Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 24:30

Επειδή είδε την ευγνωμοσύνη της κόρης και έμαθε τα πάντα με σαφήνεια από αυτήν, λοιπόν και αυτός φανερώνει στην κόρη ποιος είναι, και μέσω της ευχαριστίας του προς τον Θεό της κάνει ολοφάνερο ότι δεν έχει έρθει από ξένο σπίτι, αλλά ότι αυτός που τον έστειλε είναι αδελφός του Ναχώρ. Όταν τα πληροφορήθηκε αυτά η κόρη, έτρεξε με πολλή χαρά, λέει το κείμενο. Πρόσεξε πώς, μέσα από καθετί που κάνει, δείχνει την προθυμία της για φιλοξενία: με το τρέξιμό της, με τα λόγια της, με την καλοσύνη της. Διότι έτρεξε, λέει, και ανήγγειλε στο σπίτι της μητέρας της αυτά τα λόγια. Όλα όσα άκουσε από τον δούλο τα έκανε γνωστά στους γονείς της. Και έτρεξε, λέει, ο Λάβαν προς τον άνθρωπο, έξω στην πηγή. Δες και αυτόν να δείχνει τον πόθο του με το τρέξιμό του. Και βλέποντας τον άνθρωπο να στέκεται στην πηγή μαζί με τις καμήλες, του είπε: «Έλα, μπες μέσα· ευλογημένος ο Κύριος· γιατί στέκεσαι έξω; Εγώ άλλωστε έχω ετοιμάσει το σπίτι και χώρο για τις καμήλες». Πρόσεξε πώς και αυτός ευλογεί τον Κύριο για την παρουσία του ξένου, και πώς, πριν από τη φιλοξενία που εκφράζεται με έργα, επιδεικνύει μεγάλη προθυμία με την πρόσκλησή του.

Αφού πληροφορήθηκε αυτά η κόρη, τρέχοντας με πολλή χαρά, ανήγγειλε στους γονείς της όσα άκουσε από τον δούλο. Και έτρεξε ο Λάβαν έξω προς τον άνθρωπο στην πηγή, και βλέποντάς τον να στέκεται μαζί με τις καμήλες, του είπε: «Γιατί στέκεσαι έξω; Έλα, μπες μέσα· διότι φρόντισα από πριν και ετοίμασα την οικία, καθώς και χώρο για τις καμήλες». Έπειτα, αφού εκείνος εισήλθε, ξεφόρτωσε τις καμήλες· και (ο Λάβαν) έδωσε άχυρα και τροφές, και νερό για να νίψει τα πόδια του και τα πόδια των ανδρών που ήταν μαζί του, και τους παρέθεσε άρτο για να φάνε. Αλλά εδώ παρατήρησέ μου τη μεγάλη σύνεση του δούλου. Διότι τι λέει; «Δεν πρόκειται να φάω, μέχρι να σας γνωστοποιήσω την αιτία για την οποία πραγματοποίησα τόσο μεγάλο ταξίδι, και για ποιο λόγο ήλθα εδώ από τη γη των Χαναναίων, και πώς οδηγήθηκα στον δικό σας οίκο, ώστε, αφού μάθετε τα πάντα, έτσι και εσείς να επιδείξετε την αρμόζουσα ευγνωμοσύνη προς τον κύριό μου». Και αρχίζοντας να διηγείται, λέει: «Εγώ είμαι δούλος του Αβραάμ· και ο Κύριος ευλόγησε τον κύριό μου σφόδρα, και του έδωσε πρόβατα και μόσχους, χρυσό και άργυρο, δούλους και δούλες, καμήλες και όνους. Και η Σάρρα, η γυναίκα του κυρίου μου, γέννησε έναν υιό στον κύριό μου, αφού εκείνος είχε πλέον γεράσει, και του έδωσε όλα του τα υπάρχοντα».

ΣΤΟΙΧΕΙΟ Φ. ΤΙΤΛΟΣ Αʹ. — Περί φιλοξενίας και φιλαδελφίας. «Ο Θεός εμφανίστηκε στον Αβραάμ κοντά στη βελανιδιά του Μαμβρή, ενώ εκείνος καθόταν στη θύρα της σκηνής του το μεσημέρι. Και υψώνοντας τα μάτια του είδε, και ιδού, τρεις άνδρες στέκονταν μπροστά του. Και μόλις τους είδε, έτρεξε να τους συναντήσει, και τους προσκύνησε έως το έδαφος, και είπε: Κύριε, αν βρήκα χάρη ενώπιόν σου, μην προσπεράσεις τον δούλο σου. Ας φέρουν λίγο νερό, και ας νίψουν τα πόδια σας, και δροσιστείτε κάτω από το δέντρο· και θα φέρω άρτο να φάτε, και μετά από αυτά θα συνεχίσετε τον δρόμο σας.» «Ήλθαν οι δύο άγγελοι στα Σόδομα το βράδυ· και ο Λωτ καθόταν κοντά στην πύλη των Σοδόμων. Όταν τους είδε ο Λωτ, σηκώθηκε για να τους συναντήσει, και προσκύνησε με το πρόσωπο έως το έδαφος, και είπε: Ιδού, κύριοί μου, παρακαλώ κατευθυνθείτε στον οίκο του δούλου σας, και καταλύστε, και νίψτε τα πόδια σας, και το πρωί, αφού σηκωθείτε νωρίς, θα συνεχίσετε τον δρόμο σας. Και εκείνοι είπαν: Όχι, αλλά θα καταλύσουμε στην πλατεία. Εκείνος όμως τους πίεσε πολύ, και στράφηκαν προς αυτόν.» «Όταν ο Λάβαν άκουσε τα λόγια της αδελφής του, ήλθε προς τον άνθρωπο, ενώ αυτός στεκόταν κοντά στις καμήλες, δίπλα στην πηγή. Και του είπε: Έλα, είσελθε, ευλογημένε του Κυρίου. Γιατί στέκεσαι έξω;» «Δεν θα κακοποιήσετε τον προσήλυτο [ξένο], ούτε θα τον καταπιέσετε· διότι και εσείς υπήρξατε προσήλυτοι στην Αίγυπτο.» «