Πάντα γὰρ ἀεὶ ποιεῖ καὶ πραγματεύεται, καὶ οὕτως ἕκαστον οἰκονομεῖ, ὥστε τοὺς αὐτῷ δουλεύοντας, καθάπερ φωστῆρας, οὕτω διαλάμπειν, καὶ τὴν τούτων ἀρετὴν πανταχοῦ κατάδηλον γίνεσθαι Καὶ ὅρα μοι λοιπὸν, ἀγαπητὲ, μετὰ τὴν τῶν λυπηρῶν ἀπαλλαγὴν, πῶς πάλιν διαδέχεται τὸν δίκαιον ἡ κορωνὶς τῶν ἀγαθῶν, ἡ τῆς ἐπαγγελίας ὑπόσχεσις, καὶ εἰς ἔργον λοιπὸν ἐξῄει τὰ πάλαι παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐπαγγελθέντα αὐτῷ. Καὶ Κύριος, φησὶν, ἐπεσκέψατο τὴν Σάῤῥαν, καθὰ εἶπε, καὶ ἐποίησε τῇ Σάῤῥᾳ, καθὰ ἐλάλησε. Καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε Σάῤῥα τῷ Ἀβραὰμ υἱὸν εἰς τὸ γῆρας, εἰς τὸν καιρὸν, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος. Τί ἐστι, Καθὰ ἐλάλησε, καὶ, Καθὰ εἶπε; Καθάπερ, φησὶν, ὑπέσχετο, ἡνίκα ἐπεξενώθη μετὰ τῶν ἀγγέλων εἰς τὴν δρῦν τὴν Μαμβρῆ, εἰρηκὼς ὅτι Εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἐλεύσομαι, καὶ ἔσται τῇ Σάῤῥᾳ υἱός. Ταῦτα τοίνυν εἰς ἔργον ἐξῆλθε, καὶ τὰ τῇ φύσει ἀπηγορευμένα, ταῦτα ἑώρων εἰς ἔργον ἐκβεβηκότα, οὐ κατὰ ἀνθρωπίνην ἀκολουθίαν, ἀλλὰ κατὰ θείαν χάριν. Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Σάῤῥα, Ἰσαάκ. Οὐχ ἁπλῶς ἐπεσημήνατο ἡ θεία Γραφὴ τὸ, Ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Σάῤῥα· οὐ γὰρ εἶπεν ἁπλῶς, Ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ προσέθηκεν, Ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Σάῤῥα, τοῦτ᾽ ἔστιν ἡ στεῖρα, ἡ ἄγονος, ἡ γεγηρακυῖα. Καὶ περιέτεμεν αὐτὸν, φησὶ, τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καθὰ ἐνετείλατο Κύριος.
Μετάφραση
Διότι τα πάντα πάντοτε πράττει και κατεργάζεται, και έτσι οικονομεί το καθετί, ώστε εκείνοι που Τον υπηρετούν να λάμπουν σαν φωστήρες, και η αρετή τους να γίνεται παντού ολοφάνερη. Και πρόσεξέ μου λοιπόν, αγαπητέ, μετά την απαλλαγή από τις θλίψεις, πώς πάλι διαδέχεται τον δίκαιο η κορωνίδα των αγαθών, η εκπλήρωση της υποσχέσεως, και πώς έγιναν πλέον πράξη όσα του είχε εξαγγείλει από παλιά ο Θεός. «Και ο Κύριος», λέει, «επισκέφθηκε τη Σάρρα, όπως ακριβώς είχε πει, και έπραξε στη Σάρρα, όπως ακριβώς είχε μιλήσει. Και αφού συνέλαβε, η Σάρρα γέννησε στον Αβραάμ γιο στα γηρατειά του, κατά τον καιρό, όπως ακριβώς του είχε μιλήσει ο Κύριος». Τι σημαίνει το «όπως ακριβώς μίλησε» και το «όπως ακριβώς είπε»; Σημαίνει, όπως ακριβώς του είχε υποσχεθεί, όταν φιλοξενήθηκε μαζί με τους αγγέλους στη δρυ του Μαμβρή, λέγοντας ότι «Κατά τον καιρό αυτό θα επιστρέψω, και η Σάρρα θα αποκτήσει γιο». Αυτά λοιπόν έγιναν πράξη, και εκείνα που ήταν απαγορευμένα από τη φύση τα έβλεπαν να πραγματοποιούνται, όχι σύμφωνα με την ανθρώπινη φυσική ακολουθία, αλλά με τη θεία χάρη. «Και ονόμασε τον γιο του, τον οποίο του γέννησε η Σάρρα, Ισαάκ». Δεν σημείωσε τυχαία η θεία Γραφή τη φράση «τον οποίο του γέννησε η Σάρρα». Διότι δεν είπε απλώς, «Ονόμασε τον γιο του», αλλά πρόσθεσε, «τον οποίο του γέννησε η Σάρρα», δηλαδή η στείρα, η άγονη, η γερασμένη. «Και τον περιέτεμε», λέει, «την όγδοη ημέρα, όπως ακριβώς προσέταξε ο Κύριος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες