Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 29:11

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐφίλησεν ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχήλ· καὶ βοήσας τῇ φωνῇ αὐτοῦ ἔκλαυσε.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Γινώσκετε Λάβαν τὸν υἱὸν Ναχώρ; Οἱ δὲ εἶπον· Γινώσκομεν. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Ὑγιαίνει; οἱ δὲ εἶπον· Ὑγιαίνει. Καὶ ἰδοὺ Ῥαχὴλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων. Καὶ εἶπεν Ἰακώβ· Ἔτι ἐστὶν ἡμέρα πολλὴ, οὔπω ὥρα συναχθῆναι τὰ κτήνη. Ποτίσατε τὰ πρόβατα, καὶ ἀπελθόντες βόσκετε. Οἱ δὲ εἶπον· Οὐ δυνησόμεθα ἕως τοῦ συναχθῆναι πάντας τοὺς ποιμένας, καὶ ἀποκυλίσουσι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος, καὶ ποτιοῦμεν αὐτά. Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς, καὶ Ῥαχὴλ ἡ θυγάτηρ Λάβαν ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων τοῦ πατρὸς αὐτῆς. Αὕτη γὰρ ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῆς. Ἐγένετο δὲ ὡς εἶδε Ἰακὼβ τὴν Ῥαχὴλ θυγατέρα Λάβαν ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος, καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ. Καὶ ἐφίλησεν Ἰακὼβ τὴν Ῥαχὴλ, καὶ βοήσας τῇ φωνῇ αὐτοῦ, ἔκλαυσε, καὶ ἀπήγγειλε τῇ Ῥαχὴλ ὅτι ἀδελφιδοῦς τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ ὅτι υἱὸς Ῥεβέκκας ἐστί. Καὶ δραμοῦσα ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτῆς, κατὰ τὰ ῥήματα ταῦτα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος δε τους είπε: Γνωρίζετε τον Λάβαν, τον γιο του Ναχώρ; Εκείνοι απάντησαν: Τον γνωρίζουμε. Εκείνος τους είπε: Είναι καλά στην υγεία του; Εκείνοι απάντησαν: Είναι καλά. Και ιδού η Ραχήλ η κόρη του έρχεται με τα πρόβατα. Και είπε ο Ιακώβ: Η ημέρα είναι ακόμη μεγάλη, δεν είναι ακόμη η ώρα να συγκεντρωθούν τα κοπάδια. Ποτίστε τα πρόβατα και πηγαίνετε να τα βοσκήσετε. Εκείνοι όμως είπαν: Δεν μπορούμε μέχρι να συγκεντρωθούν όλοι οι βοσκοί και να αποκυλίσουν την πέτρα από το στόμιο του πηγαδιού, και τότε θα τα ποτίσουμε. Ενώ αυτός ακόμη τους μιλούσε, η Ραχήλ η κόρη του Λάβαν ήρθε με τα πρόβατα του πατέρα της. Διότι αυτή έβοσκε τα πρόβατα του πατέρα της. Και συνέβη, όταν ο Ιακώβ είδε τη Ραχήλ, την κόρη του Λάβαν, του αδελφού της μητέρας του, πλησίασε και αποκύλισε την πέτρα από το στόμιο του πηγαδιού, και πότισε τα πρόβατα του Λάβαν, του αδελφού της μητέρας του. Και ο Ιακώβ φίλησε τη Ραχήλ, και υψώνοντας τη φωνή του έκλαψε, και ανήγγειλε στη Ραχήλ ότι είναι ανεψιός του πατέρα της και ότι είναι γιος της Ρεβέκκας. Και εκείνη έτρεξε και τα ανήγγειλε στον πατέρα της σύμφωνα με αυτά τα λόγια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Καὶ μέν τοι ἀξιέραστον ἡγεῖτο τὴν κόρην. «Ἐφίλησε γὰρ, φησὶ, τὴν Ῥαχὴλ, καὶ ἀνεγνωρίζετο μὲν τῷ Λάβαν εὐθὺς,» ὃς δὴ καὶ ἐφέστιον ἐποιεῖτο λοιπὸν ἀγάπης τε καὶ περιπλοκῶν ἠξίου τὸν ἀδελφόπαιδα, καὶ ἐν τοῖς ἀγχισπόροις κατελογίζετο. Ἔφη γάρ· «Ἐκ τῶν ὀστῶν μου καὶ ἐκ τῶν σαρκῶν μου εἶ σύ.» Ἑρμηνεύεται μὲν ἡ Ῥαχὴλ, Θεοῦ πρόβατον. Περιθείη δ᾽ ἄν τις αὐτῇ, καὶ μάλα εἰκότως, τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας τὸ σχῆμα. Αὕτη γάρ ἐστι τὸ τοῦ Χριστοῦ πρόβατον, τὸ τοῖς ἀρχαιοτέροις ποιμνίοις ἀναμιχθὲν, καὶ ταῖς τοῦ Σωτῆρος αὐλαῖς ἐνσεσηκασμένον. Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε· «Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης. Κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.» Ἐποίμαινον δὲ καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, ἤτοι τὰ ὑπ᾽ αὐτῇ νοούμενα λογικὰ θρέμματα, καὶ δὴ καὶ γεγόνασιν αὐτῆς ἐρασταὶ καὶ νυμφαγωγοὶ, παριστῶντες αὐτὴν τῷ Θεῷ παρθένον ἁγνὴν, μὴ ἔχουσαν σπῖλον, ἢ ῥυτίδα, ἤ τι τῶν τοιούτων· ἁγίον δὲ μᾶλλον καὶ ἄμωμον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βέβαια θεωρούσε την κόρη αξιαγάπητη. «Διότι φίλησε», λέει, «τη Ραχήλ, και αμέσως έκανε τον εαυτό του γνωστό στον Λάβαν», ο οποίος έπειτα τον δέχθηκε στο σπίτι του, αξίωσε τον ανιψιό του με αγάπη και εναγκαλισμούς, και τον συγκατέλεξε στους στενούς συγγενείς. Διότι είπε: «Είσαι από τα οστά μου και από τις σάρκες μου». Η λέξη Ραχήλ ερμηνεύεται ως «πρόβατο του Θεού». Και θα μπορούσε κανείς πολύ εύλογα να της αποδώσει τον τύπο της Εκκλησίας που προέρχεται από τα έθνη. Διότι αυτή είναι το πρόβατο του Χριστού, το οποίο αναμείχθηκε με τα παλαιότερα ποίμνια και συγκεντρώθηκε στις αυλές του Σωτήρα. Γι' αυτό άλλωστε και έλεγε: «Έχω και άλλα πρόβατα, τα οποία δεν είναι από την αυλή αυτή. Και εκείνα πρέπει να τα φέρω, και θα ακούσουν τη φωνή μου, και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας». Εποίμαιναν εξάλλου και οι θεσπέσιοι μαθητές την Εκκλησία του Χριστού, δηλαδή τα λογικά θρέμματα που ανήκουν σε αυτήν, και μάλιστα έγιναν εραστές και νυμφαγωγοί της, παρουσιάζοντάς την στον Θεό ως αγνή παρθένο, που δεν έχει σπίλο, ή ρυτίδα, ή κάτι από τα παρόμοια, αλλά που είναι μάλλον αγία και άμωμη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες