Περὶ δὲ δυσμὰς ἡλίου, φησὶν, «ἔκστασις καὶ φόβος ἐπιπίπτει τῷ Ἀβραάμ.» Καὶ τίς ἂν νοοῖτο πάλιν ἡ τοῦδε πρόφασις, φράσαιμ᾽ ἂν ὡς ἔνι. Χαλδαίοις ἦν ἔθος καὶ ἐν ὑπολήψει χρηστῇ καὶ ἀδιαβλήτῳ παντελῶς, περιεργάζεσθαι λεπτῶς τῶν ὀρνέων τὰς πτήσεις. Ἠφίει δὴ οὖν οἰκονομικῶς ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, ἐξ ὧν ᾔδει καὶ δρᾷν ἦν ἔθος τισὶ, παιδεύεσθαι τὰ ἐσόμενα. Συνενεχθέντων τοίνυν ἐπὶ τὰ διχοτομήματα τῶν πτηνῶν, ἐξεδειματοῦτο λοιπὸν ὁ θεσπέσιος Ἀβραὰμ, ἐννενοηκώς που τάχα, ποῖ δὴ ἄρα καὶ ἐπὶ τίνας τὸ σημεῖον ἐκβήσεται. Φαῦλον γὰρ εἶναι, καὶ οὐχὶ τῶν ἔξω φροντίδος ἐδόκει τὸ ἐπιπτῆναι τοῖς θύμασι τὰ τῶν ὀρνέων βδελυρώτατα. Ἀκάθαρτα γάρ πως ἀεὶ τὰ σαρκοφαγεῖν εἰωθότα. Ἐπειδὰν δὲ περὶ τῆς ἰδίας ἐδεδίει κεφαλῆς, μὴ ἄρα πως καὶ ἐπ᾽ αὐτὴν ἴοι τὸ χρῆμα, τῆς ἐπὶ τούτοις ἀγωνίας αὐτὸν ἀπολύει. «Οὐ γὰρ ἥξει, φησὶν, ἐπὶ σὲ τὰ ὑποπτευόμενα.
Μετάφραση
Κατά τη δύση του ηλίου, λέει, «έκσταση και φόβος έπεσε πάνω στον Αβραάμ». Και ποια θα μπορούσε να θεωρηθεί πάλι η αιτία αυτού, θα το εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ. Στους Χαλδαίους υπήρχε η συνήθεια, η οποία μάλιστα έχαιρε καλής και απολύτως αδιάβλητης εκτίμησης, να παρατηρούν λεπτομερώς τις πτήσεις των πουλιών. Επέτρεπε, λοιπόν, ο Θεός των όλων κατά θεία οικονομία, μέσα από αυτά που γνώριζε ότι συνήθιζαν να πράττουν μερικοί, να διδάσκονται τα μέλλοντα. Όταν, λοιπόν, όρμησαν τα πτηνά πάνω στα κομμένα ζώα, ο θεσπέσιος Αβραάμ τρομοκρατήθηκε, αναλογιζόμενος ίσως πού άραγε και σε ποιους θα καταλήξει το σημείο. Διότι φαινόταν κακό σημάδι, και καθόλου αμελητέο, το ότι έπεσαν πάνω στα θύματα τα πιο βδελυρά από τα πουλιά. Διότι όσα συνηθίζουν να τρέφονται με σάρκες θεωρούνται πάντοτε κάπως ακάθαρτα. Επειδή όμως φοβόταν για την ίδια του τη ζωή, μήπως τυχόν το πράγμα στραφεί εναντίον του, ο Θεός τον απαλλάσσει από την αγωνία γι' αυτά. «Διότι δεν θα έλθουν», λέει, «σε σένα αυτά που υποψιάζεσαι».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες