Ἀποκεχρῆσθαι μὲν γὰρ καὶ ταῖς ἀνθρωπίναις ἡμᾶς εὐτεχνίαις εἰς τὸ ἀγαθὸν, τὸ ἀπεῖργον οὐδὲν, εἴη δ᾽ ἂν, οἶμαι, τῶν λίαν ἐπαινουμένων. Ζητεῖν δὲ ἀνάγκη, κἂν εἰ τοῦτο γένοιτο παρ᾽ ἡμῶν, τὴν παρὰ Θεοῦ φροντίδα, καὶ τὴν ἄνωθεν ἐπικουρίαν, «οὐ φρονοῦντας τὰ ὑψηλά·» διενθυμουμένους δὲ μᾶλλον τὸ γεγραμμένον· «Ὅσῳ μέγας εἶ, τοσούτῳ ταπεινοῦ σεαυτὸν, καὶ ἔναντι Κυρίου εὑρήσεις χάριν.» Οὕτω φρονεῖν τε καὶ δρᾷν ᾑρημένοι τὰ ἐκ τῆς εἰρήνης κερδανοῦμεν ἀγαθὰ, καὶ τοὺς καθ᾽ ἡμῶν ἀγριαίνοντας εἰς ἡμερότητα μεταστρέψομεν. «Θῆρες γὰρ ἄγριοι, φησὶν, εἰρηνεύσουσί σοι.» Τοῦτο πέπραχεν Ἰακώβ. Οὐ γὰρ μόνοις τὸν ἀδελφὸν αἱμύλοις καὶ ἁπαλοῖς ἐκμειλίσσεται λόγοις, ἀλλὰ καὶ ξενίων καὶ τῶν ὄντων ἐποιεῖτο κοινωνὸν, μερίδα λιπαρωτάτην ἀπονέμων αὐτῷ, πρόβατά τε καὶ βόας, αἶγάς τε καὶ ὄνους, καμήλους καὶ μόσχους. Κρείττων γὰρ εἰρήνη χρημάτων, καὶ προοιχέσθω φιλίας τῆς εἰς ἀδελφοὺς τῶν προσκαίρων ἡ κτῆσις. Καὶ γοῦν ἐδεδίει μὲν, ὡς ἔφην, ὁ θεσπέσιος Ἰακὼβ, τὸν ἀδελφὸν Ἡσαῦ, καὶ ὡς αὐτίκα δὴ μάλα τὰ ἐξ ὀργῆς πεισόμενος, ἄθυμος ἦν, καὶ φθόνον πατήσας τὸν ἐν ἀρχαῖς περιέφυ τὸν Ἰακὼβ, καὶ σὺν δακρύοις ἠσπάζετο, καὶ τοῖς φύσεως νόμοις τὸ βραδύνειν δύνασθαι τὰ εἰς ἀγάπην ἐδίδου.
Μετάφραση
Διότι το να χρησιμοποιούμε και εμείς τις ανθρώπινες ικανότητες για το καλό δεν εμποδίζεται από τίποτε, και θα ήταν, νομίζω, από τα πλέον αξιέπαινα. Είναι όμως ανάγκη να ζητούμε, ακόμη κι αν το πράξουμε αυτό από μέρους μας, τη φροντίδα του Θεού και την άνωθεν βοήθεια, «χωρίς να υψηλοφρονούμε», αλλά μάλλον αναλογιζόμενοι αυτό που έχει γραφτεί: «Όσο μεγάλος είσαι, τόσο να ταπεινώνεις τον εαυτό σου, και ενώπιον του Κυρίου θα βρεις χάρη». Έχοντας επιλέξει να σκεπτόμαστε και να ενεργούμε με αυτόν τον τρόπο, θα κερδίσουμε τα αγαθά της ειρήνης, και θα μεταστρέψουμε σε ημερότητα αυτούς που αγριεύουν εναντίον μας. «Διότι τα άγρια θηρία», λέει, «θα ειρηνεύσουν μαζί σου». Αυτό έπραξε ο Ιακώβ. Διότι δεν εξευμενίζει τον αδελφό του μόνο με γλυκύτατους και απαλούς λόγους, αλλά τον έκανε και μέτοχο στα δώρα και στα υπάρχοντά του, δίνοντάς του το πιο πλούσιο μερίδιο, πρόβατα και βόδια, κατσίκες και όνους, καμήλες και μοσχάρια. Διότι η ειρήνη είναι ανώτερη από τα χρήματα, και ας παραμερίζεται η απόκτηση των πρόσκαιρων αγαθών μπροστά στη φιλία προς τους αδελφούς. Και πράγματι φοβόταν μεν, όπως είπα, ο θεσπέσιος Ιακώβ τον αδελφό του Ησαύ, και καθώς περίμενε ότι θα υποστεί αμέσως τις συνέπειες της οργής του, ήταν περίλυπος· εκείνος όμως, καταπατώντας τον αρχικό φθόνο, αγκάλιασε τον Ιακώβ και τον ασπαζόταν με δάκρυα, επιτρέποντας στους νόμους της φύσης να επιδείξουν τη δύναμή τους για αγάπη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες