Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 24:65

Και τα βύσσινα και τα υακίνθινα και τη βύσσο μαζί με χρυσό και υάκινθο συνυφασμένα. Ήδη δε οι θυγατέρες της Σιών, στον άσεμνο βίο τους, προσβάλλοντας τα άγια εξαιτίας της υπερβολικής τρυφής, περιφέρουν ως μιμήματα της ιερατικής στολής βύσσινα και υακίνθινα ενδύματα, όμοια με εκείνα που οι ιερείς φορούσαν ως σύμβολα των στοιχείων από τα οποία έχουν συσταθεί τα πάντα, και εισέρχονταν στα Άγια για να εξιλεώσουν οι ίδιοι τον Θεό υπέρ του κόσμου. Διότι η βύσσος συμβολίζει τη γη, η υάκινθος τον αέρα, η πορφύρα το νερό, και το κόκκινο το πυρ. Εκείνες όμως, μη αρκούμενες στον στολισμό που προερχόταν από αυτά, συνύφαιναν σε αυτά και χρυσό, για μεγαλύτερη ποικιλία και πολυτέλεια. —Και τα κατάκλιτα θέριστρα. Το θέριστρο φαίνεται πως είναι θερινό πανωφόρι, το οποίο προσφέρει μεν κάλυψη, αλλά δεν βαραίνει κατά τον καύσωνα· όπως ακριβώς μάθαμε και στη Γένεση, ότι η Ρεβέκκα, κατά τη συνάντησή της με τον Ισαάκ, περιβλήθηκε το θέριστρο. Αυτά όμως που τώρα στηλιτεύει ο λόγος, ονομάζονται θέριστρα τα οποία, λόγω υπερβολικής τρυφής, ρίχνονταν επάνω στις κλίνες κατά την κατάκλιση. Καίτοι η λέξη «κατάκλιτα» δεν έχει καν παραδοθεί από τους υπόλοιπους μεταφραστές· γι' αυτό και έχει σημειωθεί με οβελίσκο, ως μη αποδίδουσα κανένα νόημα.

Όσα δε προσθέτει η νύμφη στα προειρημένα, έστω κι αν εκ πρώτης όψεως δίνουν μια πιο σκυθρωπή εντύπωση, σε εμένα ωστόσο φαίνεται ότι αποβλέπουν στον ίδιο σκοπό και συνδέονται με την ανάβαση προς τα υψηλότερα. Διότι λέγει: «Με βρήκαν οι φύλακες που περιπολούν στην πόλη, με χτύπησαν, με τραυμάτισαν, πήραν το θέριστρο από πάνω μου οι φύλακες των τειχών». Ίσως, βέβαια, σε κάποιους αυτά τα λόγια φανούν ότι ανήκουν μάλλον σε κάποια που θρηνεί, παρά σε κάποια που χαίρεται, δηλαδή το «Με χτύπησαν», το «Με τραυμάτισαν» και το «Πήραν το θέριστρο». Για εκείνον όμως που εξετάζει με ακρίβεια το νόημα των λεγομένων, πρόκειται για λόγια κάποιας που καυχάται για τα πλέον άριστα. Και με τον εξής τρόπο θα μπορούσε να γίνει ολοφάνερο σε εμάς αυτό που λέγεται: λίγο πριν από αυτά, στα προηγούμενα, το κείμενο μαρτυρεί ότι αυτή έχει απαλλαγεί από κάθε κάλυμμα, εκεί όπου λέει εκ μέρους της νύμφης ότι: «Εξέδυσα τον χιτώνα μου, πώς να τον φορέσω;». Εδώ όμως πάλι λέει ότι της αφαιρέθηκε το θέριστρο. Το δε θέριστρο είναι ένα νυφικό κάλυμμα που σκεπάζει το πρόσωπο μαζί με το κεφάλι, όπως ακριβώς αναφέρει η ιστορία για τη Ρεβέκκα. Πώς, λοιπόν, αυτή που γυμνώθηκε από κάθε περίβλημα έχει ακόμη το θέριστρο, το οποίο τώρα της αφαιρούν οι φύλακες; Ή μήπως είναι φανερό, μέσα από όσα ελέχθησαν, πόσο ψηλότερα ανήλθε και πάλι από εκείνη την κατάσταση μέσω της προκοπής;

Είδες τι είδους νύφη παίρνει ο πατριάρχης; Εκείνη που αντλούσε νερό και μετέφερε τη στάμνα στους ώμους της, και τώρα πάλι έχει ανέβει στις καμήλες. Πουθενά δεν υπάρχουν ημίονοι που να λάμπουν από ασήμι στους λαιμούς τους, ούτε σμήνος υπηρετών, ούτε η μεγάλη μαλθακότητα που συναντάται σήμερα· αντίθετα, τόση ήταν η ανδρεία των γυναικών της παλαιάς εποχής, ώστε ανέβαιναν στις ίδιες τις καμήλες και οδοιπορούσαν με αυτόν τον τρόπο. Και πορεύτηκαν, λέει, μαζί με τον άνθρωπο. Ο δε Ισαάκ είχε βγει στον κάμπο προς το δειλινό για να προσευχηθεί, και υψώνοντας τα μάτια του είδε τις καμήλες να έρχονται. Στον κάμπο, λέει, καθώς βρισκόταν ο Ισαάκ αντίκρισε τις καμήλες. Η δε Ρεβέκκα, μόλις είδε τον Ισαάκ, κατέβηκε γρήγορα από την καμήλα και είπε στον υπηρέτη: «Ποιος είναι εκείνος ο άνθρωπος που περπατά στον κάμπο ερχόμενος προς συνάντησή μας;» Πρόσεξε την ευγένεια της κόρης· επειδή είδε τον Ισαάκ, ρώτησε να μάθει ποιος ήταν.

Και αφού έμαθε ότι αυτός ήταν που επρόκειτο να τη νυμφευθεί, καλύφθηκε, λέει, με το πέπλο της, και όταν έφτασε ο δούλος, διηγήθηκε τα πάντα με ακρίβεια στον Ισαάκ. Εδώ παρατήρησέ μου, αγαπητέ, πώς πουθενά δεν υπάρχουν αυτά τα περιττά και ανώφελα, πουθενά διαβολική πομπή, πουθενά κύμβαλα και αυλοί και χοροί, και εκείνα τα σατανικά συμπόσια, και οι λοιδορίες που γέμουν από κάθε είδους ασχημοσύνη, αλλά κυριαρχεί απόλυτη σεμνότητα, απόλυτη σοφία, απόλυτη επιείκεια.

Διότι βγήκε, λέγει η Γραφή, ο Ισαάκ για να προσευχηθεί στην πεδιάδα· και υψώνοντας τα μάτια του, είδε να έρχονται οι καμήλες, πάνω στις οποίες καθόταν η Ρεβέκκα. Η δε Ρεβέκκα, βλέποντας τον Ισαάκ, κατέβηκε γρήγορα από την καμήλα και είπε στον υπηρέτη: «Ποιος είναι εκείνος ο άνθρωπος που έρχεται στην πεδιάδα για να μας συναντήσει;» Και όταν έμαθε ότι αυτός είναι εκείνος που επρόκειτο να τη λάβει ως σύζυγο, λέγει, φόρεσε το πέπλο της. Και όταν έφτασε ο υπηρέτης, διηγήθηκε τα πάντα με ακρίβεια στον Ισαάκ. Παρατήρησε πώς πουθενά δεν υπάρχουν αυτά τα περιττά και ανώφελα πράγματα· πουθενά διαβολική πομπή, πουθενά κύμβαλα, αυλοί και χοροί, και εκείνα τα σατανικά συμπόσια, αλλά απόλυτη σεμνότητα, απόλυτη σοφία, απόλυτη πραότητα. Διότι εισήλθε, λέγει, ο Ισαάκ στη σκηνή της μητέρας του και πήρε τη Ρεβέκκα· και έγινε γυναίκα του, και την αγάπησε. Αυτήν ας μιμούνται οι γυναίκες, αυτόν ας ακολουθούν ως πρότυπο οι άνδρες, και με αυτόν τον τρόπο ας φροντίζουν να νυμφεύονται, ώστε και η αγάπη του νυμφίου να αυξάνεται, και η σωφροσύνη της κόρης να ενισχύεται, και να περάσουν τον βίο τους με ευφροσύνη, στηριζόμενοι από τη χάρη του Θεού. Αν, πάλι, επιθυμείς να επιδείξεις στον γάμο σου μια μεγαλοπρέπεια που να αποφέρει πνευματικό κέρδος, κάλεσε πλήθη φτωχών. Αλλά ντρέπεσαι και κοκκινίζεις; Και τι θα μπορούσε να είναι χειρότερο από αυτόν τον παραλογισμό; Όταν μεν βάζεις τον διάβολο στο σπίτι σου, νομίζεις ότι δεν κάνεις τίποτα το αισχρό· όταν όμως πρόκειται να βάλεις μέσα τον Χριστό, κοκκινίζεις από ντροπή;

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ήταν και πιο επιθυμητές στους άνδρες και περισσότερο αγαπητές· διότι δεν έκαναν καλύτερο μόνο το σώμα, αλλά κατέστησαν και την ψυχή ανώτερη και πιο σώφρονα. Καθισμένη λοιπόν πάνω στην καμήλα και έχοντας φτάσει στη χώρα, πριν ακόμη πλησιάσει κοντά, σήκωσε το βλέμμα της, είδε με τα μάτια της τον Ισαάκ και πήδηξε κάτω από την καμήλα. Είδες δύναμη; Είδες ευεξία; Πήδηξε κάτω από την καμήλα. Τόσο μεγάλη σωματική ρώμη διέθεταν, η οποία συνυπήρχε με τη σωφροσύνη. Και είπε στον δούλο: «Ποιος είναι εκείνος ο άνθρωπος που βαδίζει στην πεδιάδα;». Και ο δούλος απάντησε: «Ο κύριός μου». Έπειτα πήρε το πέπλο της και καλύφθηκε. Δες πώς μαρτυρείται παντού η σωφροσύνη της, πόσο συνεσταλμένη ήταν, πόσο σεμνή. Και την πήρε ο Ισαάκ, και έγινε γυναίκα του και την αγάπησε, και παρηγορήθηκε για τη μητέρα του, τη Σάρρα.