Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 14:24

Και ο Μελχισεδέκ, βασιλιάς της Σαλήμ, έφερε έξω άρτους και οίνο· ήταν δε ιερέας του Θεού του Υψίστου· και ευλόγησε τον Άβραμ, και είπε: Ευλογημένος ο Άβραμ από τον Θεό τον Ύψιστο, ο οποίος έκτισε τον ουρανό και τη γη. Και ευλογητός ο Θεός ο Ύψιστος, ο οποίος παρέδωσε τους εχθρούς σου υποχείριούς σου. Και του έδωσε το ένα δέκατο από όλα. Είπε δε ο βασιλιάς των Σοδόμων προς τον Άβραμ: Δώσε σε εμένα τους άνδρες, ενώ τα λάφυρα πάρε τα για τον εαυτό σου. Είπε δε ο Άβραμ προς τον βασιλιά των Σοδόμων: Εκτείνω το χέρι μου προς τον Κύριο, τον Θεό τον Ύψιστο, ο οποίος έκτισε τον ουρανό και τη γη, ότι ούτε από κλωστή έως λουρίδα υποδήματος δεν θα πάρω από όλα τα δικά σου, για να μην πεις ότι Εγώ πλούτισα τον Άβραμ, εκτός από εκείνα που έφαγαν οι νέοι, και από το μερίδιο των ανδρών που συμπορεύτηκαν μαζί μου, του Εσχώλ, του Αυνάν, του Μαμβρή· αυτοί θα λάβουν το μερίδιό τους. Μετά δε από αυτά τα λόγια, έγινε λόγος Κυρίου προς τον Άβραμ σε όραμα της νύχτας, λέγοντας: Μη φοβάσαι, Άβραμ, εγώ σε υπερασπίζομαι, ο μισθός σου θα είναι πάρα πολύς. Λέει δε ο Άβραμ: Δέσποτα Κύριε, τι θα μου δώσεις; Εγώ δε απέρχομαι άτεκνος, ο δε γιος της Μασέχ, της οικιακής μου δούλης, αυτός ο Ελιέζερ από τη Δαμασκό· και είπε ο Άβραμ: Επειδή σε εμένα δεν έδωσες απογόνους, ο δούλος μου που γεννήθηκε στο σπίτι μου θα με κληρονομήσει. Και αμέσως έγινε φωνή Κυρίου προς αυτόν, η οποία έλεγε: Δεν θα σε κληρονομήσει αυτός· άλλος θα προέλθει από εσένα, αυτός θα σε κληρονομήσει.

Γι' αυτό λοιπόν, λέγοντας την αλήθεια για τον εαυτό τους, πολύ σωστά λένε: «Ευλογημένοι είστε εσείς από τον Κύριο που έκανε τον ουρανό και τη γη». Τύπος, λοιπόν, της ιεροσύνης του Χριστού θα μπορούσε να είναι ο Μελχισεδέκ, και δεν θα χρειαστούν πολλά λόγια προς απόδειξη αυτού, νομίζω, αφού αρκεί για τον σκοπό αυτό η Αγία Γραφή. Όταν, μάλιστα, ο βασιλιάς των Σοδόμων είπε προς τον θεσπέσιο Αβραάμ, επειδή είχε νικήσει: «Δώσε μου τους άνδρες, και πάρε τα άλογα για τον εαυτό σου», εκείνος ορκίστηκε αμέσως ότι δεν θα πάρει απολύτως τίποτα, εκτός βέβαια από τις τροφές όσων είχαν κοπιάσει μαζί του, και το μερίδιο των συμμάχων του, του Εσχώλ, του Αυνάν και του Μαμβρή. Διότι οι άγιοι, πολεμώντας και αγωνιζόμενοι γενναία υπέρ της ελευθερίας των απολωλότων, και υπομένοντας κάθε κόπο, δεν λαμβάνουν τίποτα από τον κόσμο, ούτε βέβαια συγκεντρώνουν επίγειο πλούτο, αποφεύγοντας με κάθε τρόπο τον σχετικό ονειδισμό· «Για να μην πεις», λέει, «ότι εγώ πλούτισα τον Αβραάμ»· παρά δέχονται μόνο τις τροφές από εκείνους που ωφελούνται. «Διότι άξιος είναι ο εργάτης του μισθού του»· και ο Χριστός έδωσε εντολή σε εκείνους που κηρύττουν το Ευαγγέλιο, να ζουν από το Ευαγγέλιο.

Διότι Εκείνος που μου χάρισε τη νίκη και έστησε μαζί μου το τρόπαιο, Αυτός είναι που μου χορήγησε και την αφθονία του πλούτου. Δες πώς, αν βέβαια το ήθελε, θα μπορούσε να ωφεληθεί ο βασιλιάς από τα λόγια του πατριάρχη. Διότι διδασκόταν να μην έχει πλέον εμπιστοσύνη στη δική του δύναμη, αλλά να γνωρίσει τον αίτιο των πάντων, να περιγελά τους χειροποίητους θεούς και να λατρεύει τον Θεό που κυβερνά τα πάντα, τον δημιουργό του σύμπαντος, την πηγή των αγαθών. Επίσης, μάθαινε μέσα από όλα αυτά την αρετή του πατριάρχη. Διότι, για να μη νομίσει ότι από αλαζονεία και υπεροψία περιφρόνησε όσα του προσέφερε, γι' αυτόν τον λόγο του λέει: «Εγώ μεν δεν θα πάρω τίποτα· διότι ούτε έχω ανάγκη, ούτε χρειάζομαι να αυξηθεί η περιουσία μου από κάποιον άλλον. Σε εκείνους όμως που συμμετείχαν μαζί μου στους κινδύνους, θα επιτρέψω να λάβουν τα μερίδιά τους, ώστε να φανεί ότι έχουν κάποια μικρή παρηγοριά για τους κόπους τους». Και προς τον βασιλιά των Σοδόμων αυτά, λοιπόν, απαντά ο δίκαιος.

Διότι αυτό είναι πολύ ανώτερο από ό,τι έπραξε ο πατριάρχης. Επειδή εκείνος μεν, επιστρέφοντας από τη νίκη, αν και ο βασιλιάς του προσέφερε λάφυρα, αρνήθηκε να τα λάβει, εκτός από όσα έφαγαν οι άνδρες του· αυτός όμως, ούτε ο ίδιος έκανε χρήση της αναγκαίας τροφής, ούτε στους συνεργάτες του επέτρεψε να λάβουν μερίδιο, αποστομώνοντας εκ του περισσού τα στόματα των αναίσχυντων.