Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 38:1

Περί του Ιούδα και της Θάμαρ. α'. Σκοπός της θεόπνευστης Γραφής είναι να μας υποδείξει το μυστήριο του Χριστού μέσα από αναρίθμητα γεγονότα. Θα μπορούσε κανείς να την παρομοιάσει με μια λαμπρή και αξιοθαύμαστη πόλη, η οποία δεν έχει μόνο μία εικόνα του βασιλιά, αλλά πάρα πολλές, τοποθετημένες περίοπτα σε κάθε σημείο. Διότι παρατήρησε πώς δεν παραλείπει κανένα από τα διηγήματα που συντελούν σε αυτόν τον σκοπό, αλλά αναφέρεται σε όλα. Και αν τυχόν η διήγηση της ιστορίας περιέχει κάτι το άσχημο, δεν δίνει καμία σημασία σε τέτοιου είδους πράγματα, εφόσον εξυφαίνεται όμορφα ο προκείμενος σκοπός της. Διότι δεν είναι σκοπός της να κατακρίνει τη ζωή των αγίων· κάθε άλλο· αλλά μάλλον να διαμορφώσει μέσα μας τη γνώση του μυστηρίου, μέσα από τα οποία ο λόγος γι' αυτό θα καταστεί σαφής και αληθινός· και έτσι δεν θα επιδέχεται από πουθενά καμία επίκριση ότι έχει αστοχήσει ως προς την αλήθεια. Μας περιγράφεται λοιπόν ξανά στο πρόσωπο του Ιούδα, αλλά και της Θάμαρ, το μυστήριο της οικονομίας του Σωτήρα. Διότι συνέβη, λέει, εκείνον τον καιρό, να κατέβει ο Ιούδας μακριά από τους αδελφούς του, και έφτασε σε κάποιον άνδρα Οδολαμίτη, που ονομαζόταν Ήρας. Και είδε εκεί ο Ιούδας την κόρη ενός Χαναναίου, που ονομαζόταν Σαβά. Και την πήρε, και εισήλθε σε αυτήν, και αφού συνέλαβε, γέννησε γιο, και του έδωσε το όνομα Ηρ. Και αφού συνέλαβε πάλι, γέννησε γιο, και του έδωσε το όνομα Αυνάν.

3. Κατέβηκε λοιπόν ο Ιούδας και έφτασε σε κάποιον άνθρωπο, που ονομαζόταν Ειράς. Αυτός δε ήταν βοσκός και επιδέξιος στα ποιμενικά έργα. Και αφού είδε εκεί τη Σαυά, την έκανε σύζυγό του, και την ανέδειξε μητέρα τριών παιδιών· εννοώ τον Ηρ και τον Αυνάν, καθώς και τον Σηλώμ. Και το μεν όνομα Ηρ ερμηνεύεται δερμάτινος, δηλαδή σάρκινος· το δε Αυνάν αυτός που πλήττει την καρδιά· και ο τρίτος εκσπασμός, δηλαδή απελευθέρωση και ειρήνευση. Κατέβηκε δε και από τους ουρανούς, σαν από κάποια άγια γη, ο μονογενής Λόγος του Θεού, ο οποίος αληθινά υμνείται και είναι εκ φύσεως ενδεδυμένος τη δόξα της βασιλείας. Διότι αυτό ακριβώς θα μπορούσε να μας υποδηλώσει το πρόσωπο του Ιούδα· καθότι η σημασία του ονόματός του δηλώνει αίνεση. Πιο βασιλική δε από τις άλλες, και στο άκρο της υπεροχής έχει τοποθετηθεί η φυλή του Ιούδα. Γι' αυτό και ο θεσπέσιος Ιακώβ, δίνοντας την ευλογία του σε αυτόν, λέει: «Ιούδα, εσένα ας αινέσουν οι αδελφοί σου». Και ο σοφότατος Παύλος επιβεβαίωσε ότι από τη φυλή του Ιούδα ανέτειλε ο Χριστός, ο οποίος υμνείται από όλη την κτίση. Κατέβηκε λοιπόν ο μονογενής Λόγος του Θεού, και εμφανίστηκε στην έρημο Μαδιάμ στον μακάριο Μωυσή, ο οποίος τότε ποίμαινε τα πρόβατα.

Ακόμη περί του Ιωσήφ. Πρέπει να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα των λόγων που έχουμε ήδη αρχίσει να κάνουμε σχετικά με τον Ιωσήφ, εφόσον η ιστορία που παρεμβλήθηκε ενδιάμεσα έφτασε πλέον στο κατάλληλο για αυτήν τέλος, εννοώ την ιστορία περί του Ιούδα και βεβαίως της Θάμαρ. Διότι, ανάγοντας τον θεσπέσιο Ιωσήφ στο πρόσωπο του Χριστού, λέγαμε ότι ρίχτηκε στον λάκκο από τους αδελφούς του, αλλά στη συνέχεια ανασύρθηκε και πουλήθηκε στους Ισμαηλίτες, οι οποίοι ήταν έμποροι των πιο εύοσμων αρωμάτων και μεταφορείς σε εκείνους που δεν τα είχαν. Και προσθέσαμε, λέγοντας ότι μέσω αυτών μεταφέρθηκε στη χώρα των Αιγυπτίων.