Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 21:7

Ποιος θα το έλεγε στον Αβραάμ, ότι η Σάρρα θηλάζει υιό στα γηρατειά της, αναφώνησε η στείρα. Ποιος θα το έλεγε στους ανθρώπους, ότι είμαι παρθένος και, αφού γέννησα, θηλάζω, έλεγε η Μαρία. Η Σάρρα δεν γέλασε εξαιτίας του Ισαάκ, αλλά για Εκείνον που γεννιέται από τη Μαρία.

Αγαλλιούσε για το υπερφυσικό θαύμα, λέγοντας: «Ποιος θα πει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;» Έπειτα, το νήπιο μεγάλωνε και δυνάμωνε σιγά-σιγά, και προχωρούσε γοργά προς την εφηβική ηλικία. Ήταν ήδη νέος στο άνθος της ηλικίας του, στην ακμή της νιότης του, ένα γλυκό θέαμα για τους γονείς του, ομορφαίνοντας συνεχώς, προχωρώντας προς την ωριμότητα και αυξάνοντας τις αρετές της ψυχής μαζί με την ομορφιά του σώματος. Το πώς ήταν φυσικό να αισθάνονται για αυτόν οι γονείς του, αναλογιστείτε το μέσα σας, φέρνοντας το γεγονός στη σκέψη σας: πώς αισθάνεται ένας πατέρας όταν βλέπει τον γιο του να παίζει, να κοπιάζει στις παλαίστρες, στα παιχνίδια, στα μαθήματα ή στις πλέον ευχάριστες συναναστροφές με τους συνομηλίκους του. Σε αυτήν ακριβώς τη φάση, υποβάλλεται στον πατριάρχη δοκιμασία και βάσανος, προκειμένου να φανεί πού αποδίδει το περισσότερο: στην αγάπη προς τον Θεό ή στην έμφυτη φυσική του στοργή. Φρίττω καθώς διηγούμαι τη σκληρότητα αυτής της δοκιμασίας. Ο Θεός τού αποκαλύπτεται ξανά και τον καλεί με το όνομά του· και εκείνος υπακούει πρόθυμα στην κλήση, προσδοκώντας βεβαίως, με βάση όσα είχε ήδη λάβει, την προσθήκη και μιας δεύτερης χάριτος.

180. Στον Αλύπιο. Σχετικά με το ρητό: «Το να αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει». Επειδή ρώτησες, για ποιον λόγο η Σάρρα, ενώ απέκτησε παιδί σε προχωρημένη ηλικία και ενώ ο Αβραάμ ήταν παρών όταν γέννησε, είπε: «Ποιος θα αναγγείλει, Αβραάμ, ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;» (αφού θα έπρεπε να πει ότι γέννησε)· απαντώ ότι το «Ποιος θα αναγγείλει, Αβραάμ» σημαίνει το εξής: Ώ Αβραάμ, ποιος θα αναγγείλει στην Περσίδα ότι η Σάρρα η στείρα και γριά θηλάζει; Διότι δεν αναγράφεται: «Ποιος θα αναγγείλει στον Αβραάμ», αλλά «Αβραάμ» (χωρίς άρθρο, ως κλητική). Εάν όμως κάποιος θεωρεί αυτή την εξήγηση βεβιασμένη, ίσως να αναφέρεται σε κάποιον συνονόματο του Αβραάμ. Γι' αυτό δεν πρόσθεσε ούτε το άρθρο. Αν πάλι ο πατριάρχης απουσίαζε τότε, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Εκείνο όμως μάλλον θα έλεγα, ότι αν κάποιοι νομίζουν πως γράφτηκε γι' αυτόν, λέγεται και για παρισταμένους, όπως και το εξής: «Ποιος θα αναγγείλει στον Κύριό μου; Ο ίδιος ο Κύριος, αυτός θα εισακούσει.»}```

Διότι το να λέει κανείς: Ποιος θα ερμηνεύσει στον τέλειο τη γαλακτοτροφία του ατελούς; έχει περισσότερο το περίεργο παρά το πειστικό. Και περί αυτών αρκετά. Γι' αυτόν τον λόγο δεν είπε, γέννησε, για να μη θεωρηθεί υποβολιμαίο, αλλά, θηλάζει. Διότι οι πηγές του γάλακτος αποτελούν εγγύηση για τον τοκετό. Επειδή η ροή του γάλακτος είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη του γνήσιου τοκετού.

Διότι έτσι είχε διατάξει, ώστε την όγδοη ημέρα να περιτέμνονται πλέον τα νεογέννητα. Έπειτα, για να μάθουμε λοιπόν την άφατη δύναμη του Θεού, ότι δηλαδή και τα αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά σε Αυτόν, για τον λόγο αυτόν η θεία Γραφή μάς επισημαίνει πάλι τον χρόνο, και μετά τη γέννηση μας διδάσκει λέγοντας: Ο δε Αβραάμ ήταν εκατό ετών, όταν του γεννήθηκε ο υιός του ο Ισαάκ. Είπε δε η Σάρρα: «Γέλιο μου έδωσε ο Κύριος· διότι όποιος το ακούσει, θα χαρεί μαζί μου». Τι σημαίνει «Γέλιο μου έδωσε ο Κύριος»; Αιτία χαράς είναι για εμένα η γέννηση. Και τι το θαυμαστό, αν είναι για εμένα; Θα έχω και όλους όσους το ακούσουν να συμμετέχουν στη χαρά μου, όχι απλώς επειδή γέννησα, αλλά επειδή γέννησα με αυτόν τον τρόπο. Το παράδοξο του γεγονότος θα οδηγήσει τους πάντες σε θαυμασμό, και θα προσφέρει σε όλους μεγαλύτερη χαρά, όταν μάθουν ότι εγώ, που δεν βρισκόμουν σε καθόλου καλύτερη κατάσταση από τους νεκρούς, έγινα ξαφνικά μητέρα, και από νεκρωμένη μήτρα γέννησα παιδί, και μάλιστα μπορώ να θηλάζω και να αναβλύζω πηγές γάλακτος, εγώ που δεν είχα πλέον καμία ελπίδα τεκνογονίας. Και είπε: Ποιος θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο χορηγήθηκαν και οι πηγές του γάλακτος, για να πιστοποιήσουν τον τοκετό και για να μη νομίσει κανείς ότι το παιδί είναι υποβολιμαίο· διότι οι πηγές του γάλακτος διακήρυτταν σε όλους ότι αυτό που γεννήθηκε βρισκόταν πέρα από κάθε ανθρώπινη προσδοκία. Ποιος θα αναγγείλει ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί; Ότι γέννησα υιό στα γηρατειά μου; Ότι εγώ η γερασμένη μπόρεσα να γεννήσω, και σε τέτοια ηλικία μπορώ να τρέφω παιδί; Και μεγάλωσε, αναφέρει, το παιδί και απογαλακτίστηκε. Και έκανε ο Αβραάμ μεγάλο συμπόσιο την ημέρα που απογαλακτίστηκε ο υιός του.

Διότι, ποιος, λέει, θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει γιο; Προσέξτε με με ακρίβεια εδώ, για να δείτε το θαύμα. Δεν είπε ότι γέννησε παιδί, αλλά ότι θηλάζει παιδί. Διότι, για να μην νομίσει κανείς ότι το παιδί είναι υποβολιμαίο, οι πηγές του γάλακτος αποτέλεσαν την εγγύηση του τοκετού, ώστε, ανακαλώντας στη μνήμη του το όνομα, να έχει και ο ίδιος επαρκή απόδειξη της παράδοξης γέννησης. Γι' αυτό λέει: «Ο Θεός μου προκάλεσε γέλιο», διότι μπορούσε κανείς να δει μια γερασμένη γυναίκα με κάτασπρα μαλλιά να ενεργεί ως τροφός, έχοντας στο στήθος της ένα παιδί. Αλλά το γέλιο ήταν υπενθύμιση της χάριτος του Θεού, και η γαλακτοτροφία επιβεβαίωνε το θαύμα· διότι δεν ήταν έργο της φύσεως, αλλά το παν αποτελούσε κατόρθωμα της χάριτος. Γι' αυτό λέει και ο Παύλος: «Εμείς, κατά τον Ισαάκ, είμαστε τέκνα της επαγγελίας». Διότι, όπως ακριβώς εκεί ενήργησε η χάρις, έτσι και εδώ εκείνος προήλθε από μια νεκρωμένη μήτρα.

Ο Αβραάμ έγινε εκατό ετών και η Σάρρα ενενήντα ετών. Και ο Κύριος ο Θεός επισκέφθηκε τη Σάρρα, όπως είχε πει, και αφού συνέλαβε, γέννησε στον Αβραάμ γιο στα γηρατειά του, σύμφωνα με όσα του είχε πει ο Κύριος ο Θεός. «Και είπε η Σάρρα: Γέλιο μου προκάλεσε ο Κύριος ο Θεός», δηλαδή χαρά για τη γέννα, αλλά και ντροπή για τα γηρατειά. Και είπε: «Ποιος θα αναγγείλει στον κύριό μου, τον Αβραάμ, ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;». «Μεγάλωσε το παιδί και απογαλακτίστηκε, και ο Αβραάμ έκανε μεγάλο συμπόσιο την ημέρα που απογαλακτίστηκε ο Ισαάκ, ο γιος του». Διότι, αφού αξιώθηκε τη θεία επαγγελία σχετικά με το σπέρμα του και βλέποντας το παιδί να έχει απογαλακτιστεί, από την πολλή του αγαλλίαση ετοίμασε μεγάλο συμπόσιο, προσφέροντας χαρμόσυνες και ευχαριστήριες γιορτές προς τον Θεό.

γ'. Και βεβαίως τιμάται και η γέννηση του προπάτορα Ισαάκ, τον οποίο η Σάρρα συνέλαβε και γέννησε ως γιο στα γηρατειά της, και έπειτα είπε: «Ποιος θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει παιδί;», για τον οποίο ο Αβραάμ φαίνεται να παραθέτει μεγάλο συμπόσιο την ημέρα του απογαλακτισμού του.

Στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Στον κατά πάντα αγιώτατο πατέρα των πατέρων, φωστήρα των φωστήρων, κύριό μου δεσπότη πατριάρχη Ιεροσολύμων, ο Θεόδωρος, ο ελάχιστος πρεσβύτερος και ηγούμενος της μονής Στουδίου. Ποιος θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει; λέει κάπου ο ιερός λόγος. Και ποιος θα έδινε τη χαρμόσυνη είδηση σε εμένα τον ανάξιο, ότι το ταπεινό μου γράμμα θα έφτανε στα ιερά χέρια της αποστολικής σας μακαριότατης κορυφής; Όμως πιστεύω ότι θα συμβεί. Διότι, κινούμενος όχι από παράλογη επιθυμία, αλλά από αναγκαία υπόθεση, εγώ ο αμαρτωλός τόλμησα και το γράμμα να αποστείλω και τον επιστολοφόρο Διονύσιο, τον προσφιλέστατο αδελφό, να στείλω μαζί, ο οποίος είναι έμπιστος και ικανός να εξηγήσει από μόνος του όσα λείπουν από την επιστολή.

Ας μην αποθαρρυνθούμε, λοιπόν, ω φίλτατε, και ας μην απελπιστούμε ούτε και για την ίδια τη ζωή, γνωρίζοντας ότι ο Κύριος δεν θα επιτρέψει να πειραστούμε περισσότερο από όσο μπορούμε. Ποιος γνωρίζει τι θα φέρει η αυριανή ημέρα και ποιος θα αναγγείλει στον Αβραάμ ότι η Σάρρα θηλάζει; Ο λόγος είναι συμβολικός. Ευχόμαστε, λοιπόν, ο ίδιος ο Κύριος της δόξης, αγγίζοντας την καρδιά σου, να δημιουργήσει μέσα της το φως μιας ακατάπαυστης παρηγοριάς, ώστε, έχοντας από μέσα της τις αφορμές της παρακλήσεως, να μην έχει ανάγκη από άλλη φωνή.