Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 21:6

Για το γέλιο είπα ότι είναι παραφροσύνη· και: «Όπως ο θόρυβος των αγκαθιών κάτω από τον λέβητα, έτσι είναι το γέλιο των αφρόνων». Και ο Κύριος φαίνεται μεν ότι υπέμεινε τα αναγκαία πάθη της σάρκας, και όσα αποτελούν μαρτυρία αρετής, όπως τον κόπο και το έλεος προς τους θλιβομένους· πουθενά όμως δεν χρησιμοποίησε το γέλιο, όπως προκύπτει από την ιστορία των Ευαγγελίων, αλλά μάλιστα ταλανίζει όσους κυριεύονται από αυτό. Ας μην μας παραπλανά όμως η ομωνυμία του γέλιου. Διότι είναι σύνηθες στην Αγία Γραφή να ονομάζεται πολλές φορές «γέλιο» η χαρά της ψυχής και η φαιδρή διάθεση για τα αγαθά, όπως λέει η Σάρρα: «Γέλιο μου προκάλεσε ο Θεός»· και το: «Μακάριοι όσοι κλαίτε τώρα, διότι θα γελάσετε»· αλλά και αυτό που αναφέρεται στον Ιώβ: «Θα γεμίσει με γέλιο το στόμα του αληθινού». Διότι όλοι αυτοί οι όροι έχουν χρησιμοποιηθεί με την έννοια της ιλαρότητας για την κατά ψυχήν αγαλλίαση.

Διότι έτσι είχε διατάξει, ώστε την όγδοη ημέρα να περιτέμνονται πλέον τα νεογέννητα. Έπειτα, για να μάθουμε λοιπόν την άφατη δύναμη του Θεού, ότι δηλαδή και τα αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά σε Αυτόν, για τον λόγο αυτόν η θεία Γραφή μάς επισημαίνει πάλι τον χρόνο, και μετά τη γέννηση μας διδάσκει λέγοντας: Ο δε Αβραάμ ήταν εκατό ετών, όταν του γεννήθηκε ο υιός του ο Ισαάκ. Είπε δε η Σάρρα: «Γέλιο μου έδωσε ο Κύριος· διότι όποιος το ακούσει, θα χαρεί μαζί μου». Τι σημαίνει «Γέλιο μου έδωσε ο Κύριος»; Αιτία χαράς είναι για εμένα η γέννηση. Και τι το θαυμαστό, αν είναι για εμένα; Θα έχω και όλους όσους το ακούσουν να συμμετέχουν στη χαρά μου, όχι απλώς επειδή γέννησα, αλλά επειδή γέννησα με αυτόν τον τρόπο. Το παράδοξο του γεγονότος θα οδηγήσει τους πάντες σε θαυμασμό, και θα προσφέρει σε όλους μεγαλύτερη χαρά, όταν μάθουν ότι εγώ, που δεν βρισκόμουν σε καθόλου καλύτερη κατάσταση από τους νεκρούς, έγινα ξαφνικά μητέρα, και από νεκρωμένη μήτρα γέννησα παιδί, και μάλιστα μπορώ να θηλάζω και να αναβλύζω πηγές γάλακτος, εγώ που δεν είχα πλέον καμία ελπίδα τεκνογονίας. Και είπε: Ποιος θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;

Όπως, λοιπόν, όταν ακούς για τον Αδάμ ότι ήταν χοϊκός, δεν υποψιάζεσαι ότι το σώμα του ήταν στερημένο ψυχής, έτσι, όταν ακούς «Ο Κύριος εξ ουρανού», μην αθετείς τη θεία οικονομία εξαιτίας της προσθήκης «Εξ ουρανού». Μέχρις εδώ, λοιπόν, για το πρώτο όνομα δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση· διότι ονομάστηκε Αδάμ από το όνομα της μητέρας του, ώστε να μην έχει φρόνημα ανώτερο από τη δική του δύναμη· ώστε να καταστεί ανίκητος απέναντι στην απάτη του διαβόλου, διότι εκείνος έλεγε: «Θα γίνετε σαν θεοί». Εμπρός, λοιπόν, ας μεταβούμε και σε έναν άλλον, ο οποίος ονομάστηκε από τον Θεό πριν από την ίδια του τη γέννηση, και ας περατώσουμε τον λόγο. Ποιος, λοιπόν, μετά τον Αδάμ έλαβε όνομα από τον Θεό πριν καν γεννηθεί; Ο Ισαάκ· διότι, λέγει, «Ιδού, η γυναίκα σου η Σάρρα θα συλλάβει, και θα γεννήσει υιό, και θα τον ονομάσεις Ισαάκ». Όταν, δε, τον γέννησε, τον ονόμασε Ισαάκ, λέγοντας: «Γέλιο μού χάρισε ο Θεός». Γιατί;

Διότι, ποιος, λέει, θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει γιο; Προσέξτε με με ακρίβεια εδώ, για να δείτε το θαύμα. Δεν είπε ότι γέννησε παιδί, αλλά ότι θηλάζει παιδί. Διότι, για να μην νομίσει κανείς ότι το παιδί είναι υποβολιμαίο, οι πηγές του γάλακτος αποτέλεσαν την εγγύηση του τοκετού, ώστε, ανακαλώντας στη μνήμη του το όνομα, να έχει και ο ίδιος επαρκή απόδειξη της παράδοξης γέννησης. Γι' αυτό λέει: «Ο Θεός μου προκάλεσε γέλιο», διότι μπορούσε κανείς να δει μια γερασμένη γυναίκα με κάτασπρα μαλλιά να ενεργεί ως τροφός, έχοντας στο στήθος της ένα παιδί. Αλλά το γέλιο ήταν υπενθύμιση της χάριτος του Θεού, και η γαλακτοτροφία επιβεβαίωνε το θαύμα· διότι δεν ήταν έργο της φύσεως, αλλά το παν αποτελούσε κατόρθωμα της χάριτος. Γι' αυτό λέει και ο Παύλος: «Εμείς, κατά τον Ισαάκ, είμαστε τέκνα της επαγγελίας». Διότι, όπως ακριβώς εκεί ενήργησε η χάρις, έτσι και εδώ εκείνος προήλθε από μια νεκρωμένη μήτρα.

Ο Αβραάμ έγινε εκατό ετών και η Σάρρα ενενήντα ετών. Και ο Κύριος ο Θεός επισκέφθηκε τη Σάρρα, όπως είχε πει, και αφού συνέλαβε, γέννησε στον Αβραάμ γιο στα γηρατειά του, σύμφωνα με όσα του είχε πει ο Κύριος ο Θεός. «Και είπε η Σάρρα: Γέλιο μου προκάλεσε ο Κύριος ο Θεός», δηλαδή χαρά για τη γέννα, αλλά και ντροπή για τα γηρατειά. Και είπε: «Ποιος θα αναγγείλει στον κύριό μου, τον Αβραάμ, ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;». «Μεγάλωσε το παιδί και απογαλακτίστηκε, και ο Αβραάμ έκανε μεγάλο συμπόσιο την ημέρα που απογαλακτίστηκε ο Ισαάκ, ο γιος του». Διότι, αφού αξιώθηκε τη θεία επαγγελία σχετικά με το σπέρμα του και βλέποντας το παιδί να έχει απογαλακτιστεί, από την πολλή του αγαλλίαση ετοίμασε μεγάλο συμπόσιο, προσφέροντας χαρμόσυνες και ευχαριστήριες γιορτές προς τον Θεό.