Ἀλλ᾽ οὐχ ὁ δίκαιος οὕτως· ἀλλὰ καθάπερ οἰκέτης φιλοδέσποτος, οὕτως ἅπερ ἂν ἐπετάγη, εἰς ἔργον ἀγαγεῖν ἔσπευδε, μὴ περιεργαζόμενος. Καὶ ἵνα μάθῃς, ἄκουε τῶν ἑξῆς. Ἐπειδὴ γὰρ τὴν ὑπόσχεσιν ἐποιήσατο πρὸς αὐτὸν ὁ Δεσπότης, καὶ ἐτέλεσε τὴν πρὸς αὐτὸν διάλεξιν, εὐθέως ὁ δίκαιος τὰ κελευσθέντα ἐπλήρου, καὶ τὸ σημεῖον τὸ παρὰ τοῦ Θεοῦ κελευσθὲν ἐπετίθει τῷ Ἰσμαὴλ, τὴν περιτομὴν λέγω, καὶ πᾶσι τοῖς οἰκογενέσι, καὶ τοῖς ἀργυρωνήτοις, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεός. Περιετέμετο δὲ καὶ αὐτός. Ἐννενήκοντα γὰρ καὶ ἐννέα ἐτῶν ἦν, φησὶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ· Ἰσμαὴλ δὲ ἦν ἐτῶν δεκατριῶν. Μὴ νομίσῃς ἁπλῶς ἡμῖν τῶν ἐτῶν τὸν ἀριθμὸν τὴν Γραφὴν ἐπισημήνασθαι· ἀλλ᾽ ἵνα καὶ ἐκ τούτου μάθῃς τοῦ δικαίου τὴν πολλὴν ὑπακοὴν, ὅτι ἐν ἐσχάτῳ γήρᾳ ὢν πράως ἤνεγκε τὴν ὀδύνην διὰ τὸ τοῦ Θεοῦ ἐπίταγμα, διὰ τοῦτο ποιεῖται τὴν αὐτῶν ἀπαρίθμησιν, καὶ οὐκ αὐτὸς μόνος, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰσμαὴλ καὶ πάντες οἱ οἰκογενεῖς. Οὐδὲ γὰρ τὸ τυχόν ἐστιν, ἀγαπητὲ, ὑγιαίνουσαν σάρκα ἀποτεμεῖν καὶ κακῶς ἔχουσαν. Εἰ γὰρ καὶ ἰατρῶν παῖδες μέλος ἀῤῥωστῆσαν ἀποτέμνουσιν, ἀλλ᾽ οὐκ ἴση γίνεται τότε ἡ ὀδύνη.
Μετάφραση
Αλλά δεν ενήργησε έτσι ο δίκαιος· αντιθέτως, σαν δούλος που αγαπά τον κύριό του, έσπευδε να κάνει πράξη οτιδήποτε του προστάχθηκε, χωρίς να θέτει ερωτήματα. Και για να το κατανοήσεις αυτό, άκου τα παρακάτω. Διότι, αφού ο Δεσπότης τού έδωσε την υπόσχεση και ολοκλήρωσε τη συνομιλία μαζί του, αμέσως ο δίκαιος εκπλήρωσε τις προσταγές, και εφήρμοσε το σημείο που πρόσταξε ο Θεός στον Ισμαήλ, εννοώ την περιτομή, και σε όλους τους γεννημένους στο σπίτι του, καθώς και σε όσους είχαν αγοραστεί με χρήματα (τους αργυρώνητους), ακριβώς όπως του είχε μιλήσει ο Θεός. Περιετμήθη δε και ο ίδιος. Διότι ήταν ενενήντα εννέα ετών, λέει η Γραφή, όταν περιέτεμε τη σάρκα της ακροβυστίας του· ο δε Ισμαήλ ήταν δεκατριών ετών. Μη νομίσεις ότι η Γραφή μάς επισημαίνει τον αριθμό των ετών τυχαία· αλλά, για να μάθεις και από αυτό τη μεγάλη υπακοή του δικαίου, ότι δηλαδή ευρισκόμενος σε βαθύ γήρας υπέμεινε με πραότητα τον πόνο χάριν του προστάγματος του Θεού, γι' αυτόν τον λόγο κάνει την απαρίθμησή τους. Και δεν υπέμεινε τον πόνο μόνο ο ίδιος, αλλά και ο Ισμαήλ και όλοι οι οικιακοί του. Διότι δεν είναι ασήμαντο πράγμα, αγαπητέ μου, να αποκόπτει κανείς υγιή σάρκα σε αντίθεση με εκείνη που νοσεί. Διότι, έστω κι αν οι γιατροί αποκόπτουν ένα μέλος που έχει ασθενήσει, ο πόνος τότε δεν είναι ισότιμος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες