Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 13:5

Ο Κύριος Σαβαώθ έχει δώσει εντολή σε έθνος πολεμικό να έλθει από γη μακρινή· από το άκρο του θεμελίου του ουρανού ο Κύριος και οι πολεμιστές του, για να καταστρέψουν όλη την οικουμένη. Ο Κύριος Σαβαώθ έχει δώσει εντολή σε έθνος πολεμικό.

Αυτοί δε προέρχονται από μακρινή γη, για να γνωρίζεις ότι είναι ξένοι προς αυτή τη ζωή. Διότι εκείνοι μεν που κοπιάζουν μαζί μας για όσα συντελούν στη σωτηρία, είναι συγκάτοικοι και γείτονες, οι οποίοι παρέχουν τη βοήθειά τους από κοντά, ως ειρηνικοί Άγγελοι. Εκείνοι δε που χρησιμοποιούνται για τιμωρία, οδηγούνται από μακριά, καθώς ο φιλάνθρωπος Θεός χρησιμοποιεί τη σκληρότητά τους για τη δική μας θεραπεία, όπως ακριβώς ο σοφός ιατρός χρησιμοποιεί το δηλητήριο της οχιάς για την ίαση των ασθενών. Σε αυτούς παραδίδεται όχι το πνεύμα, αλλά η σάρκα στον όλεθρο, ώστε το πνεύμα να σωθεί. Αλλά και ο Φύγελλος και ο Ερμογένης παραδόθηκαν από τον Παύλο στον Σατανά, όχι για την απώλειά τους, αλλά για να παιδαγωγηθούν ώστε να μη βλασφημούν. —Πώς, λοιπόν, έρχεται από μακρινή γη και από την άκρη του ουρανού αυτό το φιλοπόλεμο έθνος; Από τη γη μεν, διότι επέλεξε τον περίγειο τόπο και αναμειγνύεται με τα γήινα πάθη· από την άκρη δε του ουρανού, διότι από εκεί συνέβη σε αυτό η αρχική του πτώση.

Ολολύξτε· διότι πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, και θα έλθει συντριβή από τον Κύριο. Γι' αυτό κάθε χέρι θα παραλύσει και κάθε ψυχή ανθρώπου θα δειλιάσει. Επειδή επίκειται η απειλή ότι θα έλθει ο ίδιος ο Κύριος μαζί με τους οπλομάχους του για να καταστρέψει ολόκληρη την οικουμένη, γι' αυτό έχει προσταχθεί ολολυγμός και θρήνος, ώστε μέσω αυτών να δυσωπηθεί ο Κύριος και να αποστρέψει την επερχόμενη οργή.

Από τον ίδιο λοιπόν τον Κύριο θα έλθει η συντριβή, ο Οποίος συντρίβει ωφέλιμα τα άξια αφανισμού, όπως συντρίβει τον Σατανά κάτω από τα πόδια του δικαίου, και συντρίβει πολέμους. Διότι, ο Κύριος συντρίβει πολέμους· Κύριος είναι το όνομά Του· και «Συντρίβει ο Κύριος τις κέδρους του Λιβάνου», αποκαλώντας κέδρους του Λιβάνου εκείνους που καυχιούνται, αλαζονεύονται και υπεραίρονται κατά της αληθείας. —Επειδή λοιπόν έρχεται συντριβή από τον Κύριο, πρέπει προλαμβάνοντας να συντρίβουμε οι ίδιοι την υπερήφανη καρδιά μας, ώστε η ταπείνωσή της να γίνει θυσία στον Θεό. —Κάθε χέρι λοιπόν, ακόμη και το πλέον πρακτικό και δραστήριο, μπροστά στον Θεό και τα έργα Του θα παραλύσει· γι' αυτό λέγει: «Δυναμώστε, χέρια χαλαρωμένα και γόνατα παραλυμένα». Κανείς ας μην έχει πεποίθηση στη δύναμή του για να αμυνθεί απέναντι στους οπλισμένους πολεμιστές που επιτίθενται· κανείς ας μην ελπίζει στην ταχύτητα των ποδιών του, νομίζοντας ότι δύναται να διαφύγει την ημέρα της συντριβής, κατά την οποία έρχονται για να καταστρέψουν ολόκληρη την οικουμένη.

Ο Κύριος Σαβαώθ έδωσε εντολή σε έθνος πολεμικό να έρθει από γη μακρινή, από την άκρη του θεμελίου του ουρανού ο Κύριος, και οι πολεμιστές του για να καταστρέψουν όλη την οικουμένη. Σαν να αλαλάζουν ήδη οι Μήδοι και να υψώνουν τη φωνή που ταιριάζει στους πολέμους, σαν άλογο που χρεμετίζει και κάποιους που καταδιώκουν, ενώ άλλοι έχουν ήδη τραπεί σε φυγή, και καθώς διασκορπίζεται μια μεγάλη και ανάμικτη βοή, «Φωνή», λέει, «πολλών εθνών πάνω στα όρη, όμοια με πολλών εθνών.» Δεν είναι τέτοια, λέει, η φωνή, ώστε να υποθέσει κανείς ότι είναι λίγοι αυτοί που κραυγάζουν, αλλά μάλλον να νομίζει ότι το πλήθος αυτών που φωνάζουν ξεπερνά κάθε αριθμό. Ο λόγος φανερώνει ότι, μαζί με τους υποταγμένους, και εκείνοι που έτυχε να ηγούνται έχουν καταληφθεί από τρόμο. Διότι ισχυρίζεται ότι η φωνή ανήκει σε έθνη και βασιλείς. Επομένως, αυτοί που κραυγάζουν θα πρέπει να είναι ο απέραντος λαός των Βαβυλωνίων, και μαζί τους οι πιο επιφανείς, βλέποντας την πόλη να έχει ήδη καταληφθεί, ή αλλιώς οι Πέρσες και οι Μήδοι που αλαλάζουν εναντίον των ηττημένων. Και αυτούς, νομίζω, αποκαλεί πολεμιστές και έθνος που έρχεται από μακρινή γη· από την άκρη του θεμελίου του ουρανού, δηλαδή, από τα ίδια τα σύνορα της Μηδίας και από τα πιο εσωτερικά μέρη της βορειότατης γης.

Επειδή δε προετοίμαζαν την επίθεση σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τους ονομάζει οπλομάχους του Κυρίου, και λέει ότι έχουν οδηγηθεί εκεί για να καταστρέψουν όλη την οικουμένη, και όχι βέβαια ολόκληρη τη δική μας. Διότι δεν θα βρούμε να έχει γίνει ούτε αυτό από τον Κύρο και τους συντρόφους του. Αποκαλεί δε οικουμένη τη χώρα των Χαλδαίων, ακριβώς επειδή είναι πάρα πολύ μεγάλη και απέραντα ευρεία, και σαν να ανταγωνίζεται την οικουμένη, εξαιτίας του πλήθους των κατοίκων της. <Ολολύξτε· διότι πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, και θα έρθει συντριβή από τον Θεό. Γι' αυτό κάθε χέρι θα παραλύσει, και κάθε ανθρώπινη ψυχή θα δειλιάσει.>

Διότι έχει υψωθεί το σημείο του Σωτήρος, δηλαδή, έχουμε αναπέμψει επινίκιες ωδές σε Εκείνον που νίκησε δι' ημάς και υπέρ ημών· και έχουμε πραγματοποιήσει την ομολογία της ορθής πίστεως. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το «Υψώστε τη φωνή σας». Έχει δώσει δε εντολή ο Κύριος να έρθει έθνος πολεμικό, προφανώς το έθνος των αγίων, για τους οποίους η μάχη και ο πόλεμος δεν είναι εναντίον αίματος και σαρκός, αλλά μάλλον εναντίον των αρχών και των εξουσιών, και των κοσμοκρατόρων του σκότους τούτου, εναντίον των πνευματικών δυνάμεων της πονηρίας στα επουράνια.

Αν και έπρεπε λοιπόν να αναστενάζουν για αυτούς που χάνονταν, εκείνοι 〈ταυτόχρονα χλεύαζαν και χαίρονταν〉.⌝ Αυτά λοιπόν αφορούν εκείνους, ενώ τα εξής προσθέτει για τα έθνη που πρόκειται να κριθούν: 〈φωνή πολλών εθνών πάνω στα όρη, όμοια με φωνή πολλών εθνών, φωνή βασιλέων και συγκεντρωμένων εθνών〉· ⌜διότι εκείνοι που πρόκειται να παραδοθούν στην τιμωρία, δεν θα κάνουν τίποτε άλλο παρά να βγάζουν φωνές, ομολογώντας τα δικά τους κακά· και ταυτόχρονα, μαζί όλα τα 〈έθνη〉 και οι 〈βασιλείς〉 τους θα βγάλουν μία και την αυτή φωνή, οδυρόμενοι για τις δικές τους συμφορές.⌝ Έπειτα διδάσκει την αιτία της φωνής των 〈εθνών〉 και των 〈βασιλέων〉, λέγοντας: 〈ο Κύριος Σαβαώθ, ή Κύριος των δυνάμεων ή Κύριος των στρατευμάτων, έδωσε εντολή σε έθνος οπλομάχων να έλθει από γη μακρινή, από την άκρη του θεμελίου του ουρανού, ο Κύριος και οι οπλομάχοι του, για να καταστρέψουν όλη την οικουμένη〉. ⌜Εκείνους δε που προηγουμένως ονομάστηκαν 〈γίγαντες〉, εδώ τους αποκαλεί 〈οπλομάχους〉, οι οποίοι βρίσκονταν από παλαιά μακριά και ήταν σαν κλεισμένοι 〈στα θεμέλια του ουρανού〉, και τους οποίους, όταν ο καιρός το απαιτεί, προστάζει να έλθουν ο Κριτής των όλων, με σκοπό να 〈καταστρέψουν όλη την οικουμένη〉 των κακών μετά τον διαχωρισμό των δικαίων. ⌞Επειδή και στα Ευαγγέλια «ο Υιός του Ανθρώπου, καθήμενος επί του θρόνου της δόξης αυτού» καλεί πρώτους εκείνους «εκ δεξιών» στην «ετοιμασμένη» για αυτούς «βασιλεία προ καταβολής κόσμου»· και αφού αυτοί παραληφθούν και εισαχθούν στην επαγγελία, στα υπόλοιπα έθνη που θα βρεθούν στα αριστερά εκφέρεται η απειλή ‹του πυρός›.⌟ Αφού δίδαξε ο λόγος αυτά που πρόκειται να συμβούν κατά την ημέρα της κρίσεως, προσκαλεί σε μετάνοια εκείνους που δεν έχουν ακόμη φθάσει σε αυτήν, αλλά βρίσκονται ακόμη σε τούτο τον βίο, προτρέποντάς τους να επιστρέψουν, όσο είναι ακόμη καιρός, και να κλάψουν και να οδύρονται για τα δικά τους κακά.

Γι' αυτό τα προλεχθέντα έκαναν μνεία 〈της οικουμένης〉 με διάφορους τρόπους, λέγοντας άλλοτε μεν: «ο Κύριος και οι οπλομάχοι του για να καταστρέψουν 〈όλη την οικουμένη〉», και άλλοτε: «διότι ιδού έρχεται η ημέρα του Κυρίου, αδυσώπητη, γεμάτη θυμό και οργή, για να καταστήσει 〈την οικουμένη〉 έρημη», και πάλι: 〈και θα προστάξω κακά σε όλη την οικουμένη〉, στα οποία η προφητεία δεν μνημόνευσε ούτε μία φορά τη Βαβυλώνα, αλλά προβάλλει μια καθολική διδασκαλία περί ‹της δικαιοκρισίας του Θεού›, για την οποία προσθέτει και τα εξής λέγοντας: 〈〈και θα εξολοθρεύσω την αλαζονεία των ανόμων και θα ταπεινώσω την υπεροψία των υπερηφάνων〉.〉 ⌜Γιατί άραγε κάνει μνεία μόνο των Βαβυλωνίων, σαν με τόση επιμονή, και όχι άλλων εθνών, όπως των ημίθεων Γαλατών ή των Σπανών; Διότι, λέγει, κανένας άλλος εκείνο τον καιρό δεν ενοχλούσε το έθνος των Ιουδαίων παρά οι προαναφερθέντες, οι οποίοι συνεχώς ξεσηκώνονταν εναντίον τους· και πότε κυρίευαν την Ιερουσαλήμ, πότε λεηλατούσαν τη χώρα τους. Γι' αυτό ο λόγος αναγκαστικά δίδασκε στους πολιορκούμενους αυτά που επρόκειτο να συμβούν σε εκείνους που τους πολιορκούσαν.⌝ Αφού ανέλυσε τα προλεχθέντα περί της καθολικής κρίσης του Θεού, ο λόγος προσθέτει επιπλέον και αυτά, διδάσκοντας όσα πρόκειται να συμβούν στους ασεβείς σε όλη την οικουμένη και όσα θα επέλθουν σε εκείνους που κυβέρνησαν τα έθνη με αθεΐα και τυραννία.