Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 29:17

Σημάδι, λοιπόν, και μάλιστα πολύ σαφές, της εν πίστει και πνευματικής ενώσεως των δύο λαών είναι το ότι ο Λάβαν αγκάλιασε τον Ιακώβ και ομολόγησε ότι είναι οστούν και σάρκα του. Ότι δε, εκτός από αυτά, υπάρχει και κάτι άλλο, ας το αναφέρουμε, αντλώντας το από αυτές τις ίδιες τις Ιερές Γραφές. «Διότι, λέει, ο Λάβαν είπε στον Ιακώβ: Επειδή είσαι αδελφός μου, δεν θα με υπηρετείς δωρεάν. Πες μου, ποιος θα είναι ο μισθός σου; Ο Λάβαν είχε δύο θυγατέρες, το όνομα της μεγαλύτερης ήταν Λεία και το όνομα της νεότερης Ραχήλ. Τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά, ενώ η Ραχήλ ήταν όμορφη στην εμφάνιση και πολύ ωραία στην όψη. Ο Ιακώβ αγάπησε τη Ραχήλ και είπε: Θα σε υπηρετήσω επτά έτη για τη Ραχήλ, τη νεότερη θυγατέρα σου. Και ο Λάβαν του είπε: Είναι καλύτερο να τη δώσω σε σένα παρά να τη δώσω σε άλλον άνδρα. Μείνε μαζί μου. Και ο Ιακώβ υπηρέτησε για τη Ραχήλ επτά έτη. Και του φάνηκαν σαν λίγες ημέρες, λόγω της αγάπης που της είχε. Είπε έπειτα ο Ιακώβ στον Λάβαν: Δώσε μου τη γυναίκα μου. Διότι έχουν συμπληρωθεί οι ημέρες μου, για να συνευρεθώ μαζί της. Ο Λάβαν συγκέντρωσε όλους τους άνδρες του τόπου και έκανε γάμο. Και έγινε βράδυ. Και ο Λάβαν πήρε τη θυγατέρα του, τη Λεία, και την έφερε στον Ιακώβ. Και ο Ιακώβ συνευρέθηκε μαζί της.»

Διότι έχει προσκληθεί δεύτερη, μετά την πρώτη, η εξ εθνών Εκκλησία, το πρόβατο του Θεού· διότι έτσι ερμηνεύεται και η Ραχήλ, όπως ήδη προείπα. Και ότι κοπίασε κατά κάποιον τρόπο και για αυτήν ο Χριστός, μας το έδειξε πάλι ο θεσπέσιος Ιακώβ, ο οποίος υπέμεινε τον επταετή κόπο και για τη Ραχήλ. Διότι, αν ήταν δυνατόν να κοπιάσει ο Υιός, αν και κατά φύση Θεός, πώς δεν θα το έπραττε αυτό, αφού υπέμεινε στην αρχή τον διωγμό του Ηρώδη, τις επιβουλές των Φαρισαίων, τις συκοφαντίες των αρχόντων, τα φτυσίματα, τα ραπίσματα, τα μαστιγώματα στην πλάτη, τους χλευασμούς των στρατιωτών, και στο τέλος, αυτόν τον ίδιο τον θάνατο πάνω στο ξύλο; Ήταν κόρες του Λάβαν, ενός άνδρα που ήταν ακόμη ειδωλολάτρης, η Λεία και η Ραχήλ. Διότι έχουν κληθεί από τα έθνη, πρώτη μεν η Συναγωγή των Ιουδαίων· επειδή από ρίζα και γένος ελληνικό προήλθε και ο ίδιος ο θεσπέσιος Αβραάμ· δεύτερη δε και μετά την πρώτη, η νεότερη, δηλαδή η Εκκλησία. Και της μεν Λείας τα μάτια ήταν ασθενικά και θαμπά· η δε Ραχήλ ήταν καλή στη μορφή και πάρα πολύ ωραία στην όψη.

γ'. Εγέννησε λοιπόν τον Ιωσήφ η νεότερη Ραχήλ, η οποία ήταν ωραία στην εμφάνιση και ακτινοβολούσε χάρη με τις λαμπερές ματιές της· αν και η Λεία δεν ήταν έτσι. Από πού προκύπτει αυτό; Διότι είναι γραμμένο ότι «τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά· η Ραχήλ όμως ήταν ωραία στην εμφάνιση και πάρα πολύ όμορφη στην όψη.» Αλλά τη μεν Λεία την αποκαλούσαμε μητέρα των Ιουδαίων, δηλαδή Συναγωγή· συγκεντρώνοντας τις αποδείξεις για αυτό τόσο από την κατάσταση των ματιών όσο και από την ερμηνεία του ονόματος.

Εφόσον, λοιπόν, αναπτύξαμε τον λόγο σχετικά με τον Ιακώβ, διηγηθήκαμε πώς και με ποιον τρόπο έζησε, ποιες γυναίκες έβαλε στο σπίτι του, και πόσων τέκνων αναδείχθηκε πατέρας. Λέγαμε ότι νυμφεύθηκε μεν τη Λεία, τη μεγαλύτερη από τις θυγατέρες του Λάβαν, και δεύτερη μετά από εκείνη, και όχι μετά από πολύ καιρό, τη νεότερη Ραχήλ. Και διαβεβαιώσαμε ότι η μεν Λεία θα αποτελεί για εμάς τύπο της Συναγωγής των Ιουδαίων, η δε Ραχήλ της εξ εθνών Εκκλησίας. Επειδή βέβαια το όνομα Λεία ερμηνεύεται ως «αυτή που κοπιάζει», και είχε μάτια αδύναμα και χωρίς ομορφιά. Και η Συναγωγή των Ιουδαίων έχει κοπιάσει πάρα πολύ, καταβεβαρυμένη από τον νόμο που δόθηκε μέσω του Μωυσή, και βλέπει το μυστήριο του Σωτήρος μας με μάτια όχι δυνατά. Η Ραχήλ, αντίθετα, ήταν ωραία στην όψη και πάρα πολύ όμορφη. Πάρα πολύ λαμπρή είναι και η εξ εθνών Εκκλησία. Τελευταία θυγατέρα της Λείας, λοιπόν, ήταν η Δείνα. Και αυτή θα μπορούσε να αποτελεί τύπο του πλήθους από την περιτομή, το οποίο υπήρξε και κατά τους έσχατους χρόνους, κατά τους οποίους ενανθρώπησε ο Μονογενής.

Οι δε οφθαλμοί της Λείας ήταν ασθενικοί, η δε Ραχήλ ήταν ωραία στη μορφή και πάρα πολύ ωραία στην όψη· και ο πατριάρχης Ιακώβ αγαπούσε μεν τη Ραχήλ, νυμφεύθηκε όμως πριν από αυτήν τη Λεία.

Οι γάμοι του Ιακώβ αποτέλεσαν τύπους της πράξης που επρόκειτο να ολοκληρωθεί από τον Χριστό. Διότι δεν ήταν θεμιτό να παντρευτεί ο Ιακώβ δύο αδελφές ταυτόχρονα· και δουλεύει στον Λάβαν για τις κόρες του, και, αφού εξαπατήθηκε όσον αφορά τη νεότερη, δούλευσε πάλι επτά χρόνια. Αλλά η μεν Λεία είναι ο λαός σας και η συναγωγή, ενώ η Ραχήλ είναι η εκκλησία μας. Και για αυτές δουλεύει μέχρι τώρα ο Χριστός, καθώς και για τους δούλους που ανήκουν και στις δύο. Διότι, επειδή ο Νώε έδωσε το σπέρμα του τρίτου γιου στους άλλους δύο σε δουλεία, τώρα πάλι ο Χριστός ήλθε για την αποκατάσταση αμφοτέρων, τόσο των ελεύθερων τέκνων όσο και των δούλων ανάμεσά τους, αξιώνοντας των ίδιων δωρεών όλους όσους τηρούν τις εντολές του, με τον ίδιο τρόπο που και όσοι γεννήθηκαν στον Ιακώβ από τις ελεύθερες και από τις δούλες έγιναν όλοι γιοι και ομότιμοι· αλλά σύμφωνα με την τάξη και σύμφωνα με την πρόγνωση, το πώς θα είναι ο καθένας, έχει προαναγγελθεί. Ο Ιακώβ δούλευσε στον Λάβαν για τα πιτσιλωτά και πολύχρωμα θρέμματα· δούλευσε και ο Χριστός τη δουλεία μέχρι τον σταυρό για τους ποικίλους και διαφόρων ειδών ανθρώπους από κάθε γένος, αποκτώντας τους δια του αίματος και του μυστηρίου του σταυρού· τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά· γιατί πράγματι και τα δικά σας μάτια της ψυχής είναι πάρα πολύ ασθενικά. Η Ραχήλ έκλεψε τους θεούς του Λάβαν και τους έκρυψε μέχρι τη σημερινή ημέρα· έτσι και για εμάς έχουν χαθεί οι πατρικοί και υλικοί θεοί.