Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 31:38

Επειδή είδε ότι αποδείχθηκε άμεμπτος στα πάντα, λαμβάνοντας λοιπόν πολλή παρρησία, απαριθμεί την εύνοια που του επέδειξε καθ' όλον τον χρόνο, και λέει: «Είκοσι έτη είναι αυτά. Μετά τον κόπο τόσων ετών, ήμουν άξιος αυτής της προσβολής; Είκοσι έτη είναι αυτά. Σήμερα αριθμώ είκοσι έτη στον οίκο σου. Τα πρόβατά σου και οι αίγες σου δεν έμειναν άγονα· κριάρια από τα πρόβατά σου δεν έφαγα· ζώο κατασπαραγμένο από θηρία δεν σου έφερα. Εγώ το αποζημίωνα από τα δικά μου, είτε επρόκειτο για κλοπή της ημέρας είτε για κλοπή της νύχτας. Κατά τη διάρκεια της ημέρας κατακαιγόμουν από τον καύσωνα, και τη νύχτα από τον παγετό, και ο ύπνος έφευγε από τα μάτια μου». Ξέχασες, λέει, τους κόπους μου, τους οποίους κατέβαλα ποιμαίνοντας τα πρόβατά σου και τις αίγες σου;

Και αυτά μην τα ακούς από εμένα, αλλά από τον ίδιο τον πατριάρχη. Διότι, παραπονούμενος στον πεθερό του, λέει: «Αυτά τα είκοσι χρόνια εγώ είμαι μαζί σου». Και πώς πέρασες αυτά τα είκοσι χρόνια; Διότι προσθέτει και τούτο: «Κατακαιγόμουν από τον καύσωνα της ημέρας και από την παγωνιά της νύχτας, και ο ύπνος έφευγε από τα μάτια μου». Αυτά τα υπέμεινε ο απλός άνθρωπος, που κατοικούσε σε σπίτι και ζούσε άνετο βίο. Το ότι μάλιστα ήταν και δειλός, είναι φανερό από το γεγονός ότι, όταν περίμενε να δει τον Ησαύ, κόντευε να πεθάνει από τον φόβο του. Αλλά δες πώς πάλι αυτός ο δειλός έγινε πιο θαρραλέος και από λιοντάρι εξαιτίας της αγάπης. Διότι, τοποθετώντας τον εαυτό του σαν κάποιο προπύργιο μπροστά από όλους τους άλλους, ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει πρώτος εκείνον τον άγριο που έπνεε φόνο, όπως νόμιζε, και με το ίδιο του το σώμα να εξασφαλίσει την ασφάλεια στις γυναίκες· και αυτόν που φοβόταν και έτρεμε, επιθυμούσε να τον δει πρώτος στην παράταξη. Διότι η αγάπη για τις γυναίκες του ήταν ισχυρότερη από αυτόν τον φόβο. Είδες πώς, ενώ ήταν δειλός, έγινε ξαφνικά τολμηρός, όχι επειδή άλλαξε τον χαρακτήρα του, αλλά επειδή ενισχύθηκε από την αγάπη; Διότι το ότι και μετά από αυτά παρέμεινε δειλός, είναι φανερό από το ότι άλλαζε συνεχώς τόπους. Αλλά ας μη νομίσει κανείς ότι τα όσα ειπώθηκαν αποτελούν κατηγορία εναντίον του δικαίου. Διότι το να είναι κάποιος δειλός δεν είναι έγκλημα, αφού αυτό είναι γνώρισμα της φύσεως, αλλά το να πράττει κανείς κάτι το ανάρμοστο εξαιτίας της δειλίας. Επειδή είναι δυνατόν, κάποιος που είναι δειλός εκ φύσεως, να γίνει ανδρείος εξαιτίας της ευσέβειας. Και τι να πούμε για τον Μωυσή;

Αλλά επειδή τα προσεγγίζουμε με ραθυμία και με αμελή λογισμό, γι' αυτόν τον λόγο έχει ανατραπεί ολόκληρη η ζωή μας. Αν ο πατριάρχης Ιακώβ, ο οποίος είχε την ευθύνη κοπαδιών και έβοσκε άλογα πρόβατα, έχοντας να δώσει λόγο σε άνθρωπο, πέρασε άυπνες νύχτες και υπέμεινε καύσωνες, κρύο και κάθε καιρική ανωμαλία προκειμένου να μη χαθεί κανένα από εκείνα τα ζώα, πολύ περισσότερο εμείς, που δεν έχουμε τεθεί επικεφαλής σε άλογα αλλά σε πνευματικά πρόβατα, και που δεν πρόκειται να λογοδοτήσουμε σε ανθρώπους αλλά στον Θεό, δεν πρέπει να οκνούμε και να διστάζουμε μπροστά σε τίποτα από όσα μπορούν να ωφελήσουν τα ποίμνια. Αντιθέτως, όσο ανώτερο είναι αυτό το ποίμνιο από εκείνο, και οι άνθρωποι από τα άλογα ζώα, και ο Θεός από τους ανθρώπους, τόσο πρέπει και εμείς να επιδεικνύουμε περισσότερη και πιο έντονη σπουδή και προθυμία.