Ἀνακρουσάτω τοιγαροῦν Δαβὶδ τὴν πνευματικὴν κιθάραν, ᾄδων ἐκεῖνα εὐκαιρότατα· «Ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἐστι». Συνᾳδέτω καὶ Σολομὼν ὁ σοφίᾳ ἀνυπέρβλητος· «Εὐλογεῖτε ξύλον δι’ οὗ γίνεται σωτηρία». Σήμερον τοιγαροῦν ἡ Ἐκκλησία ὦπται παράδεισος, τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ προφέρουσα, ἐφ’ ᾧ οὐκ ἀπατηλὸς δαίμων ἀπατῶν που τὴν Εὔαν, ἀλλ’ ἄγγελος Κυρίου παντοκράτορος περιέπων τὸν ἐπερχόμενον. Σήμερον προσκυνεῖται σταυρὸς ὁ πανάγιος καὶ ἡ Χριστοῦ ἀνάστασις εὐαγγελίζεται. Σήμερον προσκυνεῖται ξύλον τὸ ζωοπάροχον, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἀναζωπυρεῖται πρὸς αἴνεσιν. Σήμερον προσκυνεῖται ὁ τριμερὴς σταυρός, καὶ τὰ τετραπέρατα ἑορτάζει χαρμόσυνα. «Ὡς ὡραῖοι», φησίν, «οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά!».
Μετάφραση
Ας κρούσει λοιπόν ο Δαβίδ την πνευματική κιθάρα, ψάλλοντας τα πλέον επίκαιρα λόγια: «Υψώνετε τον Κύριο τον Θεό μας και προσκυνείτε το υποπόδιο των ποδιών του, διότι είναι άγιος». Ας συμψάλει και ο Σολομών, ο ανυπέρβλητος στη σοφία: «Ευλογείτε το ξύλο μέσω του οποίου επέρχεται η σωτηρία». Σήμερα λοιπόν η Εκκλησία εμφανίζεται ως παράδεισος, προβάλλοντας στο μέσο της το ξύλο της ζωής, στο οποίο δεν βρίσκεται απατηλός δαίμονας για να εξαπατά την Εύα, αλλά άγγελος του παντοκράτορος Κυρίου που προστατεύει αυτόν που προσέρχεται. Σήμερα προσκυνείται ο πανάγιος Σταυρός και ευαγγελίζεται η ανάσταση του Χριστού. Σήμερα προσκυνείται το ζωοπάροχο ξύλο, και όλος ο κόσμος αναζωπυρώνεται προς δοξολογία. Σήμερα προσκυνείται ο τριμερής Σταυρός, και τα τέσσερα πέρατα του κόσμου εορτάζουν χαρμόσυνα. «Πόσο ωραία», λέει, «είναι τα πόδια εκείνων που ευαγγελίζονται την ειρήνη, εκείνων που ευαγγελίζονται τα αγαθά!».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες