Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 14:17

Διότι έχει γραφτεί ως εξής: «Εξήλθε δε ο βασιλιάς των Σοδόμων σε συνάντησή του, μετά την επιστροφή του από την κατατρόπωση του Χοδολλογομόρ και των βασιλέων που ήταν μαζί του, στην κοιλάδα του Σαυή». Αυτή δε ήταν η πεδιάδα του βασιλιά. Και προσθέτει ότι: «Και ο Μελχισεδέκ, ο βασιλιάς της Σαλήμ, του έφερε έξω άρτους και κρασί. Ήταν δε ιερέας του Θεού του Υψίστου. Και ευλόγησε τον Αβραάμ, και είπε: Ευλογημένος ο Αβραάμ από τον Θεό τον Ύψιστο, ο οποίος έκτισε τον ουρανό και τη γη. Και ευλογητός ο Θεός ο Ύψιστος, ο οποίος παρέδωσε τους εχθρούς σου υποχείριούς σου, και του έδωσε το ένα δέκατο από όλα». Παρατήρησε, λοιπόν, τους τύπους της εν Χριστώ τελειώσεως να αστράφτουν ολοκάθαρα στον Μελχισεδέκ, και το μέτρο της κατά νόμον λατρείας να βρίσκεται σε κατώτερη μοίρα. Εφόσον είναι αναμφίβολο ότι πάντοτε και με κάθε τρόπο το κατώτερο ευλογείται από το ανώτερο, σύμφωνα με τα γραφόμενα, και ρίζα όσων προέρχονται από τον Ισραήλ είναι ο θεσπέσιος Αβραάμ, και το εξέχον και εξαίρετο σε αυτόν είναι ο Λευί, ο οποίος έχει στεφανωθεί με τα καυχήματα της θείας ιεροσύνης. «Αλλά βρισκόταν ακόμη στην οσφύ». Διότι δυνάμει ο μακάριος Αβραάμ ήταν πατέρας όσων θα προέρχονταν από αυτόν κατά καιρούς. Και αυτό, νομίζω, είναι το σοφώς ειπωμένο για τον Λευί: Διότι βρισκόταν ακόμη στην οσφύ του πατέρα του, όταν τον συνάντησε ο Μελχισεδέκ.

Και επανέφερε όλο το ιππικό των Σοδόμων, επανέφερε επίσης τον ανιψιό του τον Λωτ και όλα τα υπάρχοντά του, καθώς και τις γυναίκες και τον λαό. Εξήλθε δε ο βασιλιάς των Σοδόμων για να τον συναντήσει, μετά την επιστροφή του από την κατατρόπωση του Χοδολλογομόρ και των βασιλέων που ήταν μαζί του, στην κοιλάδα του Σαβή. Αυτό ήταν το πεδίον των βασιλέων.

Διότι διασώζουν αποσπώντας άλλους μεν από την ειδωλολατρία και από την προσκύνηση της κτίσης αντί του Κτίστη, και άλλους από την ψευδώνυμη γνώση. Όμως, για μια τόσο λαμπρή και μεγαλειώδη γενναιότητα, αποκομίζουν ως ανταμοιβή τόσο τις τιμές από τους ανθρώπους του κόσμου - «Διότι εξήλθε», λέει, «ο βασιλιάς των Σοδόμων προς συνάντηση του Αβραάμ, και ο Μελχισεδέκ, ο ιερέας του Θεού του Υψίστου» - όσο και την ευλογία μέσω του Χριστού, ο οποίος με τη ζωοποιό χάρη προσφέρει ευφροσύνη με άρτο και οίνο.

Στους δε γιους της Χεττούρας τα δώρα ήταν χρηματική περιουσία, χρυσός, άργυρος και ιματισμός, καθώς και όσα ο Αβραάμ εν μυστηρίω έκλεισε μέσα στους σάκους, «λίβανο και σμύρνα και χρυσό», από αυτά που ανήκαν στους βασιλείς των Σοδόμων και της Γομόρρας, τα οποία 〈είχαν λαφυραγωγηθεί από〉 τους ανθρώπους του Χοδολλογόμορ [και του Βαρσά και των λοιπών], οι οποίοι συνέλαβαν τους αιχμαλώτους από τα Σόδομα, τα Γόμορρα και τις άλλες περιοχές, λαφυραγώγησαν τους ίππους, αιχμαλώτισαν το πλήθος των ανθρώπων και άρπαξαν τις περιουσίες του καθενός, καθώς και το πλήθος των χρημάτων και των λοιπών αγαθών· τα οποία ο ίδιος ανέκτησε τότε «από την κατακοπή των βασιλέων», χωρίς να τολμήσει να επιστρέψει όσα είχαν ήδη αφιερωθεί στον Κύριο Θεό, αλλά δίνοντάς τα ως δώρα, μαζί με τα άλλα, στους γιους του από τη Χεττούρα, όπως βρίσκουμε στις παραδόσεις των Εβραίων. 8.

Δες τον, λοιπόν, να επιδιώκει να γίνει και δάσκαλος της θεοσέβειας στους κατοίκους των Σοδόμων. Διότι, λέει, εξήλθε ο βασιλιάς των Σοδόμων για να τον συναντήσει, μετά την επιστροφή του από την πάταξη του Χοδολλογομόρ και των βασιλέων που ήταν μαζί του.

Με άρτο και οίνο δεξιώθηκε ο Μελχισεδέκ, ο ιερέας του Θεού του Υψίστου, τον Αβραάμ καθώς εκείνος επέστρεφε από τη σφαγή των αλλοφύλων· εκείνη η τράπεζα προεικόνιζε τούτη τη μυστική τράπεζα, με τον ίδιο τρόπο που εκείνος ο ιερέας αποτελούσε τύπο και εικόνα του αληθινού αρχιερέα Χριστού. Διότι λέει: «Εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ». Αυτόν τον άρτο εικονίζαν οι άρτοι της προθέσεως. Διότι αυτή είναι η καθαρή θυσία, δηλαδή και αναίμακτη, η οποία, όπως είπε ο Κύριος διά του προφήτη, προσφέρεται σε Αυτόν από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση.