Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 48:11

Πολύ σαφής προτύπωση θα μπορούσε να είναι ότι το μεν φιλί αποτελεί δείγμα αγάπης, το δε αγκάλιασμα ή η περιπλοκή αποτελεί δείγμα ενώσεως. Γι' αυτόν τον λόγο και ο σοφότατος Παύλος γράφει σε αυτούς που πίστεψαν στον Χριστό, άλλοτε μεν ότι «Τώρα όμως εσείς, που κάποτε ήσασταν μακριά, βρεθήκατε κοντά», επειδή προφανώς ο Χριστός τους έφερε κοντά, και άλλοτε πάλι ότι «Τώρα όμως, αφού γνωρίσατε τον Θεό, ή μάλλον αφού γνωριστήκατε από τον Θεό». Διότι ο Θεός και Πατέρας κρίνει άξιους της εποπτείας Του και αναγνωρίζει μόνο εκείνους που έχουν πνευματική οικειότητα με τον Υιό και έχουν πλουτίσει με την μέσω του Πνεύματος αναγέννηση υπό την εξουσία Του και δι' Αυτού. Όπως ακριβώς, βέβαια, και στην Αίγυπτο αναγνώριζε ως δικούς Του αυτούς που είχαν χριστεί με το αίμα του αμνού, λέγοντας: «Και θα δω το αίμα και θα σας προστατεύσω, και δεν θα πέσει επάνω σας πληγή για να σας εξολοθρεύσει, όταν θα πλήξω τη γη της Αιγύπτου». Και ο Ιακώβ, όντας σε μεγάλη ευθυμία προς τον γιο του, δηλαδή τον Ιωσήφ, είπε: «Ιδού, δεν στερήθηκα το πρόσωπό σου, και ιδού, ο Θεός μού έδειξε και τους απογόνους σου». Διότι, σε ό,τι αφορούσε τους Ιουδαίους, ο Πατέρας είχε στερηθεί τον Υιό. Επειδή νόμισαν ότι θα κρατηθεί από τις πύλες του άδη και ότι θα κείτεται νεκρός μαζί με τους άλλους, Τον παρέδωσαν στον θάνατο. Αλλά δεν ήταν δυνατόν να υποκύψει στον θάνατο ο αρχηγός της ζωής.

ΟΙ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ ΣΤΟΥΣ ΥΙΟΥΣ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ: ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ ΜΑΝΑΣΣΗ. Αφού λοιπόν προαναγγείλαμε τις ευλογίες που ειπώθηκαν από τον Ισαάκ, ας προχωρήσουμε και στις ευλογίες που δόθηκαν από τον ίδιο τον Ιακώβ προς τους υιούς. Διότι η Γραφή λέει τα εξής: «Όταν είδε ο Ισραήλ τους υιούς του Ιωσήφ, είπε: Ποιοι είναι αυτοί; Και εκείνος απάντησε: Είναι οι υιοί μου, που μου έδωσε ο Θεός εδώ. Και είπε: Φέρε τους κοντά μου, για να τους ευλογήσω. Τα μάτια όμως του Ιακώβ είχαν βαρύνει από τα γηρατειά και δεν μπορούσαν να δουν. Τους πλησίασε λοιπόν σε αυτόν, τους φίλησε και τους αγκάλιασε. Και είπε ο Ισραήλ προς τον Ιωσήφ: Ιδού, δεν στερήθηκα το πρόσωπό σου, και ιδού, ο Θεός μου έδειξε και τους απογόνους σου. Και τους απέσυρε ο Ιωσήφ από τα γόνατά του, και τον προσκύνησαν με το πρόσωπο στη γη. Παίρνοντας δε ο Ιωσήφ τους δύο υιούς του, τον Εφραίμ στα δεξιά του, δηλαδή στα αριστερά του Ισραήλ, και τον Μανασσή στα αριστερά του, δηλαδή στα δεξιά του Ισραήλ, τους πλησίασε σε αυτόν».

Και τους φίλησε, και τους αγκάλιασε, και είπε στον Ιωσήφ: Ιδού, δεν στερήθηκα το πρόσωπό σου, και ιδού, ο Θεός μου έδειξε και τους απογόνους σου. Μεγάλα, λέει, μου παρείχε η φιλανθρωπία του Θεού, και περισσότερα από όσα προσδοκούσα· μάλλον δε αυτά που ποτέ δεν προσδοκούσα. Διότι όχι μόνο δεν στερήθηκα το πρόσωπό σου, αλλά ιδού, αντίκρισα και εκείνους που γεννήθηκαν από εσένα. Και τους απομάκρυνε, λέει, ο Ιωσήφ από τα γόνατά του, και τον προσκύνησαν με το πρόσωπο επί της γης. Πρόσεξε και τα παιδιά, πώς από την αρχή και εκ προοιμίου τα δίδαξε να απονέμουν την οφειλόμενη τιμή στον γέροντα. Και αφού τους πήρε, λέει, ο Ιωσήφ, σύμφωνα με τα πρεσβεία των πρωτοτόκων, προσήγαγε τον Μανασσή, και έπειτα τον Εφραίμ.

Όταν δε εξαντλήθηκε το χρήμα της γης, οι άνθρωποι, δίνοντας τα ζώα τους, λάμβαναν σιτάρι· επειδή όμως και αυτά τελείωσαν και ο λιμός δεν σταματούσε, παρέδωσαν τους εαυτούς τους μαζί με τη γη. Και αφού έγιναν δούλοι του Φαραώ, έσπερναν και έδιναν το πέμπτο μέρος σε αυτόν, ενώ οι ίδιοι καρπώνονταν τα τέσσερα. Όταν επρόκειτο να πεθάνει ο Ιακώβ, ζήτησε όρκο από τον Ιωσήφ να μην τον θάψει στην Αίγυπτο, αλλά στον τάφο των πατέρων του. Και τους υιούς του Ιωσήφ, τον Εφραΐμ και τον Μανασσή, δεν τους κατατάσσει στην τάξη των εγγονών, αλλά των υιών. Η όραση του Ιακώβ είχε εξασθενήσει· αφού λοιπόν τους καταφίλησε και έπρεπε να τους ευλογήσει, ο Ιωσήφ έστησε τον Εφραΐμ στα αριστερά του Ιακώβ, και τον Μανασσή στα δεξιά. Ο Ιακώβ όμως έθεσε το δεξί του χέρι πάνω στον νεότερο που στεκόταν στα αριστερά, και το αριστερό του πάνω σε αυτόν που βρισκόταν στα δεξιά, και τους ευλόγησε, και ενώ ο Ιωσήφ νόμισε ότι ο πατέρας του το έκανε αυτό από άγνοια και προσπάθησε να τον διορθώσει, ο Ιακώβ δεν το δέχθηκε· διότι είπε ότι το έπραξε αυτό έχοντας επίγνωση, και όχι από άγνοια. Τότε ο Ιακώβ δίνει στον Ιωσήφ τη Σίκιμα ως εξαίρετο μερίδιο, την οποία είχαν κυριεύσει ο Συμεών και ο Λευί. Και ευλογεί τους υιούς του.