Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 38:18

Διότι ο Ιούδας, έχοντας ανεβεί για να κουρέψει τα πρόβατά του, έκανε τη συνεύρεση μαζί της ως πάρεργο της διαδρομής του· και της επιτρέπει να κρατήσει τη ράβδο, τον δακτύλιο και το περιδέραιο, υποσχόμενος να στείλει και ένα ερίφιο. Επειδή, δηλαδή, ο Χριστός έχει ως κύρια και αναγκαιότατη μέριμνα το να δέχεται τους καρπούς του λογικού ποιμνίου, προφανώς εκείνων που έχουν πιστέψει και αγιαστεί εν Πνεύματι, θα κάνει κατά καιρούς την εν Πνεύματι κοινωνία με τη Συναγωγή των Ιουδαίων σαν κάτι το παροδικό και όχι απολύτως εσκεμμένο· θα την αναδείξει όμως καρποφόρα, ώστε να κυοφορεί τη σοφία που προέρχεται από Αυτόν. Και θα παραδώσει τον εαυτό Του σε αυτήν, όπως ακριβώς και σε εμάς τους ίδιους, ως ράβδο δυνάμεως, ως εικόνα και ομοίωση του Θεού και Πατέρα (διότι αυτό συμβολίζει ο δακτύλιος), ως ωραιότερο στο κάλλος από τους υιούς των ανθρώπων.

Ακόμη περί του Ιωσήφ. Πρέπει να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα των λόγων που έχουμε ήδη αρχίσει να κάνουμε σχετικά με τον Ιωσήφ, εφόσον η ιστορία που παρεμβλήθηκε ενδιάμεσα έφτασε πλέον στο κατάλληλο για αυτήν τέλος, εννοώ την ιστορία περί του Ιούδα και βεβαίως της Θάμαρ. Διότι, ανάγοντας τον θεσπέσιο Ιωσήφ στο πρόσωπο του Χριστού, λέγαμε ότι ρίχτηκε στον λάκκο από τους αδελφούς του, αλλά στη συνέχεια ανασύρθηκε και πουλήθηκε στους Ισμαηλίτες, οι οποίοι ήταν έμποροι των πιο εύοσμων αρωμάτων και μεταφορείς σε εκείνους που δεν τα είχαν. Και προσθέσαμε, λέγοντας ότι μέσω αυτών μεταφέρθηκε στη χώρα των Αιγυπτίων.

Εκείνος υποσχέθηκε να στείλει ένα ερίφιο. Εκείνη δε είπε: Εάν μου δώσεις αρραβώνα, έως ότου το στείλεις. Και της έδωσε τον δακτύλιο, και τον ορμίσκο, και τη ράβδο, και εισήλθε προς αυτήν, και συνέλαβε από αυτόν.

Και ο Ιούδας, θεωρώντας ότι αυτή ήταν πραγματικά πόρνη (επειδή το πρόσωπό της ήταν καλυμμένο), συνευρέθηκε μαζί της και της έδωσε ως ενέχυρο περιδέραιο, δαχτυλίδι και ράβδο. Όταν δε, μετά από αυτά, αναγγέλθηκε ότι η Θάμαρ κυοφορεί, ο πεθερός της ο Ιούδας διέταξε να κατακαεί. Εκείνη όμως έστειλε μήνυμα λέγοντας ότι έχει συλλάβει από τον άνδρα στον οποίο ανήκει το δαχτυλίδι.

«Και αφού έβγαλε τα ρούχα της χηρείας της, φόρεσε το πέπλο, στολίστηκε και κάθισε στον δρόμο προς τη Θαμνά. Διότι είδε ότι ο Σηλώμ είχε μεγαλώσει, αλλά εκείνος δεν της τον είχε δώσει για σύζυγο. Και όταν την είδε ο Ιούδας, πλησίασε προς το μέρος της και της είπε: "Άφησέ με να έλθω μαζί σου". Επειδή δεν γνώριζε ότι είναι νύφη του. Εκείνη δε του είπε: "Τι θα μου δώσεις, εάν έλθεις μαζί μου;" Εκείνος απάντησε: "Εγώ θα σου στείλω ένα κατσικάκι από το κοπάδι μου". Εκείνη του είπε: "Δώσε μου έναν αρραβώνα (εγγύηση), μέχρι να μου το στείλεις". Και εκείνος είπε: "Τι αρραβώνα να σου δώσω;" Εκείνη απάντησε: "Το δαχτυλίδι σου, το περιδέραιό σου και το ραβδί που κρατάς στο χέρι σου". Και της τα έδωσε, και συνευρέθηκε μαζί της, και εκείνη συνέλαβε από αυτόν.» Σχόλιο: Τρεις γιους είχε ο πεθερός της Θάμαρ, ο Ιούδας, και τους δύο, τον έναν μετά τον άλλον, τους είχε νυμφεύσει μαζί της. Και καθώς αυτοί πέθαναν άτεκνοι, αρνήθηκε να νυμφεύσει τον τρίτο του γιο με αυτήν, επειδή φοβήθηκε μήπως πεθάνει και αυτός. Η Θάμαρ, λοιπόν, έχοντας περιπέσει στο όνειδος της ατεκνίας και φοβούμενη τον κίνδυνο της πορνείας, ενεργώντας κατ' οικονομίαν απέναντι στον πεθερό της, συνευρέθηκε μαζί του και γεννά από αυτόν δύο παιδιά, τον Φαρές και τον Ζαρά. «Είπε η αδελφή του Μωυσή στη θυγατέρα του Φαραώ: "Θέλεις να σου καλέσω μια γυναίκα τροφό από τις Εβραίες, για να σου θηλάσει το παιδί;" Και η θυγατέρα του Φαραώ τής είπε: "Πήγαινε". Και αφού πήγε η νεαρή κοπέλα, κάλεσε τη μητέρα του παιδιού.»

Τι σημαίνει η ιστορία του Ιούδα και της Θάμαρ; Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, αφού γεννήθηκε κατά σάρκα από τη φυλή του Ιούδα και ήλθε στην οδό του βίου προς τα απολωλότα πρόβατα του οίκου Ισραήλ, βρήκε στην οδό της πλάνης την Εκκλησία των εθνών, η οποία είχε εκπορνευθεί ακολουθώντας άλλους θεούς, και αφού ενώθηκε μαζί της, της παρέσχε ράβδο, περιδέραιο και δαχτυλίδι, δηλαδή τη νέκρωση διά του σταυρού, την ευσεβή δοξασία περί των όντων και τη χάρη του Πνεύματος, και με απλά λόγια, την πρακτική, φυσική και θεολογική γνώση.