Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 32:13

Και αφού πήρε, λέει, δώρα από τα αγαθά που έφερνε μαζί του, τα έστειλε στον αδελφό του, αφού διαχώρισε σε ομάδες όσα έστειλε και έδωσε εντολές, ώστε και με τα λόγια να τον εξευμενίσουν και να του αναγγείλουν την άφιξή του. Διότι πείτε, λέει, ότι: «Ιδού, ο δούλος σου καταφθάνει πίσω μας»· ώστε πρώτα να τον εξευμενίσει, και τότε να πραγματοποιηθεί η πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση μαζί του.

Εσύ όμως μου είπες: «Θα σε ευεργετήσω». Πόση άραγε ευφροσύνη δεν θα είχε εξαλείψει αυτός ο φόβος, έστω και αν όλο τον προηγούμενο χρόνο της ζωής του τον είχε περάσει μέσα σε ευθυμία; Τώρα όμως ολόκληρη η ζωή του, ήδη από εκείνη την ημέρα, κατά την οποία, ενώ επρόκειτο να λάβει τις ευλογίες, κόντευε να πεθάνει από τον φόβο, είχε συνυφανθεί με συμφορές και επιβουλές. Διότι τόσο πολύ τον κατείχε τότε ο φόβος, ώστε ούτε μετά τη συνάντησή τους, μολονότι ο αδελφός του του συμπεριφέρθηκε με καλοσύνη και φιλανθρωπία, δεν μπόρεσε να πάρει θάρρος και να αποβάλει την αγωνία. Όταν, λοιπόν, εκείνος τον παρακαλούσε να αναχωρήσουν μαζί, αυτός, σαν να επρόκειτο να απαλλαγεί από κάποιο θηρίο, τον παρακαλούσε και μηχανευόταν την αναχώρησή του, λέγοντας: «Κύριέ μου, γνωρίζεις ότι τα παιδιά είναι ευαίσθητα, και ότι τα πρόβατα και τα βόδια που γεννούν αποτελούν δική μου φροντίδα· εάν λοιπόν τα πιέσω πολύ στην πορεία, σε μία ημέρα θα πεθάνουν όλα τα κτήνη. Ας προχωρήσει ο κύριός μου μπροστά από τον δούλο του, και εγώ θα ακολουθήσω στον δρόμο ανάλογα με τις δυνάμεις μου, με τον αργό ρυθμό της πορείας που έχω μπροστά μου, και με το βήμα των παιδιών μου, μέχρι να έλθω προς τον κύριό μου στη Σηείρ». Και αφού ανέπνευσε για λίγο από εκείνους τους κινδύνους, έπεσε και πάλι σε άλλον, πολύ πιο φοβερό φόβο.