Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 21:29

Επτά αμνούς χάρισε ο Αβραάμ στον Αβιμέλεχ ως μαρτυρία της κυριότητας του φρέατος. Επτά βόδια υπήρξαν στήλες λιμού, και επτά στάχυα πίνακες που απεικόνισαν την αφθονία, στο ενύπνιο του Φαραώ. Επτά ιερές σάλπιγγες βάσταξε ο Ιησούς του Ναυή, όταν κατέρριψε τα τείχη της Ιεριχούς.

Όταν δε κατακάηκε η περιοχή των Σοδόμων και ο Λωτ αναχώρησε για το όρος, συνέλαβαν από αυτόν οι θυγατέρες του, και η μεν μεγαλύτερη γέννησε τον Μωάβ, η δε μικρότερη τον Αμμών· τη συνεύρεση δε με τον πατέρα τους την πέτυχαν κρυφά μέσω της μέθης· διότι νόμιζαν ότι το ανθρώπινο γένος είχε εκλείψει. Ο Αβραάμ παροίκησε στα Γέραρα, και ο βασιλιάς των Γεράρων Αβιμέλεχ πήρε τη Σάρρα· επειδή όμως τον απείλησε ο Θεός, εκείνος απολογούνταν λέγοντας ότι νόμιζε πως η γυναίκα ήταν αδελφή του· διότι έτσι είχε πει η ίδια. Την απέδωσε λοιπόν στον Αβραάμ μαζί με δώρα. Τότε εκείνη, αφού αποδόθηκε, γέννησε τον Ισαάκ. Εκδιώκει δε τη δούλη από την οικία μαζί με το παιδί, τον Ισμαήλ. Ο δε Αβιμέλεχ συνάπτει διαθήκη με τον Αβραάμ, ώστε να μην αδικήσουν ο ένας τον άλλον, και λαμβάνει επτά αμνάδες από τον Αβραάμ, ως μαρτυρία για το φρέαρ του ορκισμού, προκειμένου να είναι φανερό ότι αυτό ανήκει στον Αβραάμ. Λαμβάνει την εντολή να προσφέρει τον υιό του ως ολοκαύτωμα, και τον προσφέρει, όμως σφάζεται ένας κριός αντί αυτού. Αυτά δε ήταν τύποι της μελλοντικής οικονομίας που επρόκειτο να επιτελεστεί από τον Χριστό υπέρ ημών. Πεθαίνει η Σάρρα, και ο Αβραάμ, αφού αγόρασε έναν τόπο από τον Εφρών τον Χετταίο, θάβει εκεί τη γυναίκα του, και στέλνει τον δούλο του, προκειμένου να μνηστεύσει γυναίκα στον Ισαάκ από τη Μεσοποταμία, παραγγέλλοντάς του να μην οδηγήσει πίσω τον υιό του εκεί, εάν η γυναίκα δεν θελήσει να έρθει.

Έτσι λοιπόν φαίνεται ότι και ο Αβραάμ, αφού απόλαυσε την άλλη περιποίηση από τον Αβιμέλεχ, δεν θεώρησε αγνωμοσύνη το να τον ελέγξει για την αφαίρεση των φρεάτων που ο ίδιος είχε ανορύξει, ούτε εκείνος χλευάζει τον έλεγχο, αλλά υποκρίνεται ότι αγνοεί την πράξη που τόλμησαν να κάνουν οι υπηρέτες του. Και ο Αβραάμ φροντίζει, μέσω των επτά αμνάδων, να βεβαιώσει την ομολογία του Αβιμέλεχ ότι το φρέαρ ήταν έργο και κόπος του Αβραάμ, και ακολουθούν όρκος και συνθήκες, και η πηγή παίρνει την ονομασία από την πράξη, ονομαζόμενη φρέαρ ορκισμού. Και οι Φιλισταίοι, αργότερα, επειδή σχεδίασαν από φθόνο να απελάσουν τον Ισαάκ από την ίδια τους τη χώρα, στην οποία παροικούσε αποφεύγοντας τον λιμό στην πατρίδα του, φράζουν τα φρέατα του πατέρα του, γνωρίζοντας ότι οι ποιμένες δεν θα μπορούσαν να ζήσουν αν στερούνταν τη χρήση των φρεάτων. Και ο Μωυσής, επειδή, απωθώντας τους ποιμένες που άρχισαν άδικες χειροδικίες, προσέφερε στις θυγατέρες του Ιοθόρ τη δυνατότητα να ποτίσουν τα θρέμματα πιο γρήγορα από τις άλλες ημέρες, συμπεθεριάζει με τον πατέρα τους και γίνεται κύριος οικίας αντί για ξένος. Και μπορεί κανείς να λάβει άπειρα άλλα παραδείγματα μέσα από τα οποία τα φρέατα θεωρούνταν περιζήτητο και μεγάλο απόκτημα για τους απογόνους του Αβραάμ. Το οποίο μάλιστα, βρίσκοντάς το αβίαστα ο Αινάν ή ο Ωνάν (διότι ονομάζεται και με τις δύο ονομασίες), προσέφερε υπόθεση αφήγησης στον θεόπτη Μωυσή, καθώς εκείνος κατέγραφε την κοσμογονία και τη γενεαλογία της φυλής του Ησαύ.