Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 26:19

Βʹ. Δεν σας ανοίξαμε, λοιπόν, κάποια ξένη πηγή, όπως εκείνη που φανέρωσε ο Μωυσής σε άνυδρο τόπο για όσους καταδιώκονταν από την Αίγυπτο, αλλά ελευθερώσαμε το στόμιο μιας πηγής που ήταν κρυμμένη και καταχωμένη, κατά το παράδειγμα των υπηρετών του μεγάλου Ισαάκ, οι οποίοι όχι μόνο έσκαβαν φρέατα ζώντος ύδατος, αλλά και καθάριζαν εκ νέου εκείνα που είχαν φράξει οι Φιλισταίοι.

Διότι τα δεινά δεν σταμάτησαν μέχρις εδώ, αλλά και όταν έφθασε εκεί και θέλησε να ανασκάψει τα πηγάδια, επιχείρησαν να τον πολεμήσουν. Διότι έσκαψε, λέγει, τα πηγάδια, τα οποία είχαν διανοίξει οι δούλοι του πατέρα του και τα είχαν φράξει οι Φιλισταίοι, και τους έδωσε τα ονόματα που τους είχε δώσει ο πατέρας του. Και έσκαψαν, λέγει, οι δούλοι του Ισαάκ, και βρήκαν πηγάδι με ζωντανό νερό, δηλαδή νερό που αναβλύζει από κάτω. Και φιλονίκησαν οι ποιμένες των Γεράρων, ισχυριζόμενοι ότι το νερό είναι δικό τους.

Παρατήρησε λοιπόν τη φιλανθρωπία του Θεού και πόση μέριμνα επιδεικνύει στους δικούς του δούλους. Διότι, όταν ο Ισαάκ εκδιωκόταν άδικα από τον βασιλιά των Γεράρων και τους ντόπιους από τους ίδιους του τους κόπους, δεν δυσανασχέτησε, ούτε έδειξε μικροψυχία, ούτε αναφώνησε στον εαυτό του, ούτε είπε: «Δεν είμαι κύριος ούτε τα πηγάδια να απολαμβάνω; Μήπως εγκαταλείφθηκα από την άνωθεν προστασία; Μήπως έχω στερηθεί την πρόνοια του Δεσπότη;»