ΓΕΝΕΣΙΣ 14:10 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Κοιλὰς δὲ ἡ ἁλυκὴ, φρέατα ἀσφάλτου. Εἶτα ἵνα μάθωμεν, πῶς καταπλαγέντες αὐτῶν τὴν ἀνδρείαν, καὶ τῆς δυνάμεως τὴν ἰσχὺν, εἰς φυγὴν ἐτράπησαν, φησὶν ἡ Γραφή· Καὶ ἔφυγεν ὁ βασιλεὺς Σοδόμων, καὶ Γομόῤῥας, καὶ ἐνέπεσον ἐκεῖ, ἔνθα τὰ φρέατα· οἱ δὲ καταλειφθέντες εἰς τὴν ὀρεινὴν ἔφυγον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η δε Αλυκή κοιλάδα είχε φρέατα ασφάλτου. Έπειτα, για να μάθουμε πώς, έχοντας καταπλαγεί από την ανδρεία τους και την ισχύ της δύναμής τους, τράπηκαν σε φυγή, λέει η Γραφή: Και έφυγε ο βασιλιάς των Σοδόμων και της Γομόρρας, και έπεσαν εκεί όπου βρίσκονταν τα φρέατα· ενώ εκείνοι που απέμειναν έφυγαν στην ορεινή περιοχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Ἐπειδὴ γὰρ τὴν ἐν Σοδόμοις οἴκησιν ἐποιήσατο ὁ Λὼτ, εὐθέως πόλεμος ἀνεῤῥιπίσθη χαλεπὸς, καὶ οἱ τῶν προσοικούντων ἐθνῶν βασιλεῖς ἐπιστάντες μετὰ πολλῆς τῆς δυνάμεως πᾶσαν τὴν χώραν ἄρδην ἀπώλεσαν, τοὺς γίγαντας ἀνελόντες, καὶ τοὺς Ἀμαληκίτας ἀπωσάμενοι, καὶ τὸν τῶν Σοδόμων βασιλέα καὶ Γομόῤῥας εἰς φυγὴν τραπῆναι παρεσκεύασαν, καὶ πᾶσαν κατέσχον τὴν ὀρεινὴν, καὶ τὴν ἵππον τοῦ βασιλέως Σοδόμων ἀναλαβόντες, καὶ τὸν Λὼτ αἰχμαλωτεύσαντες καὶ τὰς γυναῖκας μετὰ πάσης τῆς ἀποσκευῆς, οὕτως ἐπανῄεσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, επειδή ο Λωτ εγκαταστάθηκε στα Σόδομα, αμέσως ξέσπασε ένας σκληρός πόλεμος, και οι βασιλείς των γειτονικών εθνών, αφού επιτέθηκαν με μεγάλη στρατιωτική δύναμη, κατέστρεψαν ολοσχερώς όλη τη χώρα, εξοντώνοντας τους γίγαντες και απωθώντας τους Αμαληκίτες, και ανάγκασαν σε φυγή τον βασιλιά των Σοδόμων και της Γομόρρας. Αφού δε κατέλαβαν όλη την ορεινή περιοχή και πήραν το ιππικό του βασιλιά των Σοδόμων, αιχμαλώτισαν τον Λωτ και τις γυναίκες του μαζί με όλα τους τα υπάρχοντα, και έτσι έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής Περὶ βαπτίσματος
Καὶ πάλιν ὁ νοῦς ἐξουσίαν ἔχει προσέχειν τῇ καρδίᾳ καὶ πάσῃ φυλακῇ διὰ προσευχῆς τηρεῖν αὐτήν, εἰς τὰ ἐνδότερα αὐτῆς καὶ ἀνενόχλητα ταμεῖα εἰσελθεῖν πειρώμενος, ἔνθα οὐκ εἰσὶ πονηρῶν λογισμῶν ἄνεμοι, βιαίως ὠθοῦντες καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἐπὶ τοὺς κρημνοὺς τῆς ἡδυπαθείας καὶ εἰς φρέατα ἀσφάλτου καταβάλλοντες, οὔτε πλατεῖά τις καὶ εὐρύχωρος ὁδός, ῥήμασί τε καὶ σχήμασι κοσμικῆς σοφίας κατεστρωμένη καὶ δελεάζουσα τοὺς ἑπομένους αὐτῇ, κἂν λίαν φρόνιμοι τυγχάνωσι. Τὰ γὰρ καθαρὰ τῆς ψυχῆς ἐνδότερα ταμεῖα καὶ ὁ οἶκος τοῦ Χριστοῦ γυμνὸν νοῦν εἰσδέχονται μηδὲν ἐπιφερόμενον τοῦ αἰῶνος τούτου, μὴ εὔλογον, μὴ ἄλογον, εἰ μὴ τὰ τρία μόνα ἃ εἶπεν ὁ Ἀπόστολος, πίστιν, ἐλπίδα, ἀγάπην. Δύναται οὖν τις φιλαλήθης ὢν καὶ καρδιοπονεῖν βουλόμενος μηδὲ ὑπὸ τῶν προλήψεων ἐξωθεῖσθαι κατὰ τὴν ἀκολουθίαν ἣν προειρήκαμεν, ἀλλὰ προσέχειν τῇ καρδίᾳ καὶ προκόπτειν εἰς τὸ ἐνδότερον καὶ ἐγγίζειν τῷ Θεῷ μόνον ἵνα ἐπὶ τοῖς τῆς προσοχῆς καὶ παραμονῆς πόνοις μὴ ἀηδίζηται. Οὐ δύναται γὰρ μὴ καρδιοπονεῖν ὁ προσεκτικὸς τῶν λογιστικῶν μετεωρισμῶν καὶ σαρκικῶν ἡδονῶν, ἑαυτὸν καθ’ ἡμέραν οὐκ ἔξωθεν μόνον, ἀλλὰ καὶ ἔνδοθεν περιγράφων ἐν οἷς πολλάκις καὶ ἐννοίᾳ καὶ πράξει ἀνεστράφη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι, ο νους έχει την εξουσία να προσέχει την καρδιά και να τη διαφυλάσσει με κάθε προφύλαξη μέσω της προσευχής, προσπαθώντας να εισέλθει στα εσωτερικά και αδιατάρακτα ταμεία της, όπου δεν υπάρχουν άνεμοι πονηρών λογισμών, που ωθούν βίαια και την ψυχή και το σώμα στους γκρεμούς της ηδυπάθειας και τα κατακρημνίζουν σε φρέατα ασφάλτου, ούτε κάποια πλατιά και ευρύχωρη οδός, στρωμένη με λόγια και σχήματα κοσμικής σοφίας, η οποία δελεάζει όσους την ακολουθούν, ακόμη και αν είναι πολύ συνετοί. Διότι τα καθαρά εσωτερικά ταμεία της ψυχής και ο οίκος του Χριστού δέχονται τον νου γυμνό, χωρίς να μεταφέρει τίποτα από τον παρόντα αιώνα, ούτε έλλογο ούτε άλογο, παρά μόνο τα τρία που ανέφερε ο Απόστολος: πίστη, ελπίδα, αγάπη. Μπορεί, λοιπόν, κάποιος που είναι φιλαλήθης και επιθυμεί να πονέσει πνευματικά την καρδιά του, να μην εξωθείται από τις προλήψεις σύμφωνα με τη σειρά που προαναφέραμε, αλλά να προσέχει την καρδιά του, να προκόπτει προς τα έσω και να πλησιάζει τον Θεό, αρκεί μόνο να μη δυσανασχετεί με τους κόπους της προσοχής και της υπομονής. Διότι δεν είναι δυνατόν να μην πονά την καρδιά του εκείνος που φυλάγεται από τους νοερούς μετεωρισμούς και τις σαρκικές ηδονές, περιχαρακώνοντας τον εαυτό του καθημερινά, όχι μόνο εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά, από όσα με τα οποία πολλές φορές αναστράφηκε και με τη σκέψη και με την πράξη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες