Καὶ τοῦτο εἰδὼς οὕτως ἔχον ἔφασκεν ὁ Σωτήρ· «Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ἐπειδὴ δὲ ἐκ κόσμου οὐκ ἐστὲ, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.» Οὐκοῦν διώκει μισῶν. Φονῶντα δὲ καὶ ἀποταυρούμενον εἰς ἀκαθέκτους ὀργὰς, ἀνασειράζει Θεὸς, οὐδ᾽ ὅσον εἰπεῖν ἀπηνέσι λόγοις καταλυπεῖν ἐφιείς. Ἔφη γὰρ πρὸς τὸν Λάβαν ὁ Θεὸς, φησί· «Φύλαξαι σεαυτὸν μή πως λαλήσῃς κατὰ Ἰακὼβ πονηρά.» Ἀλλ᾽ ἐπαιτιᾶται μὲν ὁ κόσμος ὡς σεσυλημένος, καὶ ἀπολωλότων αὐτῷ τῶν θεῶν. Ἐκεκλόφει δὲ τούτους ἡ Ῥαχήλ. Πλὴν ὅρα τὴν ἐπιχείρησιν.
Μετάφραση
Και γνωρίζοντας ότι αυτό ισχύει, ο Σωτήρας έλεγε: «Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του. Επειδή όμως δεν είστε από τον κόσμο, γι' αυτό σας μισεί ο κόσμος.» Άρα λοιπόν, μισώντας, καταδιώκει. Ενώ όμως αυτός πνέει φόνο και αγριεύει με ασυγκράτητες οργές, ο Θεός τον χαλιναγωγεί, μην επιτρέποντάς του ούτε καν να προκαλέσει λύπη με σκληρά λόγια. Διότι ο Θεός είπε στον Λάβαν, αναφέρει η Γραφή: «Πρόσεξε τον εαυτό σου μήπως και μιλήσεις με κακά λόγια εναντίον του Ιακώβ.» Αλλά ο κόσμος διαμαρτύρεται κατηγορώντας ότι έχει λεηλατηθεί και ότι έχει χάσει τους θεούς του. Η Ραχήλ όμως τους είχε κλέψει. Πρόσεξε όμως την ενέργεια αυτή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες