Καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου, Βουνὸς μαρτυρίου. Εἶτά φησιν· Ἐπίδοι ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ. Σκόπει πῶς πάλιν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ δίκην ἐπικαλεῖται ὁ Λάβαν· Ἐπίδοι γὰρ, φησὶν, ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὅτι ἀποστησόμεθα ἕτερος τοῦ ἑτέρου. Νῦν, φησὶ, χωρισθησόμεθα, καὶ σὺ μὲν ἀπελεύσῃ εἰς τὴν οἰκείαν γῆν, ἐγὼ δὲ ἐπανελεύσομαι εἰς τὸν οἶκον τὸν ἐμόν. Εἰ ταπεινώσεις τὰς θυγατέρας μου, εἰ λάβοις γυναῖκας πρὸς ταῖς θυγατράσι μου, ὅρα, οὐδεὶς μεθ᾽ ἡμῶν ἐστιν ὁ ὁρῶν· Θεὸς μάρτυς. Σκόπει πῶς καὶ ἅπαξ καὶ δεύτερον καὶ πολλάκις τὸν Θεὸν καλεῖ μάρτυρα. Καὶ γὰρ ἡ πρόνοια ἡ περὶ τὸν Ἰακὼβ γεγενημένη ἐπαίδευσεν αὐτὸν, ὅση τοῦ Δεσπότου ἡ δύναμις, καὶ ὡς οὐχ οἷόν τέ τι λαθεῖν τὸν ἀκοίμητον ὀφθαλμόν. Διὰ τοῦτό φησι· Κἂν διαχωρισθῶμεν, κἂν μηδεὶς ἕτερος ὁ μαρτυρῆσαι δυνάμενος, αὐτὸς ἔσται μάρτυς ὁ πανταχοῦ παρών· δι᾽ ἑκάστου τῶν ῥημάτων ἐνέφηνεν, ὅτι τῆς πανταχοῦ γῆς ἐστι Δεσπότης. Καὶ εἶπεν Ἰακώβ· Ἰδοὺ ἡ στήλη αὕτη μαρτυρεῖ. Εἶτα πάλιν ὁ Λάβαν φησίν· Ἐάν τε γὰρ ἐγὼ μὴ διαβῶ πρὸς σὲ, μήτε σὺ διαβῇς πρὸς ἐμὲ τὸν βουνὸν τοῦτον καὶ τὴν στήλην ταύτην ἐπὶ κακίᾳ, ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ, καὶ ὁ Θεὸς Ναχὼρ κρίνοι ἀνὰ μέσον ἡμῶν. Θέα πῶς μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ τὸν πάππον τὸν ἑαυτοῦ συνῆψεν, ἀδελφὸν μὲν τοῦ πατριάρχου τυγχάνοντα, ἑαυτοῦ δὲ πάππον.
Μετάφραση
Και έδωσε στον τόπο το όνομα, Βουνό μαρτυρίου. Έπειτα λέει: «Ας επιβλέψει ο Θεός ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα». Παρατήρησε πώς πάλι ο Λάβαν επικαλείται την κρίση του Θεού· διότι λέει: «Ας επιβλέψει ο Θεός ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα, επειδή θα αποχωριστούμε ο ένας από τον άλλον. Τώρα», λέει, «θα χωριστούμε, και εσύ μεν θα αναχωρήσεις στη δική σου γη, ενώ εγώ θα επιστρέψω στον δικό μου οίκο. Εάν ταπεινώσεις τις κόρες μου, εάν λάβεις γυναίκες επιπλέον των θυγατέρων μου, πρόσεξε, κανείς δεν είναι μαζί μας που να μας βλέπει· ο Θεός είναι μάρτυρας». Παρατήρησε πώς και μία και δύο και πολλές φορές καλεί τον Θεό ως μάρτυρα. Διότι, πράγματι, η θεία πρόνοια που εκδηλώθηκε προς τον Ιακώβ τον δίδαξε πόση είναι η δύναμη του Δεσπότου, και ότι είναι αδύνατον να διαφύγει κάτι από τον ακοίμητο οφθαλμό Του. Γι' αυτό λέει: «Ακόμη και αν χωριστούμε, ακόμη και αν δεν υπάρχει κανείς άλλος που να μπορεί να μαρτυρήσει, Εκείνος θα είναι μάρτυρας, ο Οποίος είναι πανταχού παρών»· με καθένα από τα λόγια του φανέρωσε ότι ο Θεός είναι Δεσπότης όλης της γης. Και είπε ο Ιακώβ: «Ιδού, η στήλη αυτή μαρτυρεί». Έπειτα πάλι ο Λάβαν λέει: «Εάν εγώ δεν περάσω προς εσένα, ούτε εσύ περάσεις προς εμένα αυτό το βουνό και αυτή τη στήλη για κακό σκοπό, ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ναχώρ ας κρίνει ανάμεσά μας». Δες πώς, μαζί με τον πατέρα, συνέδεσε και τον δικό του παππού, ο οποίος τύγχανε μεν αδελφός του πατριάρχη, δικός του δε παππούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες