Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 29:15

Σημάδι, λοιπόν, και μάλιστα πολύ σαφές, της εν πίστει και πνευματικής ενώσεως των δύο λαών είναι το ότι ο Λάβαν αγκάλιασε τον Ιακώβ και ομολόγησε ότι είναι οστούν και σάρκα του. Ότι δε, εκτός από αυτά, υπάρχει και κάτι άλλο, ας το αναφέρουμε, αντλώντας το από αυτές τις ίδιες τις Ιερές Γραφές. «Διότι, λέει, ο Λάβαν είπε στον Ιακώβ: Επειδή είσαι αδελφός μου, δεν θα με υπηρετείς δωρεάν. Πες μου, ποιος θα είναι ο μισθός σου; Ο Λάβαν είχε δύο θυγατέρες, το όνομα της μεγαλύτερης ήταν Λεία και το όνομα της νεότερης Ραχήλ. Τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά, ενώ η Ραχήλ ήταν όμορφη στην εμφάνιση και πολύ ωραία στην όψη. Ο Ιακώβ αγάπησε τη Ραχήλ και είπε: Θα σε υπηρετήσω επτά έτη για τη Ραχήλ, τη νεότερη θυγατέρα σου. Και ο Λάβαν του είπε: Είναι καλύτερο να τη δώσω σε σένα παρά να τη δώσω σε άλλον άνδρα. Μείνε μαζί μου. Και ο Ιακώβ υπηρέτησε για τη Ραχήλ επτά έτη. Και του φάνηκαν σαν λίγες ημέρες, λόγω της αγάπης που της είχε. Είπε έπειτα ο Ιακώβ στον Λάβαν: Δώσε μου τη γυναίκα μου. Διότι έχουν συμπληρωθεί οι ημέρες μου, για να συνευρεθώ μαζί της. Ο Λάβαν συγκέντρωσε όλους τους άνδρες του τόπου και έκανε γάμο. Και έγινε βράδυ. Και ο Λάβαν πήρε τη θυγατέρα του, τη Λεία, και την έφερε στον Ιακώβ. Και ο Ιακώβ συνευρέθηκε μαζί της.»

Επομένως, για τους αρχαιοτέρους η πολυτεκνία θεωρούνταν αντικείμενο επιθυμίας και αιτία δόξας. Εμείς όμως, εν Χριστώ, μεταβαίνουμε στο ότι πρέπει μάλλον να καρποφορούμε πνευματικά· χωρίς βεβαίως να ατιμάζουμε τον γάμο, αλλά επιλέγοντας αυτό που είναι κατά πολύ ανώτερό του και στεφανώνεται με την ύψιστη επιδοκιμασία από τη θεόπνευστη Γραφή, εννοώ το να υπηρετούμε απερίσπαστα τον Θεό, και να μην μοιραζόμαστε καθόλου σε σχέση με τα πράγματα του κόσμου. «Διότι ο άγαμος», λέει ο Παύλος, «μεριμνά για τα του Κυρίου· ενώ ο νυμφευμένος μεριμνά για τα του κόσμου, πώς θα αρέσει στη γυναίκα του, και είναι μοιρασμένος». Ζ. Αρκετά, λοιπόν, μιλήσαμε για αυτά. Εμπρός ας εξετάσουμε, στρέφοντας τον νου μας στα πνευματικά θεωρήματα· αναλογιζόμενοι εκείνο, και πολύ ορθά, ότι ο κόπος των αγίων αποστόλων για τα κηρύγματά τους δεν ήταν άμισθος, ούτε βέβαια ο ιδρώτας τους χωρίς ανταμοιβή. Διότι είπε ο Λάβαν προς τον Ιακώβ: «Δεν θα με υπηρετείς δωρεάν». Και οι θεσπέσιοι μαθητές θεωρούσαν ως υπόθεση λαμπρού καυχήματος το πλήθος εκείνων που πίστεψαν στις αρχές. Γι' αυτό και ο Παύλος τους προσφωνούσε: «Χαρά και στέφανός μου». Θεωρώ δε αναγκαίο να υπενθυμίσω όσα πολύ χρήσιμα παραλάβαμε στην αρχή.

ΟΜΙΛΙΑ ΝΕ΄. Και είπε ο Λάβαν στον Ιακώβ: «Επειδή είσαι αδελφός μου, δεν θα με δουλέψεις δωρεάν· πες μου, ποιος είναι ο μισθός σου». α΄. Επαρκώς μας δίδαξαν χθες τα προοίμια της αποδημίας του δικαίου το μέγεθος της φιλοσοφίας του, εξαιτίας της οποίας αξιώθηκε τέτοιας υπόσχεσης από τον Θεό. Παίρνοντας πάλι θάρρος, μέσα από το αίτημα και την προσευχή που έκανε προς τον Θεό των όλων, παρέσχε σε όλους μας επαρκή διδασκαλία, εάν θελήσουμε να παρακινηθούμε προς μίμηση της αρετής του δικαίου. Διότι είναι άξιο θαυμασμού το πώς, παρόλο που γνώριζε τη δύναμη Εκείνου που του έδωσε την υπόσχεση, και είχε ακούσει το μέγεθος των όσων του υποσχέθηκαν, ούτε και τότε θέλησε να ζητήσει κάτι μεγάλο και υπερβολικό· αλλά ζήτησε μόνο εκείνα που ακούσατε χθες, όσα δηλαδή μπορούσαν να του αρκέσουν για την καθημερινή του τροφή και να του προσφέρουν την ένδυση του σώματός του, και υπόσχεται, εάν του χάριζε την επιστροφή στην πατρίδα του, όπως ακριβώς υποσχέθηκε, να του δώσει το δέκατο από όλα όσα θα λάμβανε από Αυτόν· αποδεικνύοντας με όλα αυτά τη φιλοθεΐα του, και αναγνωρίζοντας Αυτόν ως τον χορηγό των πάντων, και διδάσκοντάς μας να οφείλουμε ευγνωμοσύνη μόνο σε Αυτόν για τα πάντα.

Έπειτα και για τον Λάβαν, ο οποίος ήταν πατέρας της, αναφέρει ότι, μόλις άκουσε αυτά από την κόρη του, έτρεξε και ο ίδιος να συναντήσει τον Ιακώβ και, αφού τον ασπάστηκε, τον έβαλε στο σπίτι του. Και αφού ο Λάβαν έμαθε τα πάντα από αυτόν με ακρίβεια, του είπε, όπως αναφέρει: «Από τα οστά μου και από τις σάρκες μου είσαι εσύ». Εφόσον, λέει, είσαι γιος της αδελφής μου, δεν είσαι τίποτε άλλο παρά δική μας σάρκα και δικός μας αδελφός. Και έμεινε μαζί του, λέει, έναν μήνα. Έτσι λοιπόν ο δίκαιος ζούσε σαν να βρισκόταν στο δικό του σπίτι, έχοντας ελευθερία και όντας απαλλαγμένος από κάθε φροντίδα. Αλλά, επειδή ο Θεός ήταν εκείνος που οικονομούσε τα πάντα προς το συμφέρον αυτού του δικαίου και του χάριζε σε όλα τη δική Του συνεργεία, Εκείνος διέγειρε και την προθυμία του Λάβαν· και εκείνος, βλέποντας την πραότητα του άνδρα, του λέει: «Επειδή είσαι αδελφός μου, δεν θα με υπηρετείς δωρεάν· πες μου, ποιος είναι ο μισθός σου». Δες πώς ο ίδιος δεν ζήτησε τίποτα, αλλά ο Λάβαν από μόνος του το προτείνει αυτό στον δίκαιο.

Και πρόσεξέ μου πώς, όταν κάποιος βοηθείται από την άνωθεν χείρα, όλα βαίνουν ευνοϊκά γι' αυτόν. Δεν θα με υπηρετήσεις, λέει, δωρεάν· πες μου, ποιος είναι ο μισθός σου. Και όμως, ο μακάριος αυτός θα αρκούνταν με χαρά απλώς και μόνο στο να απολαμβάνει την καθημερινή του τροφή, και θα του όφειλε μεγάλη ευγνωμοσύνη ακόμη και γι' αυτό. Επειδή, όμως, ο ίδιος επέδειξε πολλή σεμνότητα, ο Λάβαν έσπευσε και του υποσχέθηκε ότι θα του καταβάλει όποιον μισθό εκείνος θα πρότεινε. Τι πράττει, λοιπόν, ο δίκαιος;

Οι γάμοι του Ιακώβ αποτέλεσαν τύπους της πράξης που επρόκειτο να ολοκληρωθεί από τον Χριστό. Διότι δεν ήταν θεμιτό να παντρευτεί ο Ιακώβ δύο αδελφές ταυτόχρονα· και δουλεύει στον Λάβαν για τις κόρες του, και, αφού εξαπατήθηκε όσον αφορά τη νεότερη, δούλευσε πάλι επτά χρόνια. Αλλά η μεν Λεία είναι ο λαός σας και η συναγωγή, ενώ η Ραχήλ είναι η εκκλησία μας. Και για αυτές δουλεύει μέχρι τώρα ο Χριστός, καθώς και για τους δούλους που ανήκουν και στις δύο. Διότι, επειδή ο Νώε έδωσε το σπέρμα του τρίτου γιου στους άλλους δύο σε δουλεία, τώρα πάλι ο Χριστός ήλθε για την αποκατάσταση αμφοτέρων, τόσο των ελεύθερων τέκνων όσο και των δούλων ανάμεσά τους, αξιώνοντας των ίδιων δωρεών όλους όσους τηρούν τις εντολές του, με τον ίδιο τρόπο που και όσοι γεννήθηκαν στον Ιακώβ από τις ελεύθερες και από τις δούλες έγιναν όλοι γιοι και ομότιμοι· αλλά σύμφωνα με την τάξη και σύμφωνα με την πρόγνωση, το πώς θα είναι ο καθένας, έχει προαναγγελθεί. Ο Ιακώβ δούλευσε στον Λάβαν για τα πιτσιλωτά και πολύχρωμα θρέμματα· δούλευσε και ο Χριστός τη δουλεία μέχρι τον σταυρό για τους ποικίλους και διαφόρων ειδών ανθρώπους από κάθε γένος, αποκτώντας τους δια του αίματος και του μυστηρίου του σταυρού· τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά· γιατί πράγματι και τα δικά σας μάτια της ψυχής είναι πάρα πολύ ασθενικά. Η Ραχήλ έκλεψε τους θεούς του Λάβαν και τους έκρυψε μέχρι τη σημερινή ημέρα· έτσι και για εμάς έχουν χαθεί οι πατρικοί και υλικοί θεοί.