Εἶτα ἐπειδὴ τοσαῦτα αὐτῷ ἀγαθὰ ὑπέσχετο, ᾨκοδόμησεν ἐκεῖ, φησὶ, θυσιαστήριον, καὶ ἐπεκαλέσατο τὸ ὄνομα Κυρίου, καὶ ἔπηξεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ. Τί ἐστιν, ᾨκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον; Τὰς εὐχαριστίας, φησὶν, ἐκεῖ ἀνήνεγκε τῷ Δεσπότῃ, ὑπὲρ ὧν τοσαύτην περὶ αὐτὸν κηδεμονίαν ἐπεδείξατο. Καὶ ὤρυξαν ἐκεῖ οἱ παῖδες Ἰσαὰκ φρέαρ. Ἐν ἀδείᾳ λοιπὸν ὁ δίκαιος γίνεται· ὁ γὰρ εἰπὼν, Μετὰ σοῦ εἰμι, καὶ εὐλογήσω σε, καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, οὗτος ἀθρόον αὐτῷ καὶ τὴν περιφάνειαν ἐχαρίσατο, καὶ πᾶσιν αὐτὸν περίβλεπτον γίνεσθαι πεποίηκεν. Ὅρα γοῦν τὸν Ἀβιμέλεχ ἐκεῖνον, τὸν ἐλάσαι ἐπιχειρήσαντα καὶ εἰπόντα, Ἄπελθε ἀφ᾽ ἡμῶν, νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενον. Ἐπορεύθη γὰρ, φησὶν, Ἀβιμέλεχ, καὶ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ ὁ ἀρχιστράτηγος· καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ἰσαάκ· Ἵνα τί ἤλθετε πρός με; ὑμεῖς δὲ ἐμισήσατέ με, καὶ ἀπεστείλατε ἀφ᾽ ὑμῶν. Θέα μοι πόση τοῦ δικαίου ἡ πραότης Ὁρῶν τοὺς ἀπελάσαντας καὶ τοσοῦτον περὶ αὐτὸν τὸ μῖσος ἐπιδειξαμένους, νῦν ἐν τάξει ἱκετῶν πρὸς αὐτὸν παραγινομένους, οὐκ ἐφρόνησε μέγα κατ᾽ αὐτῶν, οὐδὲ ἐπήρθη τὴν διάνοιαν, ἔναυλον ἔχων τὴν μνήμην τῶν παρὰ τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτὸν ῥηθέντων, οὐδὲ τῇ δυνάμει τοῦ Δεσπότου πεποιθὼς κατεξανίσταται τοῦ βασιλέως, ἀλλὰ πάλιν τὴν συνήθη ἐπιείκειαν ἐπιδεικνύμενος μετὰ πολλῆς πραΰτητός φησι πρὸς αὐτούς· Ἵνα τί ἤλθετε πρός με;
Μετάφραση
Έπειτα, επειδή του υποσχέθηκε τόσα πολλά αγαθά, «οικοδόμησε εκεί», λέει η Γραφή, «θυσιαστήριο, και επικαλέστηκε το όνομα του Κυρίου, και έστησε εκεί τη σκηνή του». Τι σημαίνει: «Οικοδόμησε εκεί θυσιαστήριο»; Σημαίνει ότι ανέπεμψε εκεί ευχαριστίες στον Δεσπότη για την τόσο μεγάλη φροντίδα που επέδειξε απέναντί του. «Και άνοιξαν εκεί οι δούλοι του Ισαάκ πηγάδι». Πλέον, λοιπόν, ο δίκαιος βρίσκεται σε ασφάλεια· διότι εκείνος που του είπε: «Είμαι μαζί σου, και θα σε ευλογήσω, και θα πληθύνω το σπέρμα σου», αυτός του χάρισε πλουσιοπάροχα και τη δόξα, και τον έκανε περίβλεπτο σε όλους. Δες, για παράδειγμα, εκείνον τον Αβιμέλεχ, ο οποίος είχε επιχειρήσει να τον διώξει και του είχε πει: «Φύγε από εμάς», να έρχεται τώρα προς αυτόν. Διότι, λέει: «Πήγε σε αυτόν ο Αβιμέλεχ, και ο νυμφαγωγός του, και ο αρχιστράτηγός του· και τους είπε ο Ισαάκ: "Γιατί ήρθατε σε μένα; Εσείς με μισήσατε και με διώξατε από κοντά σας"». Δες, σε παρακαλώ, πόση είναι η πραότητα του δικαίου. Βλέποντας αυτούς που τον απέλασαν και έδειξαν τόσο μεγάλο μίσος εναντίον του, να προσέρχονται τώρα σε αυτόν σε θέση ικετών, δεν υπερηφανεύτηκε εις βάρος τους, ούτε επάρθηκε η διάνοιά του, έχοντας ζωηρή τη μνήμη των όσων του είπε ο Θεός, ούτε, έχοντας πεποίθηση στη δύναμη του Δεσπότη, στρέφεται επιθετικά εναντίον του βασιλιά, αλλά, επιδεικνύοντας πάλι τη συνηθισμένη του επιείκεια, τους λέει με πολλή πραότητα: «Γιατί ήρθατε σε μένα;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες