Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 13:8

Διότι, εάν το έργο κάποιου, το οποίο οικοδόμησε, παραμείνει (λέγει), θα λάβει μισθό· εάν το έργο κάποιου κατακαεί, θα υποστεί ζημία. Ο ίδιος όμως θα σωθεί, με τέτοιον όμως τρόπο, σαν μέσα από φωτιά. Θα ταραχθούν οι πρέσβεις, και θα τους καταλάβουν ωδίνες, όπως της γυναίκας που γεννά. Και θα περιέλθουν σε σύγχυση ο ένας προς τον άλλον, και θα καταληφθούν από έκσταση· και το πρόσωπό τους θα το μεταβάλουν σαν φλόγα.

Όταν δε διευθέτησε τα σχετικά με τους Ιουδαίους («Διότι είναι καιρός», λέει, «να αρχίσει η κρίση από τον οίκο του Θεού»), τότε διέταξε και τους εχθρούς, αυτούς που αρνήθηκαν τη βασιλεία του, να τους φέρουν στη μέση και να τους κατασφάξουν. —Πολλοί, λοιπόν, είναι αυτοί οι οποίοι στην παρούσα ζωή δεν θέλουν να βασιλεύει επάνω τους ο Χριστός. Διότι όσοι έχουν υποταχθεί στην πορνεία και όσοι κατακυριεύονται από τον θυμό και είναι υποδουλωμένοι στην πλεονεξία, δεν θέλουν να βασιλεύει επάνω τους ο Κύριος, και σε ό,τι αφορά τη δική τους προαίρεση, αποποιούνται τη βασιλεία του. Γι' αυτούς ακριβώς λέει ο Ησαΐας ότι «Θα ταραχθούν». —Επειδή, όταν κατά τη δεύτερη έλευση δουν τον Κύριο όσοι έζησαν μέσα σε αμαρτίες και καταφρόνησαν τον ευαγγελικό τρόπο της βασιλείας, ολοφάνερα θα ταραχθούν και θα τους καταλάβουν ωδίνες σαν της γυναίκας που τίκτει. Την οξύτητα του πόνου, που θα κεντάει την καρδιά τους και θα την καταπληγώνει από τη συναίσθηση των αμαρτημάτων τους, την παρέστησε με την εικόνα της ωδίνας. Διότι πράγματι, η ωδίνα είναι ένας δριμύς πόνος στα πιο καίρια μέρη, ο οποίος προκαλείται στις γυναίκες που γεννούν κατά τον καιρό της κυήσεως. —Και το πρόσωπό τους θα το μεταβάλουν σαν φλόγα. Είναι ίδιον χαρακτηριστικό όσων περιέρχονται σε μεγάλη ντροπή και όσων περιπίπτουν σε απροσδόκητο κακό, το να μεταβάλλουν το χρώμα του προσώπου τους, κοκκινίζοντας εξωτερικά και φανερώνοντας το πάθος της ψυχής τους μέσω αυτής της φανερής μεταβολής.

«Και θα ταραχθούν οι πρέσβεις, και θα τους καταλάβουν ωδίνες, σαν της γυναίκας που γεννά· και θα θρηνούν ο ένας στον άλλον, και θα βρεθούν σε έκσταση τρόμου, και το πρόσωπό τους θα αλλάξει όψη σαν φλόγα». Επειδή έχει πια χαθεί κάθε ελπίδα, επειδή τίποτα δεν έχει απομείνει πλέον στους Βαβυλωνίους, εκτός από το ότι πρέπει να οδύρονται, γι' αυτό λέει το, «ολολύξατε».

Και έχει προστάξει, σαν να πρέπει να απελπιστούν για τη σωτηρία τους και να μην επιχειρούν ανώφελα πράγματα, χωρίς να σχεδιάζουν αντίσταση, εφόσον εναντίον τους έχει εξοπλιστεί η θεία οργή και τους έχει επιβληθεί η συντριβή με άνωθεν απόφαση. Το γεγονός αυτό είναι εντελώς ακαταμάχητο· διότι «Ποιος θα αποστρέψει το υψωμένο χέρι;» σύμφωνα με τα όσα έχουν γραφεί. Και πάλι: «Εάν κλείσει εναντίον ανθρώπου, ποιος θα ανοίξει;» Διότι ποια δύναμη, ή και τίνος η δύναμη γενικά θα πολεμήσει τον Θεό; Γι' αυτό λέει ότι κάθε χέρι θα παραλύσει και κάθε ανθρώπινη ψυχή θα δειλιάσει· διότι, όταν ο Παντοδύναμος Θεός συνταράσσει και ρίχνει στη δειλία τις ψυχές των ανθρώπων, ποιος θα ενσταλάξει θάρρος, δηλαδή θα τους αναδείξει γενναίους και ικανούς για αντίσταση; Λέει δε ότι θα ταραχθούν οι πρέσβεις και θα περιπέσουν σε ωδίνες σαν γυναίκα που γεννά, και θα θρηνήσουν για τη συμφορά τους ο ένας μαζί με τον άλλον, και μάλιστα θα βγουν εκτός εαυτού, και το πρόσωπό τους θα μεταβληθεί σαν φλόγα.

Ως «πρέσβεις» δε, νομίζω, εννοεί τους ιερουργούς των ειδώλων, αυτούς που διακρίνονταν περισσότερο στη μαγική τέχνη μεταξύ των Βαβυλωνίων, τους λάτρεις των δαιμόνων, οι οποίοι, όπως ήταν φυσικό, καθώς σχεδιαζόταν η επίθεση και αναμενόταν η άφιξη των Μήδων μαζί με τον Κύρο και τους Πέρσες, προφήτευαν αίσια γεγονότα και επικαλούνταν τη βοήθεια των δαιμόνων, αναπέμποντας ικεσίες και προσφέροντας τα καθιερωμένα δώρα, δηλαδή τελετές και βέβηλες θυσίες, υποσχόμενοι να πρεσβεύουν υπέρ ολόκληρης της χώρας. Αυτοί λοιπόν, λέει, οι λάτρεις και ικέτες των δαιμόνων, που τελούν τις θυσίες υπέρ όλων, όταν δουν τα πράγματα να έχουν ανατραπεί διαψεύδοντας τις ελπίδες τους, θα ταραχθούν και θα βρεθούν σε πικρές ωδίνες, και θα θρηνεί ο ένας προς τον άλλον για τη συμφορά, δηλαδή θα αναφωνούν μεταξύ τους λόγια απόλυτης καταστροφής, όπως το «ουαί», και τα παρόμοια. Και το πρόσωπό τους θα αλλοιωθεί σαν να έχει καεί από φλόγα.

Γι' αυτό λέει: «θρηνήστε γοερά, τα γλυπτά· διότι πλησιάζει η ημέρα του Κυρίου, και θα έλθει συντριβή από τον Θεό»· διότι δεν έχουν επέλθει ακόμη, λέει, τα απειλούμενα δεινά, αλλά πρόκειται να συμβούν από στιγμή σε στιγμή. Γι' αυτό, προλαβαίνοντας, με κλαυθμό, με θρήνο και με γοερές κραυγές εξιλεώστε τα δικά σας κακά· διότι πρόκειται να επέλθει η προαναγγελθείσα ημέρα της οργής του Θεού, κατά την οποία «κάθε χέρι θα παραλύσει, και κάθε ψυχή ανθρώπου θα δειλιάσει· και θα ταραχθούν οι πρέσβεις, και θα τους καταλάβουν πόνοι σαν της γυναίκας που γεννά· και θα θρηνούν ο ένας μαζί με τον άλλον, θα περιέλθουν σε έκσταση και το πρόσωπό τους θα μεταβληθεί σαν φλόγα». Ως «πρέσβεις» δε ονομάζει εδώ τους προστάτες των αθεϊστικών λόγων και εκείνους που πρεσβεύουν υπέρ της ειδωλολατρικής πλάνης, καθώς και τους διδασκάλους των άθεων και ασεβών δογμάτων, τους οποίους θα καταδιώξουν όλα όσα απαριθμήθηκαν. Είναι ίδιον όσων ντροπιάζονται και περιπίπτουν σε απροσδόκητα δεινά το «να αλλάζουν το χρώμα του προσώπου». Στα οποία προσθέτει: «Ιδού, έρχεται η ημέρα του Κυρίου, με μήνι θυμού και οργής, για να καταστήσει ολόκληρη την οικουμένη έρημη και να εξολοθρεύσει τους αμαρτωλούς από αυτήν».