ὄρος δὲ τοῦτο περιφανέστατον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ κείμενον, πλείστην τε ὅσην καὶ ἀμφιλαφῆ τὴν ἄγραν ἔχον θηρίων τε καὶ πτηνῶν, διὰ τὸ ἦρθαι τε ὑψοῦ, καὶ καταδασύνεσθαι σφόδρα δρυμοῖς τε καὶ λόχμαις. <Ἐγὼ δὲ παιδευτὴς ὑμῶν, ἐγὼ ἔγνων τὸν Ἐφραῒμ, καὶ Ἰσραὴλ οὐκ ἄπεστιν ἀπ᾽ ἐμοῦ.> Οἱ μὲν οὖν ἱερεῖς, καὶ μὴν καὶ οἱ ἐξ αἵματος τοῦ βασιλικοῦ, λίνον καὶ πάγη καὶ θήρα γεγόνασι τοῖς λαοῖς, θυμιᾶν τοῖς δαίμοσιν ἐπιτάττοντες, καὶ πρό γε τῶν ἄλλων δρῶντες αὐτοὶ, καὶ φρονεῖν ἀναπείθοντες ἃ μὴ θέμις, καὶ τοῖς ἀνοσίως ἐξηυρημένοις πλάνης ἑτέρους προσεπάγοντες τρόπους, τὰ ὑψηλά φημι, τὸν Βεελφεγὼρ, τὸ τῶν Σιδωνίων βδέλυγμα, τὸν Βάαλ, τὸν Χαμώς· ἔσεσθαι δὲ αὐτῶν παιδευτὴς αὐτὸς καὶ οὐκ εἰς μακρὰν, ἐπαγγέλλεται, ὡς ὅσον οὐδέπω τὰ ἐκ θυμοῦ καὶ ὀργῆς ἐπιθήσων κακά. ἔχει δὲ τὸ ἀτρεκὲς ὁ λόγος. οἱ μὲν γὰρ ἐξ οἴκου τοῦ βασιλικοῦ δειναῖς καὶ ἀφύκτοις ἐνισχημένοι συμφοραῖς, οἱ μὲν διολώλασι, κατάγε τὴν πίστιν τῶν ἱερῶν γραμμάτων· οἱ δὲ ἀπῴχοντο ταῖς Βαβυλωνίων καὶ Μήδων πλεονεξίαις ὑποκεισόμενοι. ἀποτεθνήκασι δὲ ἀθλίως, μᾶλλον δὲ καὶ ὁσίως οἱ ψευδώνυμοί τε καὶ ἐπὶ χρήμασιν ἱερεῖς, οἱ μὲν ὑπὸ Ἰηοὺ, οἱ δὲ ὑπὸ Ἰωσίου γεγονότος ἐκ φυλῆς Ἰούδα, ἤτοι Δαυείδ.
Μετάφραση
Αυτό είναι ένα βουνό πολύ περίβλεπτο που βρίσκεται στη Γαλιλαία, το οποίο έχει πάρα πολύ και άφθονο κυνήγι άγριων ζώων και πτηνών, επειδή υψώνεται ψηλά και είναι πολύ δασώδες από δρυμούς και λόχμες. «Εγώ δε είμαι ο παιδευτής σας, εγώ γνώρισα τον Εφραΐμ, και ο Ισραήλ δεν απέχει από εμένα.» Επομένως, οι μεν ιερείς, καθώς και εκείνοι που κατάγονται από βασιλικό αίμα, έγιναν δίχτυ και παγίδα και θήραμα για τους λαούς, διατάζοντας να προσφέρουν θυμίαμα στους δαίμονες, και μάλιστα πράττοντάς το πρώτοι οι ίδιοι, και πείθοντάς τους να φρονούν όσα δεν είναι θεμιτά, και προσθέτοντας άλλους τρόπους πλάνης σε εκείνους που είχαν ήδη ανόσια εφευρεθεί, εννοώ τους υψηλούς τόπους, τον Βεελφεγώρ, το βδέλυγμα των Σιδωνίων, τον Βάαλ, τον Χαμώς. Αναγγέλλει δε ότι θα γίνει ο ίδιος παιδευτής τους, και μάλιστα σύντομα, καθώς από στιγμή σε στιγμή πρόκειται να επιβάλει τα δεινά που προέρχονται από τον θυμό και την οργή Του. Και ο λόγος αυτός είναι απόλυτα αληθινός. Διότι, όσοι προέρχονταν από τον βασιλικό οίκο, αφού παγιδεύτηκαν σε φοβερές και αναπόφευκτες συμφορές, άλλοι μεν εξολοθρεύτηκαν, σύμφωνα με τη μαρτυρία των ιερών γραμμάτων, άλλοι δε οδηγήθηκαν μακριά για να υποταχθούν στις αρπαγές των Βαβυλωνίων και των Μήδων. Πέθαναν δε με άθλιο τρόπο, ή μάλλον δίκαια, οι ψευδώνυμοι και αργυρώνητοι ιερείς, άλλοι μεν από τον Ιηού, άλλοι δε από τον Ιωσία, ο οποίος καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα, δηλαδή του Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες