Ἐπειδὴ εἶδε τῆς παιδὸς τὴν εὐγνωμοσύνην, καὶ ἔμαθεν ἅπαντα σαφῶς παρ᾽ αὐτῆς, λοιπὸν καὶ αὐτὸς γνωρίζει τῇ κόρῃ, ὅστις ἐστὶ, καὶ διὰ τῆς εὐχαριστίας τῆς εἰς τὸν Θεὸν κατάδηλον αὐτῇ ποιεῖ, ὅτι οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας οἰκίας παραγέγονεν, ἀλλὰ καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ναχώρ ἐστιν ὁ τοῦτον διαπεμψάμενος. Ταῦτα πυθομένη Ἡ παῖς μετὰ πολλῆς τῆς περιχαρείας δραμοῦσα, φησίν. Ὅρα πῶς δι᾽ ἑκάστου τῶν παρ᾽ αὐτῆς γινομένων δείκνυσι τὸ πρόθυμον τὸ περὶ τὴν φιλοξενίαν, διὰ τοῦ δρόμου, διὰ τῶν ῥημάτων, διὰ τῆς ἐπιεικείας. Ἔδραμε γὰρ, φησὶ, καὶ ἀπήγγειλεν εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὐτῆς κατὰ τὰ ῥήματα ταῦτα. Πάντα ἅπερ ἤκουσε παρὰ τοῦ παιδὸς ἐγνώρισε τοῖς γονεῦσι. Καὶ ἔδραμε, φησὶ, Λάβαν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔξω ἐπὶ τὴν πηγήν. Ὅρα καὶ τοῦτον διὰ τοῦ δρόμου δεικνύντα τὸν πόθον. Καὶ ἰδὼν τὸν ἄνθρωπον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς πηγῆς μετὰ τῶν καμήλων, Εἶπεν αὐτῷ· Δεῦρο, εἴσελθε· εὐλογητὸς Κύριος· ἵνα τί ἕστηκας ἔξω; Ἐγὼ δὲ ἡτοίμασα τὴν οἰκίαν καὶ τόπον ταῖς καμήλοις. Ὅρα καὶ τοῦτον εὐλογοῦντα τὸν Κύριον ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ τοῦ ξένου, καὶ πρὸ τῆς διὰ τῶν ἔργων φιλοξενίας πολλὴν τὴν προτροπὴν ἐπιδεικνύμενον.
Μετάφραση
Επειδή είδε την ευγνωμοσύνη της κόρης και έμαθε τα πάντα με σαφήνεια από αυτήν, λοιπόν και αυτός φανερώνει στην κόρη ποιος είναι, και μέσω της ευχαριστίας του προς τον Θεό της κάνει ολοφάνερο ότι δεν έχει έρθει από ξένο σπίτι, αλλά ότι αυτός που τον έστειλε είναι αδελφός του Ναχώρ. Όταν τα πληροφορήθηκε αυτά η κόρη, έτρεξε με πολλή χαρά, λέει το κείμενο. Πρόσεξε πώς, μέσα από καθετί που κάνει, δείχνει την προθυμία της για φιλοξενία: με το τρέξιμό της, με τα λόγια της, με την καλοσύνη της. Διότι έτρεξε, λέει, και ανήγγειλε στο σπίτι της μητέρας της αυτά τα λόγια. Όλα όσα άκουσε από τον δούλο τα έκανε γνωστά στους γονείς της. Και έτρεξε, λέει, ο Λάβαν προς τον άνθρωπο, έξω στην πηγή. Δες και αυτόν να δείχνει τον πόθο του με το τρέξιμό του. Και βλέποντας τον άνθρωπο να στέκεται στην πηγή μαζί με τις καμήλες, του είπε: «Έλα, μπες μέσα· ευλογημένος ο Κύριος· γιατί στέκεσαι έξω; Εγώ άλλωστε έχω ετοιμάσει το σπίτι και χώρο για τις καμήλες». Πρόσεξε πώς και αυτός ευλογεί τον Κύριο για την παρουσία του ξένου, και πώς, πριν από τη φιλοξενία που εκφράζεται με έργα, επιδεικνύει μεγάλη προθυμία με την πρόσκλησή του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες