Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 24:18

Και βιάστηκε και κατέβασε τη στάμνα στο χέρι της και τον πότισε, μέχρι που σταμάτησε να πίνει. Και είπε: Και για τις καμήλες σου θα βγάλω νερό. Και πριν από πολλές γενεές εκπλήρωνε τον ευαγγελικό λόγο, διότι είπε ο Κύριος: Εάν κάποιος σε αγγαρέψει για ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο. Έτσι και αυτή η μακαρία διπλασίασε την ευεργεσία, λέγοντας: Πιες, κύριε, και για τις καμήλες σου θα βγάλω νερό, μέχρι να πιουν όλες. Και αφού τα είπε αυτά, δεν σταμάτησε σε αυτό, αλλά και με το έργο της εκπλήρωσε τον λόγο, σύμφωνα με το γεγραμμένο: διότι η βασιλεία των ουρανών δεν βρίσκεται στα λόγια, αλλά στη δύναμη. Διότι, λέει, άδειασε όλη τη στάμνα στην ποτίστρα και έτρεξε στο πηγάδι να αντλήσει και έβγαλε νερό για όλες τις καμήλες.

Δικαίως, λοιπόν, [η χάρις] εξέλεξε την αγία Παρθένο Μαρία, διότι η αγία υπήρξε κατά πάντα σοφή ανάμεσα στις γυναίκες όλων των γενεών, και καμία δεν υπήρξε ποτέ όμοιά της. Όχι όπως η πρώτη παρθένος, η Εύα, η οποία, ευρισκόμενη μόνη στον παράδεισο, με χαυνότητα νου δέχθηκε τον λόγο από το φίδι και έτσι διαφθάρηκε το φρόνημα της καρδιάς της, και εξαιτίας της προέκυψε όλος ο αγώνας των αγίων· αλλά μόνο στο πρόσωπο της αγίας Παρθένου επανορθώθηκε το δικό της σφάλμα. Όχι όπως η Σάρρα, η οποία, όταν έλαβε το χαρμόσυνο άγγελμα για τη σύλληψη του υιού της, γέλασε με προπέτεια· όχι όπως η Ρεβέκκα, που αυτοβούλως δέχθηκε τα κοσμήματα και πότισε πρόθυμα τις καμήλες του μνηστήρα της· ούτε όπως κάθε γυναίκα που θα δεχόταν αβασάνιστα τον γεμάτο χάρη χαιρετισμό· αλλά με ρωμαλέα διάνοια και με διαυγές φρόνημα απορούσε μέσα της και έλεγε: «Τι είδους άραγε να είναι αυτός ο χαιρετισμός; Από πού αντλεί την αιτία της αυτή η δωρεά; Από πού μας έφερε αυτός την ευλογία; Από πού μας έχει αποσταλεί ο μαργαρίτης του λόγου από τους θησαυρούς; Επιθυμώ να γνωρίσω τι είναι το δώρο, ποιος είναι αυτός που το φέρνει και ποιος αυτός που το έστειλε. Έχεις έλθει από τον ουρανό, εμφανίζεις μορφή ανθρώπου, άνθρωπο βλέπω, και εκπέμπεις λάμψεις φωτός». Αυτά απορούσε μέσα της και έλεγε· και με τα ακόλουθα λόγια [ο αρχάγγελος] έλυσε τους δισταγμούς της Μαρίας: «Πνεύμα Άγιο θα επέλθει σε εσένα και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει· γι' αυτό θα συλλάβεις και θα γεννήσεις Υιό· και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού».

Διότι το «Έσπευσε, και άδειασε την υδρία, και έτρεξε στο φρέαρ», καταδεικνύει την άφατη προθυμία της κόρης· επειδή ούτε τον απέφυγε ως ξένη, ούτε αρνήθηκε το αίτημα με το πρόσχημα της σεμνότητας, αλλά με πολλή ευγένεια λέει: «Πιες, κύριε».

Κατέβηκε, λοιπόν, στην πηγή, γέμισε την υδρία με νερό και ανέβηκε. Και έτρεξε ο δούλος να τη συναντήσει και είπε: «Πότισέ με λίγο από την υδρία σου». Εκείνη είπε: «Πιες, κύριε»· και έσπευσε και κατέβασε την υδρία στον βραχίονά της, και τον πότισε έως ότου σταμάτησε να πίνει. Έπειτα είπε: «Θα αντλήσω νερό και για τις καμήλες σου, μέχρι να πιουν όλες». Και έσπευσε και άδειασε την υδρία στην ποτίστρα, και έτρεξε ξανά στο πηγάδι για να αντλήσει και να βγάλει νερό για όλες τις καμήλες.

Και δεν προστίθεται απλώς το «Έσπευσε» και το «έτρεξε» και όλα τα παρόμοια, αλλά για να μάθεις την προθυμία με την οποία έπραττε το έργο, όχι ακούσια, ούτε εξαναγκαζόμενη, ούτε δυσανασχετώντας, ούτε αγανακτώντας. Και για να καταλάβεις ότι αυτό δεν είναι μικρό πράγμα, πολλές φορές ζητήσαμε από κάποιον περαστικό που κρατούσε δάδα να σταθεί λίγο για να ανάψουμε φωτιά, ή από κάποιον που κρατούσε νερό για να πιούμε, και δεν το ανέχτηκε, αλλά δυσανασχέτησε· εκείνη όμως όχι μόνο έγειρε τη στάμνα για χάρη του, αλλά έβγαλε νερό και για όλες τις καμήλες, υπομένοντας τόσο κόπο και προσφέροντας τη σωματική υπηρεσία χάριν της φιλοξενίας με πολλή ευγένεια· διότι όχι μόνο το γεγονός ότι το έπραξε, αλλά και το ότι το έπραξε με προθυμία, αποδεικνύει την αρετή της· αποκαλεί «κύριο» έναν άνθρωπο άγνωστο που μόλις τότε είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά. Και όπως ακριβώς ο πεθερός της ο Αβραάμ δεν ρωτούσε τους περαστικούς: «Ποιοι είστε, και από πού; Και πού πηγαίνετε, και από πού ήρθατε;», αλλά απλώς αποκόμιζε τον καρπό της φιλοξενίας· έτσι και αυτή δεν είπε: «Ποιος είσαι, και από πού, και για ποιον λόγο έχεις έρθει;», αλλά, δρέποντας τον πλούτο της φιλοξενίας, άφησε κατά μέρος όλα τα περιττά. Διότι και εκείνοι που αγοράζουν μαργαριτάρια, και εκείνοι που λαμβάνουν χρυσό, ένα μόνο επιζητούν, το πώς θα κερδίσουν από αυτούς που έχουν τα χρήματα, και όχι το πώς θα τους περιεργαστούν αδιάκριτα· έτσι και αυτή τούτο μόνο ζητά, το πώς θα δεχθεί τον καρπό της φιλοξενίας, πώς θα λάβει τον μισθό ολοκληρωμένο.