Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 24:61

Και απέστειλαν τη Ρεβέκκα την αδελφή τους, και τα υπάρχοντά της, και τον δούλο του Αβραάμ, και όσους ήταν μαζί του, και ευλόγησαν τη Ρεβέκκα και της είπαν: «Αδελφή μας είσαι, είθε να γίνεις χιλιάδες μυριάδων, και το σπέρμα σου ας κληρονομήσει τις πόλεις των εχθρών». Δες πώς και αυτοί, χωρίς να το γνωρίζουν, προαναγγέλλουν στην κόρη αυτά που πρόκειται να συμβούν, επειδή ο Θεός κατηύθυνε τη διάνοιά τους προς τον σκοπό αυτόν. Διότι της προμηνύουν και τα δύο, ότι δηλαδή θα πληθυνθεί σε χιλιάδες μυριάδων, και ότι το σπέρμα της θα κληρονομήσει τις πόλεις των εχθρών. Είδες πώς μέσα από όλα αποδεικνύεται ολοκάθαρα η πρόνοια του Θεού, πώς δηλαδή ο Δεσπότης των πάντων οικονομεί να προαναγγέλλονται τα μελλούμενα ακόμη και μέσω των απίστων; Και αφού σηκώθηκε, λέει, η Ρεβέκκα και οι υπηρέτριές της, ανέβηκαν στις καμήλες.

Είδες τι είδους νύφη παίρνει ο πατριάρχης; Εκείνη που αντλούσε νερό και μετέφερε τη στάμνα στους ώμους της, και τώρα πάλι έχει ανέβει στις καμήλες. Πουθενά δεν υπάρχουν ημίονοι που να λάμπουν από ασήμι στους λαιμούς τους, ούτε σμήνος υπηρετών, ούτε η μεγάλη μαλθακότητα που συναντάται σήμερα· αντίθετα, τόση ήταν η ανδρεία των γυναικών της παλαιάς εποχής, ώστε ανέβαιναν στις ίδιες τις καμήλες και οδοιπορούσαν με αυτόν τον τρόπο. Και πορεύτηκαν, λέει, μαζί με τον άνθρωπο. Ο δε Ισαάκ είχε βγει στον κάμπο προς το δειλινό για να προσευχηθεί, και υψώνοντας τα μάτια του είδε τις καμήλες να έρχονται. Στον κάμπο, λέει, καθώς βρισκόταν ο Ισαάκ αντίκρισε τις καμήλες. Η δε Ρεβέκκα, μόλις είδε τον Ισαάκ, κατέβηκε γρήγορα από την καμήλα και είπε στον υπηρέτη: «Ποιος είναι εκείνος ο άνθρωπος που περπατά στον κάμπο ερχόμενος προς συνάντησή μας;» Πρόσεξε την ευγένεια της κόρης· επειδή είδε τον Ισαάκ, ρώτησε να μάθει ποιος ήταν.

Εκείνοι δε είπαν: «Ας καλέσουμε την κόρη και ας τη ρωτήσουμε». Και την κάλεσαν και της είπαν: «Θα πας με αυτόν τον άνθρωπο;» Εκείνη δε απάντησε: «Θα πάω». Και κατευόδωσαν τη Ρεβέκκα και τα υπάρχοντά της, καθώς και τον δούλο του Αβραάμ και εκείνους που ήταν μαζί του. Και ευλόγησαν τη Ρεβέκκα και της είπαν: «Γίνε χιλιάδες μυριάδων, και ας κληρονομήσει το σπέρμα σου τις πύλες των εχθρών». Και αφού σηκώθηκε η Ρεβέκκα και οι υπηρέτριές της, ανέβηκαν στις καμήλες και αναχώρησαν μαζί με τον άνθρωπο. Είδες τι είδους νύφη λαμβάνει ο πατριάρχης, η οποία αντλούσε νερό, κουβαλούσε τη στάμνα στους ώμους της και ανέβαινε στις καμήλες; Μήπως υπήρχαν ημίονοι με λαιμούς που έλαμπαν από ασήμι; Μήπως υπήρχε σμήνος υπηρετών ή η πολλή μαλθακότητα που επικρατεί σήμερα; Πουθενά. Απεναντίας, τόση ήταν η ανδρεία των γυναικών της παλαιάς εποχής, ώστε να ανεβαίνουν οι ίδιες στις καμήλες και να οδοιπορούν με αυτόν τον τρόπο. Είδατε από όσα έπραξε ο Αβραάμ για τον υιό του, πώς φρόντιζαν οι γονείς στα παλαιά χρόνια να λαμβάνουν συζύγους για τα παιδιά τους; Πώς, αντί για τα χρήματα, αναζητούσαν την ευγένεια της ψυχής; Μήπως υπήρχαν συμβόλαια; Μήπως συμφωνητικά και τα άλλα καταγέλαστα που γίνονται σήμερα; Διότι σε εκείνους δεν υπήρχε τίποτε τέτοιο, αλλά το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο συμβόλαιο ήταν ο χαρακτήρας της κόρης. Και αυτό θα το διαπιστώσετε, όταν θα δείτε την κόρη να οδηγείται προς τον νυμφίο.