ΓΕΝΕΣΙΣ 38:9 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ὁ δὲ ἐπείπερ οὐκ ἤθελεν ἐγεῖραι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ, συνδιόλλυται τῷ πρώτῳ, θείας καὶ αὐτὸν εἰς τοῦτο ὑπενεγκούσης ὀργῆς. Εἶτα τὸν τρίτον, τουτέστι, τὸν Σηλὼμ, οὐκ ἐφίησιν ὁ πατὴρ μεταποιεῖσθαι τοῦ γάμου, μὴ ἄρα τοῖς πρώτοις συναπόληται δεδιώς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή όμως εκείνος δεν ήθελε να αναστήσει σπέρμα στον αδελφό του, εξολοθρεύεται μαζί με τον πρώτο, καθώς η θεία οργή επέφερε και σε αυτόν το ίδιο τέλος. Έπειτα, στον τρίτο, δηλαδή στον Σηλώμ, δεν επιτρέπει ο πατέρας να προχωρήσει σε αυτόν τον γάμο, φοβούμενος μήπως χαθεί και αυτός μαζί με τους πρώτους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἔτι περὶ τοῦ Ἰωσήφ. Ἐπὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ἰτέον, ὧν ἤδη φθάσαντες πεποιήμεθα, περὶ τοῦ Ἰωσήφ· εἰς τέλος ἡμῖν ἡκούσης τὸ αὐτῇ πρέπον ἤδη τῆς μεταξὺ παρεισκεκριμένης ἱστορίας. τῆς περὶ τοῦ Ἰούδα, φημὶ, καὶ μέντοι καὶ τῆς Θάμαρ. Μεταβαλόντες γὰρ εἰς τὸ Χριστοῦ πρόσωπον τὸν θεσπέσιον Ἰωσὴφ, ἐμβεβλῆσθαι μὲν ἐν τῷ λάκκῳ παρὰ τῶν ἀδελφῶν ἐλέγομεν· ἀνακεκομίσθαι δὲ αὖ καὶ καταπεπράσθαι τοῖς Ἰσμαηλίταις, οἳ καὶ ἀρωμάτων τῶν εὐοσμοτάτων ἔμποροί τε ἦσαν καὶ τοῖς οὐκ ἔχουσι διακομισταί. Ἀπενηνέχθαι τε δι᾽ ἐκείνων αὐτὸν εἰς τὴν Αἰγυπτίων, προσθέντες εἰρήκαμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακόμη περί του Ιωσήφ. Πρέπει να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα των λόγων που έχουμε ήδη αρχίσει να κάνουμε σχετικά με τον Ιωσήφ, εφόσον η ιστορία που παρεμβλήθηκε ενδιάμεσα έφτασε πλέον στο κατάλληλο για αυτήν τέλος, εννοώ την ιστορία περί του Ιούδα και βεβαίως της Θάμαρ. Διότι, ανάγοντας τον θεσπέσιο Ιωσήφ στο πρόσωπο του Χριστού, λέγαμε ότι ρίχτηκε στον λάκκο από τους αδελφούς του, αλλά στη συνέχεια ανασύρθηκε και πουλήθηκε στους Ισμαηλίτες, οι οποίοι ήταν έμποροι των πιο εύοσμων αρωμάτων και μεταφορείς σε εκείνους που δεν τα είχαν. Και προσθέσαμε, λέγοντας ότι μέσω αυτών μεταφέρθηκε στη χώρα των Αιγυπτίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ψέγειν τὸν ἀνεπίληπτον, εἰς Θεὸν ἁμαρτία. Ἐπίτασις κακίας, τὸ μὴ μόνον αὐτὸν ἁμαρτάνειν, ἀλλὰ καὶ συνηγορεῖν αὐτοῖς. ΤΙΤΛ. Γʹ. —Περὶ χαλεπῶν καὶ ἀνοσίων πράξεων. «Ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤγγισεν Ἰσραὴλ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ, ἐπορεύθη Ῥουβὴν, καὶ ἐπορνεύθη μετὰ Βάλλας τῆς παλλακῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. Καὶ ἤκουσεν Ἰσραὴλ, καὶ πονηρὸν ἐφάνη ἐναντίον αὐτοῦ.» «Γνοὺς δὲ Αὐνὰν, ὅτι οὐχ αὑτῷ ἔσται τὸ σπέρμα, καὶ ἐγένετο ὅταν εἰσῆλθεν πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν, τοῦ μὴ δοῦναι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.» «Ἐμισθώσατο ἑαυτῷ Ἀβιμέλεχ ἄνδρας κενοὺς καὶ δειλούς· καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εἰς Εὐφραθᾶ, καὶ ἀπέκτεινεν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, υἱοὺς Ἱεροβαὰλ οʹ ἄνδρας ἐπὶ λίθον ἕνα· καὶ κατελείφθη Ἰωθὰν υἱὸς Ἱεροβαὰλ ὁ νεώτερος, ὅτι ἐκρύβη.» «Ἐπελάβετο ὁ ἀνὴρ τῆς παλλακῆς αὐτοῦ, καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν πρὸς τοὺς ἔξω· καὶ ἔγνωσαν αὐτὴν, καὶ ἐνέπαιξαν αὐτὴν ὅλην τὴν νύκτα ἕως πρωΐ· καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὴν, καὶ ἀνέβη τῷ πρωΐ, καὶ ἦλθεν ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ὄρθρον, καὶ ἔπεσεν παρὰ τὰς θύρας τοῦ πυλῶνος τοῦ οἴκου, οὗ ἐκεῖ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, ἕως οὗ διαφαύσῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το να κατακρίνει κανείς τον ανεπίληπτο είναι αμαρτία ενώπιον του Θεού. Αποτελεί επιδείνωση της κακίας το να μην αμαρτάνει μόνο ο ίδιος, αλλά και να συνηγορεί υπέρ εκείνων που αμαρτάνουν. ΤΙΤΛΟΣ Γʹ. — Περί σκληρών και ανόσιων πράξεων. «Συνέβη δε, όταν κατασκήνωσε ο Ισραήλ σε εκείνη τη γη, να πάει ο Ρουβήν και να πορνεύσει με τη Βάλλα, την παλλακίδα του πατέρα του. Και το άκουσε ο Ισραήλ, και του φάνηκε πολύ κακό.» «Γνωρίζοντας δε ο Αυνάν ότι το σπέρμα δεν θα είναι δικό του, συνέβαινε, όταν ερχόταν σε επαφή με τη γυναίκα του αδελφού του, να το χύνει στη γη, για να μη δώσει απόγονο στον αδελφό του.» «Ο Αβιμέλεχ μίσθωσε για τον εαυτό του άνδρες αργόσχολους και άνανδρους· και τον ακολούθησαν, και εισήλθε στον οίκο του πατέρα του στην Εφραθά, και σκότωσε τους αδελφούς του, τους γιους του Ιεροβάαλ, εβδομήντα άνδρες πάνω σε μια πέτρα· και διασώθηκε ο Ιωθάμ, ο νεότερος γιος του Ιεροβάαλ, επειδή κρύφτηκε.» «Έπιασε τότε ο άνδρας την παλλακίδα του και την έβγαλε έξω σε αυτούς· και συνευρέθηκαν μαζί της, και την κακοποίησαν όλη τη νύχτα μέχρι το πρωί· έπειτα την έδιωξαν, και καθώς ξημέρωνε το πρωί, ήλθε η γυναίκα την ώρα του όρθρου και έπεσε μπροστά στις θύρες του πυλώνα του σπιτιού, όπου βρισκόταν ο άνδρας της, μέχρι να φωτίσει η ημέρα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες