Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 26:2

Διότι εκεί μετέβη πάλι και ο Αβραάμ μετά την επιστροφή του από την Αίγυπτο. Είναι δε πιθανό ότι και αυτός για τον λόγο αυτόν είχε μεταβεί εκεί, επειδή επιθυμούσε να αναχωρήσει από εκεί για την Αίγυπτο· και για το ότι έτσι έχουν τα πράγματα, άκουσε τη Γραφή που λέει: Διότι εμφανίστηκε σε αυτόν, λέει, ο Θεός, και είπε· Μην κατέβεις στην Αίγυπτο.

Δεν επιθυμώ, λέγει, να πορευθείς εκείνη τη μακρά οδό, αλλά να παραμείνεις εδώ. Ούτε όμως σε αφήνω να λάβεις πείρα της στενοχώριας, αλλά θα πραγματοποιήσω την υπόσχεση που έδωσα προς τον πατέρα σου, και όσα υποσχέθηκα σε εκείνον θα εκπληρωθούν σε εσένα, και εσύ θα δεχθείς την εκπλήρωση των υποσχέσεων που δόθηκαν προς εκείνον. Μην κατεβείς στην Αίγυπτο, αλλά κατοίκησε στη γη την οποία θα σου υποδείξω, και να παροικείς σε τούτη τη γη.

Βʹ. Για να μη νομίσει ο δίκαιος ότι, επειδή επιθυμούσε να λάβει αυτός πείρα της στενοχώριας από τον λιμό, του προστάζει αυτό και δεν του επιτρέπει να αναχωρήσει για την Αίγυπτο, λέει: Μην αγωνιάς και μη μεριμνάς, αλλά μείνε εδώ· διότι εγώ θα είμαι μαζί σου. Εφόσον έχεις τον χορηγό όλων των αγαθών, μη μεριμνάς για τίποτα.

γ΄. Μιμήσου λοιπόν τη δική του υπακοή και πίστεψε στα δικά μου λόγια, για να αξιωθείς πολλαπλάσια αμοιβή, τόσο για την αρετή του πατέρα σου όσο και για τη δική σου υπακοή, και μην κατέβεις στην Αίγυπτο, αλλά μείνε εδώ. Είδες τη φιλανθρωπία του Θεού, πώς μέσα από την ανάμνηση της αρετής του πατέρα του δυνάμωσε τον λογισμό του; «Κατοίκησε δε», λέει, «ο Ισαάκ στα Γέραρα». Δες πώς και αυτός περιέπεσε σχεδόν στις ίδιες καταστάσεις, στις οποίες είχε περιπέσει ο πατέρας του. Διότι, όταν εγκαταστάθηκε στα Γέραρα, «ρώτησαν», λέει, «οι άνδρες του τόπου για τη Ρεβέκκα, τη γυναίκα του, και εκείνος απάντησε: Είναι αδελφή μου»· επειδή φοβήθηκε μήπως τον σκοτώσουν, νικημένοι από την ομορφιά της γυναίκας. Διότι σκέφτηκε μήπως, όπως λέει, τον σκοτώσουν οι άνδρες του τόπου εξαιτίας της Ρεβέκκας, επειδή ήταν ωραία στην όψη. Και παρέμεινε εκεί πολύ καιρό. Σκύβοντας δε να κοιτάξει ο Αβιμέλεχ, είδε τον Ισαάκ να χαριεντίζεται με τη Ρεβέκκα τη γυναίκα του, και τον κάλεσε και του είπε: «Ώστε γυναίκα σου είναι; Γιατί είπες: Είναι αδελφή μου;». Επειδή λοιπόν ο δίκαιος αποκαλύφθηκε από τις αποδείξεις, δεν το αρνείται πλέον, αλλά το ομολογεί, και καθιστά φανερή την αιτία για την οποία δέχτηκε να την ονομάσει αδελφή του.

«Διότι είπε», λέει, «μήπως πεθάνω εξαιτίας της· ο φόβος του θανάτου με ανάγκασε να φτάσω σε αυτό το σημείο». Ίσως δε να είχε μάθει ότι και ο πατέρας του, έχοντας επινοήσει αυτό το τέχνασμα, έσωσε τον εαυτό του, και για αυτόν τον λόγο ακολούθησε και αυτός τον ίδιο δρόμο. Αλλά ο βασιλιάς, έχοντας νωπή τη μνήμη όσων είχε πάθει την εποχή του πατριάρχη όταν πήρε τη Σάρρα, καθιστώντας τον εαυτό του αμέσως υπόλογο στην άνωθεν τιμωρία, του λέει: «Τι είναι αυτό που έκανες; Παρά λίγο να κοιμηθεί κάποιος από το γένος μου με τη γυναίκα σου, και θα επέφερες σε εμάς αμάρτημα από άγνοια». Αυτήν την απάτη, λέει, την έχουμε ήδη υποστεί από τον πατέρα σου, και τώρα, αν δεν το είχαμε αντιληφθεί γρήγορα, θα επρόκειτο να υποστούμε τα ίδια, «και θα επέφερες σε εμάς αμάρτημα από άγνοια». Διότι και τότε από άγνοια επρόκειτο να αμαρτήσουμε, και τώρα εξαιτίας της άγνοιας παρά λίγο να μας κάνεις να περιπέσουμε σε αμαρτία. Και έδωσε εντολή, λέει, ο Αβιμέλεχ στον λαό του, λέγοντας: «Οποιοσδήποτε αγγίξει αυτόν τον άνθρωπο ή τη γυναίκα του, θα είναι ένοχος θανάτου». Δες την πρόνοια του Θεού, δες την άφατη κηδεμονία Του. Διότι Εκείνος που του είπε «Μην κατέβεις στην Αίγυπτο, αλλά κατοίκησε σε τούτη τη γη, και εγώ θα είμαι μαζί σου», Αυτός ήταν που τα οικονομούσε όλα αυτά, και περιέβαλλε τον δίκαιο με τόση μεγάλη ασφάλεια.

Επομένως, έστω κι αν αυτός ο τωρινός αγώνας είναι μικρότερος, σε τίποτα δεν θα μπορέσει αυτό να σε βλάψει ως προς τους στεφάνους. Διότι εκείνος που προσέφερε τα δύο τάλαντα δεν προσέφερε λιγότερα από εκείνον που παρουσίασε τα πέντε. Γιατί; Διότι, αν και το κέρδος δεν ήταν το ίδιο, εντούτοις η προθυμία ήταν η ίδια, γι' αυτό και ο καθένας έτυχε της ίδιας τιμής ακούγοντας: «Είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου». Τι συνέβη λοιπόν με τον Ισαάκ; Δεν επιχείρησε βέβαια μακρινή αποδημία, όπως ο πατέρας του, ούτε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρική του γη, όπως εκείνος, όμως το αποκορύφωμα των συμφορών το υπέμεινε και αυτός: τον φόβο της ατεκνίας. Όταν δε απομάκρυνε αυτό το δεινό με την προσευχή, τον διαδέχθηκε άλλος φόβος, μεγαλύτερος από τον προηγούμενο· διότι δεν ήταν το ίδιο πράγμα το να τρέμει κανείς για την ατεκνία με το να τρέμει για την ίδια τη ρίζα. Τόσο πολύ δηλαδή σπαρασσόταν εκείνη από τις ωδίνες, ώστε να υπομένει ζωή πιο πικρή από κάθε θάνατο· και άκουσέ την να το λέει αυτό: «Αν πρόκειται να μου συμβαίνει αυτό, τότε γιατί να ζω;» Αλλά και ο ίδιος δοκίμασε την πείρα του λιμού· και αν δεν κατέβηκε στην Αίγυπτο, ωστόσο αυτό που λίγο έλειψε να πάθει εκεί ο πατέρας του, το ίδιο υπέμεινε και αυτός και κινδύνευσε εξαιτίας της γυναίκας του. Και ενώ τον πατέρα του τον τιμούσαν όλοι οι γείτονες, αυτόν τον έδιωχναν ως εχθρό και πολέμιο και δεν τον άφηναν να απολαύσει τους δικούς του κόπους, αλλά, περιάγοντάς τον σε μεγάλη στενοχώρια, αυτοί απολάμβαναν αυθαίρετα τους δικούς του μόχθους.