Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 34:31

Διότι η Δείνα, η κόρη του Ιακώβ, δηλαδή του Ισραήλ —επειδή ο Ιακώβ μετονομάστηκε σε Ισραήλ— βγήκε κάποτε από τη σκηνή του πατέρα της, διότι επιθύμησε να δει τις κόρες των κατοίκων της περιοχής. Βρισκόταν δε στα Σίκιμα. Έπειτα, βρίσκοντάς την ο Συχέμ, ο γιος του Εμμώρ, της επιτέθηκε ξαφνικά και τη βίασε, στερώντας της την παρθενία. Δυσανασχετώντας λοιπόν υπερβολικά για αυτό το γεγονός οι αδελφοί της νεαρής, ο Λευί και ο Συμεών, καταστρώνουν δόλο: έπεισαν τους κατοίκους των Σικίμων να περιτμηθούν. Και όταν συνέβη αυτό, ενώ εκείνοι πονούσαν ακόμη και ήταν καταβεβλημένοι από τους πόνους, τους κατέσφαξαν ολοκληρωτικά, λέγοντας το εξής στον πατέρα τους που τους κατηγορούσε για την αχαλίνωτη οργή τους: «Μα σαν πόρνη θα μεταχειρίζονται την αδελφή μας;». Αυτήν ακριβώς την ιστορία μας υπενθυμίζει τώρα, λέγοντας με ένα ορισμένο ήθος: φόνευσαν τα Σίκιμα, επειδή διέπραξαν ανομία μέσα στον οίκο του Ισραήλ. Αυτό το λέει, κατηγορώντας τους τότε, ότι διέπραξαν αμάρτημα απέναντι στον οίκο του Ιακώβ, δηλαδή του Ισραήλ, αφαιρώντας την παρθενία της νεαρής. Για αυτόν τον λόγο, δηλώνει, και εμείς σκοτώσαμε τα Σίκιμα.

Έπειτα, εξαιτίας αυτού του γεγονότος, ο μακάριος Ιακώβ ήταν περίτρομος· και προσδοκώντας ότι αμέσως θα καταστραφεί ολοσχερώς μαζί με τα παιδιά του και με όλους όσους ανήκαν στον οίκο του, επιτίμησε εκείνους που τα είχαν πράξει αυτά και είπε τα εξής: «Με κάνατε μισητό, ώστε να θεωρούμαι κακός στους κατοίκους της γης, στους Χαναναίους και στους Φερεζαίους. Εγώ είμαι ολιγάριθμος, και εάν συγκεντρωθούν εναντίον μου, θα με κατακόψουν, και θα εξολοθρευθώ εγώ και ο οίκος μου». Και οι νεαροί δεν εγκατέλειπαν με κανέναν τρόπο το θράσος τους, διότι απαντούσαν λέγοντας: «Μα σαν πόρνη θα μεταχειρίζονται την αδελφή μας;» Επειδή όμως, όπως είπα, ο δίκαιος ήταν πάρα πολύ φοβισμένος, προσέπεσε πάλι στον σωτήρα Θεό. Έπειτα, ο φιλοδίκαιος Θεός του υποσχέθηκε να τον απαλλάξει από τους φόβους του, και μάλιστα σύντομα, λέγοντας τα εξής: «Σήκω και ανέβα στον τόπο Βαιθήλ και κατοίκησε εκεί, και κατασκεύασε εκεί θυσιαστήριο στον Θεό που σου εμφανίστηκε όταν διέφευγες από το πρόσωπο του Ησαύ, του αδελφού σου».

Διότι την ατίμασε, αφαιρώντας την παρθενία της. Εκείνοι όμως, αγανακτώντας γι’ αυτό και μηχανευόμενοι τον φόνο του με τέχνασμα, τους έπειθαν προηγουμένως να δεχθούν την πατροπαράδοτη περιτομή τους, με την πρόφαση ότι αμέσως θα γίνονταν συγγενείς κατά το γένος, αν διάλεγαν να πράξουν αυτό. Όταν όμως εκείνοι το έπραξαν, τους φόνευσαν αιφνιδίως, νομίζοντας ότι θα τους αρκούσε ως απολογία το να λέγουν: «Αλλά μήπως θα μεταχειρισθούν την αδελφή μας σαν πόρνη;» Πρέπει λοιπόν τώρα να προχωρήσουμε σε εκείνο που μοιάζει με το γεγονός αυτό, και να διαμορφώσουμε, όσο είναι δυνατόν, ορθά το θεώρημα, συλλέγοντας από παντού όσα συντελούν στη διασάφησή του.

Αλλά δεν έχουν έτσι τα πράγματα· διότι και οι ίδιοι τότε δικαιολογήθηκαν στον πατέρα τους για την πράξη τους, υποστηρίζοντας ότι ενήργησαν δίκαια. Διότι, όταν ο πατέρας τους τούς είπε: «Με κάνατε μισητό, ώστε να φανώ κακός σε όλους τους κατοίκους της γης, στους Χαναναίους και στους Φερεζαίους· εγώ είμαι λιγοστός σε αριθμό, και αν συναχθούν εναντίον μου, θα με κατακόψουν και θα εξολοθρευτώ, εγώ και ο λαός μου», εκείνοι αποκρίθηκαν λέγοντας: «Αλλά μήπως έπρεπε να μεταχειριστούν την αδελφή μας σαν πόρνη;». Επομένως, είναι περισσότερο αξιέπαινοι παρά αξιοκατάκριτοι σε αυτό το ζήτημα, διότι, αν και νέοι στην ηλικία, έδειξαν τέτοιο ζήλο εξαιτίας της αδελφής τους που διαφθάρηκε τότε από τον γιο του Συχέμ. Ακόμη και ο ίδιος ο Ιακώβ, αργότερα, χαρίζοντας την πόλη στον μακάριο Ιωσήφ, είπε: «Εγώ σου δίνω τη Συχέμ κατ' εξαίρεση από όλους τους αδελφούς σου, την οποία πήρα από το χέρι των Αμορραίων με το μαχαίρι μου και το τόξο μου», ώστε και ο ίδιος ο Ιακώβ μαρτυρεί ότι δικαίως αναιρέθηκαν οι κάτοικοι της Συχέμ.

Ας μην παραμελούμε, λοιπόν, τους νέους, αλλά βλέποντας τη φωτιά του καμινιού, πριν κυλήσουν στην ασέλγεια, ας σπεύδουμε σύμφωνα με τον νόμο του Θεού να τους συνάπτουμε σε γάμο, ώστε να διατηρείται σε αυτούς η σωφροσύνη και να μην υποστούν καμία φθορά από την ακολασία, έχοντας επαρκή παραμυθία και όντας ικανοί να καταστέλλουν τα σκιρτήματα της σάρκας και να παραμείνουν απαλλαγμένοι από την τιμωρία. Αλλά ας δούμε πώς όσα έπραξαν τα παιδιά επηρέασαν τον γέροντα. Διότι, λέγει, είπε ο Ιακώβ: «Συμεών και Λευί, με κάνατε μισητό, ώστε να φαίνομαι κακός στους κατοίκους της γης». «Για ποιον λόγο», λέει, «επιδείξατε τέτοια εκδίκηση; Διότι όσα πράξατε θα μου προξενήσουν τεράστιο μίσος από όλους τους κατοίκους της γης». Έπειτα, φανερώνοντας τον φόβο στον οποίο είχε περιέλθει, λέει: «Εγώ, όμως, έχω λιγοστούς ανθρώπους, και αν συγκεντρωθούν εναντίον μου, θα με κατακόψουν και θα εξολοθρευτώ». Είναι σαν να τους έλεγε: «Δεν γνωρίζετε ότι, επειδή είμαστε λίγοι, εύκολα θα πάθουμε και εμείς τα ίδια που εσείς θελήσατε να κάνετε σε αυτούς; Και όπως ακριβώς ο Συχέμ έγινε αιτία αυτού του ολέθρου για τον πατέρα του και για όλους τους κατοίκους της πόλης, έτσι γίνατε κι εσείς για εμένα. Διότι εξαιτίας σας θα γίνω και εγώ μισητός, και τίποτα δεν εμποδίζει να εξολοθρευτώ εξαιτίας της δικής σας θρασύτητας». Αυτοί όμως, αναφέρει, απάντησαν: «Μήπως έπρεπε να μεταχειριστούν την αδελφή μας σαν πόρνη;»

Παρατήρησε τα παιδιά που επέδειξαν άμυνα για χάρη της σωφροσύνης· διότι απολογούνται στον πατέρα και λένε: Μας ντρόπιασαν, τρόπον τινά, μεταχειρίστηκαν την αδελφή μας σαν πόρνη· και για τον λόγο αυτόν αναγκαστήκαμε να πράξουμε τούτο, ώστε να γίνει δίδαγμα και στους μεταγενέστερους, για να μην τολμούν τέτοιες πράξεις.