Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 17:24

Έκτοτε, ολόκληρο το γένος του Ισραήλ ονομάζονταν Ιουδαίοι από την εποχή του Δαβίδ και διατηρήθηκε να ονομάζεται επωνύμως ως Ισραηλίτες και Ιουδαίοι [φέροντας αυτή την ονομασία] ολόκληρο το γένος του Ισραήλ από τα χρόνια του Δαβίδ και του υιού του Σολομώντα και του υιού του Σολομώντα, εννοώ του Ροβοάμ που βασίλευσε στην Ιερουσαλήμ μετά τον Σολομώντα. Για να μην τα προσπεράσω όμως βιαστικά, παραβλέποντας τα σχετικά με τη θρησκεία των Ιουδαίων και χωρίς να υποδείξω το περιεχόμενο της πίστης τους, θα παραθέσω λίγα από τα πολλά. Διότι, για να το πω έτσι, είναι σε όλους απολύτως φανερά τα σχετικά με τους Ιουδαίους. Γι' αυτό δεν θα αναλάβω μεγάλο κόπο για να διηγηθώ με τη μεγαλύτερη λεπτομέρεια περί αυτού του θέματος, αλλά ωστόσο ήταν αναγκαίο να παραθέσω εδώ λίγα από τα πολλά. 4. Οι Ιουδαίοι, λοιπόν, οι οποίοι κατάγονται από τον Αβραάμ κατά διαδοχή και έχουν κληρονομήσει τη δική του θεοσέβεια, διατηρούν την περιτομή του Αβραάμ, την οποία εκείνος έλαβε κατά προσταγή του Θεού όταν διήγε το ενενηκοστό ένατο έτος της ηλικίας του, για την αιτία που προανέφερα πιο πάνω, ώστε το σπέρμα αυτού, γενόμενο πάροικο σε ξένη γη, να μην αποστραφεί το όνομα του Θεού, αλλά να φέρει στο σώμα του σφραγίδα χάριν υπομνήσεως και ελέγχου, με σκοπό να εμμένει στη θεοσέβεια του πατέρα τους. Ο δε γιος του, ο Ισαάκ, περιτέμνεται σε ηλικία οκτώ ημερών, σύμφωνα με το θέσπισμα του Θεού.

Αλλά δεν ενήργησε έτσι ο δίκαιος· αντιθέτως, σαν δούλος που αγαπά τον κύριό του, έσπευδε να κάνει πράξη οτιδήποτε του προστάχθηκε, χωρίς να θέτει ερωτήματα. Και για να το κατανοήσεις αυτό, άκου τα παρακάτω. Διότι, αφού ο Δεσπότης τού έδωσε την υπόσχεση και ολοκλήρωσε τη συνομιλία μαζί του, αμέσως ο δίκαιος εκπλήρωσε τις προσταγές, και εφήρμοσε το σημείο που πρόσταξε ο Θεός στον Ισμαήλ, εννοώ την περιτομή, και σε όλους τους γεννημένους στο σπίτι του, καθώς και σε όσους είχαν αγοραστεί με χρήματα (τους αργυρώνητους), ακριβώς όπως του είχε μιλήσει ο Θεός. Περιετμήθη δε και ο ίδιος. Διότι ήταν ενενήντα εννέα ετών, λέει η Γραφή, όταν περιέτεμε τη σάρκα της ακροβυστίας του· ο δε Ισμαήλ ήταν δεκατριών ετών. Μη νομίσεις ότι η Γραφή μάς επισημαίνει τον αριθμό των ετών τυχαία· αλλά, για να μάθεις και από αυτό τη μεγάλη υπακοή του δικαίου, ότι δηλαδή ευρισκόμενος σε βαθύ γήρας υπέμεινε με πραότητα τον πόνο χάριν του προστάγματος του Θεού, γι' αυτόν τον λόγο κάνει την απαρίθμησή τους. Και δεν υπέμεινε τον πόνο μόνο ο ίδιος, αλλά και ο Ισμαήλ και όλοι οι οικιακοί του. Διότι δεν είναι ασήμαντο πράγμα, αγαπητέ μου, να αποκόπτει κανείς υγιή σάρκα σε αντίθεση με εκείνη που νοσεί. Διότι, έστω κι αν οι γιατροί αποκόπτουν ένα μέλος που έχει ασθενήσει, ο πόνος τότε δεν είναι ισότιμος.