Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 48:6

Δες δε ότι ο λόγος για αυτά είναι αληθινός, στρέφοντας τον οφθαλμό της διανοίας σου στις ιερές Γραφές. Διότι αναφέρουν πάλι τα εξής: «Έγινε δε μετά από αυτά τα λόγια, και αναγγέλθηκε στον Ιωσήφ ότι ο πατέρας του ασθενεί. Και αφού πήρε μαζί του τους δύο υιούς του, τον Μανασσή και τον Εφραίμ, ήλθε προς τον Ιακώβ. Αναγγέλθηκε δε στον Ιακώβ με τα λόγια: Ιδού, ο υιός σου ο Ιωσήφ έρχεται προς εσένα· και ο Ισραήλ, αφού μάζεψε τις δυνάμεις του, κάθισε στο κρεβάτι. Και είπε ο Ιακώβ στον Ιωσήφ: Ο Θεός μου εμφανίστηκε σε μένα στη Λουζά, στη γη Χαναάν, και με ευλόγησε, και μου είπε: Ιδού, εγώ θα σε αυξήσω και θα σε πληθύνω, και θα σε κάνω συνάθροιση εθνών, και θα δώσω αυτή τη γη σε εσένα και στους απογόνους σου μετά από εσένα ως αιώνια ιδιοκτησία. Τώρα, λοιπόν, οι δύο υιοί σου, που σου γεννήθηκαν στη γη της Αιγύπτου πριν εγώ έλθω προς εσένα στην Αίγυπτο, είναι δικοί μου· ο Εφραίμ και ο Μανασσής θα είναι για μένα όπως ο Ρουβήν και ο Συμεών. Τα δε παιδιά που τυχόν θα γεννήσεις μετά από αυτούς, θα είναι δικά σου· θα ονομαστούν με το όνομα των αδελφών τους στις δικές τους κληρονομιές. Όταν εγώ ερχόμουν από τη Μεσοποταμία της Συρίας, πέθανε η μητέρα σου η Ραχήλ στη γη Χαναάν, ενώ πλησίαζα προς τον ιππόδρομο της Χαβραθά, πορευόμενος να έλθω στη γη Εφραθά, και την έθαψα στον δρόμο του ιπποδρόμου. Αυτή είναι η Βηθλεέμ.» Διότι ο μακάριος Ιακώβ είχε φθάσει σε καλά γηρατειά, σύμφωνα με τα γεγραμμένα.

Πλην όμως, αν και έχουμε κληθεί υιοί του Θεού και Πατρός, θα βρισκόμαστε πάλι υπό την εξουσία εκείνου που μας προσάγει και μας ενώνει με Αυτόν, δηλαδή του Χριστού. Διότι παρατήρησε πώς ο μακάριος Ιακώβ, αφού συμπεριέλαβε στα δικά του τέκνα τον Εφραίμ και τον Μανασσή, λέει: «Οι δε απόγονοι που θα αποκτήσεις, θα ανήκουν σε εσένα». Κατανοείς λοιπόν ότι, έστω κι αν ονομαζόμαστε υιοί του Θεού και Πατρός, δεν θα ανήκουμε καθόλου λιγότερο στον Χριστό. Και αυτό, νομίζω, είναι εκείνο που είπε προς τον Πατέρα: «Εκείνους που μου έδωσες από τον κόσμο, δικοί σου ήταν, και τους έδωσες σε εμένα· και έχω δοξαστεί σε αυτούς». Ο Ιακώβ μάλιστα έλεγε ότι η Ραχήλ έχει ταφεί στη Βηθλεέμ. Και υπενθυμίζουμε ότι πολλές φορές αναφέραμε τη Ραχήλ ως εικόνα και τύπο της Εκκλησίας που προέρχεται από τα έθνη.

Διότι το να λέει «οι δύο υιοί, οι οποίοι γεννήθηκαν στην Αίγυπτο προτού εγώ έλθω προς εσένα στην Αίγυπτο, είναι δικοί μου, ο Εφραίμ και ο Μανασσής, θα είναι για εμένα όπως ο Ρουβήν και ο Συμεών· τα δε έγγονα, τα οποία θα γεννήσεις μετά από αυτά, θα είναι δικά σου», σημαίνει το εξής: επειδή, δηλαδή, δώδεκα ήταν οι υιοί του Ιακώβ, από τους οποίους προήλθαν οι δώδεκα φυλές, τους δύο υιούς του Ιωσήφ τους διαχώρισε σε δύο φυλές, και έγιναν οι φυλές δεκατρείς, καθώς η φυλή του Ιωσήφ μοιράστηκε στους δύο υιούς· και έτσι δεν ήταν περιττός ο απόστολος Παύλος, ο δέκατος τρίτος μετά τους αποστόλους, ο οποίος, αφού εκλέχθηκε μέσα από τον αριθμό των φυλών, συγκαταλέχθηκε και κατ' αυτόν τον τρόπο στάλθηκε ως απόστολος στα έθνη.

Αυτούς, λέγει, που απέκτησες πριν από την άφιξή μου, εγώ τους εντάσσω στον αριθμό των δικών μου τέκνων, και ομοίως με όσους γεννήθηκαν από εμένα θα απολαύσουν την ευλογία μου. Οι δε μετέπειτα απόγονοι, όσους γεννήσεις μετά από αυτούς, θα ανήκουν σε εσένα· θα ονομαστούν με το όνομα των αδελφών τους στις δικές τους κληρονομιές. Να γνωρίζεις δε ότι και η μητέρα σου η Ραχήλ, όταν πλησίασα στη Βηθλεέμ, πέθανε, και την έθαψα στην οδό του Ιπποδρόμου. Και αφού είδε ο Ιακώβ τους υιούς του Ιωσήφ, είπε: Ποιοι σου είναι αυτοί; Και εκείνος απάντησε: Οι υιοί μου, τους οποίους μου έδωσε ο Θεός. Και είπε ο Ιακώβ: Φέρε τους κοντά μου, για να τους ευλογήσω. Και τους πλησίασε σε αυτόν. Και τους φίλησε και τους αγκάλιασε. Παρατήρησε τον γέροντα, πώς σπεύδει και επείγεται να ευλογήσει τα παιδιά του Ιωσήφ· και τους πλησίασε, λέγει, προς αυτόν.