Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 29:2

β΄. Είναι γραμμένο, λοιπόν, πάλι ως εξής: «Και ξεκίνησε ο Ιακώβ και πορεύθηκε στη γη της ανατολής, προς τον Λάβαν τον γιο του Βαθουήλ του Σύρου, αδελφό δε της Ρεβέκκας, της μητέρας του Ιακώβ και του Ησαύ. Και βλέπει, και να, ένα πηγάδι στην πεδιάδα. Και υπήρχαν εκεί τρία κοπάδια προβάτων που αναπαύονταν δίπλα του. Διότι από το πηγάδι εκείνο πότιζαν τα κοπάδια. Υπήρχε δε ένας μεγάλος λίθος πάνω στο στόμιο του πηγαδιού, και συγκεντρώνονταν εκεί όλα τα κοπάδια, και αποκυλούσαν τον λίθο από το στόμιο του πηγαδιού, και πότιζαν τα πρόβατα, και επέστρεφαν τον λίθο στο στόμιο του πηγαδιού, στη θέση του. Είπε δε σε αυτούς ο Ιακώβ: Αδελφοί, από πού είστε; Οι δε απάντησαν: Από τη Χαρράν είμαστε».

Σύμφωνα με την ίδια πνευματική σημασία, και ο Ιακώβ, σπεύδοντας για μνηστεία, συνάντησε απροσδόκητα τη Ραχήλ στο πηγάδι. Επάνω στο πηγάδι βρισκόταν τοποθετημένος ένας μεγάλος λίθος, τον οποίο ένα πλήθος ποιμένων, αφού συγκεντρώνονταν, τον αποκυλούσαν και έτσι αντλούσαν νερό για τους εαυτούς τους και για τα πρόβατα. Ο Ιακώβ όμως, ολομόναχος, αποκυλά τον λίθο και ποτίζει τα πρόβατα της μνηστής του. Θεωρώ ότι το γεγονός αυτό αποτελεί αίνιγμα και σκιά των μελλόντων. Διότι ποιος είναι ο λίθος που έχει τοποθετηθεί επάνω, αν όχι ο ίδιος ο Χριστός; Για τον οποίο λέει ο Ησαΐας: «Και θα τοποθετήσω στα θεμέλια της Σιών λίθο πολυτελή, έντιμο, εκλεκτό»· και ο Δανιήλ ομοίως: «Αποκόπηκε λίθος χωρίς ανθρώπινο χέρι», δηλαδή γεννήθηκε ο Χριστός χωρίς άνδρα. Διότι, όπως είναι καινοφανές και παράδοξο να αποκοπεί ένας λίθος από τον βράχο χωρίς λατόμο και εργαλεία λατομείου, έτσι ξεπερνά κάθε θαύμα το να φανερωθεί γέννηση από ανύμφευτη Παρθένο. Επομένως, ο νοητός λίθος, ο Χριστός, βρισκόταν πάνω στο πηγάδι, κρύβοντας στο βάθος και ως μυστήριο το λουτρό της παλιγγενεσίας, το οποίο χρειαζόταν ακόμη πολύ χρόνο για να αποκαλυφθεί, σαν ένα μακρύ σχοινί. Κανείς, όμως, δεν αποκύλισε τον λίθο παρά μόνον ο Ισραήλ, που σημαίνει «νους που βλέπει τον Θεό». Αλλά και αντλεί το νερό και ποτίζει τα πρόβατα της Ραχήλ, δηλαδή, αφού αποκαλύψει το κρυμμένο μυστήριο, δίδει ζωοπάροχο ύδωρ στο ποίμνιο της Εκκλησίας. Ας προσθέσουμε σε αυτά και το γεγονός με τις τρεις ράβδους του Ιακώβ: διότι, αφότου τοποθετήθηκαν οι τρεις ράβδοι δίπλα στην πηγή, έκτοτε ο πολύθεος Λάβαν έγινε φτωχός, ενώ ο Ιακώβ έγινε πλούσιος και με πολυάριθμα ποίμνια.

Ας ακούσουμε δε και τους ακόλουθους επαίνους, των οποίων το νόημα μοιάζει με το πηγάδι της ιστορίας, το στόμιο του οποίου έφραζε ένας βαρύς λίθος, καθιστώντας ανέφικτη για τις βοσκοπούλες τη μετοχή στο ύδωρ. Αλλά ο Ιακώβ, όταν έφτασε, μετακίνησε τον λίθο από το στόμιο και, αφού γέμισε τις ποτίστρες με νερό, έδωσε στα θρέμματα την ελευθερία να απολαύσουν το νάμα. Ποια είναι, λοιπόν, αυτά τα οποία παρομοιάζουμε με ένα τέτοιο πηγάδι;