Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 29:23

Ο μακάριος Ιακώβ, δες πόσα υπέμεινε: αρχικά παραγνωρισμένος από τον πατέρα του Ισαάκ, δεχόμενος με φόβο τις ευλογίες του πατέρα, αποτελώντας εξαιτίας αυτών στόχο επιβουλής από τον Ησαύ, αποξενωμένος από τους γονείς του, αναχωρώντας μόνος και χωρίς υπηρέτη για συνοδοιπόρο, γινόμενος μισθωτός του Λάβαν και καθιστάμενος βοσκός, δουλεύοντας δεκατέσσερα χρόνια για μία γυναίκα. Διότι, αν και είχε συμφωνήσει επτά χρόνια για τη Ραχήλ, τελικά δούλεψε δεκατέσσερα γι' αυτήν, επειδή έλαβε άλλη αντί για άλλη την πρώτη φορά.

Σημάδι, λοιπόν, και μάλιστα πολύ σαφές, της εν πίστει και πνευματικής ενώσεως των δύο λαών είναι το ότι ο Λάβαν αγκάλιασε τον Ιακώβ και ομολόγησε ότι είναι οστούν και σάρκα του. Ότι δε, εκτός από αυτά, υπάρχει και κάτι άλλο, ας το αναφέρουμε, αντλώντας το από αυτές τις ίδιες τις Ιερές Γραφές. «Διότι, λέει, ο Λάβαν είπε στον Ιακώβ: Επειδή είσαι αδελφός μου, δεν θα με υπηρετείς δωρεάν. Πες μου, ποιος θα είναι ο μισθός σου; Ο Λάβαν είχε δύο θυγατέρες, το όνομα της μεγαλύτερης ήταν Λεία και το όνομα της νεότερης Ραχήλ. Τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά, ενώ η Ραχήλ ήταν όμορφη στην εμφάνιση και πολύ ωραία στην όψη. Ο Ιακώβ αγάπησε τη Ραχήλ και είπε: Θα σε υπηρετήσω επτά έτη για τη Ραχήλ, τη νεότερη θυγατέρα σου. Και ο Λάβαν του είπε: Είναι καλύτερο να τη δώσω σε σένα παρά να τη δώσω σε άλλον άνδρα. Μείνε μαζί μου. Και ο Ιακώβ υπηρέτησε για τη Ραχήλ επτά έτη. Και του φάνηκαν σαν λίγες ημέρες, λόγω της αγάπης που της είχε. Είπε έπειτα ο Ιακώβ στον Λάβαν: Δώσε μου τη γυναίκα μου. Διότι έχουν συμπληρωθεί οι ημέρες μου, για να συνευρεθώ μαζί της. Ο Λάβαν συγκέντρωσε όλους τους άνδρες του τόπου και έκανε γάμο. Και έγινε βράδυ. Και ο Λάβαν πήρε τη θυγατέρα του, τη Λεία, και την έφερε στον Ιακώβ. Και ο Ιακώβ συνευρέθηκε μαζί της.»

Ότι και το επτά είναι τέλειος αριθμός. Εʹ. Την έβδομη ημέρα κατέπαυσε ο Θεός από όλα τα έργα Του. Επτά εκδικήσεις απέτισε εκείνος που σκότωσε τον Κάιν. Διότι ο μιαρός διέπραξε επτά αμαρτίες: φθόνο, δόλο, αδελφοκτονία, έγινε ο πρώτος διδάσκαλος των φόνων, αποτέλεσε έτσι μίασμα για τη ζωή, λύπησε τους γονείς του, και είπε ψέματα στον Θεό. Υπέπεσε λοιπόν και σε επτά τιμωρίες: κατοικούσε σε καταραμένη γη, την εργαζόταν άκαρπα, αναστέναζε, έτρεμε, εκδιώχθηκε από το πρόσωπο (του Θεού), αγωνιούσε για όποιον περαστικό συναντούσε, και έφερε ένα σημάδι που τον καθιστούσε γνωστό σε όλους. Έβδομος μετά τον Αδάμ ήταν ο Ενώχ, ο οποίος ευαρέστησε τον Θεό, και όπως το σιτάρι από τα ζιζάνια, χωρίστηκε από τους ασεβείς. Επτά έτη την πρώτη φορά, και επτά τη δεύτερη, δούλεψε ο Ιακώβ στον Λάβαν για τη Ραχήλ.

Διότι, εάν γίνει μόνο η αρχή και ανοίξει ο δρόμος για αυτό το ζήτημα, σιγά-σιγά, μιμούμενος ο ένας τον άλλον σε αυτόν τον καλό και αξιέπαινο ζήλο, θα έχετε τους πάντες να σας επαινούν. Και όχι μόνο οι κάτοικοι της πόλης θα μιμηθούν αυτήν την εξαιρετική μεταβολή, αλλά θα προσελκύσετε και όσους κατοικούν μακριά, και θα τους καταστήσετε μιμητές σας, και θα λάβετε πολλαπλάσιο το στεφάνι από τον Θεό, επειδή εξαιτίας του φόβου του Θεού και της δικής Του εντολής υπερνικήσατε αυτήν τη σατανική συνήθεια. Ότι, βεβαίως, θα δεχθείτε με προθυμία αυτή μας τη συμβουλή και θα την κάνετε πράξη, είμαι απόλυτα πεπεισμένος. Διότι, βλέποντάς σας να ακούτε με τόση ευχαρίστηση τα λεγόμενα, από τα χειροκροτήματα και τους επαίνους συμπεραίνω ότι θα σπεύσετε και προς την κατόρθωσή της διά των έργων. Γι' αυτό, αρκούμενος σε όσα ειπώθηκαν, θα επανέλθω στη συνέχεια του λόγου. Και έγινε, λέγει, εσπέρα, και έλαβε ο Λάβαν τη Λεία, τη θυγατέρα του, και την έφερε στον Ιακώβ.

Ας μην προσπεράσουμε ούτε αυτό επιπόλαια· διότι και από αυτό μπορούμε να κατανοήσουμε πολλά: πρώτον μεν την απλότητα του Ιακώβ, και πώς, όντας απαλλαγμένος από κάθε πονηρία, εξαπατήθηκε· δεύτερον δε, ότι όλα τελούνταν με τόση ευπρέπεια, και πουθενά δεν υπήρχαν λαμπάδες και χοροί και φώτα που να υπερβαίνουν το αναγκαίο, ώστε να κατορθώσει να πραγματοποιηθεί η απάτη του Λάβαν. Είναι δυνατόν όμως από αυτό να κατανοήσουμε και τη φιλοστοργία του Λάβαν προς τον Ιακώβ. Διότι το μηχανεύτηκε αυτό, επιθυμώντας να κρατήσει τον δίκαιο κοντά του για περισσότερο χρόνο.

Επειδή φοβόταν μήπως προλάβει ο Ησαύ και καταστήσει μάταιη τη σοφία της. Γι' αυτό και συντομεύει τα λόγια της και επισπεύδει τον νέο, και, αποφεύγοντας να φέρει αντιρρήσεις σε όσα ειπώθηκαν, του προβάλλει ένα επιχείρημα ικανό να τον πείσει. Διότι δεν του είπε: «Άσκοπα τα λες αυτά και μάταια φοβάσαι, αφού ο πατέρας σου έχει γεράσει και έχει στερηθεί την οξύτητα των αισθήσεών του», αλλά τι; «Πάνω μου ας πέσει η κατάρα σου, παιδί μου· φτάνει μόνο εσύ να μην καταστρέψεις το εγχείρημα, ούτε να χάσεις το θήραμα, ούτε να προδώσεις τον θησαυρό». Αλλά και αυτός ο ίδιος ο Ιακώβ δεν δούλεψε ως υπηρέτης στον συγγενή του δύο φορές από επτά χρόνια; Δεν έγινε, μαζί με τη δουλεία, και περίγελος εξαιτίας εκείνης της απάτης;

Οι γάμοι του Ιακώβ αποτέλεσαν τύπους της πράξης που επρόκειτο να ολοκληρωθεί από τον Χριστό. Διότι δεν ήταν θεμιτό να παντρευτεί ο Ιακώβ δύο αδελφές ταυτόχρονα· και δουλεύει στον Λάβαν για τις κόρες του, και, αφού εξαπατήθηκε όσον αφορά τη νεότερη, δούλευσε πάλι επτά χρόνια. Αλλά η μεν Λεία είναι ο λαός σας και η συναγωγή, ενώ η Ραχήλ είναι η εκκλησία μας. Και για αυτές δουλεύει μέχρι τώρα ο Χριστός, καθώς και για τους δούλους που ανήκουν και στις δύο. Διότι, επειδή ο Νώε έδωσε το σπέρμα του τρίτου γιου στους άλλους δύο σε δουλεία, τώρα πάλι ο Χριστός ήλθε για την αποκατάσταση αμφοτέρων, τόσο των ελεύθερων τέκνων όσο και των δούλων ανάμεσά τους, αξιώνοντας των ίδιων δωρεών όλους όσους τηρούν τις εντολές του, με τον ίδιο τρόπο που και όσοι γεννήθηκαν στον Ιακώβ από τις ελεύθερες και από τις δούλες έγιναν όλοι γιοι και ομότιμοι· αλλά σύμφωνα με την τάξη και σύμφωνα με την πρόγνωση, το πώς θα είναι ο καθένας, έχει προαναγγελθεί. Ο Ιακώβ δούλευσε στον Λάβαν για τα πιτσιλωτά και πολύχρωμα θρέμματα· δούλευσε και ο Χριστός τη δουλεία μέχρι τον σταυρό για τους ποικίλους και διαφόρων ειδών ανθρώπους από κάθε γένος, αποκτώντας τους δια του αίματος και του μυστηρίου του σταυρού· τα μάτια της Λείας ήταν ασθενικά· γιατί πράγματι και τα δικά σας μάτια της ψυχής είναι πάρα πολύ ασθενικά. Η Ραχήλ έκλεψε τους θεούς του Λάβαν και τους έκρυψε μέχρι τη σημερινή ημέρα· έτσι και για εμάς έχουν χαθεί οι πατρικοί και υλικοί θεοί.