Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 38:2

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἶδεν ἐκεῖ ᾿Ιούδας θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαυά, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Περὶ τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Θάμαρ. αʹ. Σκοπὸς τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ, τὸ Χριστοῦ μυστήριον διὰ μυρίων ὅσων ἡμῖν κατασημῆναι πραγμάτων. Παρεικάσαι δ᾽ ἄν τις αὐτὴν λαμπρᾷ καὶ ἀξιαγάστῳ πόλει, καὶ οὐ μίαν ἐχούσῃ τὴν βασιλέως εἰκόνα, πλείστας δὲ ὅσας, καὶ ἐν τόπῳ παντὶ ἀνατεθειμένας περιφανῶς. Ἄθρει γὰρ ὅπως τῶν εἰς τοῦτο τελούντων διηγημάτων οὐδὲν μὲν παρίησιν, ἔρχεται δὲ διὰ πάντων. Κἂν εἰ ἔχοι τι τὸ ἀκαλλὲς τῆς ἱστορίας ὁ λόγος, δι᾽ οὐδενὸς ποιεῖται τὰ τοιάδε τυχὸν, ἔς τ᾽ ἂν αὐτῇ τὸ προκείμενον ἐξυφαίνηται καλῶς· Ποιεῖσθαι γὰρ κατάῤῥησιν τῆς τῶν ἁγίων ζωῆς οὐ σκοπὸς αὐτῇ· πολλοῦ γε καὶ δεῖ· διαμορφοῦν δὲ μᾶλλον ἡμῖν τοῦ μυστηρίου τὴν γνῶσιν, δι᾽ ὧν ἂν γένοιτο σαφής τε καὶ ἀληθὴς ὁ ἐπ᾽ αὐτῷ λόγος· καὶ οὐδαμόθεν ἔχων τὸ ἐπιτιμᾶσθαι δεῖν, ὡς τῆς ἀληθείας ἡμαρτηκώς. Γράφεται τοίνυν ἡμῖν ὡς ἐν τῷ Ἰούδᾳ πάλιν, καὶ μέντοι καὶ τῇ Θάμαρ, τῆς τοῦ Σωτῆρος οἰκονομίας τὸ μυστήριον. Ἐγένετο γὰρ, φησὶν, ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, κατέβη Ἰούδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, καὶ ἀφίκετο πρὸς ἄνδρα τινὰ Ὀδολαμίτην, ᾧ ὄνομα Ἵρας. Καὶ εἶδεν ἐκεῖ Ἰούδας θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαβά. Καὶ ἔλαβεν αὐτὴν, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἥρ. Καὶ συλλαβοῦσα πάλιν, ἔτεκεν υἱὸν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνᾶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί του Ιούδα και της Θάμαρ. α'. Σκοπός της θεόπνευστης Γραφής είναι να μας υποδείξει το μυστήριο του Χριστού μέσα από αναρίθμητα γεγονότα. Θα μπορούσε κανείς να την παρομοιάσει με μια λαμπρή και αξιοθαύμαστη πόλη, η οποία δεν έχει μόνο μία εικόνα του βασιλιά, αλλά πάρα πολλές, τοποθετημένες περίοπτα σε κάθε σημείο. Διότι παρατήρησε πώς δεν παραλείπει κανένα από τα διηγήματα που συντελούν σε αυτόν τον σκοπό, αλλά αναφέρεται σε όλα. Και αν τυχόν η διήγηση της ιστορίας περιέχει κάτι το άσχημο, δεν δίνει καμία σημασία σε τέτοιου είδους πράγματα, εφόσον εξυφαίνεται όμορφα ο προκείμενος σκοπός της. Διότι δεν είναι σκοπός της να κατακρίνει τη ζωή των αγίων· κάθε άλλο· αλλά μάλλον να διαμορφώσει μέσα μας τη γνώση του μυστηρίου, μέσα από τα οποία ο λόγος γι' αυτό θα καταστεί σαφής και αληθινός· και έτσι δεν θα επιδέχεται από πουθενά καμία επίκριση ότι έχει αστοχήσει ως προς την αλήθεια. Μας περιγράφεται λοιπόν ξανά στο πρόσωπο του Ιούδα, αλλά και της Θάμαρ, το μυστήριο της οικονομίας του Σωτήρα. Διότι συνέβη, λέει, εκείνον τον καιρό, να κατέβει ο Ιούδας μακριά από τους αδελφούς του, και έφτασε σε κάποιον άνδρα Οδολαμίτη, που ονομαζόταν Ήρας. Και είδε εκεί ο Ιούδας την κόρη ενός Χαναναίου, που ονομαζόταν Σαβά. Και την πήρε, και εισήλθε σε αυτήν, και αφού συνέλαβε, γέννησε γιο, και του έδωσε το όνομα Ηρ. Και αφού συνέλαβε πάλι, γέννησε γιο, και του έδωσε το όνομα Αυνάν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
γʹ. Καταβέβηκε τοίνυν Ἰούδας, καὶ ἀφίκετο πρὸς ἄνθρωπον, ᾧ ὄνομα Ἵρας. Αἰπόλος δὲ οὗτος καὶ τεχνίτης τὰ ποιμενικά. Καὶ τὴν Σαβᾶν ἐκεῖσε θεασάμενος, ἐποιεῖτο μὲν σύνοικον, μητέρα δὲ καὶ τριῶν ἀπέδειξε τέκνων· Ἣρ δὴ λέγω καὶ Αὐνᾶν, καὶ μέντοι καὶ Σηλώμ. Καὶ ὁ μὲν Ἣρ δερμάτινος, τουτέστι σάρκινος, ἑρμηνεύεται· πεπληγὼς δὲ καρδίαν Αὐνᾶν· ἐκσπασμὸς δὲ ὁ τρίτος, ἤγουν ὑπόλυσις καὶ εἰρήνευσις. Καταβέβηκε δὲ καὶ ἐξ οὐρανῶν, καθάπερ ἔκ τινος ἁγίας γῆς, ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος, ὁ ἀληθῶς ὑμνούμενος, καὶ τῆς βασιλείας τὴν δόξαν φυσικῶς ἀνημμένος. Τουτὶ γὰρ ἡμῖν τὸ Ἰούδα πρόσωπον ὑπεμφήνειεν ἄν· αἴνεσιν μὲν γὰρ ἡ τοῦ ὀνόματος σημασία δηλοῖ. Βασιλικωτάτη δὲ τῶν ἄλλων, καὶ ἐν ταῖς εἰς ἄκρον ὑπεροχαῖς ἡ Ἰούδα τέθειται φυλή. Τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Ἰακὼβ, τὴν ἐπ᾽ αὐτῷ ποιούμενος εὐλογίαν, Ἰούδα φησὶ, «Σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου.» Μεμαρτύρηκε δὲ καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος, ὡς ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἀνέφυ Χριστὸς, ὁ παρὰ πάσης κτίσεως ὑμνούμενος. Καταβέβηκε τοίνυν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος, καὶ ἐπεφοίτησε μὲν τῇ ἐρήμῳ Μαδιὰμ διαποιμαίνοντι τότε τῷ μακαρίῳ Μωσεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
3. Κατέβηκε λοιπόν ο Ιούδας και έφτασε σε κάποιον άνθρωπο, που ονομαζόταν Ειράς. Αυτός δε ήταν βοσκός και επιδέξιος στα ποιμενικά έργα. Και αφού είδε εκεί τη Σαυά, την έκανε σύζυγό του, και την ανέδειξε μητέρα τριών παιδιών· εννοώ τον Ηρ και τον Αυνάν, καθώς και τον Σηλώμ. Και το μεν όνομα Ηρ ερμηνεύεται δερμάτινος, δηλαδή σάρκινος· το δε Αυνάν αυτός που πλήττει την καρδιά· και ο τρίτος εκσπασμός, δηλαδή απελευθέρωση και ειρήνευση. Κατέβηκε δε και από τους ουρανούς, σαν από κάποια άγια γη, ο μονογενής Λόγος του Θεού, ο οποίος αληθινά υμνείται και είναι εκ φύσεως ενδεδυμένος τη δόξα της βασιλείας. Διότι αυτό ακριβώς θα μπορούσε να μας υποδηλώσει το πρόσωπο του Ιούδα· καθότι η σημασία του ονόματός του δηλώνει αίνεση. Πιο βασιλική δε από τις άλλες, και στο άκρο της υπεροχής έχει τοποθετηθεί η φυλή του Ιούδα. Γι' αυτό και ο θεσπέσιος Ιακώβ, δίνοντας την ευλογία του σε αυτόν, λέει: «Ιούδα, εσένα ας αινέσουν οι αδελφοί σου». Και ο σοφότατος Παύλος επιβεβαίωσε ότι από τη φυλή του Ιούδα ανέτειλε ο Χριστός, ο οποίος υμνείται από όλη την κτίση. Κατέβηκε λοιπόν ο μονογενής Λόγος του Θεού, και εμφανίστηκε στην έρημο Μαδιάμ στον μακάριο Μωυσή, ο οποίος τότε ποίμαινε τα πρόβατα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἔτι περὶ τοῦ Ἰωσήφ. Ἐπὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ἰτέον, ὧν ἤδη φθάσαντες πεποιήμεθα, περὶ τοῦ Ἰωσήφ· εἰς τέλος ἡμῖν ἡκούσης τὸ αὐτῇ πρέπον ἤδη τῆς μεταξὺ παρεισκεκριμένης ἱστορίας. τῆς περὶ τοῦ Ἰούδα, φημὶ, καὶ μέντοι καὶ τῆς Θάμαρ. Μεταβαλόντες γὰρ εἰς τὸ Χριστοῦ πρόσωπον τὸν θεσπέσιον Ἰωσὴφ, ἐμβεβλῆσθαι μὲν ἐν τῷ λάκκῳ παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἐλέγομεν· ἀνακεκομίσθαι δὲ αὖ καὶ καταπεπράσθαι τοῖς Ἰσμαηλίταις, οἳ καὶ ἀρωμάτων τῶν εὐοσμοτάτων ἔμποροί τε ἦσαν καὶ τοῖς οὐκ ἔχουσι διακομισταί. Ἀπενηνέχθαι τε δι᾽ ἐκείνων αὐτὸν εἰς τὴν Αἰγυπτίων, προσθέντες εἰρήκαμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακόμη περί του Ιωσήφ. Πρέπει να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα των λόγων που έχουμε ήδη αρχίσει να κάνουμε σχετικά με τον Ιωσήφ, εφόσον η ιστορία που παρεμβλήθηκε ενδιάμεσα έφτασε πλέον στο κατάλληλο για αυτήν τέλος, εννοώ την ιστορία περί του Ιούδα και βεβαίως της Θάμαρ. Διότι, ανάγοντας τον θεσπέσιο Ιωσήφ στο πρόσωπο του Χριστού, λέγαμε ότι ρίχτηκε στον λάκκο από τους αδελφούς του, αλλά στη συνέχεια ανασύρθηκε και πουλήθηκε στους Ισμαηλίτες, οι οποίοι ήταν έμποροι των πιο εύοσμων αρωμάτων και μεταφορείς σε εκείνους που δεν τα είχαν. Και προσθέσαμε, λέγοντας ότι μέσω αυτών μεταφέρθηκε στη χώρα των Αιγυπτίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες