καὶ τὸν Φαρὲς ἡ μαῖα πάλιν ἐκ τοῦ περὶ τὸν τόκον συμβάντος ὠνόμασε, καὶ οὐδεὶς κατὰ Εὐνόμιον ὡς 〈ἀρχηγικωτέραν〉 αὐτὴν τῆς τοῦ θεοῦ ἐξουσίας ἐζηλοτύπησεν. ἀλλὰ καὶ τοῖς πατριάρχαις αἱ μητέρες τὰ ὀνόματα τίθενται, Ῥουβὶμ καὶ Συμεὼν καὶ Λευῒ καὶ τοῖς καθεξῆς πᾶσιν ὁμοίως, καὶ οὐδεὶς κατὰ τὸν νῦν λογογράφον ἐν τοῖς τότε χρόνοις τῆς θείας προνοίας 〈κηδεμὼν〉 ἀνεφάνη, ὥστε κωλῦσαι διὰ τῆς τῶν ὀνομάτων θέσεως 〈ἀρχηγικώτερα〉 τοῦ θεοῦ γενέσθαι τὰ γύναια. τί δ᾽ ἄν τις τὰ καθ᾽ ἕκαστον ἐκ τῆς ἱστορίας λέγοι, ὕδωρ ἀντιλογίας καὶ τόπον πένθους καὶ βουνὸν ἀκροβυστιῶν καὶ φάραγγα βότρυος καὶ ἀγρὸν αἵματος καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα τῶν ὀνομάτων τεθέντα μὲν παρὰ τῶν ἀνθρώπων, μνημονευόμενα δὲ πολλάκις καὶ ἐκ προσώπου θεοῦ, δι᾽ ὧν ἔστι μαθεῖν ὡς οὔτε ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην ἀξίαν ἐστὶν ἡ διὰ ῥημάτων γινομένη κατὰ τῶν πραγμάτων σημείωσις οὔτε ἡ τῆς θείας φύσεως δύναμις διὰ τούτων τὴν μαρτυρίαν ἔχει.
Μετάφραση
Και τον Φαρές, πάλι, η μαία τον ονόμασε εξαιτίας αυτού που συνέβη κατά τον τοκετό, και κανείς δεν στράφηκε εναντίον της με ζηλοτυπία, κατά τη λογική του Ευνομίου, θεωρώντας την ανώτερη από την εξουσία του Θεού. Αλλά και στους πατριάρχες οι μητέρες τους έδωσαν τα ονόματα, στον Ρουβήν και τον Συμεών και τον Λευί και σε όλους τους υπόλοιπους ομοίως, και κανένας εκείνα τα χρόνια δεν εμφανίστηκε ως κηδεμόνας της θείας πρόνοιας, όπως ο σημερινός συγγραφέας, ώστε να εμποδίσει τα γυναικάρια να αναδειχθούν ανώτερα σε εξουσία από τον Θεό μέσω της ονοματοδοσίας. Και τι να πει κανείς για τα επιμέρους στοιχεία της ιστορίας, το «Ύδωρ Αντιλογίας» και τον «Τόπο Πένθους» και το «Βουνό των Ακροβυστιών» και τη «Φάραγγα του Βότρυος» και τον «Αγρό Αίματος», και όλα τα παρόμοια ονόματα που δόθηκαν μεν από τους ανθρώπους, μνημονεύονται όμως πολλές φορές και από το πρόσωπο του Θεού. Από αυτά μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι ούτε η ονομασία των πραγμάτων, η οποία γίνεται μέσω των λέξεων, ξεπερνά την ανθρώπινη ικανότητα, ούτε η δύναμη της θείας φύσης αντλεί τη μαρτυρία της από αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες