρωθεί; Διότι μόνο στον σταυρό πεθαίνει κανείς με απλωμένα τα χέρια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Καὶ τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἀνέλαβε, καὶ τὰς νόσους ἐβάστασε, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐτραυματίσθη, ἵνα τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰαθῶμεν· καὶ τῆς κατάρας ἡμᾶς ἐξηγόρασε, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα, καὶ τὸν ἀτιμότατον ὑπέστη θάνατον, ἵνα ἡμᾶς εἰς τὴν ἔνδοξον ζωὴν ἐπαναγάγῃ. Καὶ οὐκ ἠρκέσθη μόνον νεκροὺς ὄντας ζωοποιῆσαι, ἀλλὰ καὶ θεότητος ἀξίωμα ἐχαρίσατο, καὶ ἀναπαύσεις ἡτοίμασεν αἰωνίους, πᾶσαν ἔννοιαν ἀνθρωπίνην τῷ μεγέθει τῆς εὐφροσύνης ὑπερβαινούσας. Τί οὖν ἀνταποδῶμεν τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ανέλαβε τις ασθένειές μας, και βάσταξε τις νόσους μας, και τραυματίσθηκε για εμάς, ώστε με τον μώλωπά Του εμείς να ιαθούμε· και μας εξαγόρασε από την κατάρα, γινόμενος κατάρα για εμάς, και υπέστη τον πιο ατιμωτικό θάνατο, για να μας επαναφέρει στην ένδοξη ζωή. Και δεν αρκέσθηκε μόνο στο να μας ζωοποιήσει ενώ ήμασταν νεκροί, αλλά μας χάρισε και αξίωμα θεότητας, και ετοίμασε αιώνιες αναπαύσεις, οι οποίες υπερβαίνουν κάθε ανθρώπινη διάνοια με το μέγεθος της ευφροσύνης. Τι λοιπόν να ανταποδώσουμε στον Κύριο για όλα όσα ανταπέδωσε σε εμάς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος
Σὺ δὲ κἀκείνων ἄκουε ὅτι «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου», καὶ ὅτι «Ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν, Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε». Πρόσεχε δὲ ἀκριβῶς καὶ ταῖς φωναῖς τοῦ Κυρίου, ὅτι ὅταν ἡμᾶς περὶ τοῦ Πατρὸς ἐκπαιδεύσῃ, οἶδε ταῖς αὐθεντικαῖς καὶ δεσποτικαῖς κεχρῆσθαι φωναῖς, λέγων· «Θέλω, καθαρίσθητι», καὶ «Σιώπα, πεφίμωσο», καὶ «Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν», καὶ τὸ «Ἄλαλον καὶ κωφὸν δαιμόνιον, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω», καὶ ὅσα τοιαῦτα· ἵνα διὰ τούτων μὲν τὸν Δεσπότην ἡμῶν καὶ ποιητὴν γνωρίσωμεν, δι᾽ ἐκείνων δὲ τὸν Πατέρα τοῦ Δεσπότου ἡμῶν καὶ ποιητοῦ διδαχθῶμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσύ όμως να ακούς και εκείνους που λένε ότι «ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου» και ότι «ενώ εμείς ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για εμάς». Πρόσεχε δε με ακρίβεια και τα λόγια του Κυρίου, ότι, όταν μας διδάσκει περί του Πατρός, γνωρίζει να χρησιμοποιεί αυθεντικές και δεσποτικές εκφράσεις, λέγοντας: «Θέλω, καθαρίσου», και «Σιώπα, βουβάσου», και «Εγώ όμως σας λέω», και το «Άλαλο και κουφό δαιμόνιο, εγώ σε προστάζω», και όλα τα παρόμοια· ώστε, μέσω αυτών μεν να γνωρίσουμε τον Δεσπότη και Δημιουργό μας, μέσω εκείνων δε να διδαχθούμε για τον Πατέρα του Δεσπότη και Δημιουργού μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
Τὸ δὲ αὐτὸ πλατύτερον καὶ ἀποδεικτικώτερον καὶ ἀποφαντικώτερον παραδίδωσιν ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ, οὗ μνημονεύσομεν μετ᾽ ὀλίγα. Λυτρούμεθα δὲ πάντες τῆς τοιαύτης τῶν ἁμαρτιῶν κατακρίσεως οἱ πιστεύοντες τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ τῇ διὰ τοῦ μονογενοῦς αὐτοῦ Υἱοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰπόντος· «Τοῦτο μου ἐστὶ τὸ αἷμα τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν·» μαρτυροῦντος δὲ καὶ τοῦ Ἀποστόλου δι᾽ ὧν γράφει ποτὲ μέν· «Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ·» ποτὲ δέ· «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου·» καὶ πολλὰ τοιαῦτα. Ὅταν οὖν δοθῇ ἄφεσις τῶν ἁμαρτημάτων, τότε λαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὴν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐλευθερίαν παρὰ τοῦ ἐξαγοράσαντος ἡμᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, εἰς τὸ δύνασθαι προσελθεῖν τῷ λόγῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το ίδιο πράγμα παραδίδει εκτενέστερα, αποδεικτικότερα και αποφαντικότερα στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, το οποίο θα μνημονεύσουμε σε λίγο. Λυτρωνόμαστε δε όλοι από μια τέτοια κατάκριση των αμαρτιών, εμείς που πιστεύουμε στη χάρη του Θεού, η οποία δόθηκε διά του μονογενούς Του Υιού, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος είπε: «Τούτο είναι το αίμα μου της Καινής Διαθήκης, το οποίο χύνεται για πολλούς προς άφεσιν αμαρτιών»· όπως μαρτυρεί άλλωστε και ο Απόστολος μέσα από όσα γράφει, άλλοτε μεν: «Να αγαπάτε αλλήλους, όπως ακριβώς και ο Χριστός μάς αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό Του ως προσφορά και θυσία στον Θεό»· άλλοτε δε: «Ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου»· και πολλά παρόμοια. Όταν λοιπόν δοθεί η άφεση των αμαρτημάτων, τότε λαμβάνει ο άνθρωπος την ελευθερία από την αμαρτία από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος μας εξαγόρασε, ώστε να δύναται να προσέλθει στον Λόγο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
Καὶ ὅτι «Ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας·» ἀπαλλοτριωθέντες δὲ τῆς τοιαύτης δουλείας κατὰ πάντα τρόπον, ὡς ἐδήλωσεν ὁ Ἀπόστολος εἰπών· «Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ, τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις,» ζήσωμεν τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ ἐλευθερώσαντι ἡμᾶς, καθὼς γέγραπται· «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα.» Πολὺ δὲ πρότερον τῆς ἁμαρτίας, δηλονότι χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς γέγραπται· «Ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί· οὕτω διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ότι «Εκείνος που πράττει την αμαρτία είναι δούλος της αμαρτίας»· έχοντας απαλλαγεί, λοιπόν, από μια τέτοια δουλεία με κάθε τρόπο, όπως ακριβώς δήλωσε ο Απόστολος λέγοντας: «Όσοι δε ανήκουν στον Ιησού Χριστό, σταύρωσαν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες», ας ζήσουμε για τον Θεό εν Χριστώ Ιησού, ο οποίος μας ελευθέρωσε, καθώς είναι γραμμένο: «Ο Χριστός μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα». Και πολύ νωρίτερα από την αμαρτία, δηλαδή με τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, καθώς είναι γραμμένο: «Διότι όπως ακριβώς διά της παρακοής του ενός ανθρώπου οι πολλοί κατέστησαν αμαρτωλοί, έτσι και διά της υπακοής του ενός οι πολλοί θα καταστούν δίκαιοι.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α΄ ἐπιστολὴν Παύλου ἀποσπάσματα
τουτὶ τὸ ἐκ γῆς, τὸ τῷ θανάτῳ κατησχημένον ἐκ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἀρᾶς, ἣν λέλυκεν ὁ Χριστὸς “γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα·” ἔσται δὲ ὁ μετασχηματισμὸς οὐκ εἰς ἑτέραν τινὰ φύσιν ἀποκομίζων ἡμᾶς, ἐσόμεθα γὰρ ὅπερ ἐσμὲν, τουτέστιν ἄνθρωποι, πλὴν ἀμείνους ἀσυγκρίτως· ἄφθαρτοι γὰρ καὶ ἀνώλεθροι, καὶ πρός γε τούτῳ δεδοξασμένοι. τί δ᾽ ἂν βούλοιτο δηλοῦν ἡ ἐσχάτη σάλπιγξ ἣ διανιστᾷ τοὺς νεκροὺς, αὐτὸς ἡμῖν σαφηνιεῖ λέγων ὁ θεσπέσιος Παῦλος “Ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι ἐν φωνῇ ”ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ᾽ οὐ- “ρανοῦ·” καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι. οὐκοῦν παρεικάζει σάλπιγγι τὴν τοῦ ἀρχαγγέλου φωνὴν, καὶ τὸ θεῖον ἐκεῖνο καὶ φρικωδέστατον κέλευσμα. εἰ δὲ καὶ ὁ ἀρχάγγελός ἐστιν ὁ κεκραγὼς καὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως σύνθημα διδοὺς τοῖς ἐν γῇ κειμένοις, ἀλλ᾽ οὖν τοῦ Χριστοῦ ἔσται φωνή· καὶ γάρ ἐστιν αὐτὸς ἰδίᾳ δυνάμει διανιστὰς τοὺς νεκροὺς, καὶ οὐχί που πάντως ἡ τοῦ ἀρχαγγέλου φωνή· δεσποτικοῖς γὰρ προστάγμασι πᾶσα κτίσις ὑπέζευκται λογική· ποία τοίνυν ὅλως ἀνάστασις ἔσται κατὰ ἀλήθειαν, εἰ μὴ αὐτό φαμεν ἀναβιώσεσθαι τὸ τῷ θανάτῳ κατησχημένον; ἢ τίνα τρόπον ἐροῦμεν, μονονουχὶ κατορχούμενοι τῆς φθορᾶς Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος, καὶ τὰ ἑξῆς; <Ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό που προέρχεται από τη γη, το οποίο έχει ατιμαστεί από τον θάνατο εξαιτίας εκείνης της αρχαίας κατάρας, την οποία έλυσε ο Χριστός «αφού έγινε κατάρα για χάρη μας»· και ο μετασχηματισμός δεν θα μας μεταφέρει σε κάποια άλλη φύση, διότι θα είμαστε αυτό ακριβώς που είμαστε, δηλαδή άνθρωποι, αλλά ασυγκρίτως καλύτεροι· διότι θα είμαστε άφθαρτοι και ανώλεθροι, και επιπλέον δοξασμένοι. Το τι θέλει να δηλώσει η έσχατη σάλπιγγα που ανασταίνει τους νεκρούς, θα μας το σαφηνίσει ο ίδιος ο θεσπέσιος Παύλος λέγοντας: «Ότι ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα καταβεί από τον ουρανό·» και οι νεκροί θα αναστηθούν άφθαρτοι. Επομένως, παρομοιάζει με σάλπιγγα τη φωνή του αρχαγγέλου και εκείνο το θείο και φρικωδέστατο πρόσταγμα. Αν και ο αρχάγγελος είναι αυτός που θα κραυγάσει και θα δώσει το σύνθημα της αναστάσεως σε αυτούς που κείτονται στη γη, εντούτοις η φωνή θα είναι του Χριστού· διότι Αυτός είναι που με τη δική Του δύναμη ανασταίνει τους νεκρούς, και όχι βέβαια η φωνή του αρχαγγέλου· διότι στα δεσποτικά προστάγματα υποτάσσεται κάθε λογική κτίση. Ποια λοιπόν ανάσταση θα υπάρξει στα αλήθεια, αν δεν πούμε ότι θα αναβιώσει αυτό ακριβώς που έχει ατιμαστεί από τον θάνατο; Ή με ποιον τρόπο θα πούμε, σχεδόν θριαμβολογώντας κατά της φθοράς: Καταπόθηκε ο θάνατος εις νίκος, και τα εξής; Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Χριστὸς ἡμᾶς ”ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ “ἡμῶν κατάρα,” ἵνα ἡμεῖς τὴν ἐξ ἀνομίας ἀρὰν διαφύγωμεν. <Οὗτός ἐστι περὶ οὗ εἶπεν.> Εἰς ὑπόμνησιν ἄγει τῶν ἐξ αὐτοῦ λόγων τοὺς ἀκροωμένους, καὶ τὸ μεῖζον ἐν δόξῃ παραχωρεῖ τῷ Χριστῷ, οὐκ ἀγάπης, ἀληθείας δὲ μᾶλλον ἢ καὶ ἀνάγκης ἔργον ἀποπληρῶν· ὑποκείσεται γὰρ, κἂν μὴ βούληται, τῷ ποιητῇ τὸ ποίημα, τῷ Δεσπότῃ τὸ δοῦλον, τῷ χορηγῷ τὸ χορηγούμενον. κατὰ τίνα δὲ τρόπον ὀπίσω μὲν ἦν Ἰωάννου Χριστὸς, ἔμπροσθεν δὲ γέγονεν, ὅτι πρῶτος ἦν, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖ, διὰ τῶν προλαβόντων ἀρκούντως εἰρήκαμεν. <Κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτὸν, ἀλλ᾽ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραὴλ, διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν ὕδατι βαπτίζων.> Ὁ ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς νηδύος ἀνασκιρτήσας τῆς ἰδίας μητρὸς ἐπὶ τῇ φωνῇ τῆς ἁγίας παρθένου κυοφορούσης ἔτι τὸν Κύριον, ὁ πρὸ τῆς ὠδῖνος προφήτης, ὁ ἐν ἐμβρύῳ μαθητής Οὐκ ᾔδειν αὐτὸν περὶ τοῦ Σωτῆρός φησιν, ἀληθεύει δὲ λέγων· οὐ γὰρ ψεύδεται· πάντα μὲν γὰρ οἶδεν ἐξ ἑαυτοῦ καὶ ἀδιδάκτως Θεὸς, διδακτῶς δὲ ἡ κτίσις· ἐνοικοῦν δὲ τοῖς ἁγίοις τὸ Πνεῦμα, τὸ ἐνδέον ἀναπληροῖ, καὶ τὸ ἴδιον ἀγαθὸν τῇ ἀνθρώπου φύσει χαρίζεται, τὸ εἰδέναι φημὶ τὰ ἐσόμενα, καὶ τῶν κεκρυμμένων μυστηρίων τὴν γνῶσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου με το να γίνει για εμάς κατάρα, ώστε εμείς να διαφύγουμε την κατάρα της ανομίας. <Αυτός είναι για τον οποίο είπα.> Υπενθυμίζει στους ακροατές τα λόγια του, και παραχωρεί τη μεγαλύτερη δόξα στον Χριστό, εκπληρώνοντας έργο όχι αγάπης, αλλά μάλλον αλήθειας ή και ανάγκης· διότι υποτάσσεται, έστω κι αν δεν το θέλει, το δημιούργημα στον Δημιουργό, ο δούλος στον Δεσπότη, και το χορηγούμενο στον χορηγό. Το με ποιον τρόπο όμως ο Χριστός ερχόταν πίσω από τον Ιωάννη, αλλά βρέθηκε μπροστά του, επειδή υπήρχε πριν από αυτόν, όπως ο ίδιος ομολογεί, το έχουμε αναλύσει επαρκώς στα προηγούμενα. <Και εγώ δεν τον ήξερα, αλλά για να φανερωθεί στον Ισραήλ, γι' αυτό ήρθα εγώ βαπτίζοντας με νερό.> Αυτός που σκίρτησε μέσα στα σπλάχνα της ίδιας του της μητέρας στη φωνή της αγίας Παρθένου, η οποία κυοφορούσε ακόμη τον Κύριο, ο προφήτης πριν από τη γέννηση, ο μαθητής που ήταν ακόμη έμβρυο, λέει για τον Σωτήρα «Δεν τον ήξερα», και λέει την αλήθεια· διότι δεν ψεύδεται. Επειδή ο Θεός γνωρίζει τα πάντα από τον εαυτό Του και χωρίς να διδαχθεί, ενώ η κτίση μέσα από διδασκαλία· το Πνεύμα όμως, κατοικώντας στους αγίους, αναπληρώνει ό,τι λείπει, και χαρίζει το δικό του αγαθό στην ανθρώπινη φύση, εννοώ τη γνώση των μελλόντων και των κρυμμένων μυστηρίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
γέγονε γὰρ “ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα,” κατὰ τὸ γεγραμμένον, “ἐπικατάρατος γάρ φησι, πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.” ἐπάρατοι δὲ πάντες ἡμεῖς, τὸν θεῖον ἀποπληροῦν οὐκ ἀνεχόμενοι νόμον, “πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες,” εὐολισθοτάτη τε πρὸς τοῦτο λίαν ἡ ἀνθρώπου φύσις. ἐπειδὴ δὲ πάλιν ὁ θεῖος ἔφη που νόμος “Ἐπικατάρατος ὃς οὐκ ἐμμένει πᾶσι τοῖς ”ἐγγεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου, τοῦ ποιῆσαι “αὐτά·” ἡμῶν ἄρα, καὶ οὐχ ἑτέρων ἡ ἀρά. οἷς γὰρ ἔγκλημα μὲν ἡ παράβασις, τὸ δὲ τοῦ διορισθέντος ἐξολισθεῖν εὐπετέστατον, αὐτοῖς ἂν εἴη καὶ τὸ εὐθύνεσθαι πρέπον. οὐκοῦν ἐπάρατος δι᾽ ἡμᾶς ὁ μὴ εἰδὼς ἁμαρτίαν, ἵν᾽ ἡμᾶς ἀπολύσῃ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς. ἐξήρκει γὰρ τοῦτο παθὼν ὑπὲρ πάντων ὁ ὑπὲρ πάντας Θεὸς, καὶ τῷ θανάτῳ τῆς ἰδίας σαρκὸς τὴν ἁπάντων λύτρωσιν ἐξωνούμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι έγινε «υπέρ ημών κατάρα», σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί, διότι λέει «επικατάρατος είναι καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο». Επικατάρατοι δε είμαστε όλοι εμείς, επειδή δεν τηρούμε στο ακέραιο τον θείο νόμο, διότι «όλοι σφάλλουμε σε πολλά», και η ανθρώπινη φύση είναι πάρα πολύ επιρρεπής σε αυτό. Επειδή πάλι ο θείος νόμος είπε κάπου: «Επικατάρατος όποιος δεν εμμένει σε όλα τα γεγραμμένα στο βιβλίο αυτού του νόμου, ώστε να τα εφαρμόσει»· δική μας επομένως, και όχι άλλων, είναι η κατάρα. Διότι για εκείνους για τους οποίους η παράβαση αποτελεί έγκλημα, ενώ η απόκλιση από τα ορισθέντα είναι κάτι πολύ εύκολο, σε αυτούς αρμόζει να αποδοθεί και η ευθύνη. Επομένως, έγινε επικατάρατος για εμάς Εκείνος που δεν γνώρισε αμαρτία, ώστε να μας ελευθερώσει από την αρχαία κατάρα. Διότι αρκούσε που έπαθε αυτό για όλους ο υπέρ πάντας Θεός, εξαγοράζοντας με τον θάνατο της δικής Του σάρκας τη λύτρωση όλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Πλὴν τὸ σωτήριον πάθος καθεῖλεν ἀρχὰς, τεθριάμβευκε κοσμοκράτορας τοῦ αἰῶνος τούτου, ἠλευθέρωσεν ἅπαντας τῆς τοῦ διαβόλου τυραννίδος, προσεκόμισεν ἡμᾶς τῷ Θεῷ. Τῷ γὰρ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν, καὶ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, καὶ ἐμαλακίσθη μὲν αὐτὸς, σεσώσμεθα δὲ ἡμεῖς, καὶ γέγονεν ἡμῖν τὸ αὐτοῦ πάθος ἀσφάλειά τε καὶ τεῖχος· ἠγόρασε γὰρ ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα, καὶ ἐν ᾧ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθεὶς βεβοήθηκε τοῖς πειραζομένοις, ἔξω τε τῆς πόλεως ἔπαθεν, ἵνα ἁγιάσῃ τῷ ἰδίῳ αἵματι τὸν λαόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως το σωτήριο πάθος καθαίρεσε τις αρχές, θριάμβευσε επί των κοσμοκρατόρων αυτού του αιώνα, ελευθέρωσε τους πάντες από την τυραννία του διαβόλου, μας προσήγαγε στον Θεό. Διότι με την πληγή του εμείς θεραπευτήκαμε, και σήκωσε τις αμαρτίες μας στο σώμα του πάνω στο ξύλο, και εκείνος μεν καταπονήθηκε, εμείς όμως σωθήκαμε, και το πάθος του έγινε για εμάς ασφάλεια και τείχος. Διότι μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα, και επειδή ο ίδιος έπαθε όταν δοκιμάστηκε, βοήθησε όσους δοκιμάζονται, και έπαθε έξω από την πόλη, για να αγιάσει με το δικό του αίμα τον λαό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Οὐδεὶς γὰρ γέγονε τοσοῦτος ἐν Ἰουδαίοις, ὡς κατὰ μηδένα τρόπον διαπεσεῖν· «Πάντες γὰρ ἥμαρτον, καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι. Ὅτι δὲ ἀνόνητος καὶ τοῖς κατὰ νόμον τετελειωμένοις ἡ εἰς τοῦτο σπουδὴ, τῆς διὰ Χριστοῦ χάριτος οὐ προσειλημμένης, διαδείκνυσιν εὖ μάλα τισὶ γεγραφὼς ὁ πάνσοφος Παῦλος, ὅτι σκύβαλα μὲν ἡγήσατο τὰ ἐν νόμῳ πάντα, ἵνα Χριστὸν κερδάνῃ, καὶ εὑρεθῇ ἐν αὐτῷ μὴ ἔχων τὴν αὐτοῦ δικαιοσύνην, τουτέστι, τὴν ἐν νόμῳ, ἀλλὰ τὴν διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γράφεται δὲ ὥσπερ ἀνοίας τοὺς Ἰουδαίους, οὕτω λέγων· »Ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν. Τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι.» Ἔφη δὲ πάλιν· «Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι, καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί· εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου, ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ἐπιστεύσαμεν.» Κεχρημάτικε δὲ διὰ τοῦτο κατάρα Χριστὸς, ἵνα τῆς τοῦ νόμου κατάρας ἐξέληται τοὺς ὑπ᾽ αὐτῇ γεγονότας· γέγραπται γὰρ, ὅτι «Ἐπικατάρατος πᾶς, ὃς οὐκ ἐμμένει πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ νόμῳ τοῦ βιβλίου τούτου, τοῦ ποιῆσαι αὐτά.» <Καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας, καὶ αὐτοὶ ἐνοικήσουσι· καὶ καταφυτεύσουσιν ἀμπελῶνας, καὶ αὐτοὶ φάγονται τὸν καρπὸν αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι κανείς από τους Ιουδαίους δεν υπήρξε τόσο τέλειος, ώστε να μην υποπέσει σε κανένα σφάλμα· «διότι όλοι αμάρτησαν και στερούνται τη δόξα του Θεού, και δικαιώνονται δωρεάν με τη δική Του χάρη». Το ότι δε είναι ανώφελη αυτή η προσπάθεια ακόμη και για εκείνους που έχουν φτάσει στην τελειότητα κατά τον νόμο, εάν δεν προσλάβουν τη χάρη διά του Χριστού, το αποδεικνύει πολύ καλά γράφοντας σε κάποιους ο πάνσοφος Παύλος, ότι θεώρησε σκύβαλα όλα τα του νόμου, για να κερδίσει τον Χριστό και να βρεθεί ενωμένος με Αυτόν, έχοντας όχι τη δική του δικαιοσύνη, δηλαδή αυτήν που προέρχεται από τον νόμο, αλλά αυτήν που αποκτάται διά της πίστεως στον Ιησού Χριστό. Κατηγορεί δε τους Ιουδαίους για ανοησία, λέγοντας τα εξής: «Επειδή αγνοούσαν τη δικαιοσύνη του Θεού και ζητούσαν να εγκαθιδρύσουν τη δική τους, δεν υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη του Θεού. Διότι το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός, για τη δικαίωση καθενός που πιστεύει». Είπε δε πάλι: «Εμείς που είμαστε εκ φύσεως Ιουδαίοι και όχι αμαρτωλοί από τα έθνη, επειδή γνωρίζουμε ότι δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου, παρά μόνο διά της πίστεως στον Ιησού Χριστό, πιστέψαμε και εμείς στον Χριστό». Έγινε δε γι' αυτόν τον λόγο κατάρα ο Χριστός, για να ελευθερώσει από την κατάρα του νόμου όσους βρίσκονταν υπό αυτήν· διότι έχει γραφτεί ότι, «Επικατάρατος είναι καθένας που δεν εμμένει σε όλα τα γραμμένα στον νόμο του βιβλίου αυτού, ώστε να τα πράξει.» <Και θα οικοδομήσουν οικίες, και οι ίδιοι θα κατοικήσουν σε αυτές· και θα φυτέψουν αμπελώνες, και οι ίδιοι θα φάνε τον καρπό τους.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Τοῦτον γὰρ λέγει πτωχὸν, διότι πλούσιος ὢν, ἐπτώχευσε δι᾽ ἠμᾶς, ἴν᾽ ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν. <Κύριος διαφυλάξαι αὐτὸν καὶ ζήσαι αὐτὸν καὶ μακαρίσαι αὐτὸν ἐν τῇ γῇ.> (A f. 223 b) Αὗται τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως αἱ ἀμοιβαὶ, ἡ παρὰ τοῦ Κυρίου φυλακὴ, ἡ μέθεξις τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἡ ἐν τῇ γῇ τῶν πραέων μακαριότης, καὶ ἡ τῶν νοητῶν ἐχθρῶν ἀπαλλαγή. Αὗται καὶ τῆς φιλοπτωχίας· οὐ μόνον γὰρ τὰ μέλλοντα δίδωσι τῷ φιλοπτώχῳ ὁ Κύριος καὶ τὴν ἀληθινὴν ἐκείνην ζωὴν, ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα μακαριστὸν ἀποδείκνυσι. <Ἐγὼ εἶπα· Κύριε, ἐλέησόν με, ἴασαι τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἥμαρτόν σοι.> (A f. 223 b, Κυρίλλου καὶ Θεοδωρήτου) Καὶ ὑπὲρ τῆς ἰδίας ἁμαρτίας ὁ Δαβὶδ εὔχεται, ἅτε δὴ ἑαυτὸν εἰδὼς ἕνα τῶν συνιέντων ἐπὶ πτωχὸν καὶ πένητα. Ἀλλ᾽ ὁ μὲν Δαβὶδ οὐ θαυμαστὸν εἰ καὶ νῦν ἐξομολογούμενος τοῦτό φησιν· ὁ δὲ Σωτὴρ ταῦτα ἂν λέγοι, τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν οἰκειούμενος, ὡς ἀπαρχὴ τῆς φύσεως. Χριστὸς γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· καὶ τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν, ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν· οἷς ἁρμόζει καὶ τὸ ἐλέους δέεσθαι. (I f. 207, Κυρίλλου καὶ Διδύμου) Τὰ δὲ ἑξῆς κυρίως ἁρμόττειν τοῖς περὶ τοῦ πάθους τοῦ Σωτῆρος λόγοις, πάντες φασίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτόν ονομάζει φτωχό, επειδή, ενώ ήταν πλούσιος, έγινε φτωχός για εμάς, ώστε εμείς να γίνουμε πλούσιοι με τη δική του φτώχεια. <Ο Κύριος ας τον διαφυλάξει και ας τον κρατήσει στη ζωή και ας τον μακαρίσει πάνω στη γη.> (A f. 223 b) Αυτές είναι οι αμοιβές της πίστεως στον Χριστό: η προστασία από τον Κύριο, η συμμετοχή στην αιώνια ζωή, η μακαριότητα στη γη των πραέων, και η απαλλαγή από τους νοητούς εχθρούς. Αυτές είναι και οι αμοιβές της φιλοπτωχίας· διότι ο Κύριος δεν δίνει μόνο τα μελλοντικά αγαθά στον φιλόπτωχο και εκείνη την αληθινή ζωή, αλλά και εδώ τον αναδεικνύει μακάριο. <Εγώ είπα: Κύριε, ελέησέ με, γιάτρεψε την ψυχή μου, διότι αμάρτησα σε εσένα.> (A f. 223 b, Κυρίλλου και Θεοδωρήτου) Και για τη δική του αμαρτία προσεύχεται ο Δαβίδ, εφόσον γνωρίζει ότι ο εαυτός του είναι ένας από αυτούς που μεριμνούν για τον φτωχό και τον πένητα. Αλλά για τον Δαβίδ δεν είναι παράδοξο αν τα λέει αυτά εξομολογούμενος τώρα· ο Σωτήρας όμως θα τα έλεγε αυτά, οικειοποιούμενος τις δικές μας αμαρτίες, ως απαρχή της ανθρώπινης φύσεως. Διότι ο Χριστός πέθανε για εμάς, γινόμενος κατάρα για εμάς· και εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, ο Θεός τον έκανε αμαρτία για εμάς· στα οποία ταιριάζει και το να παρακαλά για έλεος. (I f. 207, Κυρίλλου και Διδύμου) Τα δε επόμενα, όλοι λένε ότι αρμόζουν κυρίως στα όσα λέγονται για το πάθος του Σωτήρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
βʹ. Ἰδοὺ δὴ καὶ νῦν ὁ εὔσημος καὶ σωτήριος τῆς ἁγίας ἑορτῆς ἐπέστη καιρὸς, ὅτε τῶν παλαιῶν ἁμαρτημάτων τὸ δυσαχθὲς φορτίον ἀποσεισάμενοι, τὸν σωτήριον ζυγὸν ἑκουσίως ὑπεισήλθομεν τοῦ ἐξ οὐρανοῦ καταβάντος Θεοῦ Λόγου, οὐκ ἔτι κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, ἀλλὰ πράῳ καὶ σώζειν εἰδότι τῷ Ἐμμανουὴλ παιδευόμενοι λόγῳ. Οὐκοῦν ἀλλήλοις συγχαίροντες ἐν Ἐκκλησίαις, διὰ τῆς κοινῆς καὶ ἱερᾶς καὶ ὁμοψύχου συνόδου εὐχαριστηρίους ᾠδὰς ἀναπέμψωμεν ἐν τῷ λυτρωσαμένῳ πάντας ἡμᾶς Σωτῆρι Χριστῷ, ἐκ τῆς πάλαι προτετριμμένης ἡμῖν κηλῖδος, διὰ τὴν τοῦ πρωτοπλάστου παράβασιν, ἀναβοῶντες ἐκεῖνο τὸ πάλαι σοφῶς εἰρημένον, «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα.» Ἐπειδὴ γὰρ ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου πλεονεξίας, τοῦ παραδείσου καὶ τῆς ἐν αὐτῷ τρυφῆς ἐκπεπτώκαμεν ὑπὸ τὴν πεποιηκότος ἀγανάκτησιν εἰκότως γενόμενοι, καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην καὶ παγχάλεπον ἀκούσαντες φωνὴν, «Γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ,» τῆς διαβολικῆς τυραννίδος ὤφθημεν θήραμα, οὐδὲν πρὸς τὰ ἄνω ἐπιβλέπειν τολμῶντες οἱ δείλαιοι. Ποία τοίνυν ὑπελίπετο τοῖς τοῦτο ποθοῦσι σωτηρίας ὁδός; ποία τοῖς παραβεβηκόσι τοῦ Δεσπότου τὴν ἐντολὴν ἀφορμὴ συγγνώμης ηὑρίσκετο, Μόνη φιλανθρωπία Θεοῦ οἰκτιρμὸς καὶ ἔλεος τῆς οὕτως ἀφράστου καὶ ἀνεκδιηγήτου δυνάμεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βʹ. Ιδού λοιπόν και τώρα έφτασε ο εύσημος και σωτήριος καιρός της αγίας εορτής, κατά τον οποίο, αφού αποτινάξαμε το βαρύ φορτίο των παλαιών αμαρτημάτων, εισήλθαμε εκουσίως κάτω από τον σωτήριο ζυγό του Θεού Λόγου που κατέβηκε από τον ουρανό, χωρίς να είμαστε πλέον κοπιασμένοι και πεφορτισμένοι, αλλά παιδαγωγούμενοι από τον πράο και σωτήριο λόγο του Εμμανουήλ. Επομένως, συγχαίροντας ο ένας τον άλλον στις Εκκλησίες, μέσω της κοινής, ιερής και ομόψυχης συνάξεως, ας αναπέμψουμε ευχαριστήριες ωδές στον Σωτήρα Χριστό που μας λύτρωσε όλους από την παλαιά κηλίδα που μας είχε επιβληθεί εξαιτίας της παράβασης του πρωτοπλάστου, αναβοώντας εκείνο που παλαιότερα ειπώθηκε σοφά: «Ο Χριστός μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα.» Διότι, επειδή εξαιτίας της πλεονεξίας του διαβόλου, εκπέσαμε από τον παράδεισο και την απόλαυση που υπήρχε σε αυτόν, βρισκόμενοι δικαιολογημένα υπό την αγανάκτηση του Δημιουργού, και ακούγοντας εκείνη τη φοβερή και σκληρότατη φωνή, «Χώμα είσαι και στο χώμα θα επιστρέψεις», γίναμε θήραμα της διαβολικής τυραννίας, χωρίς να τολμάμε οι άθλιοι να στρέψουμε καθόλου το βλέμμα μας προς τα άνω. Ποια λοιπόν οδός σωτηρίας απέμενε για όσους την ποθούσαν; Ποια αφορμή συγγνώμης βρισκόταν για όσους είχαν παραβεί την εντολή του Δεσπότη; Μόνη η φιλανθρωπία του Θεού, ο οικτιρμός και το έλεος της τόσο άφραστης και ανεκδιήγητης δύναμής Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου.» Καὶ αὖθις· «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα.»—«Τεταπείνωκε γὰρ ἑαυτὸν,» καθὰ γέγραπται· καθίκετο δὲ καὶ ἐθελοντὴς ἐν τοῖς καθ᾽ ἡμᾶς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος, οὐχ ἵνα μεθ᾽ ἡμῶν βασιλεύηται τῷ θανάτῳ, παραπέμποντος τοῦ Ἀδὰμ καὶ εἰς αὐτὸν τὴν νέκρωσιν· ἐπειδή ἐστιν αὐτὸς ὁ τὰ πάντα ζωογονῶν· ἀλλ᾽ ἵνα τὸ τῇ φθορᾷ κάτοχον εἶδος ἀποφήνας, μεταστοιχειώσῃ πρὸς ζωήν. Ταύτῃτοι γέγονε σάρξ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και όπως φορέσαμε την εικόνα του χοϊκού ανθρώπου, έτσι θα φορέσουμε και την εικόνα του επουράνιου.» Και πάλι: «Ο Χριστός μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα.» – «Διότι ταπείνωσε τον εαυτό του,» καθώς έχει γραφτεί. Και κατήλθε οικειοθελώς στα δικά μας ανθρώπινα μέτρα ο μονογενής Λόγος του Θεού, όχι για να κυριευθεί μαζί μας από τον θάνατο, μεταβιβάζοντας ο Αδάμ και σε αυτόν τη νέκρωση, επειδή αυτός είναι που ζωοποιεί τα πάντα, αλλά για να αναδείξει τη φύση που βρισκόταν υπό την εξουσία της φθοράς και να τη μεταστοιχειώσει προς τη ζωή. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο έγινε σάρκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἰδοὺ Κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται, καὶ ὁ βραχίων μετὰ κυρείας. Ὡς ὁ ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ, καὶ τῷ βραχίονι αὐτοῦ συνάξει ἄρνας, καὶ τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας παρακαλέσει.» Γέγονε τοίνυν ἡμῖν δικαιοσύνη τε καὶ ἀνάπαυσις ὁ Χριστός· σέσωκε δὲ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς κατηράσατο Κύριος ὁ Θεός. Ταυτὶ γὰρ ἡμῖν ἐπὶ Νῶε προφητεύων ἔφασκεν ὁ Λάμεχ. Ἔστι δὲ οὐκ ἀμφίλογον ὅτι τῆς ἐν Ἀδὰμ παραβάσεως τὰ ἐγκλήματα, λέλυται πάλιν ἐν Χριστῷ. «Γέγονε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα,» κατὰ τὸ γεγραμμένον, τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς ἀπαλλάττων τὴν γῆν. Δι᾽ αὐτοῦ γὰρ ἅπαντα πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς ἀνακεφαλαιοῦσθαί φαμεν τὸν Πατέρα καὶ Θεόν· «Καὶ τὰ μὲν ἀρχαῖα παρῆλθε, γέγονε δὲ τὰ πάντα καινὰ, καὶ εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις.» Εἴπερ ἐστὶ δεύτερος Ἀδὰμ δι᾽ ὑπακοῆς ἀνατρέπων τὸ τοῦ πρωτοπλάστου κατηγόρημα· φημὶ δὴ τὴν ἐν ἀρχαῖς παραίτησιν γεγενημένην παρακοήν. Ὧδε φρονεῖν ἐδόκει καὶ τῷ θεσπεσίῳ Παύλῳ. Γράφει γὰρ οὕτως· «Ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν, οὕτω καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς, δίκαιοι κατασταθήσονται πολλοί. Γέγονε δὲ ὁ Χριστὸς ὑπήκοος τῷ Πατρὶ μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.» Ὥσπερ οὖν ἐπάρατος ἦν ἡ γῆ διὰ τὴν ἐν ἀρχαῖς παράβασιν ἐν Ἀδὰμ, οὕτω γέγονεν εὐλογημένη διὰ τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ. Ἐλυτρώσατο δὲ καὶ ἑτέρως ἡμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαράτου γεγενημένης. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ιδού, ο Κύριος έρχεται με ισχύ, και ο βραχίονάς του με κυριαρχία. Ως ποιμένας θα ποιμάνει το ποίμνιό του, και με τον βραχίονά του θα συνάξει τα αρνιά, και θα παρηγορήσει αυτές που κυοφορούν.» Έγινε, λοιπόν, για εμάς ο Χριστός δικαιοσύνη και ανάπαυση· και μας έσωσε από τη γη την οποία καταράστηκε ο Κύριος και Θεός. Διότι αυτά μας έλεγε προφητεύοντας για τον Νώε ο Λάμεχ. Και είναι αναμφισβήτητο ότι τα εγκλήματα της παράβασης του Αδάμ έχουν λυθεί πάλι εν Χριστώ. «Διότι έγινε για εμάς κατάρα», σύμφωνα με το γεγραμμένο, απαλλάσσοντας τη γη από την αρχαία κατάρα. Διότι μέσω αυτού λέμε ότι ο Πατέρας και Θεός ανακεφαλαιώνει τα πάντα στην αρχική τους κατάσταση· «και τα παλαιά παρήλθαν, τα πάντα έγιναν καινούργια, και αν κάποιος είναι εν Χριστώ, είναι καινούργια κτίση.» Εφόσον είναι ο δεύτερος Αδάμ που μέσω της υπακοής ανατρέπει την κατηγορία του πρωτόπλαστου· εννοώ δηλαδή την αρχική άρνηση που έγινε παρακοή. Έτσι θεωρούσε σωστό να φρονεί και ο θεσπέσιος Παύλος. Διότι γράφει ως εξής: «Διότι, όπως ακριβώς διαμέσου της παρακοής τού ενός ανθρώπου καταστάθηκαν αμαρτωλοί, έτσι και διαμέσου της υπακοής τού ενός, πολλοί θα κατασταθούν δίκαιοι. Και ο Χριστός έγινε υπήκοος στον Πατέρα μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρού.» Όπως, λοιπόν, ήταν καταραμένη η γη εξαιτίας της αρχικής παράβασης εν Αδάμ, έτσι έγινε ευλογημένη εξαιτίας της υπακοής του Χριστού. Μας λύτρωσε όμως και με άλλον τρόπο από τη γη που είχε γίνει καταραμένη. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἅγια ἁγίων ἐστὶ τῷ Κυρίῳ.» Σύνες δὴ οὖν ὅσπερ καταθύεσθαι κελεύει τὴν ἁμαρτίαν, τουτέστι, τὸ ὑπὲρ ἁμαρτίας. Χίμαρος δὲ ἄρα τοῦτο ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ, τοῦ δι᾽ ἡμᾶς, ὡς ἔφην, γεγονότος ἁμαρτία. «Λελόγισται γὰρ ἐν ἀνόμοις,» καὶ συνεσταυρώθη λῃσταῖς, κεχρημάτικέ τε καὶ ἀρά. Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Κατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.» Ἀλλὰ καὶ καθῆκεν ἑαυτὸν ἐν τούτοις δι᾽ ἡμᾶς οἰκονομικῶς· ἀλλ᾽ ἦν τε καὶ ἔστιν ἅγιος, οὐ κατὰ μέθεξιν τὴν ὡς παρ᾽ ἑτέρου καθάπερ ἡμεῖς, φυσικῶς δὲ μᾶλλον αὐτὸς ὡς Θεός. Δι᾽ αὐτοῦ γὰρ πιστεύομεν τὴν κτίσιν ἁγιάζεσθαι, κἂν ἀγγέλους ὀνομάσῃς, κἂν τὸ ἔτι προὖχον ἐν δόξῃ, κἂν τὸ ὑπερκείμενόν τε καὶ ἀνωτέρω, Θρόνους τέ φημι καὶ Ἀρχὰς, κἂν αὐτά μοι λέγῃς τὰ Σεραφίμ· ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἑτέρως ἁγιάζοιτο ταυτὶ, πλὴν ὅτι παρὰ Πατρὸς δι᾽ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Άγια των αγίων είναι στον Κύριο.» Κατανόησε λοιπόν ότι προστάζει να θυσιάζεται η αμαρτία, δηλαδή η θυσία υπέρ της αμαρτίας. Και αυτό βέβαια ήταν ένας τράγος ως τύπος του Χριστού, ο οποίος για εμάς, όπως είπα, έγινε αμαρτία. Διότι «συγκαταλέχθηκε μεταξύ των ανόμων» και συσταυρώθηκε με ληστές, και έγινε κατάρα. Επειδή είναι γραμμένο: «Επικατάρατος καθένας που κρέμεται επί ξύλου.» Αλλά και ταπείνωσε τον εαυτό του σε αυτά για εμάς κατ' οικονομίαν. Ήταν όμως και είναι άγιος, όχι κατά μέθεξη λαμβάνοντάς την από κάποιον άλλον όπως εμείς, αλλά μάλλον εκ φύσεως ο ίδιος ως Θεός. Διότι πιστεύουμε ότι δι' αυτού αγιάζεται η κτίση, είτε ονομάσεις τους αγγέλους, είτε αυτό που υπερέχει ακόμη περισσότερο σε δόξα, είτε το υψηλότερο και ανώτερο, εννοώ τους Θρόνους και τις Αρχές, είτε μου αναφέρεις τα ίδια τα Σεραφείμ. Δεν θα μπορούσαν με κανέναν άλλον τρόπο να αγιαστούν αυτά, παρά μόνο από τον Πατέρα, διά του Υιού, εν Πνεύματι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ὅτι εἷς ὁ Χριστός
Σάρκα γὰρ οὕτω φαμὲν γενέσθαι. Ταύτῃτοι καὶ θεοτόκον εἶναι διαβεβαιούμεθα τὴν ἁγίαν Παρθένον. Β— Βούλει τοῖς σοῖς ἀντιπαρεξάγοντες λόγοις τὰ παρ᾽ ἐκείνων ἰσχνοτέραν ἀποτελῶμεν τῶν ἐννοιῶν τὴν βάσανον, ἢ παραχωρῶμεν ἁπλῶς λέγοντί σοι τὸ εὖ ἔχειν ὑπειλημμένον; Α— Ἀνεπίπληκτον μέν, ὥς γε οἶμαι, πᾶν ὅπερ ἂν λέγοιτο πρὸς ἡμῶν σοφῶς τε καὶ ἐπιστημόνως καὶ οὐκ ἀπᾳδόντως ἔχον ταῖς θεοπνεύστοις Γραφαῖς. Φράζε δὲ καὶ αὐτὸς τὸ δοκοῦν. Ἐκτέκοι γὰρ ἄν τι τῶν ὀνησιφόρων ἡ ἀντίστασις. Β— Ὁ θεσπέσιος γράφει, φασί, Παῦλος περὶ τοῦ Υἱοῦ, ἅτε δὴ γεγονότος κατάρας τε καὶ ἁμαρτίας. Ἔφη γὰρ ὅτι «Τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησε.» Καὶ πάλιν· «Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα. »Γενέσθαι δέ φασιν αὐτὸν οὐκ αὐτόχρημα κατάραν καὶ ἁμαρτίαν, ἀλλ᾽ ἕτερόν τι παρὰ τοῦτο δηλοῦν τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν. Οὕτω πρὸς ἡμῶν νοεῖσθαί φασι τὸ «Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο.» Α— Καὶ μὴν ὡς ἔν γε τῷ φάναι κατάραν γενέσθαι καὶ ἁμαρτίαν, οὕτω γενέσθαι σάρκα αὐτὸν συνεισκρίνεται, καὶ προανίσχουσαν ἔχει τῶν μεθ᾽ ἑαυτὸν τὴν ἔννοιαν. Β— Πῶς ἔφης; Ὁπηνίκα γὰρ φαίη τις ἂν αὐτοῖς· «Ὁ μὴ εἰδὼς ἁμαρτίαν ἁμαρτία γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν, ἐξεπρίατο δὲ καὶ ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τοὺς ὑπὸ νόμον, γενόμενος ὑπὲρ αὐτῶν κατάρα.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι έτσι λέμε ότι έγινε σάρκα. Γι' αυτό τον λόγο και βεβαιώνουμε ότι η αγία Παρθένος είναι Θεοτόκος. Β— Θέλεις αντιπαραβάλλοντας στα δικά σου λόγια αυτά που λέγονται από εκείνους να υποβάλουμε τις έννοιες σε λεπτομερέστερη εξέταση, ή να σου παραχωρήσουμε απλώς το δικαίωμα να θεωρείται σωστό αυτό που λες; Α— Είναι ανεπίληπτο, όπως νομίζω, καθετί που θα λεγόταν από εμάς με σοφία και επιστημοσύνη, χωρίς να διαφωνεί με τις θεόπνευστες Γραφές. Πες όμως κι εσύ αυτό που νομίζεις. Διότι η αντίρρηση ίσως γεννήσει κάτι ωφέλιμο. Β— Ο θεσπέσιος Παύλος, λένε, γράφει για τον Υιό, ότι δηλαδή έγινε κατάρα και αμαρτία. Διότι είπε ότι: «Εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία.» Και πάλι: «Ο Χριστός μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος κατάρα για χάρη μας.» Λένε λοιπόν ότι δεν έγινε ο ίδιος κυριολεκτικά κατάρα και αμαρτία, αλλά ότι το ιερό Γράμμα δηλώνει κάτι άλλο από αυτό. Έτσι λένε ότι πρέπει να εννοείται από εμάς το: «Και ο Λόγος σάρξ εγένετο.» Α— Και όμως, όπως με το να λέγεται ότι έγινε κατάρα και αμαρτία, συγκρίνεται ομοίως και το ότι έγινε σάρκα, και προέχει εννοιολογικά από αυτά που ακολουθούν. Β— Πώς το είπες αυτό; Διότι όταν κάποιος θα τους έλεγε: «Αυτός που δεν γνώρισε αμαρτία έγινε αμαρτία για χάρη μας, και εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου αυτούς που ήταν υπό τον νόμο, γινόμενος κατάρα για χάρη τους.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ὅτι εἷς ὁ Χριστός (Νόθος)
ὥσπερ γὰρ εἰ καὶ γέγονε καθ᾽ ἡμᾶς, οὐκ ἀπέστη τοῦ εἶναι ὑπὲρ ἡμᾶς· καὶ εἰ κτίσεως κεχρημάτικε μέρος διὰ τὸ ἀνθρώπινον, ἔχει καὶ οὕτω τὸ ὑπὲρ πᾶσαν εἶναι τὴν κτίσιν. καὶ ὥσπερ μορφὴν δούλου λαβὼν οὐδὲν ἧττόν ἐστι Δεσπότης, ὡμολόγηται δὲ καὶ ὑπάρχειν τῶν ὅλων Κύριος· οὕτω κἂν εἰ λέγοιτο γενέσθαι τυχὸν ὑπὸ νόμον ὡς ἄνθρωπος, οὐκ ἀπέστη τοῦ εἶναι ὑπὲρ νόμον ὡς Θεός. τί γὰρ, εἰπέ μοι, φορτικώτερον τοῦ, γέγραπται περὶ αὐτοῦ ὅτι γέγονεν “ὑπὲρ ”ἡμῶν κατάρα,” καὶ πάλιν “Τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ”ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν,” ἀλλ᾽ οὔτε κατάρα ἐστὶν ὁ τὴν ἐφ᾽ ἡμᾶς κατάραν ἄπρακτον ἀποφήνας, οὔτε μὴν ἁμαρτία κατὰ τὸ ἀληθὲς ὁ τὰς ἁμαρτίας τὰς ἡμετέρας ἀπαλείψας καὶ τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων ἁπάντας ἐλευθερῶν. τί οὖν ἄρα φορτικώτερον τὸ χρηματίσαι κατάραν καὶ ἁμαρτίαν ἢ τὸ μεθ᾽ ἡμῶν καὶ ὑπὸ νόμον γενέσθαι κατὰ τὸ ἀνθρώπινον; οἰκειοῦται τοίνυν ἅπαντα τὰ τῇ ἀνθρωπότητι πρέποντα διά γε τὸ μεθ᾽ ἡμῶν γενέσθαι κατὰ σάρκα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς, αν και έγινε όμοιος με εμάς, δεν έπαψε να είναι ανώτερος από εμάς, και αν αποτέλεσε μέρος της κτίσης λόγω της ανθρώπινης φύσης, διατηρεί και πάλι το να είναι υπεράνω όλης της κτίσης. Και όπως ακριβώς, ενώ έλαβε μορφή δούλου, δεν είναι καθόλου λιγότερο Δεσπότης, αλλά ομολογείται ότι είναι και Κύριος των πάντων, έτσι, ακόμη και αν λέγεται πως βρέθηκε υπό τον νόμο ως άνθρωπος, δεν έπαψε να είναι υπεράνω του νόμου ως Θεός. Διότι τι, πες μου, είναι πιο βαρύ από το ότι έχει γραφτεί γι' αυτόν πως έγινε «κατάρα για εμάς», και πάλι «Αυτόν που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε αμαρτία για εμάς»; Αλλά ούτε είναι κατάρα αυτός που κατέστησε ανενεργή την κατάρα εναντίον μας, ούτε βέβαια αμαρτία στην πραγματικότητα αυτός που εξάλειψε τις δικές μας αμαρτίες και απελευθερώνει τους πάντες από τις αρχαίες κατηγορίες. Τι είναι λοιπόν πιο βαρύ, το να ονομαστεί κατάρα και αμαρτία, ή το να βρεθεί ανάμεσά μας και υπό τον νόμο ως προς την ανθρώπινη φύση; Οικειοποιείται, επομένως, όλα όσα αρμόζουν στην ανθρώπινη φύση, ακριβώς επειδή έγινε όμοιος με εμάς κατά σάρκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
Ἄλλως τὸ αὐτό. «Κύριος ἔκτισέ με,» ὅμοιον ὥσπερ ἂν εἰ καὶ λέγοι· Ὁ Πατήρ μοι σῶμα κατηρτίσατο, καὶ οἷον ἄνθρωπόν με ἔκτισεν ὑπὲρ τῆς ἀνθρώπων σωτηρίας. Ὥσπερ γὰρ Ἰωάννου μὲν λέγοντος· «Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο,» Παύλου δὲ γράφοντος περὶ Χριστοῦ· «Ὅτι γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα,» καὶ πάλιν· «Τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν, ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν,» οὔτε τὸν Λόγον εἰς σάρκα μεταπεποιῆσθαι πιστεύομεν, οὔτε μὴν αὐτὸ κατάραν ἢ ἁμαρτίαν ὄντως φαμὲν γενέσθαι Χριστὸν, ἀλλ᾽, οὕτω λεγούσης τῆς θείας Γραφῆς, νοοῦμεν εὐσεβῶς· τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον, εἰ λέγοι περὶ ἑαυτοῦ τὸ, «Ἔκτισέ με,» ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, ἀντὶ τοῦ, Ἄνθρωπον ἐποίησε, νοητέον, καὶ μὴ κατὰ τῆς οὐσίας αὐτοῦ τὸ εἰρημένον ἐκδεχώμεθα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άλλως το ίδιο. Το «Κύριος έκτισέ με» είναι σαν να έλεγε: «Ο Πατέρας μου ετοίμασε σώμα, και με έκτισε ως άνθρωπο για τη σωτηρία των ανθρώπων». Διότι, όπως ακριβώς, όταν ο Ιωάννης λέει: «Ο Λόγος έγινε σάρκα», και όταν ο Παύλος γράφει για τον Χριστό: «Ότι έγινε για εμάς κατάρα», και πάλι: «Εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε αμαρτία για χάρη μας», ούτε πιστεύουμε ότι ο Λόγος μεταβλήθηκε σε σάρκα, ούτε βέβαια λέμε ότι ο Χριστός έγινε όντως ο ίδιος κατάρα ή αμαρτία, αλλά, παρότι η θεία Γραφή μιλάει έτσι, εμείς το κατανοούμε με ευσέβεια· κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αν ο Λόγος του Θεού λέει για τον εαυτό του το «Έκτισέ με», πρέπει να νοηθεί αντί του «με έκανε άνθρωπο», και ας μην εκλαμβάνουμε το λεχθέν ως αναφερόμενο στην ουσία του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας τριάδος (Νόθος)
Πλὴν ἀνθρωποπρεπῶς ἐσχηματίζετο, πρὸς ὅπερ ἡ χρεία καὶ τὸ λυσιτελὲς ἀπῄτει· οἷον τὴν προσευχὴν, διὰ τὸ δεῖξαι ὡς οὐκ ἔστιν ἀντίθεος, καὶ ὡς αἰτίαν ἑαυτοῦ τιμῶν τὸν Πατέρα· τὸ ἐρωτᾷν, οὐκ ἀγνοῶν, ἀλλ᾽ ἵνα δείξῃ, ὡς κατὰ ἀλήθειάν ἐστιν ἄνθρωπος, μετὰ τοῦ εἶναι Θεός· τὸ ὑπαναχωρεῖν, ἵνα διδάξῃ μὴ προπετεύεσθαι, μηδ᾽ ἑαυτοὺς προδιδόναι. Τὰ δὲ κατ᾽ οἰκείωσιν καὶ ἀναφοράν· ὡς τὸ, «Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί με ἐγκατέλιπες;» καὶ τὸ, «Μὴ γνόντα ἁμαρτίαν, ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησε·» καὶ τὸ, «Γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα·» καὶ τὸ, «Αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα.» Οὔτε γὰρ ὡς Θεὸς, οὔτε ὡς ἄνθρωπος ἐγκατελείφθη ποτὲ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς, οὔτε ἁμαρτία, οὔτε κατάρα γέγονεν, οὔτε ὑποταγῆναι χρῄζει τῷ Πατρί. Καθὸ μὲν γὰρ Θεὸς, ἴσος ἐστὶ τῷ Πατρὶ, καὶ οὐδὲ ἐναντίος, οὐδὲ ὑποτεταγμένος· καθὸ δὲ ἄνθρωπος, οὐδέ ποτε ἀνήκοος γέγονε τοῦ γεννήτορος ἵνα ὑποταγῆς δεηθῇ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως, ενεργούσε ανθρωποπρεπώς, σύμφωνα με ό,τι απαιτούσε η ανάγκη και η ωφέλεια· όπως το να προσεύχεται, για να δείξει ότι δεν είναι αντίθεος και επειδή τιμούσε τον Πατέρα ως αιτία του· το να ρωτά, όχι επειδή αγνοούσε, αλλά για να δείξει ότι είναι αληθινά άνθρωπος, παράλληλα με το ότι είναι Θεός· το να υποχωρεί, για να διδάξει να μην είμαστε προπετείς και να μην παραδίδουμε/εκθέτουμε τον εαυτό μας. Άλλα πάλι λέγονται κατ' οικείωση και αναφορά· όπως το «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» και το «Αυτόν που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία» και το «Αφού έγινε για χάρη μας κατάρα» και το «Ο ίδιος ο Υιός θα υποταχθεί σε εκείνον που του υπέταξε τα πάντα». Διότι ούτε ως Θεός ούτε ως άνθρωπος εγκαταλείφθηκε ποτέ από τον Πατέρα, ούτε έγινε αμαρτία ή κατάρα, ούτε έχει ανάγκη να υποταχθεί στον Πατέρα. Διότι, καθόσον μεν είναι Θεός, είναι ίσος με τον Πατέρα και ούτε αντίθετος ούτε υποταγμένος είναι· καθόσον δε είναι άνθρωπος, ποτέ δεν υπήρξε ανυπάκουος στον Γεννήτορα ώστε να έχει ανάγκη υποταγής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν ἠπειθηκόσιν αὐτῷ τοῖς Ἰουδαίων λαοῖς· «Εἰ ἐπιστεύετε Μωσεῖ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί. Περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψε·» Δικαιούμεθα δὴ οὖν οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, πίστει δὲ μᾶλλον τῇ εἰς Χριστόν· «Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν, ὑπὸ κατάραν εἰσί. Γέγραπται γάρ· Ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου, τοῦ ποιῆσαι αὐτά. Ἀλλ᾽ ἐκ τῆς τοῦ νόμου κατάρας ἐξεπρίατο πάντας ὁ Χριστὸς, γεγενημένος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα. Γέγραπται γὰρ, ὅτι ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου, ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένοιτο ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πνεύματος λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως.» ΠΑΛΛ. Ἀλλ᾽, ὦ γενναῖε, βούλει, εἰ δοκεῖ, ἴωμεν δὴ μᾶλλον ἐφ᾽ ἕτερόν τι χριστομαθές· νόμου γὰρ καὶ τῆς κατ᾽ αὐτὸν οἰκονομίας ἀπόχρη ταυτί. ΚΥΡ. Φράζε δὴ οὖν ὅ τι καὶ αὐτῷ σοι φίλον, κἀμοὶ δὲ εἰπεῖν οὐ τῶν ἀνεφίκτων ἄγαν. ΠΑΛΛ. Καὶ μὴν οὐκ ἀνάντης λίαν, ἤγουν ἀστιβὴς ἡ ἐπαπόρησις. Ἁλοίη δ᾽ ἂν, οἶμαι, καὶ λίαν ἀμογητὶ τὸ ζητούμενον, Χριστοῦ τὸ θεῖον ἡμῖν ἐνιέντος φῶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, λοιπόν, έλεγε στους Ιουδαίους που δεν τον είχαν πιστέψει: «Αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και σε μένα. Διότι εκείνος έγραψε για μένα». Δικαιωνόμαστε, λοιπόν, όχι από τα έργα του νόμου, αλλά μάλλον από την πίστη στον Χριστό: «Διότι όσοι στηρίζονται στα έργα του νόμου, βρίσκονται υπό κατάρα. Επειδή είναι γεγραμμένο: Επικατάρατος είναι καθένας που δεν εμμένει σε όλα όσα είναι γεγραμμένα στο βιβλίο του νόμου, ώστε να τα πράξει. Αλλά από την κατάρα του νόμου μας εξαγόρασε ο Χριστός, γενόμενος για χάρη μας κατάρα. Διότι είναι γεγραμμένο ότι επικατάρατος είναι καθένας που κρεμάται πάνω σε ξύλο, προκειμένου η ευλογία του Αβραάμ να έρθει στα έθνη εν Χριστώ Ιησού, για να λάβουμε την επαγγελία του Πνεύματος δια της πίστεως». ΠΑΛΛ. Αλλά, ω γενναίε, αν νομίζεις σωστό, ας προχωρήσουμε μάλλον σε κάτι άλλο, σχετικό με τη διδασκαλία του Χριστού. διότι αυτά είναι αρκετά όσον αφορά τον νόμο και την κατ' αυτόν οικονομία. ΚΥΡ. Πες, λοιπόν, αυτό που είναι αρεστό σε σένα, και για μένα δεν είναι από τα εντελώς ανέφικτα να το εξηγήσω. ΠΑΛΛ. Και βέβαια η απορία δεν είναι πολύ ανηφορική, δηλαδή δύσβατη. Και νομίζω ότι θα επιλυθεί με μεγάλη ευκολία το ζητούμενο, εφόσον ο Χριστός ενσταλάξει μέσα μας το θείο φως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἀνεῖσθαι δὲ δεῖν τοῖς οἰκείοις ἔφη τῶν ἁγίων τὴν μέθεξιν. Φάγονται γὰρ, φησὶν, οἱ τῶν ἱερέων οἰκογενεῖς, καὶ ὃν ἂν ἐκπρίαιντο τυχὸν, ἔκκτητόν τε καὶ ἀργυρώνητον καὶ οἰκογενῆ που λέγων, τὸν ἐν πίστει γνήσιον, καὶ οἰκεῖον ἐν πνεύματι, καὶ τιμῆς ἠγορασμένον, κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον. «Χριστὸς γὰρ ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νομοῦ, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα,» κατὰ τὸ γεγραμμένον. ΠΑΛΛ. Ἀληθές. ΚΥΡ. Προσεπιτάττει δὲ ὅτι καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέως, ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενεῖ, αὕτη τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων οὐ φάγεται. Τὸν μὲν οἰκεῖον ἐκτετίμηκεν ἐναργῶς, μεταλαχεῖν ἐφιεὶς τῶν ἁγίων, ὡς γνήσιον· πλὴν ὅτι τοῖς ἔχουσι τὴν πρὸς αὐτὸν οἰκειότητα, παραιτητέον εὖ μάλα τὸ προσκολλᾶσθαι φιλεῖν τοῖς μὴ κατὰ πίστιν ἢ τρόπον οἰκείοις, μήτε μὴν τὸ οἱονεὶ συγγενὲς πεπλουτηκόσιν ἐξ ἀρετῆς, οὐκ ἀσυμφανὲς ἂν γένοιτο τοῖς ἐθέλουσι πολυπραγμονεῖν τῶν ἱερῶν Γραμμάτων τὴν πίστιν. Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς ἤδη προανεγνωσμένοις ἀκάθαρτον μὲν ἐποίει τὸν λεπρὸν, καὶ αὖ ἐπὶ τούτῳ τὸν γονοῤῥυᾶ, μολυσμοῦ δὲ καὶ ἀκαθαρσίας τῆς ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐτίθει μέτοχον τὸν ἀγχοῦ γεγονότα, καὶ οἱονεὶ συνημμένον ἐξ ἐπαφῆς· οὕτω κἀνθάδε τὴν ἱερέως θυγατέρα φησὶ, κἂν εἰ ἔχοι τυχὸν τὸ συγγενὲς ἅγιον, οὐδὲν ἐντεῦθεν ὠφεληθήσεσθαι, συνημμένην ἑτέρῳ, τοῦτ᾽ ἔστιν ἀλλογενεῖ, τῷ μηδαμόθεν οἰκείῳ, μήτε μὴν ἐξ αἵματος Ἰσραήλ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε επίσης ότι πρέπει να επιτρέπεται στους οικείους η συμμετοχή στα άγια. Διότι, λέει, θα φάνε οι οικογενείς των ιερέων, και όποιον τυχόν αγόραζαν, ονομάζοντας δηλαδή αποκτημένο, αργυρώνητο και οικογενή, αυτόν που είναι γνήσιος στην πίστη, οικείος στο πνεύμα, και αγορασμένος με τίμημα, σύμφωνα με τον μακάριο Παύλο: «Διότι ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος για χάρη μας κατάρα», σύμφωνα με το γεγραμμένο. ΠΑΛΛ. Αληθές. ΚΥΡ. Προστάζει ακόμη ότι και η κόρη ενός ιερέα, εάν παντρευτεί αλλόφυλο άνδρα, αυτή δεν θα φάει από τις απαρχές των αγίων. Τον μεν οικείο τον έχει τιμήσει φανερά, επιτρέποντάς του να μετάσχει στα άγια ως γνήσιος. Πλην όμως, το ότι εκείνοι που έχουν οικειότητα με Αυτόν πρέπει να αποφεύγουν εντελώς να προσκολλώνται σε όσους δεν είναι οικείοι κατά την πίστη ή τον τρόπο ζωής, ούτε βέβαια έχουν αποκτήσει την οιονεί συγγένεια χάρη στην αρετή, είναι προφανές σε όσους επιθυμούν να εξετάζουν προσεκτικά το περιεχόμενο της πίστης των ιερών Γραφών. Διότι, όπως ακριβώς σε όσα έχουμε ήδη διαβάσει, καθιστούσε ακάθαρτο τον λεπρό, και επιπλέον τον γονορρυή, και καθιστούσε μέτοχο του μολυσμού και της ακαθαρσίας τους εκείνον που τους πλησίαζε και ενωνόταν κατά κάποιον τρόπο μαζί τους δια της επαφής, έτσι και εδώ λέει ότι η κόρη του ιερέα, έστω και αν έχει άγια συγγένεια, δεν θα ωφεληθεί καθόλου από αυτήν, εάν έχει ενωθεί με άλλον, δηλαδή με έναν αλλόφυλο, ο οποίος δεν είναι διόλου οικείος, ούτε βέβαια προέρχεται από το αίμα του Ισραήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Χοῦς γὰρ ὅτι καὶ ἀπὸ γῆς ἡ σὰρξ, πῶς ἂν ἢ πόθεν ἀμφίβολον; Διὰ δέ γε τῆς ἀπὸ τῆς σκηνῆς γῆς, τὸν ἐν θανάτῳ νοήσεις δι᾽ ἡμᾶς· εἴρηται γὰρ τῇ ἀνθρώπου φύσει· «Γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ.» Διὰ δέ γε τῶν λόγων τῆς ἀρᾶς, τὸν ὑπὲρ ἡμῶν γεγονότα κατάραν, διὰ τὸ ἐπὶ ξύλου κρεμασθῆναι, συνήσεις εὖ μάλα. Γέγραπται γὰρ, ὅτι καὶ «Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.» Ὅταν τοίνυν εἰς τὸ τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας καθίκοιτο βάθος, Θεὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ Ἐμμανουὴλ, ἐνόχους μὲν ὄντας πταίσμασιν, ἐλέγξει κολάζων· κατειλημμένους δὲ οὐκ ἐν τούτοις, καρποφόρους ἀποφανεῖ. Τοῦτο γὰρ, οἶμαι, ἐστὶ τὸ, ἐκσπερματιεῖ σπέρμα, τῆς ψυχῆς τὸ καρπογόνον, τοῦ σωματικοῦ σημαίνοντος πάθους. ΠΑΛΛ. Ἄριστα ἔφης. ΚΥΡ. Πορνεία μὲν οὖν καὶ τὰ σαρκὸς πάθη κατακιβδηλεύει τὸν ἄνθρωπον, καὶ τῆς πρὸς Θεὸν ἐξίστησιν οἰκειότητος· οἱ γὰρ ἐν σαρκὶ ὄντες, Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται. Σάρκα δὲ, καθάπερ ἐγᾦμαι, τὸ σαρκικὸν ὀνομάζει φρόνημα. Νοοῖτο γὰρ ἂν ὡδὶ τὸ γεγραμμένον ὀρθῶς. Τρόπος δὲ αὖ πρὸς τόδε φαυλότητος, καὶ μὴν καὶ ἠθῶν ῥυθμὸς ἀγριότητος, καὶ εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐκτοπωτάτων ἐξιτηλία, βδελυροὺς ἡμᾶς καὶ ἀνιέρους ἀποτελεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το ότι η σάρκα είναι χώμα και προέρχεται από τη γη, πώς και από πού θα μπορούσε να αμφισβητηθεί; Και μέσω του χώματος από τη σκηνή, θα εννοήσεις Εκείνον που βρέθηκε στον θάνατο για εμάς· διότι ειπώθηκε στην ανθρώπινη φύση: «Χώμα είσαι, και στο χώμα θα επιστρέψεις». Μέσω δε των λόγων της κατάρας, θα κατανοήσεις πολύ καλά Εκείνον που έγινε κατάρα για εμάς, επειδή κρεμάστηκε πάνω στο ξύλο. Διότι είναι γραμμένο: «Επικατάρατος είναι καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο». Όταν, λοιπόν, ο Εμμανουήλ, που είναι Θεός κατά φύση, κατέλθει στο βάθος της ανθρώπινης διάνοιας, όσους είναι ένοχοι σφαλμάτων, θα τους ελέγξει τιμωρώντας τους· εκείνους όμως που δεν θα βρεθούν ένοχοι σε αυτά, θα τους αναδείξει καρποφόρους. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει η φράση «θα συλλάβει σπέρμα», υποδηλώνοντας την καρποφορία της ψυχής μέσω της έκφρασης του σωματικού πάθους. ΠΑΛΛ. Άριστα μίλησες. ΚΥΡ. Η πορνεία, λοιπόν, και τα πάθη της σάρκας διαφθείρουν τον άνθρωπο και τον απομακρύνουν από την οικειότητα με τον Θεό· διότι όσοι ζουν κατά σάρκα δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό. Και με τη λέξη «σάρκα», όπως νομίζω, εννοεί το σαρκικό φρόνημα. Διότι μόνο έτσι μπορεί να κατανοηθεί σωστά αυτό που έχει γραφτεί. Επιπλέον, ένας τέτοιος τρόπος φαυλότητας, καθώς και μια αγριότητα στα ήθη, και η κατάπτωση σε οτιδήποτε το εξαιρετικά άτοπο, μας καθιστούν βδελυρούς και ανίερους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τοῦ μὴ εἶναι τὸν ἄνθρωπον θεοφόρον (Νόθος)
πλείστων οὖν ἁγίων ἐν ἑαυτοῖς ἐσχηκότων τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον, περὶ οὐδενὸς ἐκείνων γέγραπται ὅτι “Ὁ ”Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν,” ἐπ᾽ οὐδενὶ τῶν ἁγίων προφητῶν τὰς ἄνω δυνάμεις χορευούσας εὑρήσομεν· τίνος γὰρ εἰπέ μοι γεννηθέντος “πλῆθος οὐρανίου ”στρατιᾶς” τὰς ὑπὲρ ἡμῶν ἐποιήσατο χαριστηρίους ᾠδάς; ἐπὶ μόνῳ τῷ Ἐμμανουὴλ εἰρήκασι “Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, ”καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία·” ἐν πολλοῖς οὖν, ὡς ἔφην, ἁγίοις κατοικήσαντος τοῦ Θεοῦ, ἅπαξ ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐπιδημῆσαι λέγεται, ἅπαξ γέγονεν ἄνθρωπος, καὶ περὶ ἑνὸς ὁ προφήτης φησίν “Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱὸν, καὶ ”καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ·” εἷς ἡμᾶς καὶ μόνος “ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος ”ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα·” ἕνα δέδωκεν Υἱὸν ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Πατήρ· εἷς Υἱὸς τέθεικεν ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ἰδίαν ψυχήν· εἷς ἐσταυρώθη καὶ ἀνεβίω, τοῦ θανάτου πατήσας τὸ κράτος. οὐκοῦν ἐν σαρκὶ γεγονότα κατὰ ἀλήθειαν, ἤγουν ἑνωθέντα τῇ σαρκὶ τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐπιγινώσκομεν· καὶ οὐκ ἄνθρωπον εἶναί φαμεν θεοφόρον τὸν Ἐμμανουήλ· ὁμολογοῦμεν δὲ ὅτι Θεὸς ὢν φύσει, μορφὴν δούλου λαβὼν, γέγονε καὶ υἱὸς ἀνθρώπου· καί ἐστιν ὁ αὐτὸς Θεός τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ενώ λοιπόν πάρα πολλοί άγιοι είχαν μέσα τους τον Λόγο του Θεού, για κανέναν από εκείνους δεν έχει γραφτεί ότι «Ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσά μας», και για κανέναν από τους αγίους προφήτες δεν θα βρούμε τις άνω δυνάμεις να πανηγυρίζουν· διότι, πες μου, με τη γέννηση ποιου «πλήθος ουράνιας στρατιάς» ανέπεμψε ευχαριστήριους ύμνους για εμάς; Μόνο για τον Εμμανουήλ είπαν: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία»· ενώ λοιπόν, όπως είπα, ο Θεός κατοίκησε σε πολλούς αγίους, μία φορά κατά τη συντέλεια των αιώνων λέγεται ότι ο Λόγος του Θεού ήλθε στον κόσμο, μία φορά έγινε άνθρωπος, και για έναν λέει ο προφήτης: «Ιδού, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει υιό, και θα καλέσουν το όνομα αυτού Εμμανουήλ»· ένας και μόνος «μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, γινόμενος κατάρα για εμάς»· έναν Υιό έδωσε για εμάς ο Πατέρας· ένας Υιός έδωσε τη δική του ψυχή για εμάς· ένας σταυρώθηκε και αναστήθηκε, καταπατώντας το κράτος του θανάτου. Επομένως, αναγνωρίζουμε τον Λόγο του Θεού ότι έλαβε πραγματικά σάρκα, δηλαδή ότι ενώθηκε με τη σάρκα· και δεν λέμε ότι ο Εμμανουήλ είναι θεοφόρος άνθρωπος, αλλά ομολογούμε ότι, όντας Θεός εκ φύσεως, αφού έλαβε μορφή δούλου, έγινε και υιός ανθρώπου· και ο ίδιος είναι ταυτόχρονα Θεός και άνθρωπος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Δωρόθεος Γάζης Διδασκαλίαι διάφοροι
Καὶ ὁ Ἡσαΐας λέγει· Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος, καὶ τὰ ἑξῆς. Ἀλλ’ ἐπεὶ ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ἐτύθη ὑπὲρ ἡμῶν, κατὰ τὸν Ἀπόστολον λέγοντα· Καὶ γὰρ τὸ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός, ἵνα ἄρῃ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ Κατάρα ὑπὲρ ἡμῶν γέγονε κατὰ τὸ γεγραμμένον· Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου, ἵνα ἡμᾶς ἐξαγοράσῃ ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, καὶ ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν· ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς τί ποτε ἀρέσκον αὐτῷ προσενέγκαι τῶν δώρων ἡμῶν. Ποῖον οὖν δῶρον ἢ ποίαν θυσίαν ὀφείλομεν προσενέγκαι τῷ Χριστῷ ἐν τῇ τῆς ἀναστάσεως ἡμέρᾳ, ἵνα ἀρέσῃ αὐτῷ, ἐπειδὴ οὐ βούλεται ἀλόγων ζώων θυσίας; Αὐτὸς πάλιν ὁ ἅγιος καὶ τοῦτο διδάσκει ἡμᾶς· εἰπὼν γάρ·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Ησαΐας λέει: Τι να το κάνω το πλήθος των θυσιών σας; λέει ο Κύριος, και τα εξής. Αλλά επειδή ο Αμνός του Θεού θυσιάστηκε για εμάς, σύμφωνα με τον Απόστολο που λέει: Διότι και το δικό μας Πάσχα, ο Χριστός, θυσιάστηκε για εμάς, για να σηκώσει την αμαρτία του κόσμου, και έγινε κατάρα για εμάς σύμφωνα με το γεγραμμένο: Επικατάρατος είναι καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο, ώστε να μας εξαγοράσει από την κατάρα του νόμου και για να λάβουμε την υιοθεσία, οφείλουμε και εμείς να του προσφέρουμε κάποιο δώρο μας που να του είναι αρεστό. Ποιο δώρο λοιπόν ή ποια θυσία οφείλουμε να προσφέρουμε στον Χριστό την ημέρα της αναστάσεως, ώστε να του είναι αρεστή, εφόσον δεν επιθυμεί θυσίες άλογων ζώων; Ο ίδιος πάλι ο άγιος μας διδάσκει και αυτό, λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις
Ὢ τῆς ἀμέτρου ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ! Πῶς πάντας προσκαλεῖται· πάντας θέλει σωθῆναι! Δόξα τῇ αὑτοῦ φιλανθρωπίᾳ. Μηκέτι οὖν, ἀδελφοί, ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε· παρῆλθε γὰρ ἡ σκιὰ τοῦ νόμου. Ὅσοι οὖν ὑπὸ νόμον εἰσίν, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ἡμᾶς γὰρ ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου Χριστὸς ὁ Σωτὴρ ἡμῶν. Μηκέτι ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε. Μηκέτι πρόθυρα στεφανώσωμεν. Μηκέτι χοροὺς συστησώμεθα τὰ ᾄσματα τῶν δαιμόνων καταλέγοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ω της άμετρης αγαθότητας του Θεού! Πώς προσκαλεί τους πάντες· όλους θέλει να σωθούν! Δόξα στη φιλανθρωπία Του. Μην αναζητάτε πλέον τη δικαίωση, αδελφοί, μέσω του νόμου· διότι παρήλθε η σκιά του νόμου. Όσοι λοιπόν βρίσκονται υπό τον νόμο, βρίσκονται υπό κατάρα· διότι εμάς μας εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου ο Χριστός, ο Σωτήρας μας. Μην αναζητάτε πλέον τη δικαίωση στον νόμο. Ας μην στεφανώνουμε πλέον τις εξώπορτες. Ας μην στήνουμε πλέον χορούς τραγουδώντας τα άσματα των δαιμόνων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις
Μηκέτι αὐλοῖς καὶ κιθάραις ἀπατώμεθα. Μηκέτι ἐν νόμῳ δικαιούμεθα, ἵνα μὴ τῆς χάριτος ἐκπέσωμεν· ἵνα μὴ ὑπὸ κατάραν ἐσόμεθα. Χριστὸς γὰρ ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου. Αὐτῷ ἡ δόξα, εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας μην εξαπατώμαστε πλέον με αυλούς και κιθάρες. Ας μην αναζητούμε πλέον τη δικαίωση στον νόμο, για να μην εκπέσουμε από τη χάρη, για να μη βρεθούμε υπό κατάρα. Διότι ο Χριστός μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου. Σε Αυτόν ανήκει η δόξα, στους αιώνες. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες