Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 14:15

Ή δεν λέει την αλήθεια όταν λέει: «Ζω εγώ, λέει ο Κύριος, ότι αυτούς που με δοξάζουν θα τους δοξάσω;» ΠΑΛΛ. Βεβαιότατα. ΚΥΡ. Φέρνει λοιπόν εις πέρας όσα συντελούν στη δόξα του Θεού καθένας, νομίζω, που είναι γενναίος και έχει ασκηθεί στην πνευματική ανδρεία, και έχει εξασκηθεί να αντιστέκεται σε ορατούς και αόρατους εχθρούς, γνωρίζοντας να διασώζει τον εαυτό του και τους άλλους, και μπορώντας τα πάντα εν Θεώ. ΠΑΛΛ. Συμφωνώ. ΚΥΡ. Θέλεις λοιπόν να το εξετάσουμε αυτό πολύ καλά, σαν να είναι σκιαγραφημένο σε πίνακα, μέσα από τις πολύ ωφέλιμες για εμάς διηγήσεις σχετικά με τον θεσπέσιο Αβραάμ; ΠΑΛΛ. Θα το ήθελα πάρα πολύ. Πώς όχι άλλωστε; ΚΥΡ. Είναι γραμμένο λοιπόν, ότι ο Λωτ κατοικούσε και έμενε στα Σόδομα. Επειδή όμως ένας φοβερός και βαρύς πόλεμος ρήμαζε τη γη, καθώς αυτοί που βρίσκονταν κοντά και αυτοί από τη γειτονική χώρα, μαζί με τους αρχηγούς τους, κατέλαβαν την πόλη κατά κράτος, ο Λωτ απήχθη μαζί με τους εκδιωχθέντες και πιάστηκε αιχμάλωτος μαζί με τους άλλους. Αφού όμως έφτασε κάποιος από αυτούς που διασώθηκαν, «Αναγγέλθηκε», λέει, «στον Αβραάμ τον περάτη, ενώ αυτός κατοικούσε κοντά στη δρυ του Μαμβρή, του Αμορραίου, αδελφού του Εσχώλ και αδελφού του Αυνάν, οι οποίοι ήταν σύμμαχοι του Άβραμ. Ακούγοντας δε ο Άβραμ ότι αιχμαλωτίστηκε ο Λωτ ο ανιψιός του, απαρίθμησε τους δικούς του υπηρέτες που είχαν γεννηθεί στο σπίτι του, τριακόσιους δεκαοκτώ. Και τους καταδίωξε έως τη Δαν. Και τους επιτέθηκε μέσα στη νύχτα, αυτός και οι υπηρέτες του.»

Και τους πάταξε, και τους καταδίωξε έως τη Χοβά, η οποία βρίσκεται στα αριστερά της Δαμασκού.

Πράγματι, αξίζει να θαυμάσει κανείς αυτόν τον θαυμαστό δεύτερο Αβραάμ. Διότι ο μεν πρώτος, αφού βγήκε στον πόλεμο των βασιλέων και τους πάταξε, έφερε πίσω τον Λωτ τον ανιψιό του· ομοίως και αυτός ο δεύτερος Αβραάμ, αφού βγήκε σε πόλεμο κατά του Διαβόλου και τον νίκησε, έφερε πίσω την ανιψιά του.

Χωβά (Γεν. 14, 15). «Η οποία βρίσκεται αριστερά της Δαμασκού». Υπάρχει δε και το χωριό Χωβά στα ίδια μέρη, στο οποίο κατοικούν εκείνοι από τους Εβραίους που πίστεψαν στον Χριστό, οι λεγόμενοι Εβιωναίοι. Χαβραθά (Γεν. 35, 16). Α΄: στον δρόμο που οδηγεί στην Εφραθά της Βηθλεέμ, όπου η Ραχήλ πέθανε αφού γέννησε τον Βενιαμίν.

γ΄. Αλλά πρόσεξε πάλι την πολλή πρόνοια του Θεού. Θέλοντας ταυτόχρονα και να ελευθερώσει τον Λωτ από την αιχμαλωσία και να αναδείξει τον πατριάρχη πιο ένδοξο, παρακινεί τον δίκαιο προς βοήθεια του ανεψιού του. Διότι, όταν πληροφορήθηκε το γεγονός, όρμησε μαζί με τους ανθρώπους του οίκου του εναντίον εκείνων των βασιλέων και τους πάταξε με πολλή ευκολία, και έφερε πίσω τον Λωτ, και τις γυναίκες, και όλο το ιππικό του βασιλιά, πετυχαίνοντας λαμπρά τρόπαια και κάνοντας ολοφάνερη σε όλους την εύνοια του Θεού προς αυτόν, καθώς και το ότι δεν προκάλεσε τόσο μεγάλη κατατρόπωση των εχθρών με τη δική του δύναμη, αλλά επειδή ήταν οχυρωμένος με την άνωθεν βοήθεια.

Ιδού δύο πολύ γενικά κακά: ότι ήταν και πονηροί και πάρα πολύ αμαρτωλοί ενώπιον του Θεού. Τι συνέβη λοιπόν; Δεν πέρασε πολύς καιρός και ο Λωτ, μαζί με μεγάλο πλήθος και τα υπάρχοντα του λαού των Σοδόμων, απάγεται αιχμάλωτος από τον βασιλιά Χοδολλογομόρ και τους τέσσερις βασιλείς που ήταν μαζί του. Όταν ο δίκαιος άκουσε αυτό, μη υπολογίζοντας καθόλου την προπέτεια του Λωτ σχετικά με την επιλογή της γης, «τον καταδίωξε από πίσω, μαζί με τους δικούς του οικιακούς υπηρέτες, τριακόσιους δεκαοκτώ», και, επιπίπτοντας εναντίον τους μέσα στη νύχτα, τους κατατροπώνει και καταδιώκει τους πέντε βασιλείς «έως τη Χωμάρ, η οποία βρίσκεται αριστερά της Δαμασκού. Και έφερε πίσω όλο το ιππικό των Σοδόμων», καθώς και τις γυναίκες, τον λαό και τον Λωτ τον ανιψιό του, τον οποίο συνάντησε ο βασιλιάς των Σοδόμων, τιμώντας τον καταλλήλως και προτείνοντάς του να λάβει κάποιο μερίδιο από τα λάφυρα. Αυτός όμως αρνήθηκε να λάβει «από κλωστή μέχρι λουρί υποδήματος», δηλαδή από λεπτό σκοινί μέχρι κομμάτι λουριού. Τον συνάντησε επίσης «με άρτο και οίνο ο Μελχισεδέκ, βασιλιάς της Σαλήμ και ιερέας του Θεού του Υψίστου», ευλογώντας τον και λέγοντάς του: «Ευλογημένος ο Άβραμ από τον Θεό τον Ύψιστο, ο οποίος δημιούργησε τον ουρανό και τη γη, και ευλογητός ο Θεός ο Ύψιστος, ο οποίος παρέδωσε τους εχθρούς σου υποχείριούς σου», διδάσκοντας και αυτός ο δίκαιος ότι δεν θα μπορούσε με λίγους μόνο ανθρώπους να καταδιώξει πέντε βασιλείς, εάν ο Θεός δεν τους παρέδιδε στα χέρια του.

Και αυτά μεν είναι αρκετά. Εμείς δε, αφού αξιωθήκαμε να εορτάσουμε τη ζωηφόρο ανάσταση του Χριστού και την ανάληψή Του, τιμούμε ήδη και τη θεόκλητη σύνοδο των αειμνήστων αγίων πατέρων μας, ως ακαταμάχητους οπλίτες υπέρ της αμώμου πίστεως στον Χριστό· διότι ο μέγας μεταξύ των πατριαρχών Αβραάμ, μαζί με τριακόσιους δεκαοκτώ άνδρες του οίκου του, αφού καταδίωξε και συνέτριψε τους πέντε βασιλείς υπό τον Χοδολλογομόρ με τη βοήθεια του Θεού, απέκτησε μεγάλη δόξα από τον Θεό και τους ανθρώπους.