Οὕτω δὴ φαίνεται καὶ ὁ Ἀβραὰμ τῆς ἄλλης ἀπολαύσας παρὰ τοῦ Ἀβιμέλεχ θεραπείας, οὐκ ἀγνωμοσύνην ἡγούμενος διελέγχειν αὐτὸν περὶ τῆς ἀφαιρέσεως ὧν αὐτὸς ἀνωρύξατο φρεάτων, οὐδ’ ἐκεῖνος τὸν ἔλεγχον μυκτηρίζει, ἀγνοεῖν δὲ τὴν πρᾶξιν παρὰ τῶν αὐτοῦ θεραπόντων τολμηθεῖσαν ὑποκρίνεται· καὶ σπουδάζει ὁ Ἀβραὰμ διὰ τῶν ἑπτὰ ἀμνάδων τὴν τοῦ Ἀβιμέλεχ ὁμολογίαν ὡς εἴη τὸ φρέαρ ἔργον καὶ πόνος τοῦ Ἀβραὰμ βεβαιώσασθαι, καὶ ὅρκος καὶ συνθῆκαι προβαίνουσι, καὶ ἡ πηγὴ λαμβάνει τὴν ἐπωνυμίαν ἀπὸ τῆς πράξεως, φρέαρ ὁρκισμοῦ ἐπονομασθεῖσα. καὶ οἱ Φυλιστιεὶμ δὲ χρόνῳ ὕστερον, τῆς ἰδίας χώρας, ἐν ᾗ παρῴκει ὁ Ἰσαὰκ φεύγων τὸν ἐν τῇ πατρίδι λιμόν, ἀπελάσαι φθόνῳ μελετήσαντες, ἐμφράττουσι τὰ φρέατα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, τοὺς ποιμένας εἰδότες μὴ δύνασθαι ζῆν τῆς τῶν φρεάτων ἀποστερουμένους χρήσεως. καὶ Μωσῆς, ὅτι τοὺς χειρῶν ἀδίκων ἄρξαντας ποιμένας ἀπωσάμενος παρέσχε ταῖς θυγατράσι τοῦ Ἰοθὸρ θᾶττον ἢ κατὰ τὰς ἄλλας ἡμέρας ποτίσαι τὰ θρέμματα, τῷ πατρὶ κηδεύει καὶ κύριος οἰκίας ἀντὶ προσηλύτου γίνεται· καὶ μυρία ἄλλα ἐστὶ λαβεῖν δι’ ὧν περισπούδαστον καὶ μέγα κτῆμα τοῖς ἐξ Ἀβραὰμ τὰ φρέατα ἐνομίζετο. ὃ δὴ καὶ ἀταλαιπώρως εὑρὼν ὁ Αἰνὰν ἢ ὁ Ὠνᾶν (δι’ ἑκατέρας γὰρ φωνῆς ὀνομάζεται) ἱστορίας παρέσχεν ὑπόθεσιν τῷ θεόπτῃ Μωσεῖ κατά γε τὴν κοσμογένειαν καὶ τὴν τοῦ Ἡσαῦ φυλὴν γενεαλογήσαντι.
Μετάφραση
Έτσι λοιπόν φαίνεται ότι και ο Αβραάμ, αφού απόλαυσε την άλλη περιποίηση από τον Αβιμέλεχ, δεν θεώρησε αγνωμοσύνη το να τον ελέγξει για την αφαίρεση των φρεάτων που ο ίδιος είχε ανορύξει, ούτε εκείνος χλευάζει τον έλεγχο, αλλά υποκρίνεται ότι αγνοεί την πράξη που τόλμησαν να κάνουν οι υπηρέτες του. Και ο Αβραάμ φροντίζει, μέσω των επτά αμνάδων, να βεβαιώσει την ομολογία του Αβιμέλεχ ότι το φρέαρ ήταν έργο και κόπος του Αβραάμ, και ακολουθούν όρκος και συνθήκες, και η πηγή παίρνει την ονομασία από την πράξη, ονομαζόμενη φρέαρ ορκισμού. Και οι Φιλισταίοι, αργότερα, επειδή σχεδίασαν από φθόνο να απελάσουν τον Ισαάκ από την ίδια τους τη χώρα, στην οποία παροικούσε αποφεύγοντας τον λιμό στην πατρίδα του, φράζουν τα φρέατα του πατέρα του, γνωρίζοντας ότι οι ποιμένες δεν θα μπορούσαν να ζήσουν αν στερούνταν τη χρήση των φρεάτων. Και ο Μωυσής, επειδή, απωθώντας τους ποιμένες που άρχισαν άδικες χειροδικίες, προσέφερε στις θυγατέρες του Ιοθόρ τη δυνατότητα να ποτίσουν τα θρέμματα πιο γρήγορα από τις άλλες ημέρες, συμπεθεριάζει με τον πατέρα τους και γίνεται κύριος οικίας αντί για ξένος. Και μπορεί κανείς να λάβει άπειρα άλλα παραδείγματα μέσα από τα οποία τα φρέατα θεωρούνταν περιζήτητο και μεγάλο απόκτημα για τους απογόνους του Αβραάμ. Το οποίο μάλιστα, βρίσκοντάς το αβίαστα ο Αινάν ή ο Ωνάν (διότι ονομάζεται και με τις δύο ονομασίες), προσέφερε υπόθεση αφήγησης στον θεόπτη Μωυσή, καθώς εκείνος κατέγραφε την κοσμογονία και τη γενεαλογία της φυλής του Ησαύ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες