Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 26:1

ΟΜΙΛΙΑ ΝΑ΄. Ενέσκηψε δε λιμός στη γη, πέραν του προηγούμενου λιμού, ο οποίος είχε συμβεί την εποχή του Αβραάμ. Α΄. Πάλι, σε συνέχεια όσων αναφέραμε προηγουμένως, επιθυμώ να ξεκινήσω τη διδασκαλία προς εσάς· για να γνωρίζετε όμως με σαφήνεια πού διακόψαμε τον λόγο μας την προηγούμενη φορά και από πού αρμόζει να τον συνεχίσουμε σήμερα, είναι αναγκαίο να κάνω μια υπενθύμιση στην αγάπη σας.

«Έγινε δε», λέει, «λιμός στη γη, εκτός από τον προηγούμενο λιμό, ο οποίος είχε γίνει την εποχή του Αβραάμ». Για να μη νομίσεις ότι κάνει λόγο για εκείνον τον λιμό, γι' αυτό πρόσθεσε: «Εκτός από τον λιμό του πατριάρχη», αντί να πει: Ένας άλλος τέτοιος λιμός έπληξε τώρα τη γη την εποχή του Ισαάκ, όπως ακριβώς και την εποχή του πατέρα του. Και η έλλειψη των αναγκαίων αγαθών περιήγαγε τους πάντες σε μέγιστη ταραχή, και τους ωθούσε να μεταναστεύσουν από τις εστίες τους, και να κατευθυνθούν προς εκείνους τους τόπους, όπου μπορούσε κανείς να βρει αφθονία εφοδίων. Γι' αυτόν τον λόγο και αυτός ο δίκαιος, βλέποντας τον λιμό, «Πορεύθηκε», λέει, «προς τον Αβιμέλεχ στα Γέραρα».

Επομένως, έστω κι αν αυτός ο τωρινός αγώνας είναι μικρότερος, σε τίποτα δεν θα μπορέσει αυτό να σε βλάψει ως προς τους στεφάνους. Διότι εκείνος που προσέφερε τα δύο τάλαντα δεν προσέφερε λιγότερα από εκείνον που παρουσίασε τα πέντε. Γιατί; Διότι, αν και το κέρδος δεν ήταν το ίδιο, εντούτοις η προθυμία ήταν η ίδια, γι' αυτό και ο καθένας έτυχε της ίδιας τιμής ακούγοντας: «Είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου». Τι συνέβη λοιπόν με τον Ισαάκ; Δεν επιχείρησε βέβαια μακρινή αποδημία, όπως ο πατέρας του, ούτε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρική του γη, όπως εκείνος, όμως το αποκορύφωμα των συμφορών το υπέμεινε και αυτός: τον φόβο της ατεκνίας. Όταν δε απομάκρυνε αυτό το δεινό με την προσευχή, τον διαδέχθηκε άλλος φόβος, μεγαλύτερος από τον προηγούμενο· διότι δεν ήταν το ίδιο πράγμα το να τρέμει κανείς για την ατεκνία με το να τρέμει για την ίδια τη ρίζα. Τόσο πολύ δηλαδή σπαρασσόταν εκείνη από τις ωδίνες, ώστε να υπομένει ζωή πιο πικρή από κάθε θάνατο· και άκουσέ την να το λέει αυτό: «Αν πρόκειται να μου συμβαίνει αυτό, τότε γιατί να ζω;» Αλλά και ο ίδιος δοκίμασε την πείρα του λιμού· και αν δεν κατέβηκε στην Αίγυπτο, ωστόσο αυτό που λίγο έλειψε να πάθει εκεί ο πατέρας του, το ίδιο υπέμεινε και αυτός και κινδύνευσε εξαιτίας της γυναίκας του. Και ενώ τον πατέρα του τον τιμούσαν όλοι οι γείτονες, αυτόν τον έδιωχναν ως εχθρό και πολέμιο και δεν τον άφηναν να απολαύσει τους δικούς του κόπους, αλλά, περιάγοντάς τον σε μεγάλη στενοχώρια, αυτοί απολάμβαναν αυθαίρετα τους δικούς του μόχθους.