Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 13:7

Ολολύξτε· διότι πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, και θα έλθει συντριβή από τον Κύριο. Γι' αυτό κάθε χέρι θα παραλύσει και κάθε ψυχή ανθρώπου θα δειλιάσει. Επειδή επίκειται η απειλή ότι θα έλθει ο ίδιος ο Κύριος μαζί με τους οπλομάχους του για να καταστρέψει ολόκληρη την οικουμένη, γι' αυτό έχει προσταχθεί ολολυγμός και θρήνος, ώστε μέσω αυτών να δυσωπηθεί ο Κύριος και να αποστρέψει την επερχόμενη οργή.

Από τον ίδιο λοιπόν τον Κύριο θα έλθει η συντριβή, ο Οποίος συντρίβει ωφέλιμα τα άξια αφανισμού, όπως συντρίβει τον Σατανά κάτω από τα πόδια του δικαίου, και συντρίβει πολέμους. Διότι, ο Κύριος συντρίβει πολέμους· Κύριος είναι το όνομά Του· και «Συντρίβει ο Κύριος τις κέδρους του Λιβάνου», αποκαλώντας κέδρους του Λιβάνου εκείνους που καυχιούνται, αλαζονεύονται και υπεραίρονται κατά της αληθείας. —Επειδή λοιπόν έρχεται συντριβή από τον Κύριο, πρέπει προλαμβάνοντας να συντρίβουμε οι ίδιοι την υπερήφανη καρδιά μας, ώστε η ταπείνωσή της να γίνει θυσία στον Θεό. —Κάθε χέρι λοιπόν, ακόμη και το πλέον πρακτικό και δραστήριο, μπροστά στον Θεό και τα έργα Του θα παραλύσει· γι' αυτό λέγει: «Δυναμώστε, χέρια χαλαρωμένα και γόνατα παραλυμένα». Κανείς ας μην έχει πεποίθηση στη δύναμή του για να αμυνθεί απέναντι στους οπλισμένους πολεμιστές που επιτίθενται· κανείς ας μην ελπίζει στην ταχύτητα των ποδιών του, νομίζοντας ότι δύναται να διαφύγει την ημέρα της συντριβής, κατά την οποία έρχονται για να καταστρέψουν ολόκληρη την οικουμένη.

Διότι κάθε ψυχή ανθρώπου θα δειλιάσει. Ορθώς προστίθεται η λέξη «ανθρώπου»· διότι ούτε η ψυχή των αγγέλων υπόκειται στη δειλία (επειδή είναι ανώτερη από αυτό το πάθος) ούτε και εκείνη των άλογων όντων. Διότι η δειλία δεν αγγίζει τα άλογα όντα, εφόσον αποτελεί πάθος του λογιστικού μέρους της ψυχής και έλλειψη των αρχών της ανδρείας. Διότι τα μεν άλογα όντα υπόκεινται στην πτόηση· τα δε λογικά όντα, όταν καταλαμβάνονται από τρόμο για πράγματα που δεν είναι άξια φόβου, επειδή εκλείπει μέσα τους ο λόγος (ο οποίος εμφυτεύει το σθένος στην ψυχή απέναντι στα δεινά), κυριεύονται από το πάθος της δειλίας.

Επειδή δε προετοίμαζαν την επίθεση σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τους ονομάζει οπλομάχους του Κυρίου, και λέει ότι έχουν οδηγηθεί εκεί για να καταστρέψουν όλη την οικουμένη, και όχι βέβαια ολόκληρη τη δική μας. Διότι δεν θα βρούμε να έχει γίνει ούτε αυτό από τον Κύρο και τους συντρόφους του. Αποκαλεί δε οικουμένη τη χώρα των Χαλδαίων, ακριβώς επειδή είναι πάρα πολύ μεγάλη και απέραντα ευρεία, και σαν να ανταγωνίζεται την οικουμένη, εξαιτίας του πλήθους των κατοίκων της. <Ολολύξτε· διότι πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, και θα έρθει συντριβή από τον Θεό. Γι' αυτό κάθε χέρι θα παραλύσει, και κάθε ανθρώπινη ψυχή θα δειλιάσει.>

Και έχει προστάξει, σαν να πρέπει να απελπιστούν για τη σωτηρία τους και να μην επιχειρούν ανώφελα πράγματα, χωρίς να σχεδιάζουν αντίσταση, εφόσον εναντίον τους έχει εξοπλιστεί η θεία οργή και τους έχει επιβληθεί η συντριβή με άνωθεν απόφαση. Το γεγονός αυτό είναι εντελώς ακαταμάχητο· διότι «Ποιος θα αποστρέψει το υψωμένο χέρι;» σύμφωνα με τα όσα έχουν γραφεί. Και πάλι: «Εάν κλείσει εναντίον ανθρώπου, ποιος θα ανοίξει;» Διότι ποια δύναμη, ή και τίνος η δύναμη γενικά θα πολεμήσει τον Θεό; Γι' αυτό λέει ότι κάθε χέρι θα παραλύσει και κάθε ανθρώπινη ψυχή θα δειλιάσει· διότι, όταν ο Παντοδύναμος Θεός συνταράσσει και ρίχνει στη δειλία τις ψυχές των ανθρώπων, ποιος θα ενσταλάξει θάρρος, δηλαδή θα τους αναδείξει γενναίους και ικανούς για αντίσταση; Λέει δε ότι θα ταραχθούν οι πρέσβεις και θα περιπέσουν σε ωδίνες σαν γυναίκα που γεννά, και θα θρηνήσουν για τη συμφορά τους ο ένας μαζί με τον άλλον, και μάλιστα θα βγουν εκτός εαυτού, και το πρόσωπό τους θα μεταβληθεί σαν φλόγα.

Γι' αυτό λέει: «θρηνήστε γοερά, τα γλυπτά· διότι πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, και θα έλθει συντριβή από τον Θεό»· διότι δεν έχουν επέλθει ακόμη, λέει, τα απειλούμενα δεινά, αλλά πρόκειται να συμβούν από στιγμή σε στιγμή. Γι' αυτό, προλαβαίνοντας, με κλαυθμό, με θρήνο και με γοερές κραυγές εξιλεώστε τα δικά σας κακά· διότι πρόκειται να επέλθει η προαναγγελθείσα ημέρα της οργής του Θεού, κατά την οποία «κάθε χέρι θα παραλύσει, και κάθε ψυχή ανθρώπου θα δειλιάσει· και θα ταραχθούν οι πρέσβεις, και θα τους καταλάβουν πόνοι σαν της γυναίκας που γεννά· και θα θρηνούν ο ένας μαζί με τον άλλον, θα περιέλθουν σε έκσταση και το πρόσωπό τους θα μεταβληθεί σαν φλόγα». Ως «πρέσβεις» δε ονομάζει εδώ τους προστάτες των αθεϊστικών λόγων και εκείνους που πρεσβεύουν υπέρ της ειδωλολατρικής πλάνης, καθώς και τους διδασκάλους των άθεων και ασεβών δογμάτων, τους οποίους θα καταδιώξουν όλα όσα απαριθμήθηκαν. Είναι ίδιον όσων ντροπιάζονται και περιπίπτουν σε απροσδόκητα δεινά το «να αλλάζουν το χρώμα του προσώπου». Στα οποία προσθέτει: «Ιδού, έρχεται η ημέρα του Κυρίου, με μήνι θυμού και οργής, για να καταστήσει ολόκληρη την οικουμένη έρημη και να εξολοθρεύσει τους αμαρτωλούς από αυτήν».