ϛʹ. Εἴδετε ὅπως τὸ παλαιὸν ἐσπούδαζον γυναῖκας ἄγεσθαι τοῖς ἑαυτῶν παισίν; ὅπως πρὸ τῶν χρημάτων ψυχῆς εὐγένειαν ἐπεζήτουν; Οὐδαμοῦ γραμματεῖα, οὐδαμοῦ συνθῆκαι, καὶ τὰ ἄλλα τὰ καταγέλαστα, ἃ νῦν γίνεται, καὶ αἱ αἱρέσεις ἐκεῖναι αἱ τοῖς γραμματείοις ἐντιθέμεναι· Ἐὰν ἄπαις, φησὶ, τελευτήσῃ, ἐὰν τόδε καὶ τόδε συμβῇ· ἀλλὰ παρ᾽ ἐκείνοις οὐδὲν τοιοῦτον, ἀλλὰ τὸ μέγιστον καὶ ἀσφαλὲς γραμματεῖον, τῆς κόρης ὁ τρόπος· οὐδαμοῦ κύμβαλα καὶ χορεῖαι. Καὶ τοῦτο εἴσῃ, ἐπειδὰν πρὸς τὸν νυμφίον τὴν κόρην ἴδῃς ἐπαναχθεῖσαν. Ἀκούσας γὰρ ὁ παῖς ταῦτα, φησὶ, παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ ἀδελφοῦ, προσεκύνησε τῷ Θεῷ ἐπὶ τὴν γῆν.
Μετάφραση
Στ΄. Είδατε πώς στα παλαιά χρόνια φρόντιζαν να λαμβάνουν συζύγους για τα παιδιά τους; Πώς, πάνω από τα χρήματα, αναζητούσαν την ευγένεια της ψυχής; Πουθενά συμβόλαια, πουθενά συμφωνίες και τα άλλα καταγέλαστα που γίνονται σήμερα, και εκείνοι οι όροι που περιλαμβάνονται στα συμβόλαια: «Εάν», λέει, «πεθάνει άτεκνη, εάν συμβεί τούτο και εκείνο». Αντιθέτως, σε εκείνους δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο, αλλά το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο συμβόλαιο ήταν το ήθος της κόρης· πουθενά κύμβαλα και χοροί. Και αυτό θα το κατανοήσεις, όταν δεις την κόρη να οδηγείται προς τον νυμφίο. Διότι, αφού άκουσε αυτά ο δούλος, λέει η Γραφή, από τον πατέρα και τον αδελφό, προσκύνησε τον Θεό πέφτοντας στο έδαφος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες