Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 31:36

Και πολύ σωστά είπε: «Τα άφωνα». Εσείς που έχετε φωνή και μετέχετε και στην ακοή και στον λόγο, παρασύρεστε σαν άλογα όντα προς εκείνα που δεν έχουν καμία απολύτως αίσθηση. Και ποιας συγγνώμης θα μπορούσαν να τύχουν τέτοιοι άνθρωποι; Ας δούμε, όμως, πώς ο δίκαιος, αφού πλέον πήρε θάρρος τόσο από εκείνα που ομολογήθηκαν από τον Λάβαν, όσο και από το γεγονός ότι δεν βρήκε καμία εύλογη αιτία για να τον κατηγορήσει, τι λέει; «Οργίστηκε δε ο Ιακώβ και φιλονίκησε με τον Λάβαν, και είπε». Δες πώς, ακόμη και μέσα από τη διαμάχη, αποκαλύπτει την αρετή της δικής του ψυχής.

Ποιο είναι το αδίκημά μου, λέγει; Ή ποιο είναι το αμάρτημά μου, που με καταδίωξες; Για ποιον λόγο, λέγει, με καταδίωξες με τόση ορμή; Ποιο αδίκημα έχεις να μου προσάψεις; Ποιο αμάρτημα; Και όχι μόνο αυτό, αλλά μας προξένησες και τόσο μεγάλη προσβολή, ώστε να ερευνήσεις τα πάντα μέσα στον οίκο μου. Τι βρήκες από όλα τα σκεύη του δικού σου οίκου; Τοποθέτησέ τα εδώ, ενώπιον των αδελφών σου και των αδελφών μου, και ας κρίνουν ανάμεσα στους δυο μας. Κάνοντας τόσο διεξοδική έρευνα, λέγει, μπόρεσες άραγε να βρεις κάτι που να μην μου ανήκει; Ή κάτι που να ανήκει σε εσένα; Εάν βρήκες, παρουσίασέ το στο μέσον, ώστε όσοι είναι μαζί μου και όσοι ήλθαν μαζί σου να προβούν σε κρίση.