Οὐκοῦν γεγόνασι μὲν οἱ ἄρχοντες Ἰούδα φησὶν, ὡς μετατιθέντες ὅρια, κατεδυνάστευσε δὲ καὶ ὁ Ἐφραῒμ τὸν ἀντίδικον αὐτοῦ, κατεπάτησε δὲ καὶ κρῖμα· ἔσομαι δὲ λοιπὸν ὡς ταραχὴ τῷ Ἐφραῒμ καὶ ὡς κέντρον τῷ Ἰούδα. καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστι, πολυπραγμονεῖν ἀναγκαῖον. οἱ μὲν οὖν ἕτεροι τῶν ἑρμηνευτῶν ἀντὶ τοῦ ταραχὴ, βρωστὴρ εἰρήκασιν· ἀντὶ δὲ τοῦ κέντρον, σῆψις· οἱ δέ γε ἑβδομήκοντα ταραχὴν καὶ κέντρον ὠνόμασαν. θορυβουμένου γὰρ οὐ μετρίως τοῦ Ἐφραῒμ, ἤτοι τῶν δέκα φυλῶν, ὑπὸ τοῦ κατασκήψαντος αὐτοῖς πολέμου, τοῦτο μὲν ὑπὸ τοῦ γείτονος τοῦ παρὰ Σύρων φημὶ, τοῦτο δὲ ὑπὸ τοῦ Περσικοῦ καὶ ἐκ τῆς τῶν Ἀσσυρίων ἥκοντος χώρας, ἐν ὀδύναις ἦν καὶ οὐκ ἐν μετρίοις δείμασιν ὁ Ἰούδας, μᾶλλον δὲ καὶ ἐν ἀγωνίᾳ πολλῇ. προσεδόκησε γὰρ, καὶ οὐκ εἰς μακρὰν, τοῖς ἴσοις τυχὸν, ἢ καὶ πολὺ χείροσιν ἐναλῶναι κακοῖς· ἐπιβρίθοντος γὰρ τοῦ πολέμου, καὶ ταῖς κατὰ τὴν Σαμάρειαν πόλεσιν ἐπισκήπτοντος, πᾶσά πως ἀνάγκη ἦν συνδιόλλυσθαι τὰς ὁμόρους, τὰς τῶν ἐξ Ἰούδα φημὶ καὶ Βενιαμίν. οὐκοῦν ἡ μὲν ταραχὴ τοῦ πολέμου τὴν ἔφοδον, τὸ δὲ κέντρον ἐν τούτοις τὴν ἐκ λύπης τε καὶ δυσθυμίας ὀδύνην ὑποδηλοῖ, ὧν ἔξω που πάντως εἶεν ἂν οἱ φρονεῖν ἐθέλοντες τὰ Χριστοῦ· δι᾽ οὗ καὶ μεθ᾽ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν Ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Μετάφραση
Έγιναν λοιπόν οι άρχοντες του Ιούδα, λέει, σαν αυτούς που μετακινούν τα όρια, και ο Εφραίμ καταδυνάστευσε τον αντίδικό του και καταπάτησε το δίκαιο· εγώ, λοιπόν, θα γίνω σαν ταραχή στον Εφραίμ και σαν κεντρί στον Ιούδα. Και τι ακριβώς σημαίνει αυτό, είναι αναγκαίο να το εξετάσουμε λεπτομερώς. Οι άλλοι ερμηνευτές, βέβαια, αντί της λέξεως «ταραχή», χρησιμοποίησαν τη λέξη «βρωστήρας» (αυτός που κατατρώγει)· και αντί του «κέντρον» (κεντρί), χρησιμοποίησαν τη λέξη «σήψη»· οι Εβδομήκοντα όμως τα ονόμασαν «ταραχή» και «κέντρον». Διότι, καθώς ο Εφραίμ, δηλαδή οι δέκα φυλές, θορυβούνταν όχι σε μικρό βαθμό από τον πόλεμο που τους είχε χτυπήσει, αφενός από τον γείτονα, εννοώ από τους Σύρους, αφετέρου από τον περσικό [πόλεμο] και από αυτόν που ερχόταν από τη χώρα των Ασσυρίων, ο Ιούδας βρισκόταν σε οδύνες και σε μεγάλους φόβους, ή μάλλον και σε πολλή αγωνία. Επειδή περίμενε ότι, και μάλιστα σε λίγο καιρό, θα κυριευθεί ίσως από τα ίδια, ή και από πολύ χειρότερα δεινά· διότι, καθώς ο πόλεμος γινόταν βαρύτερος και έπληττε τις πόλεις της Σαμάρειας, υπήρχε κάθε ανάγκη να καταστραφούν μαζί και οι όμορες, εννοώ τις πόλεις του Ιούδα και του Βενιαμίν. Επομένως, η μεν ταραχή υποδηλώνει την έφοδο του πολέμου, ενώ το κέντρο σε αυτές τις περιπτώσεις υποδηλώνει τον πόνο από τη λύπη και τη δυσθυμία, από τα οποία σίγουρα θα έμεναν απέξω όσοι επιθυμούν να φρονούν τα του Χριστού· διά του οποίου και μαζί με τον οποίο ανήκει η δόξα στον Θεό και Πατέρα, μαζί με το Άγιο Πνεύμα, στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες